Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2018

Η… “έκλυτη ζωή” των κομμουνιστριών


Κει που πήγαινες αμέριμνη στη δουλιά σου, έβλεπες ξαφνικά στο περίπτερο να κρέμεται η εφημερίδα με μια πελώρια φωτογραφία σου κι από κάτω με μεγάλα γράμματα: “Η Μαντελόν του Κομμουνισμού” ή κάτι τέτοιο. Και ακολουθούσε ένα ολόκληρο ανάγνωσμα-πορνογράφημα πως η τάδε “συντρόφισα” πήγε στο καμπαρέ με το γραμματέα της Νεολαίας κι άλλα παρόμοια.
 


“Θα έρθουν οι κομμουνιστές να μας πάρουν τις γυναίκες”, έλεγαν κάποτε στους νοικοκυραίους για να τους φοβίσουν. Και για να πειστούν πως όντως έτσι έχουν τα πράγματα, οι εφημερίδες της εποχής κυκλοφορούσαν με καυτά ρεπορτάζ-πορνογραφήματα από τις καυτές περιπέτειες των συντροφισσών.

Η εξιστόρηση είναι από το βιβλιαράκι-θησαυρός της Αύρας Παρτσαλίδου “Αναμνήσεις από τη ζωή της ΟΚΝΕ” που κυκλοφορεί από τη Σύγχρονη Εποχή. Το σκίτσο είναι του Τάσου Αναστασίου.


 
Η αντίδραση στην προσπάθειά της να χτυπήσει το Κόμμα, χρησιμοποιούσε βέβαια, μαζί με όλα τα άλλα, και το προσφιλές της όπλο της συκοφαντίας. Ο τύπο της, σε συνεργασία με την Ασφάλεια, σερβίριζε συστηματικά στους αναγνώστες του με τη μορφή “συνταραχτικών αποκαλύψεων”, το αντικομμουνιστικό τροπάριο της παγκόσμιας αντίδρασης απ’ την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησε το “Κομμουνιστικό Μανιφέστο”. Παρουσίαζε το ΚΚΕ σαν ένα κατασκεύασμα ανήθικων ανθρώπων, που σαν κύριο μέλημά τους έχουν την κοινοκτημοσύνη της γυναίκας, τη διάλυση της οικογένειας, την κατάργηση της θρησκείας κλπ, κλπ. Κάθε τόσο δημοσίευε ολοσέλιδες συνέχειες στην μπροστινή σελίδα με φωτογραφίες στελεχών και μελών του Κόμματος και της Νεολαίας.

Διορίζονται συγγενείς θυμάτων μόνο αν παραιτηθούν από το δικαίωμα αποζημίωσης!



Πολλά ερωτήματα εγείρονται από την Υπουργική Απόφαση που δημοσιοποιήθηκε χτες, σχετικά με τη διαδικασία διορισμού στο Δημόσιο συγγενών των θυμάτων από τη φωτιά σε Μάτι και Νέο Βουτζά, αλλά και των ατόμων τα οποία υπέστησαν σοβαρά εγκαύματα και νοσηλεύτηκαν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Σύμφωνα με την Απόφαση του υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης, με το που θα καταθέσει ο ενδιαφερόμενος την αίτηση για διορισμό στο Δημόσιο, αυτό «συνεπάγεται την αυτοδίκαιη και αμετάκλητη παραίτηση του διοριζόμενου από τυχόν οικονομικές απαιτήσεις, καθώς και την αναστολή του συνταξιοδοτικού του δικαιώματος, από την ημερομηνία διορισμού».

ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΔΕΘ



Στόχος να αποτελέσει σταθμό στην ενίσχυση της πάλης για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής (VIDEO - ΦΩΤΟ)

 





Στο φουλ μπαίνουν οι μηχανές συνδικάτων και μαζικών φορέων για να εκφραστεί μαζική, αισιόδοξη και αποφασιστική εργατική - λαϊκή απάντηση απέναντι στην «ανάπτυξη» που φέρνει φτώχεια και πολέμους, απέναντι στην αντιλαϊκή κλιμάκωση και τις κάλπικες υποσχέσεις που τη συνοδεύουν. Στόχος των προετοιμασιών είναι το συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ το Σάββατο 8 Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη, στις 6.30 μ.μ., στην πλατεία Αριστοτέλους, με αφορμή τα εγκαίνια της ΔΕΘ, να αποτελέσει σταθμό για την ενίσχυση της πάλης για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, για να βγουν στο προσκήνιο οι ανάγκες του εργαζόμενου λαού.

Ο στόχος αυτός αναδείχθηκε μέσα από την πλατιά σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη στη Θεσσαλονίκη για την προετοιμασία της επιτυχίας του συλλαλητηρίου. Στη σύσκεψη που οργάνωσαν η Γραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ, ο Αγροτικός Σύλλογος Λαγκαδά και η ΟΓΕ, συμμετείχαν και τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι από μια σειρά κλάδους και χώρους δουλειάς, από το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, από Λαϊκές Επιτροπές, αυτοαπασχολούμενους, από την ΟΓΕ κλπ.

Μεγάλα λόγια


«Η χώρα δεν θα εκτροχιαστεί ποτέ ξανά πια, αλλά ούτε θα γυρίσουμε ποτέ πίσω», ισχυρίστηκε σε συνέντευξή της η υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης Ολγα Γεροβασίλη, αναπαράγοντας και τους υπόλοιπους κυβερνητικούς αφορισμούς σε «όσους ονειρεύονται την παλινόρθωση και αυταπατώνται». Με τέτοιες «κατηγορηματικές» δηλώσεις, τα κυβερνητικά στελέχη δεν επιχειρούν μόνο να διαμορφώσουν «κλίμα ευφορίας» και ψεύτικες προσδοκίες στο λαό, ούτε μόνο να τονώσουν τις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα και πρώτα απ' όλα με τη ΝΔ. Ακόμα βαθύτερος είναι ο στόχος να «ριζώσει» για τα καλά στο λαό το ψέμα ότι για την καπιταλιστική κρίση έφταιξαν τάχα η μία ή η άλλη μορφή της αστικής διαχείρισης και βέβαια τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα που ξηλώθηκαν τα οκτώ τελευταία χρόνια και τώρα βαφτίζονται «παθογένειες του παρελθόντος». Ο στόχος αυτός έχει σχέση όχι με το παρελθόν, αλλά με το μέλλον, ώστε ο λαός να στρατευτεί στους σχεδιασμούς του κεφαλαίου, κάτω από τη μία ή την άλλη «σημαία» της αστικής διαχείρισης και να μη διεκδικήσει ανάκτηση απωλειών, πόσο μάλλον να παλέψει για τις σύγχρονες ανάγκες του. Οσο για τα «μεγάλα λόγια» και τα «ποτέ πια», μας τα είπαν κι άλλοι, πριν τα αδιέξοδα και οι αντιφάσεις του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, όπως είναι η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου από την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, «εκτροχιάσουν» ξανά και ξανά τέτοιες «βεβαιότητες».