Η στρατιωτική δικαιοσύνη κατεδίκασεν εργάτας και αγρότας και ηθώωσεν νομάρχας και συνταγματάρχας. Θα καταδικάση και άλλας φοράς εργάτας και αγρότας και θα αθωώση νομάρχας και αντισυνταγματάρχας. Το εγκληματικόν αυτό έργον της θα το συνεχίση μέχρις ότου αντικατασταθή οριστικών από την εργατοαγροτικήν δικαιοσύνην.
Τότε και μόνον τότε θα παύση να αθωώνη εγκληματίας διότι θα παύσει και να υφίσταται ως «δικαιοσύνη».
Η εργατική τάξις και οι χωρικοί δεν πρόκειται από την εκδοθείσαν απόφασιν να σχηματίσωσι την οριστικήν των γνώμην επί των πραγματικών ενόχων. Από της απόψεως αυτής η εκδοθείσα απόφασις είνε ένας ακόμη λόγος δια να συνδεθούν περισσότερον μεταξύ των και να καταστήσωσι δια της εγκαθιδρύσως Εργατοαγροτικής κυβερνήσεως περιττήν την δικαοσύνην των Καβράκων [σημ. Ο Χρ. Καβράκος ήταν αξιωματικός του Στρατού, επικεφαλής των δυνάμεων που επιτέθηκαν στον λαό των Τρικάλων] (...).








