Τους έπεσε βαρύ...

Το μεγαλείο της θυσίας των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής, όπως αποκαλύφθηκε μέσα από τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα, γέμισε περηφάνια και συγκίνηση μεγάλο κομμάτι του λαού και της νεολαίας. Το γεγονός αυτό έπεσε βαρύ σε ακροδεξιούς, διάφορα φασιστοειδή και θιασώτες της θεωρίας των «δύο άκρων», όπως οι γραφικοί Τζήμερος και Βούλτεψη, ο Αδωνις Γεωργιάδης και ο γνωστός «βόθρος» Στάθης Καλύβας.

Δεν ήταν όμως οι μόνοι. Παραδόξως, αρκετοί φορείς της επιστημονικής έρευνας που αυτοτοποθετούνται στα «αριστερά», όπως τα ΑΣΚΙ και η Ενωση Ελλήνων Ιστορικών, στις πρώτες τους ανακοινώσεις απέφυγαν επιμελώς να αναφέρουν την ιδιότητα των 200 ως κομμουνιστών. «Αγωνιστές» τους ανέφεραν οι μεν, γενικά «αντιστασιακούς» τους είπαν οι δε. Πρόκειται για επιλογή λέξεων που δεν πέρασε απαρατήρητη...

Ποιος αποφάσισε τελικά να «θυμηθεί» ότι οι 200 ήταν κομμουνιστές; Ο Μαραντζίδης, το έτερο συνεταιράκι του Καλύβα, που από κοινού και για δεκαετίες μιλούσαν για την «κόκκινη βία» και τα «εγκλήματα του ΕΛΑΣ», δικαιολογώντας έτσι τη δράση των καθαρμάτων των Ταγμάτων Ασφαλείας. Τώρα όμως που ο Μαραντζίδης είναι στενός σύμβουλος του Τσίπρα και στέλεχος στο Ιδρυμά του - όπως συμβαίνει και με άλλα επιφανή μέλη της «ανεξάρτητης» Ενωσης Ελλήνων Ιστορικών - άλλαξαν τα κόζια.

Οπως λεγόταν για τον Ναπολέοντα Ζέρβα, «έναν ήχο αγαπούσε: Της λίρας». Ετσι και ο Μαραντζίδης φαίνεται πως ανάλογα με το ποια συμφέροντα υπηρετεί κάθε φορά, προσαρμόζει και την πένα του, φτάνοντας να αναγνωρίζει τους 200 της Καισαριανής ως ήρωες κομμουνιστές, ενώ μέχρι χτες ήταν αυτοί που ...«προκαλούσαν» τα ναζιστικά στρατεύματα!

Βρώμα

 

Ολα του πολέμου δύσκολα ...και η αποχέτευση βουλωμένη. Το (παραφρασμένο) αυτό ρητό φαίνεται πως απασχολεί ιδιαιτέρως τον τελευταίο καιρό το πλήρωμα του αμερικανικού αεροπλανοφόρου «USS Gerald R. Ford», που παραμένει στη βάση της Σούδας για επείγουσες εργασίες συντήρησης, μεταξύ των οποίων η αποκατάσταση του αποχετευτικού συστήματος (!) που έχει φρακάρει από τον μεγάλο φόρτο, καθώς το πλήρωμα των 5.000 πεζοναυτών βρίσκεται εν πλω τους τελευταίους 8 μήνες. Το φαιδρό της υπόθεσης δεν αναιρεί βέβαια το γεγονός ότι το αεροπλανοφόρο βρίσκεται σε πορεία προς τον Περσικό Κόλπο, όπου τους τελευταίους μήνες συγκεντρώνεται η πολυπληθέστερη στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ μετά την επέμβαση στο Ιράκ. Δεν ξέρουμε αν στις «συμβατικές υποχρεώσεις» που επικαλείται η κυβέρνηση για τη βάση της Σούδας είναι και το ξεφόρτωμα των βοθρολυμάτων. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, απ' όπου περνάνε οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές, την ίδια δυσώδη μυρωδιά αφήνουν η εγκληματική πολιτική και τα βρώμικα σχέδιά τους.

Αγχος

Επίκαιρη Ερώτηση κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ, ζητώντας τη συγκρότηση «Επιτροπής Συμμετοχικότητας για τα Μεταλλεία Κασσάνδρας», επειδή διαβλέπει «κινδύνους για τη διαφάνεια και την κοινωνική συνοχή». Το άγχος τους είναι για τις αντιδράσεις των εργαζομένων και του λαού, τώρα που ξεθωριάζει στην πράξη το αφήγημα «θα τρώτε με χρυσά κουτάλια», απέναντι στην πολυδιαφημισμένη επένδυση της «Ελληνικός Χρυσός», την οποία στήριξε και στηρίζει το ΠΑΣΟΚ. Γι' αυτό χτυπά το καμπανάκι στον υπουργό Περιβάλλοντος, προτρέποντάς τον «να λάβει μέτρα ώστε να διασφαλιστεί η κοινωνική συναίνεση στην περιοχή». Σπέρνει παράλληλα νέες αυταπάτες για τον ρόλο του «ανεξάρτητου» ελεγκτή περιβάλλοντος, δηλαδή ενός ιδιώτη που έχει υποδείξει η εταιρεία και ο οποίος αμείβεται από αυτήν! Θυμίζουμε ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν το πρώτο που είχε προβλέψει τους ιδιώτες ελεγκτές για τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις, με τον νόμο 4014/2011, πάνω στον οποίο πάτησε η ΝΔ για τον 4843/2021. Οι εργαζόμενοι στα μεταλλεία και ο λαός της περιοχής δεν έχουν ανάγκη από παλιούς και νέους κήρυκες των συμφερόντων των καπιταλιστών. Ξέρουν καλά ότι η επένδυση σημαίνει κλοπή του ορυκτού πλούτου και άθλιες εργασιακές σχέσεις. Δεν έχουν ανάγκη ούτε από επιτροπές που θα δίνουν άλλοθι για να προχωράνε απρόσκοπτα τα «θέλω» των επενδυτών. Η πείρα τούς διδάσκει ότι μόνο ο οργανωμένος αγώνας για μισθούς και δικαιώματα, προστασία του περιβάλλοντος, υγεία και ασφάλεια, σε σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους, μπορεί να βάλει εμπόδια στα σχέδια κυβέρνησης και εργοδοσίας, να δώσει ανάσες ανακούφισης και προοπτική.