Το ατσάλι δένεται στη μεγάλη φωτιά και στο δυνατό ψύχος. Τότε γίνεται δυνατό και τίποτα δεν φοβάται. Έτσι ατσαλώθηκε και η δική μας γενιά και έμαθε να μην παραδίδεται!
Νικολάϊ Οστρόφσκι
EΠIKOIΝΩΝΙΑ drasistooraiokastro@gmail.com
Την
ιδιωτικοποίηση «δείχνει» μονομερώς ως αιτία της κατάστασης του
σιδηροδρόμου και -κατά συνέπεια- της τραγωδίας της 1ης Μάρτη ο Γ.
Βαρουφάκης. Τονίζει, μάλιστα, ότι η ΤΡΑΙΝΟΣΕ πουλήθηκε σε μια
«πτωχευμένη» ιταλική εταιρεία (αλίμονο…), αναφερόμενος σε ένα από τα 10
μεγαλύτερα σιδηροδρομικά μονοπώλια στον κόσμο με καθαρά κέρδη 193 εκατ.
ευρώ το 2021.
Κουβέντα δεν λέει για τις εγκληματικές ευθύνες του ίδιου του αστικού
κράτους στο οποίο παρέμεινε ο υπόλοιπος ΟΣΕ, ούτε και των διάφορων
εργολάβων που αναλάμβαναν τις συμβάσεις δεκάδων εκατομμυρίων για την
αναβάθμιση του δικτύου και παρέδιδαν μονίμως «αέρα κοπανιστό».
Επειδή
το έγκλημα στα Τέμπη έχει τη σφραγίδα και της δικής του αντιλαϊκής
πολιτικής, είναι αναμενόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ να ταυτίζεται με την κυβέρνηση
ακόμα και στις δικαιολογίες. 'Η να επιλέγει την «αντιπαράθεση» σε
ζητήματα που συγκαλύπτουν αντί να αποκαλύπτουν την ουσία. Εδώ και μέρες
τα στελέχη του έχουν κάνει «σημαία» το πώς διορίστηκε ο σταθμάρχης της
Λάρισας, επαυξάνοντας στο κυβερνητικό «αφήγημα» για «ανθρώπινο λάθος»,
που συγκαλύπτει τις τεράστιες πολιτικές ευθύνες για την κατάσταση στον
σιδηρόδρομο και το πολύνεκρο δυστύχημα. Συντετριμμένος ο λαός
παρακολουθεί ένα άθλιο πινγκ πονγκ ανάμεσα στη ΝΔ και στον ΣΥΡΙΖΑ για το
αν ο σταθμάρχης είχε «βύσμα» ή όχι, αν πληρούσε τις προϋποθέσεις μιας
τέτοιας πρόσληψης, αν ήταν κοντινός ή μακρινός συγγενής της μίας ή της
άλλης βουλευτή της ΝΔ. Κάπως έτσι, «πάνε περίπατο» οι ελλείψεις σε
προσωπικό και τεχνικά μέσα, που αυξάνουν τις πιθανότητες για μοιραία
ανθρώπινα λάθη. Ποιος θα μιλήσει όμως γι' αυτά, αφού η ΝΔ έκοβε και ο
ΣΥΡΙΖΑ έραβε στην πολιτική της «απελευθέρωσης», των ιδιωτικοποιήσεων,
της υποχρηματοδότησης, των απολύσεων και των μετατάξεων εκατοντάδων
σιδηροδρομικών; Παρεμπιπτόντως, για ανθρώπινα λάθη έκανε λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ
και μετά την τραγωδία στη Μάνδρα, το 2017, όταν η «Αυγή» κυκλοφορούσε με
πρωτοσέλιδο τίτλο «Ανθρώπων έργα». Οπως ο σημερινός πρωθυπουργός έβγαλε
το πόρισμα πριν ανασυρθούν οι νεκροί από τα συντρίμμια, ότι «το δράμα
οφείλεται κυρίως σε τραγικό ανθρώπινο λάθος»...
Πρώτα
ήταν ο σταθμάρχης, το «τραγικό ανθρώπινο λάθος». Εκεί στηνόταν το
παραμύθι για να βγει λάδι η κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και οι υπόλοιπες
κυβερνήσεις που έσπασαν σε κομμάτια τον ΟΣΕ και πούλησαν τα φιλέτα στους
ιδιώτες, στέλνοντας τον λογαριασμό στον λαό και βάζοντας στο ζύγι του
κόστους την ασφάλεια επιβατών και εργαζομένων.
Αφού το «ανθρώπινο λάθος» δεν στεκόταν -οι προειδοποιήσεις των
Συνδικάτων, οι προειδοποιήσεις του ΚΚΕ στη Βουλή κ.ά. ήταν
αποστομωτικές- μεταλλάχτηκε λίγο το αφήγημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει το
...ρουσφέτι στον Μητσοτάκη ώστε να εγκλωβιστεί πάλι η συζήτηση γύρω από
τις ευθύνες για το έγκλημα στα Τέμπη στο αν είναι ή όχι ρουσφέτι ο
σταθμάρχης ή αν θα είναι ή όχι υποψήφιος ο απερχόμενος υπουργός
Μεταφορών.
Τα πράγματα είναι βέβαια πολύ σοβαρότερα. Όμως η ΝΔ αντιπαρατίθεται
στον ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας ...ρουσφέτι στον ΣΥΡΙΖΑ, με τη σειρά του ο ΣΥΡΙΖΑ
αντιπαρατίθεται στη ΝΔ ...κάνοντας ρουσφέτι στη ΝΔ και όλοι μαζί
επιχειρούν να συγκαλύψουν τις εγκληματικές τους ευθύνες για την πολιτική
«απελευθέρωσης» των μεταφορών που υλοποίησαν...
Είμαστε
στις 12 Γενάρη 2023, στη Βουλή. Δύο μήνες σχεδόν πριν από το έγκλημα
στα Τέμπη. Στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής διεξάγεται συζήτηση για το
νομοσχέδιο του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών «Θεσμικό πλαίσιο για τη
διερεύνηση αεροπορικών και σιδηροδρομικών ατυχημάτων και την ασφάλεια
των μεταφορών». Εκ μέρους του ΚΚΕ τοποθετείται στην επιτροπή ο βουλευτής
του Χρήστος Κατσώτης.
Δυστυχώς, τα όσα τόνισε τότε το ΚΚΕ στη
Βουλή επιβεβαιώνονται ανατριχιαστικά σήμερα, στη σκιά του εγκλήματος στα
Τέμπη. Ενα αποκαλυπτικό «κατηγορητήριο» για την πολιτική της σημερινής
και της προηγούμενης κυβέρνησης, της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης,
που αντιμετωπίζει σταθερά ως ΚΟΣΤΟΣ την πρόληψη, την προστασία από
σιδηροδρομικά - και όχι μόνο - δυστυχήματα!
Καταγράφουμε ορισμένες από τις επισημάνσεις του βουλευτή του ΚΚΕ Χρήστου Κατσώτη:
- Για το δίκτυο και τη σιδηροδρομική γραμμή του ΟΣΕ:
«Επίσης,
σοβαρή είναι η κατάσταση και στο δίκτυο και τη σιδηροδρομική γραμμή του
ΟΣΕ. Τεράστιους κινδύνους εγκυμονεί η μη τήρηση κανονισμών ασφαλείας,
λειτουργίας και κυκλοφορίας των αμαξοστοιχιών. Ενδεικτικά, η Ομάδα
Επισκευής Γραμμής, που είναι σε λειτουργία και πρέπει να αποτελείται από
5 άτομα, πολλές φορές είναι μόνο με δύο ή ακόμη και με έναν.
Φοβήθηκαν
φαίνεται οι διάφοροι μηχανισμοί του κράτους από το ορμητικό ποτάμι των
χιλιάδων διαδηλωτών που συγκεντρώθηκαν, μαζί με τους απεργούς
σιδηροδρομικούς, το πρωί της Κυριακή 5/3 στο Σύνταγμα. Όσοι συμμετείχαν
στην κοσμοπλημμύρα στο Σύνταγμα απαίτησαν να μη συγκαλυφθεί το
προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη και να παρθούν όλα τα απαραίτητα
μέτρα για την ασφάλεια των εργαζομένων και των επιβατών στα Μέσα Μαζικής
Μεταφοράς.
Αφού η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα κόμματα που
κυβέρνησαν και επιδιώκουν να κυβερνήσουν ξανά πάνω στις αιματοβαμμένες
ράγες του εχθρικού κράτους για το λαό, του κράτους των επενδυτών και των
κερδών των λίγων, δεν κατάφεραν να καταλαγιάσουν την οργή των
εργαζόμενων, του λαού και της νεολαίας, σειρά πήραν οι γνωστοί
προβοκατόρικοι μηχανισμοί.
Το «Πάμε κι όπου βγει» που άκουσε να λέγεται μέσα από τον ασύρματο, λίγο
πριν τη σύγκρουση των τρένων, ένας επιβάτης της μοιραίας αμαξοστοιχίας
στα Τέμπη, έχει σοκάρει πολλούς Έλληνες αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί τους
έχει σοκάρει.
Όταν οι Έλληνες βουλευτές ψήφιζαν τα Μνημόνια χωρίς καν να τα έχουν
διαβάσει -και δεν ήταν μόνο ο Χρυσοχοΐδης που το παραδέχτηκε ανοιχτά-,
αυτό δεν ήταν ένα “Πάμε και όπου βγει”; Τι ήταν; Σχέδιο; Επιτελικό
σχέδιο;
Δεν ήξεραν οι βουλευτές που ψήφισαν τα Μνημόνια τι σήμαιναν τα
Μνημόνια για τις υποδομές της χώρας και την ασφάλεια των πολιτών;
Ήξεραν.
Ξέρετε, τα Μνημόνια, που οι εφαρμοστικοί τους νόμοι είναι ακόμα σε
ισχύ, έχουν να κάνουν με όλες τις περικοπές που έχουν γίνει τα τελευταία
12 χρόνια σε Υγεία, Παιδεία, Πολιτική Προστασία, δρόμους και ναι,
σιδηρόδρομους.
Ο άνθρωπος Μητσοτάκης έβαλε «σε
σειρά τις σκέψεις» του, σε ένα κείμενο, για το σιδηροδρομικό έγκλημα
στα Τέμπη και ιδού το αποτέλεσμα:
Ο κύριος Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρωθυπουργός της χώρα με τα πολλά πρόσωπα;
Μετά την πρώτη δήλωση ντροπής για το σιδηροδρομικό έγκλημα στα Τέμπη, όπου έβγαλε και… πόρισμα («όλα δείχνουν πως το δράμα οφείλεται, δυστυχώς, κυρίως σε τραγικό ανθρώπινο λάθος»), τώρα επανέρχεται με ένα – υποτίθεται – ανθρώπινο κείμενο που – υποτίθεται – βρίσκεται κοντά στα συναισθήματα του λαού για την τραγωδία.
Το κείμενο Μητσοτάκη είναι σαν να έχει σκηνοθετηθεί.
Πρώτα μας ενημερώνει ότι θα εκφραστεί«χωρίς ξύλινα λόγια». «Κάνω μια προσπάθεια να βάλω σε σειρά τις σκέψεις μου και σε λόγια τα συναισθήματα μου», γράφει ο άνθρωπος – πρωθυπουργός. Στη συνέχεια, ζητά «μια μεγάλη συγγνώμη, τόσο προσωπική, όσο και στο όνομα όλων όσοι κυβέρνησαν τη χώρα εδώ και χρόνια».
Μετά ο άνθρωπος Μητσοτάκης αλλάζει το… πόρισμα του και ανακαλύπτει (;) ότι «στην Ελλάδα του 2023, δεν γίνεται δυο τρένα να κινούνται αντίθετα στην ίδια γραμμή και να μην το έχει αντιληφθεί κανείς». Προσθέτει ότι «δεν μπορούμε, δεν θέλουμε και δεν πρέπει να κρυφτούμε πίσω από το ανθρώπινο σφάλμα. Αν το έργο της τηλεδιοίκησης είχε ολοκληρωθεί, αυτό το δυστύχημα θα ήταν πρακτικά αδύνατο να είχε συμβεί».
Στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1980, στο
Μομπάλ της Ινδίας έγινε το μεγαλύτερο βιομηχανικό δυστύχημα όλων των
εποχών. Δράστης η αμερικανική χημική εταιρεία Γιούνιον Καρμπάιντ (UNION
CARBIDE), που ιδρύθηκε το 1917! Άμεσα έχασαν τη ζωή τους κάπου τέσσερις
χιλιάδες άνθρωποι, είκοσι χιλιάδες έμειναν ανάπηροι, κυρίως τυφλοί, και
εκατόν είκοσι χιλιάδες θερίζονται έως σήμερα από καρκίνο και γενετικές
παραμορφώσεις. Η δίκη κράτησε κοντά τριάντα χρόνια και η τελική
αποζημίωση που κατέβαλε η εταιρεία, αντί δισεκατομμυρίων που είχαν
ζητηθεί, κατέληξε σε κάπου δέκα χιλιάδες δολάρια για τον καθέναν από
τους είκοσι χιλιάδες σακατεμένους. Αν ψάξει κανείς σήμερα το θέμα στο
διαδίκτυο, έχοντας μάλιστα ταυτίσει την εταιρεία με τις μπαταρίες,
ζητούμενο αγαθό των καιρών μας, που έχει αγοραστεί από τον κολοσσό των
χημικών DOW, θα δει ότι το δυστύχημα χαρακτηρίζεται τοξικός θρύλος. Ως
βασική συνέπεια η αστική οικονομική αρθρογραφία προβάλλει το γεγονός ότι
μετά το Μομπάλ άρχισε η ταχεία εκβιομηχάνιση της πολυάνθρωπης Ινδίας,
που σήμερα πια μπαίνει με όρους γίγαντα στην παγκόσμια συγκρουσιακή
αρένα των θηριωδών συμφερόντων του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Το
1983-84 ήμουν απλώς μια συγκλονισμένη δημοσιογράφος, που οδυνηρά
ασχολιόταν με το Μομπάλ και τους ανθρώπους του. Τότε μιλούσαμε για
τοξικό δυστύχημα και όχι για τοξικότητα της πολιτικής ζωής.
Στη δεκαετία του 2000, βουλευτίνα του ΚΚΕ και μέλος της Επιτροπής
Θεσμών και Διαφάνειας, βρίσκομαι απέναντι από τον προσφάτως εκλιπόντα
Στράτη Στρατήγη, τέως περιφερειακό διευθυντή στην Ευρώπη της «Carbide».
Είχε έρθει ως επικεφαλής της ΜΚΟ, παρακαλώ, «Διεθνής Διαφάνεια»… Η
απόφαση για αποζημίωση δεν είχε βγει ακόμα για το Μομπάλ, και συνάμα δεν
έλεγε να κατέβει το αίμα που μου ανέβηκε στο κεφάλι, όταν συνδύασα το
όνομά του με την εταιρεία και το έργο της ΜΚΟ, που τάχα μου δήθεν ήταν η
πάταξη της κρατικής διαφθοράς διεθνώς. Πολιτικός πια, πάσχιζα εντός και
εκτός Βουλής να πείσω κυρίως δημοσιογράφους να σκεφτούν πώς γίνεται να
μιλάνε οι αστοί και οι πολυεθνικές για διαφάνεια τύπου Μομπάλ.
«Μα
καλά, είναι δυνατόν στον 21ο αιώνα να λειτουργεί ο σιδηρόδρομος με
"κλειδιά" και μπακαλοτέφτερα;», αναρωτιούνται διάφοροι δημοσιολόγοι,
καλοπροαίρετα και κακοπροαίρετα, με αφορμή το δυστύχημα στα Τέμπη. Και
συνεχίζουν: «Είναι δυνατόν να σκοτώνεται κόσμος ενώ υπάρχει η τεχνολογία
για μεγαλύτερη ασφάλεια;». Εύλογα και σωστά τα ερωτήματα. Στο δια ταύτα
όμως και επειδή δεν μιλάμε για τίποτα «ανυποψίαστους», απάντηση στο
«γιατί» δεν δίνουν. Γιατί πράγματι, η επιστήμη και η τεχνολογία
προσφέρουν σήμερα δυνατότητες για λιγότερη και πιο ασφαλή εργασία, για
μεγαλύτερη και καλύτερη ποιότητα ζωής, για μετακινήσεις με ασφάλεια και
σιγουριά. Εμπόδιο στέκονται όμως το κέρδος και η πολιτική όλων των
κομμάτων που το στηρίζει, σε βάρος των λαϊκών αναγκών. Αυτήν τη μικρή
«λεπτομέρεια» αποσιωπούν όσοι αναγνωρίζουν βέβαια τις δυνατότητες που
προσφέρει στον λαό η σύγχρονη τεχνολογία, κάνουν όμως πως δεν βλέπουν
ότι αυτή βρίσκεται στα χέρια μεγάλων πολυεθνικών ομίλων, που τη
χρησιμοποιούν καταπώς συμφέρει τα κέρδη τους.
Και
επί τη ευκαιρία: Πολλούς απ' αυτούς δεν τους ακούσαμε να λένε τα ίδια
την περίοδο της πανδημίας, όταν ο κόσμος πέθαινε σωρηδόν επειδή δεν
υπήρχαν επαρκή κρεβάτια ΜΕΘ ή και ελεύθερες κλίνες στα νοσοκομεία, με
τον κατάλληλο εξοπλισμό. Και δεν μιλάμε βέβαια για τίποτα υπερσύγχρονα
εργαλεία, αλλά για ιατρικό υλικό που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες,
όμως στη λογική του κόστους - οφέλους οι ελλείψεις είναι τεράστιες και
σε συνθήκες κρίσης μεγαλώνουν την απόσταση από τις πραγματικές ανάγκες.
Ούτε τους ακούσαμε να λένε τα ίδια για τους νεκρούς εργάτες, που
σκοτώνεται ένας κάθε πέντε μέρες στους χώρους δουλειάς εξαιτίας της
έλλειψης σύγχρονων μέσων για την υγεία και την ασφάλεια. «Ψιλά γράμματα»
οι ζωές των ανθρώπων όταν τα φώτα σβήνουν...
Τα χέρια τους τρίβουν ισχυροί επιχειρηματικοί όμιλοι, κυρίως των Μεταφορών και της Ενέργειας,
στο φόντο του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία. Με όχημα τη βαθιά
εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, που γίνεται για τα
συμφέροντα του κεφαλαίου και όχι του λαού, διεκδικούν και παίρνουν
μερίδιο από την επαναχάραξη των πηγών, των αγορών και των δρόμων της
Ενέργειας, αυξάνοντας κατακόρυφα την κερδοφορία τους.
Ειδικά το σχέδιο «απεξάρτησης» της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο, στο έδαφος των ανταγωνισμών των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ με τη Ρωσία, προσφέρει νέα πεδία κερδοφορίας, που σπεύδουν να εκμεταλλευτούν ισχυρά τμήματα της αστικής τάξης, όπως εφοπλιστικοί, ενεργειακοί και κατασκευαστικοί όμιλοι,
με τις πλάτες της κυβέρνησης και όλων των άλλων κομμάτων, που στηρίζουν
μέχρι τα μπούνια τη συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο και στον
επικίνδυνο για τους λαούς ευρωατλαντικό σχεδιασμό.
Είναι ενδεικτικά τα όσα σημειώνονται στον ναυτιλιακό Τύπο: «Κανείς
δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον και τις πιθανές νέες αναταράξεις, με
τον πόλεμο στην Ουκρανία να εισέρχεται στο δεύτερο έτος, η κόντρα HΠA -
Δύσης με τους Ρώσους να εντείνεται, η Κίνα να παρακολουθεί και να
κινείται στη δική της περιοχή, όπου βλέπει να σφίγγει ο αμερικανικός
κλοιός μέσω Ιαπωνίας, Νοτίου Kορέας, Αυστραλίας και Φιλιππίνων.
Από το καταστροφικό δυστύχημα στο Οχάιο των ΗΠΑ, όπου στις αρχές Φλεβάρη εκτροχιάστηκε τρένο με τοξικά χημικά
Μέσα
στη συνολικότερη προπαγάνδα συσκότισης των πραγματικών ενόχων για το
πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, προβάλλονται ιδιαίτερα και
αναφορές περί «μη συμμόρφωσης με το ευρωπαϊκό πλαίσιο», περί «ελληνικής
ιδιαιτερότητας» και άλλα παρόμοια. Η διεθνής πείρα ωστόσο επιβεβαιώνει
ακριβώς το αντίθετο: Ότι σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο η ασφάλεια των
επιβατών και των εργαζομένων στους σιδηρόδρομους θυσιάζεται στον βωμό
των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, στην πολιτική της
εμπορευματοποίησης και της «απελευθέρωσης»...
ΗΠΑ: Κάθε 2 βδομάδες εκτροχιάζεται ένα τρένο με επικίνδυνα υλικά!
Στις ΗΠΑ, στην κωμόπολη Ανατολική Παλαιστίνη του Οχάιο, στις 3
Φλεβάρη εκτροχιάστηκε μία αμαξοστοιχία 150 βαγονιών της «Norfolk
Southern», με αποτέλεσμα 38 από αυτά, φορτωμένα με επικίνδυνα υλικά, να
συντριβούν, προκαλώντας μια ανυπολόγιστη μέχρι στιγμής καταστροφή, αφού
απελευθερώθηκαν στον αέρα και στο έδαφος τοξικά χημικά, όπως υδροχλώριο.
Μερικά βαγόνια καίγονταν για πάνω από δύο μέρες, ενώ με εντολή των
αρχών το φορτίο βαγονιών απελευθερώθηκε και κάηκε ελεγχόμενα.
Εμπειρογνώμονες υποστηρίζουν ότι το ατύχημα ήταν το αναπόφευκτο
αποτέλεσμα του περιορισμού των μέτρων ασφαλείας και της μείωσης του
προσωπικού, για την ενίσχυση των κερδών των σιδηροδρομικών εταιρειών.
Στις ΗΠΑ κάθε δυο βδομάδες ένα τρένο που μεταφέρει επικίνδυνα υλικά
εκτροχιάζεται! Το Αμερικανικό Γραφείο Στατιστικών Μεταφορών έχει
καταγράψει 54.539 εκτροχιασμούς τρένων μεταξύ 1990 και 2021.
Παρά την κατάσταση αυτή, το λόμπι των επιχειρηματικών ομίλων των
σιδηροδρόμων έχει δαπανήσει πάνω από 200 εκατ. δολάρια τα τελευταία 5
χρόνια προκειμένου να εμποδίσει εντελώς ή και να περιορίσει την εφαρμογή
κανονισμών ασφαλείας στους σιδηρόδρομους, καθώς θεωρούνται «κόστος»...
Εγκλωβισμένους
μέσα στον Λευκό Πύργο κρατάνε τα ΜΑΤ, αυτή την ώρα, στελέχη και μέλη
του ΚΚΕ που ανάρτησαν γιγαντοπανό για να καταγγείλουν το έγκλημα στα
Τέμπη.
Ανάμεσά τους ο βουλευτής του Κόμματος, Γιάννης Δελής και μέλη της ΚΕ.
Με τις ασπίδες και με σπρωξιές, τους εμποδίζουν να βγουν, ζητώντας να καταγράψουν τα στοιχεία τους.
Προηγήθηκε πρωτοφανής αστυνομική παρουσία που προσπάθησε να εμποδίσει την ανάρτηση του πανό στο Λευκό Πύργο.
Τα συντρίμμια. Οσοι «έφυγαν». Οσοι έζησαν. Οσοι αγνοούνται. Οσοι περιμένουν ακόμα το «τηλέφωνο όταν φτάσεις...».
Μια στιγμή και χάθηκαν όλα... Οργή και θλίψη.
* * *
Εχουν ακουστεί και ακούγονται πολλά.
«Ανθρώπινο λάθος»... Πρώτο και καλύτερο. Θα τα ρίξουν όλα στον σταθμάρχη και «καθάρισαν».
Αλλά, για μια στιγμή! Τι κράτος είναι αυτό που αφήνει 350 ανθρώπους να κρέμεται η ζωή τους από ένα «ανθρώπινο λάθος»;
Κι αν ο σταθμάρχης (και ο κάθε σταθμάρχης) πάθαινε εγκεφαλικό; Αν ένιωθε αδιαθεσία και λιποθυμούσε;
Σε
πιάνει απόγνωση όταν σκέφτεσαι τις δυνατότητες που προσφέρει σήμερα η
τεχνολογία να προλαμβάνονται τέτοιες τραγωδίες, να ελαχιστοποιούνται οι
πιθανότητες το κακό να συμβεί...
Ομως στις ράγες του κέρδους εκτροχιάζονται οι λαϊκές ανάγκες, ακόμα και η ίδια η ζωή.
Πορείες αντίθετες και συγκρουόμενες...
***
Κατά τ' άλλα, αποτελεσματικότατο το κράτος όταν κάνει πλειστηριασμούς και εξώσεις μεροκαματιάρηδων.
'Η όταν στήνει μηχανισμούς παρακολούθησης κομμάτων, πολιτικών, δημοσιογράφων...
Λεφτά για το ΝΑΤΟ, τους εφοπλιστές και τους βιομηχάνους υπάρχουν, αλλά η ασφάλεια του λαού σκοντάφτει στις ...«αντοχές της οικονομίας».
Πάντως, να μην τους αδικούμε. Εχουν ηλεκτρονικές εφαρμογές που λειτουργούν άψογα. Οπως το «112» ή αλλιώς «τρέξτε να σωθείτε»...
Η ανακοίνωση των συνδικαλιστών που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ μπροστά στο 38ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ
Από την Πέμπτη 9 μέχρι την Κυριακή 12 Μάρτη πραγματοποιείται το 38ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ,
που για μια ακόμα φορά με ευθύνη της ηγεσίας της διεξάγεται σε
πολυτελές ξενοδοχείο στο Καβούρι, μακριά από τους εργαζόμενους και τις
ανάγκες τους.
Μπροστά στο συνέδριο οι συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, που συγκροτούν το ψηφοδέλτιο
της ΔΑΣ, με ανακοίνωσή τους θυμίζουν τους μεγάλους αγώνες του
προηγούμενου διαστήματος και αναδεικνύουν τι συνδικάτα έχει ανάγκη
σήμερα η εργατική τάξη.
Η ΔΑΣ αναφέρεται αρχικά στο έγκλημα στα Τέμπη, τονίζοντας ότι «δεν είναι ούτε δυστύχημα ούτε ατύχημα αλλά προδιαγεγραμμένο και διαρκές έγκλημα».
Στη συνέχεια, μεταξύ άλλων, σημειώνει ότι από το προηγούμενο συνέδριο «αναδείχτηκε ακόμα πιο καθαρά ο ρόλος της ηγεσίας στη διοίκηση της ΓΣΕΕ και των δυνάμεων που τη στηρίζουν.
Αποδείχτηκε στη ζωή ότι ο χαρακτηρισμός κυβερνητικός - εργοδοτικός
συνδικαλισμός δεν είναι άδικος ούτε υπερβολικός. Αναδείχτηκε η μεγάλη
απόσταση που χωρίζει τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό από τα
μεγάλα προβλήματα των εργαζομένων, από τη δράση συνδικάτων για την
υπεράσπιση της ζωής και των δικαιωμάτων των εργαζομένων, όπως στην
κατάσταση μελλοθανάτων στον κλάδο των σιδηροδρομικών, στην οποία
ξεχώρισε ο πρωτοπόρος ρόλος των συνδικάτων και των συνδικαλιστών που
συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ».
Τον
τελευταίο μήνα παρατήρησα ότι κάποιοι φοιτητές στις ασκήσεις τους
εμφάνιζαν μία εξαιρετική βελτίωση στη χρήση του γραπτού λόγου τους
(πράγμα όχι τόσο σύνηθες για φοιτητές φυσικών επιστημών), αλλά παρ' όλα
αυτά, μέσα στο κείμενο εμφανίζονταν διάφοροι αγγλισμοί που ίσως ξένιζαν
έναν έμπειρο αναγνώστη.
Πιάνω έναν από αυτούς και μεταξύ
σοβαρού και αστείου τον ρωτάω «Καλά, με το ChatGPT την έγραψες;», για να
πάρω έκπληκτος την απάντηση «Ε, ναι, με βοήθησε λίγο!» (παρεμπιπτόντως,
προσωπικά χρησιμοποιώ καθημερινά το ChatGPT για βιβλιογραφικές
πληροφορίες, καθώς επιταχύνει τρομακτικά την αναζήτηση).
Την ίδια
βδομάδα, φίλος δημοσιογράφος μου έλεγε με ανάμεικτα συναισθήματα ότι
πλέον τα περισσότερα αρθράκια μη επικαιρότητας που βλέπεις στα
δημοσιογραφικά σάιτς έχουν γραφτεί από το ChatGPT. Ο δημοσιογράφος απλά
δίνει τις προδιαγραφές (θέλω κείμενο 200 λέξεων για το τάδε θέμα) και σε
δευτερόλεπτα έχει το κείμενό του, το οποίο αφού το σουλουπώσει ελαφρά
το δημοσιεύει ως δικό του.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπήκε στη ζωή μας
με πάταγο. Και είναι προφανές ότι τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο. Αλλά
τι είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη; Βασικά πρόκειται για προγράμματα
υπολογιστών βασισμένα στα νευρωνικά δίκτυα και άλλα υπόβαθρα, τα οποία,
αφού τα τροφοδοτήσεις με έναν τεράστιο όγκο δεδομένων, μπορείς να τα
«εκπαιδεύσεις» να σου δίνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η ίδια η Τεχνητή
Νοημοσύνη δεν έχει προφανώς συνείδηση του τι κάνει, αλλά έχει
εκπαιδευτεί τόσο καλά που είναι εξαιρετική στη δουλειά της.