Το αστικό κράτος της Γαλλίας και τα κάθε απόχρωσης επιτελεία του συστήματος στην Ευρώπη δείχνουν την ταξική μανία τους απέναντι σε ένα νεανικό ξέσπασμα οργής που πυροδοτήθηκε από τις διεκδικήσεις των μαθητών της Γαλλίας.
Τις διεκδικήσεις για σύγχρονη μόρφωση που δεν «χωρά» στον «δημοσιονομικό χώρο» της πολεμικής προετοιμασίας και της κερδοφορίας της γαλλικής αστικής τάξης.
Εχθές κοντά 1.000.000 άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους νέοι βγήκαν στους δρόμους σε πάνω από 300 διαδηλώσεις σε όλη την Γαλλία. Στο Παρίσι η συγκέντρωση ήταν από τις μεγαλύτερες των τελευταίων χρόνων.
Πάνω από 1.800 είναι οι συλλήψεις, πάνω από 1.000 οι τραυματίες, ανάμεσα τους και 13 από τις δυνάμεις καταστολής.
Ένας 17χρονος ακρωτηριάστηκε στο χέρι στο Σεντ-Ετιέν εξαιτίας χειροβομβίδας που πέταξαν οι δυνάμεις ασφαλείας. Αυτή είναι η δεύτερη αναφερόμενη περίπτωση διαδηλωτή που χάνει το χέρι του στις συγκλονιστικές διαδηλώσεις της Γαλλίας τις τελευταίες εβδομάδες.
Εχθές το βράδυ σύμφωνα με ενημέρωση της Αστυνομικής Διεύθυνσης του Παρισιού ανέφερε «απεβίωσε έπειτα από καρδιοαναπνευστική ανακοπή».
Οι εκατοντάδες χιλιάδες νέοι που έχουν βγει στους δρόμους της Γαλλίας, αυτοί που συγκρούονται με την πολιτική που τους θεωρεί «απόβλητα» της σάπιας αστικής δημοκρατίας, δεν κάνουν πίσω παρά την επιστράτευση ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας για αστικές μάχες. Παρά τις απειλές για επιπλέον ένταση της καταστολής.
Η προσπάθεια να στιγματιστεί ως «χάος» και ως «απειλή» για την «κανονικότητα» των πολέμων και τις εκμετάλλευσης η προοπτική ενός λαού να αμφισβητήσει την κυριαρχία των εκμεταλλευτών του, είναι χυδαία, επαναλαμβανόμενη και πολύπλευρη.
Οι κινητοποιήσεις στην Γαλλία δεν γίνονται στο «κενό». Ούτε μπορούν να γίνονται «εύκολοι» παραλληλισμοί με κινητοποιήσεις προηγούμενων ετών στη Γαλλία και σε άλλες χώρες. Στην χώρα αλλάζουν οι πρωθυπουργοί σαν τα μανιτάρια, αδυνατεί να ψηφίσει προϋπολογισμό, την ώρα που η αστική τάξη θέλει να προβάλει την ισχύ της από την πυρηνική αποτροπή της Ευρώπης μέχρι τις ναυτικές αποστολές στη Μεσόγειο.
Αντίστοιχα, έχουν βαθύνει τα ρήγματα και στην ίδια την ΕΕ. Σε μία σειρά χώρες που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και τα «όρια ανθεκτικότητας» των καπιταλιστικών οικονομιών στενεύουν, όπως λέει το ΔΝΤ, φουντώνουν οι ενδοαστικές αντιθέσεις και η προσπάθεια αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος.
Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο γίνεται προσπάθεια να ενσωματωθούν σε αντιδραστικές διεργασίες και οι μεγαλειώδεις αντιδράσεις της νεολαίας της Γαλλίας.
Η Μαρί Λεπέν, επικεφαλής του ακροδεξιού σχηματισμού «Εθνικός Συναγερμός» ισχυρίστηκε πως «δυνάμεις της άκρας αριστεράς (...) επιδιώκουν να βυθίσουν τη χώρα στο χάος» και ουσιαστικά κάλεσε σε ένταση της καταστολής.
Ο σοσιαλδημοκράτης Μελανσόν, που προμοτάρεται έντονα και πολύπλευρα ως εναλλακτικός πόλος της αστικής διακυβέρνησης σε ανάρτηση του στο Χ έγραψε πως «Ενώ τα κανάλια ειδήσεων μας κατακλύζουν με εικόνες βίας σε δεκάδες πόλεις, εδώ όλα εξελίσσονται με ηρεμία, με δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους να κινητοποιούνται ειρηνικά. Δύο κόσμοι, δύο πραγματικότητες».
Ο πρωθυπουργός Λεκορνί εχθές στήνοντας περίτεχνα το αστικό δίπολο έλεγε πως «Κανείς δεν θα επιβάλει την πολιτική του ατζέντα με τη βία» πριν τις εκλογές.
Η πρώτη αντιδήμαρχος του Παρισιού αναφέρθηκε σήμερα σε «ένα επίπεδο βίας που, νομίζω, δεν έχουμε δει ποτέ» στο Παρίσι και επικαλούμενη «έλλειψη μέσων» της αστυνομίας να αντιμετωπίσουν τις συγκρούσεις προανήγγειλε ένταση της καταστολής.
Αν κάτι «λάμπει» στην Γαλλία, για ακόμα μία φορά, είναι πως ο λαός σε μία χώρα με τεράστια επαναστατική παράδοση δεν έχει πει την τελευταία του λέξη παρόλο τον πλήρη εκφυλισμό του Γαλλικού ΚΚ, την απουσία επαναστατικής πρωτοπορίας.
Η ταξική πάλη φουντώνει αντικειμενικά σε συνθήκες που οι αντιθέσεις και τα αδιέξοδα σπρώχνουν νομοτελειακά στον όλεθρο.
Σε συνθήκες που θα κάνουν ό,τι μπορούν για να στρατεύσουν τους λαούς σε ξένα για αυτούς συμφέροντα, να μην αξιοποιήσουν τις δυνατότητες, σε συνθήκες που οι ιμπεριαλιστές θα αδυνατίζουν και από τα χτυπήματα του ενός στον άλλο, ώστε να κάνουν τις ρωγμές τους ρήγματα.
Όμως η μάχη δεν έχει κριθεί ούτε στη Γαλλία, πόσο μάλλον στην Ελλάδα. Είναι ενδεικτικό ότι ο σεσημασένος πολέμιος του ΚΚΕ κυβερνητικός βουλευτής Κυρανάκης, έσπευσε ξανά με αφορμή την Γαλλία να πεί: «Το σίγουρο είναι πως κάποιοι επιδιώκουν να κάνουν το ίδιο και εδώ. (...) Αυτή την κοινωνική ηρεμία και ειρήνη την έχουμε κατακτήσει ως Ελλάδα και δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσουμε την πατρίδα μας να γίνει όπως οι δρόμοι των Παρισίων».
Κούνια που τους κούναγε.
Την απάντηση θα την πάρουν και στην Ελλάδα την επόμενη βδομάδα, στις κινητοποιήσεις που πρωτοστατούν για να δυναμώσουν το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, αυτοί δηλαδή που φοβούνται οι «κυρανάκηδες».
Την απάντηση είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή θα την πάρουν και στην Γαλλία. Απο αυτούς που έκλεισαν σε τσιμεντουπόλεις - banlieues («τόποι εξορίας» στα προάστια του Παρισιού για να «κλείσουν εντός τους» τους καταπιεσμένους.
Από αυτούς που η ζωή τους κοστολογείται πολύ φθηνά εδώ και χρόνια. Από αυτούς που δεν χωρούν οι ανάγκες τους στους πολεμικούς προϋπολογισμούς και στην κουλτούρα φέρετρων που απαιτούν τα οράματα του κεφαλαίου. Από αυτούς που έχουν μάθει να «κοιτούν από ψηλά» τα κοινωνικά παράσιτα.
Από αυτούς που θα θυμηθούν, θα μάθουν και θα δρουν προχωρώντας μπροστά. Ξέρωντας ότι τα «σύμβολα καταπίεσης» στη Γαλλία έχουν κόψει κεφάλια βασιλιάδων και οι Βαστίλες έχουν καταλυφθεί από τον εξεγερμένο λαό.
Από αυτούς που δεν έχουν να χάσουν παρά μόνο τις αλυσίδες τους. Την εργατική τάξη που μέσα από φορτούνες και θύελλες θα οργανωθεί και θα δώσει τη μάχη με μπροστάρη την επαναστατική πρωτοπωρία, το Κομμουνιστικό Κόμμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου