Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Το στημένο παιχνίδι

 
Αν και μας χωρίζουν μόλις πέντε μέρες από την ερχόμενη Κυριακή, επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω μια λαϊκή φράση για να εκφράσω την άποψή μου: το παιχνίδι είναι στημένο. Όχι επειδή με διακατέχει σύνδρομο συνωμοσιολογίας αλλά επειδή όσο κι αν διαβάζω και ξαναδιαβάζω τις προτάσεις των "θεσμών" από την μια και τις "47+10" σελίδες με τις προτάσεις τής κυβέρνησης από την άλλη, ειλικρινά δεν μπορώ να δω πού κολλάμε και δεν υπογράφουμε την τελική συμφωνία.
Πράγματι, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε στην δημοσιότητα την τελική πρότασή της για το κείμενο της συμφωνίας, όπου λαμβάνονται υπ' όψη οι προτάσεις τής ελληνικής πλευράς ("List which takes account of the proposals of the Greek authorities"). Αν δεν έχετε πρόβλημα με τα αγγλικά σας, ρίξτε μια ματιά στις δέκα αραιογραμμένες σελίδες και αντιπαραβάλλετέ τις με τις "47+10" δικές μας σελίδες. Βάζω στοίχημα ότι θα δυσκολευτείτε να βρείτε το παραμικρό σημείο που θα δικαιολογούσε όλη αυτή την αναμπουμπούλα που ζούμε τις τελευταίες μέρες. Για παράδειγμα:

Ο δούρειος δάκτυλος: "Νομίζω πως είναι οι έλληνες, Άντζελα..."

Ποιό κοινωνικό κράτος;

Γράφει ο Cogito ergo sum απο Ατέχνως

 
Ένας από τους λόγους για τους οποίους -υποτίθεται πως- δεν καταλήξαμε σε συμφωνία με τους «θεσμούς», είναι η εμμονή των δανειστών μας για λιγότερο «κοινωνικό κράτος». Οι «τα πάντα πληρούντες και τα πάντα ειδόντες» εταίροι μας επιμένουν πως για να καλυτερέψουν τα πράγματα σε τούτον εδώ τον τόπο, πρέπει να μειώσουμε κι άλλο τις ήδη καταβαραθρωμένες δαπάνες για συντάξεις, υγεία, παιδεία, κοινωνική αντίληψη κλπ.

Αυτές οι απόψεις είναι γνωστές και δεν εκπλησσόμαστε πλέον όταν τις ακούμε. Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την απορία της κυβέρνησης. Δηλαδή, τι άλλο περίμεναν να ακούσουν οι διαπραγματευτές μας από αυθεντικούς εκφραστές του καπιταλισμού σαν την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ; «Αυξήστε τις κοινωνικές παροχές κόβοντας κονδύλια από την χρηματοδότηση των επενδύσεων του κεφαλαίου»; Ούτε στα παραμύθια δεν γίνονται αυτά.

Πριν δυόμισυ χρόνια, σε συνέντευξή της στους Financial Times, η καγκελλάριος της Γερμανίας ήταν σαφέστατη: «Εάν η Ευρώπη αντιπροσωπεύει σήμερα μόλις το 7% του παγκόσμιου πληθυσμού, περί το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ και πρέπει να χρηματοδοτήσει το 50% των κοινωνικών δαπανών παγκοσμίως, τότε είναι προφανές ότι οφείλει να εργασθεί πολύ σκληρά για να διατηρήσει την ευημερία και τον τρόπο ζωής της». Και για όποιον δεν κατάλαβε, πρόσθεσε: «Όλοι μας πρέπει να σταματήσουμε να ξοδεύουμε περισσότερα από όσα κερδίζουμε ετησίως».

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Το "'Οχι" και το "*Οχι"

Το "'Οχι" και το "*Οχι"

Είναι εκπληκτικός ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση καταφέρνει να φέρνει με τα νερά της το λαϊκό αίσθημα και να εμφανίζει τις αερολογίες ως εθνική αντίσταση. Πρόκειται ασφαλώς για σπάνιο χάρισμα του πρωθυπουργού, για τον οποίο παρατηρώ ότι έχει βελτιωθεί πολύ στη ρητορική.
Έτσι, περάσαμε διαδοχικά από την διαγραφή του χρέους στην αναθεώρησή του και τελικά στην αναγνώρισή του.
Περάσαμε από το πρόγραμμα εθνικής σωτηρίας, στο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, στις κόκκινες γραμμές και φτάσαμε στην (αντι)πρόταση μέτρων 8δις.
Περάσαμε από την καταγγελία των μνημονίων και το διώξιμο της τρόικας στη μετονομασία τους.

Αυτά και μόνο, σε μια άλλη εποχή, σε μια άλλη χώρα, θα ήταν αρκετά για να χαρακτηρίσουν μια κυβέρνηση ως ...χμμ ..., αναξιόπιστη.

Είναι αλήθεια ότι τα πράγματα ήρθαν τούμπα σε σχέση μ' ότι περιμέναμε. Ήμουν βέβαιος ότι η συμφωνία ήταν δεδομένη κι ότι απλώς έψαχναν τρόπο να τη σερβίρουν στους ψηφοφόρους της ελπίδας που έρχεται. Φαίνεται όμως ότι δεν είναι έτσι, ή μήπως είναι;

Όχι δεν είναι σκηνές ούτε από την Β. ΚΟΡΕΑ ούτε από ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ. Είναι από την ΕΛΛΑΔΑ της ΕΥΡΩΠΗΣ των ΛΑΩΝ!

Πλατεία Αριστοτέλους. Ελπίδα.  

Για λίγα Ρούβλια!


Για λίγα καύσιμα!

Για μια κονσέρβα! 


ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ - Ο ΘΕΟΣ ΕΒΑΛΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ. ΕΧΟΥΜΕ Ε.Ε ΚΑΙ ΕΥΡΩ!