Ο εργατικός παράδεισος της Γερμανίας

Στις αρχές του μήνα, η Γερμανική Συνομοσπονδία Συνδικάτων (Deutscher Gewerkschaftsbund - DGB) και το ίδρυμα ερευνών Χανς Μπέκλερ (Hans Böckler Stiftung - HBS) έδωσαν στην δημοσιότητα τον "Άτλαντα της εργασίας 2018". Το ιστολόγιο μελέτησε αυτόν τον ενδιαφέροντα Άτλαντα των 64 σελίδων και, αφού αλλού έμεινε με το στόμα ανοιχτό και αλλού δυσκολεύτηκε να καταλάβει αρκετά από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται, παρουσιάζει συνοπτικά ορισμένα αρκετά ενδιαφέροντα σημεία:

Τα στοιχεία λένε ότι στην Γερμανία, εργάζεται το 75% του πληθυσμού με ηλικία μεταξύ 15 και 65, ποσοστό που συνέχεια αυξάνεται. Το 2017 οι εργαζόμενοι στην χώρα ξεπέρασαν τα 44 εκατομμύρια άτομα, αριθμός μεγαλύτερος κατά 20% σε σχέση με τα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Επίσης, τα ίδια στοιχεία λένε ότι η χώρα καταγράφει ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά ανεργίας. Ποιά είναι, όμως, η αλήθεια που κρύβεται πίσω από τους ευημερούντες αριθμούς;

Διάγραμμα: DGB-HBS, "Άτλαντας της εργασίας 2018", σ. 33   [Προσαρμογή στα ελληνικά: Cogito ergo sum]

Πλήρης απουσία κρατικής φροντίδας

Τον τελευταίο μήνα έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της δημοσιότητας δύο περιπτώσεις νέων γυναικών, 22 χρόνων και 19 χρόνων, που τα ρεπορτάζ των ηλεκτρονικών και έντυπων ΜΜΕ χαρακτηρίζουν «σύγχρονες Μήδειες». Οι τηλεοπτικές εκπομπές και οι σελίδες των αστικών εφημερίδων φιλοξένησαν συνεντεύξεις ψυχιάτρων, ψυχολόγων, κοινωνιολόγων, αλλά και υγειονομικών από μαιευτικές κλινικές, με αφορμή τα συγκεκριμένα περιστατικά. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, που παρουσιάστηκαν στα δημοσιεύματα, το ποσοστό των εγκαταλελειμμένων νεογέννητων δεν ξεπερνά το 10%, ενώ το 83% των μητέρων που φεύγουν από το μαιευτήριο χωρίς το παιδί τους είναι άγαμες.

* * *

 

Ταυτόχρονα, μέσα από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων παρουσιάστηκαν «προσωπικές ιστορίες» από νέες μωρομάνες, που οδηγήθηκαν στην εγκατάλειψη ή στην κακοποίηση των βρεφών κάτω από την επίδραση μιας σειράς παραγόντων, όπως η τοξικοεξάρτηση, η ύπαρξη ψυχικών διαταραχών ή νοητικής υστέρησης, η ανυπαρξία υποστηρικτικού οικογενειακού περιβάλλοντος, ο φόβος του κοινωνικού στιγματισμού. Πυρήνας όλων των απόψεων γύρω από το ζήτημα είναι η έλλειψη «δυνατότητας ανταπόκρισης των μητέρων στις απαιτήσεις φροντίδας ή επιμέλειας ενός βρέφους». Ολη η συζήτηση εστιάζει στα ατομικά χαρακτηριστικά αυτών των γυναικών, κάτω από την επίδραση της αστικής αντίληψης ότι η ανατροφή του παιδιού είναι ατομική ευθύνη των γονιών του, ότι η μητρότητα, ο οικογενειακός προγραμματισμός αποτελεί ατομική - οικογενειακή υπόθεση.

Καταδικάζεται η βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;

Καταδικάζεται η βία απ’ όπου κι αν προέρχεται; – του Νίκου Μπογιόπουλου

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ  

    Κάποιοι παριστάνουν ότι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το γιαούρτωμα από το ναζιστικό μαχαίρωμα… Παριστάνουν ότι δεν μπορούν να βρουν διαφορές ανάμεσα στο γιουχάρισμα και στην αποδοκιμασία από το λιντζάρισμα, τον τραμπουκισμό και τον αγελαίο φασισμό των ταγμάτων εφόδου… Παριστάνουν ότι δεν μπορούν να δουν τι χωρίζει το πέταγμα της μπογιάς από την εκτόξευση της μπουνιάς και της κλωτσιάς του αλήτικου χουλιγκανισμού που παριστάνει την «πολιτική δράση»…

    Στην ουσία: Αναπαράγουν την αθλιότητα των «δυο άκρων». Τσουβαλιάζουν άλογα με πορτοκάλια για να βγάλουν… αλογοπορτόκαλα, όπως έλεγε ο γερο-Σκαρίμπας. Συκοφαντούν λαϊκούς αγώνες βαφτίζοντας «βία» την κοινωνική αντίσταση στην βαρβαρότητα. Αξιοποιούν φρικιαστικές προβοκάτσιες (π.χ Μαρφίν), αλείβουν σαν βούτυρο στο ψωμί της γκαιμπελικής τους προπαγάνδας «ακτιβισμούς» της πλάκας, για να τα συμψηφίσουν με την κτηνωδία.

    Και έτσι, με αυτό τον τρόπο, όταν δεν τον υποδέχονται από την κύρια είσοδο, ανοίγουν στον φασισμό την πίσω πόρτα. Όμως, την ίδια ώρα που παριστάνουν τους επικριτές της βίας «από όπου κι αν προέρχεται», συλλαμβάνονται επ’ αυτοφόρω ως φορείς της πιο αποκρουστικής βίας , της ταξικής βίας. 

    Ας πάρουμε μια γεύση της θεωρητικής – ιδεολογικής τους σαθρότητας που δεν θα μπορούσε παρά να συνοδεύει την πολιτική υποκρισία τους:  

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ Επίκαιρη Επερώτηση για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας

Η ΚΟ του ΚΚΕ καταθέτει με την παραπάνω μορφή την Πρόταση Νόμου των 513 Εργατικών Σωματείων, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων 

 

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ κατέθεσε στη Βουλή, στις 18/10/2016, Πρόταση Νόμου για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με βάση κείμενο που επεξεργάστηκαν και επέδωσαν στα κόμματα 513 Εργατικά Σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα (τα οποία αναφέρονται σε παράρτημα που επισυνάπτεται) που εκφράζουν χιλιάδες εργαζόμενους.

Παρά τις προσπάθειες της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ και των συνδικάτων, η κυβέρνηση ακολούθησε απαράδεκτη πρακτική και αρνήθηκε να συζητηθεί η πρόταση νόμου στη Βουλή.

Έτσι σήμερα η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταθέτει αυτή την Πρόταση Νόμου με τη μορφή Επίκαιρης Επερώτησης προς την υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και ζητά να συζητηθεί στο Κοινοβούλιο.

Στην κατακλείδα της Επίκαιρης Επερώτησης σημειώνεται ότι «παρότι κοντεύουν δύο σχεδόν χρόνια από την κατάθεσή της η κυβέρνηση αρνείται αυθαίρετα και κατά παράβαση του κανονισμού να φέρει για συζήτηση την παραπάνω Πρόταση Νόμου.

Η άρνησή της αυτή δείχνει τις προθέσεις της να συνεχίσει και να κλιμακώσει την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο το κτύπημα των συλλογικών συμβάσεων και προωθώντας τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης που στοχεύουν στην ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, για τη στήριξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, σύμφωνα και με τις κατευθύνσεις της ΕΕ, που προωθείται σε όλες τις χώρες μέλη της είτε βρίσκονται σε καθεστώς μνημονίων είτε όχι.

Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι αλλαγές που προωθούνται στην κοινωνική ασφάλιση με τις μειώσεις των συντάξεων και την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης», σημειώνεται και επερωτάται η κυβέρνηση πώς τοποθετείται για τις διεκδικήσεις των 513 Σωματείων. 

Οι στόχοι της αστικής τάξης απαιτούν να συνεχιστεί το ξεζούμισμα του λαού

Αποσπάσματα από την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπα, κατά τη χτεσινή συζήτηση

Eurokinissi

«Το κυβερνητικό σχέδιο "για μια στρατηγική ανάπτυξη για το μέλλον", που δώσατε χτες στη δημοσιότητα, κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, είναι αποκαλυπτικό για το τι πρέπει να περιμένει ο λαός την επόμενη μέρα. Οι 3 βασικοί άξονες του συγκεκριμένου σχεδίου προβλέπουν:

 Πρώτον: Σχετικά με τη φορολογική πολιτική:

Υπόσχεστε ότι θα μειώσετε τη φορολογία των εταιρειών για να προσελκύσετε επενδύσεις και να αυξήσετε την κερδοφορία τους.
Τι διαφορετικό λέτε από το πρόγραμμα της ΝΔ; Στην ουσία θα επιβαρύνετε ακόμα περισσότερο τα λαϊκά στρώματα, για να θωρακίσετε την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων. Γι' αυτό και πουθενά δεν δεσμεύεστε για τη μείωση της έμμεσης φορολογίας και δεν μιλάτε για τη λαϊκή φορολογική επιβάρυνση και τον ΕΝΦΙΑ.

Η δε διακήρυξη για διεύρυνση της φορολογικής βάσης και η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, από τη στιγμή που παραμένει η ελευθερία κίνησης κεφαλαίων και τα διάφορα απόρρητα, προετοιμάζει στην ουσία μια νέα φοροεπιδρομή στους αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες.

Η «ουδέτερη» Σουηδία έδωσε το ατσάλι της κατ’ αποκλειστικότητα στον Χίτλερ

Η «ουδέτερη» Σουηδία έδωσε τοατσάλι της κατ’ αποκλειστικότητα στον Χίτλερ

Από Panos

 

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης //

Tις μέρες που οι λαοί έκαναν αποτίμηση της μεγάλης προσφοράς κυρίως της Σοβιετικής Ένωσης αλλά και της αντίστασης στις κατεχόμενες από τους Ναζί χώρες στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, γιορτάζοντας την Μεγάλη Νίκη, κάποιοι άλλοι δικαιολογούσαν το μάταιο της αντίστασης και τα θετικά της υποταγής.

Γέμισαν, στις αρχές Μάη οι μεγάλης κυκλοφορίας Σουηδικές εφημερίδες, με άρθρα για την σωστή εκτίμηση της τότε κυβέρνησης εθνικής ενότητας που με αυτό τον τρόπο απέτρεψε την καταστροφή της Σουηδίας. Και φυσικά ανάμεσα στην απολογητική τους στάση αναφέρονταν αναλυτικά για τα “εγκλήματα” του Στάλιν και των κομμουνιστών, αποσιωπώντας την ήττα του Ναζισμού από τον Κόκκινο Στρατό.

Τρία πράγματα ζήτησαν οι Ναζί από την επίσημη Σουηδία για να μείνει “ουδέτερη”: πρώτο να συνεχίσει μαζί τους το εμπόριο με τα σιδηρομεταλλεύματα που είχε και έχει μπόλικα, για όπλα και κανόνια, αλλά αυτή την φορά κατ Aποκλειστικότητα. Αυτό σήμαινε ότι απαγορεύτηκε το εμπόριο που είχε η Σουηδία με επιχειρήσεις άλλων χωρών και πρώτα από όλα με τις Εγγλέζικες επιχειρήσεις. Δεύτερο ελεύθερη μετακίνηση των Ναζιστικών στρατευμάτων μέσα στην Σουηδία για να ενισχύσουν την Φινλανδία και να εισβάλλουν στην ΕΣΣΔ και τρίτο όχι φωνές ενάντια στον ναζισμό!

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟΙ ΕΛΙΓΜΟΙ

Και συνέπεσαν την ίδια μέρα ο πριγκιπικός γάμος στο Λονδίνο που αναμετέδιδε σ’ απευθείας σύνδεση το ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι  του ΑΝΤ1 και οι προπηλακισμοί και βιαιότητες προς το δήμαρχο Θεσσαλονίκης  Γ. Μπουτάρη κατά τη διάρκεια εκδηλώσεων για την επέτειο της γενοκτονίας των Ποντίων. 

               Το χρονικό των βιαιοτήτων προς το δήμαρχο μέσα από διάφορα βίντεο και φωτογραφίες έγινε λεπτό το λεπτό γνωστό σε όλους προκαλώντας την αυτονόητη καταδίκη τους, που επεκτεινόταν στην απαίτηση για καταδίκη της βίας ανεξαρτήτως προέλευσης. Και συγχρόνως δόθηκε και η ευκαιρία για μικροπολιτικές αντιπαλότητες στον πρωθυπουργό Α. Τσίπρα που επέρριψε  ευθύνη για το περιστατικό  σε «σκοτεινό και ακραίο τμήμα της  αξιωματικής αντιπολίτευσης», ενώ στο δημοσιογράφο Π. Τσίμα στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ  να υποβαθμίσει τη δολοφονία του Π. Φύσσα με συγκρίσεις δυσανάλογες, ευνοϊκές όμως για φασιστικές συμπεριφορές. 

               Κι αναζητώντας, βοηθούντος και του κυβερνητικού λόγου, η συλλογική μνήμη ιστορικές αναλογίες ανέτρεξε σε δολοφονία Λαμπράκη με παρακράτος, Γκοτζαμάνη και τρίκυκλο, ιδιοποιούμενη αυθόρμητα το σύστημα ιδεών και χειραγωγήσεων της κυρίαρχης τάξης, της οποίας το συμφέρον είναι η διατήρηση των κοινωνικών σχέσεων που επιτρέπουν την κυριαρχία της και φαίνεται πως σ’ αυτό εξυπηρετεί  το πρότυπο του δόκτορα Τζέκυλ και κύριου Χάιντ εφαρμοζόμενου στο  αστικό κράτος.    

Αντιλαϊκή γέφυρα...

 

Φωτό αρχείου

«Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα», λέει ο λαός και η παροιμία αυτή ταιριάζει γάντι στην αντιπαράθεση που έστησαν χτες στη Βουλή κυβέρνηση και ΝΔ, στη συζήτηση των πολιτικών αρχηγών για το «αναπτυξιακό σχέδιο».

Από τη συζήτηση ξεχώρισε η προσπάθεια της κυβέρνησης να παρουσιάσει την έως τώρα πολιτική της ως μια φιλολαϊκή τάχα εκδοχή της πορείας εξόδου από την καπιταλιστική κρίση, και το «αναπτυξιακό της σχέδιο» στον αντίποδα του «νεοφιλελεύθερου μοντέλου», για το οποίο κατηγορεί τη ΝΔ.

Μάλιστα, ο Αλ. Τσίπρας επικαλέστηκε τα εύσημα Ευρωπαίων αξιωματούχων προς την κυβέρνηση, «πικάροντας» κυριολεκτικά τη ΝΔ ότι της πήρε την μπουκιά από το στόμα και ότι αυτό αναγνωρίζεται πλέον από παραδοσιακούς συμμάχους της στην ΕΕ.

Από την πλευρά της, η ΝΔ υπερασπίστηκε μέχρι κεραίας την αντιλαϊκή πολιτική των δικών της κυβερνήσεων και διεκδίκησε την «πατρότητα» πολλών από τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις που έκαναν στη συνέχεια οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Σε ό,τι αφορά το «αναπτυξιακό σχέδιο» της κυβέρνησης, ο Κυρ. Μητσοτάκης προσπάθησε να το απαξιώσει, ενώ, απευθυνόμενος στο κεφάλαιο, διαβεβαίωσε ότι η ΝΔ διαθέτει καλύτερο.

ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ - ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Γιόρτασαν με φιέστα την ιδιωτικοποίηση της Ναυτικής Εκπαίδευσης

Εφοπλιστές, ο υπουργός Ναυτιλίας, ο γενικός γραμματέας της ΠΝΟ, ο δήμαρχος Πειραιά κ.ά., στις 17 Μάη, έστησαν ολόκληρη φιέστα στο Μέγαρο Μουσικής, για να εγκαινιάσουν την έναρξη λειτουργίας της πρώτης «ιδιωτικής Ναυτικής Ακαδημίας», δηλαδή τη διαδικασία παράδοσης και επίσημα πια της Ναυτικής Εκπαίδευσης και Μετεκπαίδευσης στους επιχειρηματικούς ομίλους.

 Η ιδιωτική Ναυτική Ακαδημία θα ξεκινήσει τη λειτουργία της κατά το εκπαιδευτικό έτος 2018 - 2019, ως τμήμα του ιδιωτικού Μητροπολιτικού Κολεγίου Πειραιά, σε συνεργασία με τη «ναυτική ακαδημία του Solent University με έδρα το Σαουθάμπτον της Μ. Βρετανίας». Στο σχετικό δελτίο Τύπου του κολεγίου γίνεται λόγος για «νέα εποχή για την ελληνική Εκπαίδευση» καθώς «αρωγοί σε αυτή την προσπάθεια είναι όλοι οι μεγάλοι εφοπλιστικοί όμιλοι και οι ναυτιλιακές εταιρείες που με ενθουσιασμό υποστήριξαν την προσπάθεια του Μητροπολιτικού Κολεγίου».

Εξάλλου, το τιμώμενο πρόσωπο της εκδήλωσης ήταν ο πρόεδρος του εφοπλιστικού ομίλου «Tsakos Group», Π. Τσάκος, ο οποίος αναφέρθηκε στο πόσο «σημαντική είναι η απόφαση για την ίδρυση της Ναυτικής Ακαδημίας στον Πειραιά, κάτι που έχει τόσο ανάγκη η δουλειά μας και η μεγάλη ναυτιλία των Ελλήνων».

Ευρωπαϊκή Ένωση: Ο χρήσιμος ηλίθιος;

[Με αφορμή τα πρόσφατα εγκαίνια της μεγάλης γέφυρας που συνδέει την προσαρτημένη Κριμαία με την Ρωσσία (ένα γεγονός που πυροδότησε νέο κύκλο ρητορικών αντιπαραθέσεων και όξυνσης των σχέσεων του Κιέβου με την Μόσχα), θυμήθηκα το παρακάτω κείμενο του γερμανού δημοσιογράφου και ιστορικού ερευνητή René Heilig, ηλικίας τεσσάρων περίπου ετών. Προστρέχω σήμερα σ' αυτό μιας και οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις δεν μου αφήνουν χρόνο για κάτι άλλο εκτός από αντιγραφή.]

Ο Στεπάν Μπαντέρα (μέσον) με γερμανική στρατιωτική στολή

Στις δυτικές περιοχές τής Ουκρανίας κυματίζουν μαύρες και κόκκινες σημαίες, εκτός από εκείνες με τα εθνικά χρώματα, το μπλε και το κίτρινο. Είναι οι σημαίες τής Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών (Organization of Ukrainian Nationalists - OUN), η οποία ιδρύθηκε στην Βιέννη το 1929. Ανάμεσα σε συνθήματα υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των πολιτικών ελευθεριών, φαίνεται πως υλοποιούνται με τον καλύτερο τρόπο τα όνερα του Στέπαν Μπαντέρα (1909-1959).

Ρεαλισμός

Σε άρθρο του στην «Αυγή», ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τ. Κουράκης δηλώνει ότι «ντρέπεται» για τις συστάσεις «αυτοσυγκράτησης» προς τον Παλαιστινιακό λαό, «από όπου κι αν προέρχονται», όπως γράφει. Προφανώς εννοεί την εκπρόσωπο της ΕΕ Μογκερίνι, που έκανε τέτοιες δηλώσεις τις μέρες που το κράτος του Ισραήλ δολοφονούσε εν ψυχρώ αμάχους. Προσπερνάμε το γεγονός ότι τα ίδια ακριβώς έγραφε και η ανακοίνωση του ελληνικού ΥΠΕΞ, αφήνοντας μάλιστα αιχμές ότι οι Παλαιστίνιοι είναι αυτοί που ...υποκινούν τη βία σε βάρος τους! Στο διά ταύτα, ο Τ. Κουράκης αναγνωρίζει την «ανάγκη» σύσφιξης της οικονομικής και στρατιωτικής συνεργασίας με το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ και μέσες - άκρες δηλώνει ότι καλώς η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει αναγνωρίσει ακόμα το κράτος της Παλαιστίνης (αν και η Βουλή έχει ψηφίσει σχετική διάταξη). Οποιος νομίζει ότι τα παραπάνω είναι ασυμβίβαστα, μάλλον δεν έχει ακούσει για τη «realpolitik» («πολιτική του ρεαλισμού»), που σύμφωνα με τον Τ. Κουράκη εξηγεί τον θερμό εναγκαλισμό της κυβέρνησης με το Ισραήλ, τον οποίο (για να μην ξεχνιόμαστε...) ενθαρρύνουν και στηρίζουν οι «διαβολικά καλοί» Αμερικανοί. Αυτό, όμως, σε τίποτα δεν εμποδίζει την κυβέρνηση να απευθύνει λόγια συμπάθειας στον Παλαιστινιακό λαό, με την ίδια ευκολία που στηρίζει τα ιμπεριαλιστικά σχέδια στη Μέση Ανατολή και ταυτόχρονα «ανησυχεί» για την κορύφωση της έντασης στην περιοχή. Δεν πρόκειται για υποκρισία, αλλά για φανατική προσήλωση στο «ρεαλισμό» της αστικής τάξης, που συμμετέχει στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς για να αναβαθμίσει τη θέση της στην περιοχή και δεν της «καίγεται καρφάκι» αν γι' αυτόν το σκοπό θα χρειαστεί να περπατήσει πάνω σε πτώματα Παλαιστινίων, στα συντρίμμια της Συρίας ή και αλλού...

REVOLTERPIECES: H θυσία της ζωής και ο αλτρουισμός στην χριστιανική και κομμουνιστική κοσμοθεώρηση

 

 

23-05-2018

Το θέμα της θυσίας της ζωής έχει πολλά σημεία τα οποία μπορούν να δώσουν τροφή για σκέψη. Το κείμενο είναι μια προσπάθεια να προσεγγιστούν κάποια από αυτά με βάση την αντίληψη της στο κομμουνιστικό και χριστιανικό τρόπο σκέψης. 

Drugitiz

 

Ο Νίκος Μπελογιάννης στη δίκη του είναι γνωστό πως είπε, μεταξύ άλλων, και το εξής:

«Ποιος ξένος πράκτορας δίνει με τέτοια απλοχεριά τη ζωή του, όπως τη δίνουν χιλιάδες κομμουνιστές; Οι θυσίες αυτές μόνο με τις θυσίες των πρώτων χριστιανών μπορεί να συγκριθούν. Αλλά και πάλι υπάρχει μια διαφορά, ότι ενώ οι χριστιανοί δέχονταν το μαρτύριο και το θάνατο, ελπίζοντας να κληρονομήσουν τη βασιλεία των ουρανών, οι κομμουνιστές δίνουν τη ζωή τους μην ελπίζοντας σε τίποτα. Τη δίνουν για ν’ ανατείλει στην ανθρωπότητα ένα καλύτερο, ευτυχισμένο αύριο, που αυτοί δε θα το ζήσουν. Ποιο όργανο των ξένων μπορεί να προσφέρει τη ζωή του σ’ έναν τέτοιο μεγάλο σκοπό;»

Ουσιαστικά ο Μπελογιάννης με αυτό το απόσπασμα έθεσε ένα από τα σημαντικότερα φιλοσοφικά ζητήματα της ανθρωπότητας, αυτό του πραγματικού αλτρουισμού στην υπέρτατη μορφή του, τη θυσία της ζωής για το κοινό καλό και πώς αυτή πραγματώθηκε σε διάφορα κοινωνικά κινήματα στην Ιστορία. Πράγμα που μας δίνει τη βάση για κάποιες σκέψεις επί του θέματος της θυσίας της ζωής σαν πράξη εκ μέρους του χριστιανικού και του κομμουνιστικού κινήματος και των υποκειμένων του.

Στον Αραξο ο επικεφαλής Πυρηνικής Πολιτικής του ΝΑΤΟ

Υπόλογη για την εμπλοκή στα ολέθρια σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ

Την ώρα που το ΚΚΕ έχει καταγγείλει εδώ και μήνες εργασίες αναβάθμισης στη βάση του Αραξου, που παραπέμπουν σε «φιλοξενία ειδικών όπλων», ανάμεσά τους ακόμα και πυρηνικών των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, με τις κυβερνητικές «διαψεύσεις» κάθε άλλο παρά να καθησυχάζουν, πρόσθετη ανησυχία για ένα τέτοιο ενδεχόμενο προκαλεί η πληροφορία ότι στις 17/5 επισκέφτηκε την αεροπορική βάση του Αραξου ο Φρεντ Φρέντρικσον, επικεφαλής της Πυρηνικής Πολιτικής του ΝΑΤΟ και σταθερός υπέρμαχος του διαβόητου ΝΑΤΟικού δόγματος του «πρώτου πυρηνικού πλήγματος», στο πλαίσιο των κλιμακούμενων ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων για τον έλεγχο αγορών, πλουτοπαραγωγικών πηγών και διαύλων. Την επίσκεψη Φρέντρικσον - ο οποίος συνοδευόταν από επιτελείς του ΝΑΤΟ - στην 116 ΠΜ δημοσιοποίησε ιστοσελίδα ενημερωτικού περιεχομένου (militaire.gr), ενώ δεν υπήρξε καμία κυβερνητική διάψευση.

 Πρόκειται για μία ακόμα επιβεβαίωση ότι η κυβέρνηση, άσχετα με το τι υποστηρίζει δημοσίως, στην πραγματικότητα «παίζει με τη φωτιά», στο πλαίσιο της προσπάθειάς της να αναδειχθεί σε «σημαιοφόρο» των αμερικανοΝΑΤΟικών σχεδίων στην περιοχή.

Θυμίζουμε ότι το θέμα είχε αναδείξει από τον περασμένο Σεπτέμβρη το ΚΚΕ, με παρέμβαση του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, ο οποίος από το βήμα της ΔΕΘ κατήγγειλε ότι «η ελληνική κυβέρνηση παίζει με τη φωτιά, ανοίγει τις πόρτες για ακόμα βαθύτερη, πιο επικίνδυνη εμπλοκή της Ελλάδας, ειδικά τώρα που συζητιέται η μεταφορά υποδομών από τη βάση του Ιντσιρλίκ. Και στρατιωτικό δυναμικό και οπλικά συστήματα θα πάνε, λέει, στη βάση της Σούδας, αλλά και πυρηνικές κεφαλές στη βάση του Αραξου. Μάλιστα, θα θέλαμε να ρωτήσουμε και να καταγγείλουμε, ταυτόχρονα, γιατί η κυβέρνηση δεν βγάζει τσιμουδιά για το γεγονός ότι έχει προχωρήσει η συντήρηση, επισκευή και ο εκσυγχρονισμός της βάσης του Αραξου, προκειμένου, όπως φημολογείται, να εγκατασταθούν εκεί τα αμερικανικά πυρηνικά όπλα, που ο ελληνικός λαός και με την πάλη του τα είχε διώξει προηγούμενες δεκαετίες».

Θηλιά στο λαιμό

 

Από τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στις 21 Μάη 2018

Πηγή: Eurokinissi

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να δημιουργήσει προσδοκίες στους ανθρώπους του μόχθου για «ένα καλύτερο αύριο που έρχεται», μετά την τυπική ολοκλήρωση του μνημονίου, είναι προκλητική. Για παράδειγμα, παρουσιάζοντας προχτές στο υπουργικό συμβούλιο το περιβόητο «αναπτυξιακό σχέδιο», ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε φράσεις όπως «από την ευημερία των δεικτών στην ευημερία των ανθρώπων», «ο κόσμος της εργασίας, του μόχθου, των επιστημών, του πολιτισμού πρέπει να κατέχει τα κλειδιά της χώρας».

Την ίδια ώρα, όμως, με την ομιλία του επιβεβαίωνε πως η «μεταμνημονιακή εποχή» για το λαό περιλαμβάνει ό,τι ακριβώς και η μνημονιακή. Δηλαδή, διατήρηση και ενίσχυση όλων των αντιλαϊκών μέτρων. Αλλωστε, το «αναπτυξιακό σχέδιο», που είναι στο επίκεντρο ενός νέου κυβερνητικού επικοινωνιακού μπαράζ, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο «οδικός χάρτης» για να συνεχιστεί και να κλιμακωθεί η επίθεση στο λαό σε όλα τα μέτωπα, απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου και τη στήριξη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

29 καπιταλιστές συνιστούν Παύλο Τσίμα… Πρύτανης στην αλητεία

29 καπιταλιστές συνιστούνΠαύλο Τσίμα… Πρύτανης στην αλητεία

Από atexnos

Σχολιάζει ο Ηρακλής Κακαβάνης //

Από το κλασικό γιαούρτωμα μέχρι τη δολοφονία (Παύλου Φύσσα, μεταναστών κλπ) όλα είναι βία, είπε ο Παύλος Τσίμας, βάζοντας στην ίδια μοίρα το (έτσι κι αλλιώς έξω από τις πρακτικές του εργατικού – λαϊκού κινήματος) γιαούρτωμα με τη σχεδιασμένη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Με τη «βία» της εξίσωσης ουσιαστικά ξεπλένεται ο εγκληματικός χαρακτήρας του ναζιστικού μορφώματος που κάθε δολοφονική ή δολοφονικών προθέσεων επίθεσή του έχει συγκεκριμένη στόχευση και ενοχοποιείται κάθε μορφή αντίδρασης στην πραγματική στην πραγματική βία που υφίσταται στη ζωή του ο λαός. Γιατί εκεί είναι η στόχευση. Το λέει το πολιτικό προσωπικό ταυτίζοντας τους λαϊκούς αγώνες με το χάος. Το εκλαϊκεύουν οι «Τσίμες» με το δικό τους τρόπο. Άλλωστε από καιρό έχουν ταυτιστεί με την (πολιτική) αλητεία.