Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2019

45ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ - «ΟΔΗΓΗΤΗ»


Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα στη Θεσσαλονίκη

 


«Με τους αγώνες, τα όνειρα, τη δύναμή μας... "θα χτίσουμε έναν κόσμο λέφτερο, ανοιχτό, γεμάτο ελπίδα..." τον Σοσιαλισμό». Δανεισμένο από έναν στίχο του μεγάλου κομμουνιστή ποιητή Ναζίμ Χικμέτ, το κεντρικό σύνθημα του 45ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» θα ταξιδέψει σε όλη τη χώρα και θα κορυφωθεί στο κεντρικό τριήμερο την Πέμπτη 19, την Παρασκευή 20 και το Σάββατο 21 Σεπτέμβρη στην Αθήνα, στο Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντώνης Τρίτσης».

Μια βδομάδα νωρίτερα, στις 12, 13 και 14 Σεπτέμβρη, στον γνώριμο χώρο του πρώην στρατοπέδου «Παύλου Μελά» θα πραγματοποιηθούν οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη. Τη δεύτερη μέρα των εκδηλώσεων, την Παρασκευή 13 Σεπτέμβρη, θα μιλήσει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.

“Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου; Ο Κορκονέας. Μην το ξεχάσεις ποτέ”



Γιώργος Θαλάσσης:”Εύχομαι εσείς παιδιά να ζήσετε καλύτερες μέρες κι αν ποτέ σας πουν παραμύθι για τη λάμια που έτρωγε τα αθώα παλικαρόπουλα, να ξέρετε ότι αυτή δεν είναι η λάμια, αλλά η Λαμία”

Ανοιχτή επιστολή στα παιδιά που γεννήθηκαν μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, από τον κύριο Γιώργο Θαλάσση, γυμνασιάρχη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου:

Αγαπητά μου παιδιά,

Είστε η ελπίδα για την νέα ζωή, που όλοι μας έχουμε ανάγκη, αλλά δεν μας δίνεται πάντα. Είστε μικροί, για να διαβάσετε αυτά που γράφω, αλλά τα γράφω τώρα, γιατί δεν ξέρω αν θα υπάρχω, όταν φτάσετε στην κατάλληλη ηλικία, για να τα μάθετε.

Εμετικός (γόνος) Καραμανλής: «Απόβρασμα της κοινωνίας» όποιος δεν πληρώνει εισιτήριο στα Μέσα Μεταφοράς


 
Αναφερόμενος στο φαινόμενο της επιβίβασης στο μετρό χωρίς την πληρωμή του κομίστρου, ο κ. Καραμανλής, εξέφρασε με πλήρη κυνισμό που ταιριάζει σε έναν «γόνο» όλη τη χυδαιότητα και βαρβαρότητα της πολιτικής που υπηρετεί.  Σε μία από τις πρώτες του συνεντεύξεις, υποδεικνύει σε όποιον μπαίνει στο μετρό χωρίς εισιτήριο ότι πρέπει να νιώθει ως «απόβρασμα της κοινωνίας». Μάλιστα, τόνισε ότι το υπουργείο του θα οργανώσει και καμπάνια προκειμένου να κάνει τους πολίτες που μπορεί να μην έχουν το απαραίτητο (διόλου ευκαταφρόνητο) ποσό, να νιώθουν ως… «αποβράσματα».

Το πανεπιστημιακό άσυλο: Πρόβλημα ή πρόσχημα;


Eurokinissi
Σε μια περίοδο που η επίθεση στην Παιδεία γιγαντώνεται στον τόπο μας (βλ. νόμο Γαβρόγλου), που τα δικαιώματα και οι δημοκρατικές ελευθερίες καταπατούνται παγκοσμίως, η ενδεχόμενη «άνοιξη» του φοιτητικού, μαθητικού και εργατικού κινήματος έχει αρχίσει να φαντάζει εξαιρετικά επικίνδυνη απέναντι στα σχέδια του συστήματος. Σ' αυτό το πολιτικό σκηνικό επανήλθε πάλι στο προσκήνιο η συζήτηση για την κατάργηση του ασύλου, και μάλιστα με το ζήτημα της καταστολής να λείπει από το δημόσιο διάλογο και τη θέση του να έχει πάρει η εγκληματικότητα. Τόσο κάποιοι αντιδραστικοί «νοικοκυραίοι» όσο και τα συστημικά ΜΜΕ βιάζονται να παρουσιάζουν τα πανεπιστήμιά μας ως γιάφκες παρανομίας. Συνήθεις ύποπτοι θεωρούνται τόσο οι τοξικομανείς όσο και δυνάμεις που δημιουργούν πρόβλημα στην εύρυθμη λειτουργία των σχολών.
 
  Εγκλημα των πρώτων: Η ύπαρξή τους. Των δεύτερων: Οποιαδήποτε δράση τους ενάντια στα «κακώς κείμενα». Τα στατιστικά στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής όμως δείχνουν ότι η εγκληματικότητα στα πανεπιστήμια βρίσκεται πολύ πιο κάτω σε σχέση με την υπόλοιπη αστυνομευόμενη κοινωνία. Ούτε αυτό τους πτοεί σε αυτό που θέλουν να πετύχουν, μιας και το άσυλο είναι το αγαπημένο τους χαλάκι κάτω από το οποίο προσπαθούν να κρύψουν μια κοινωνική παθογένεια. Αγνοούν τους πραγματικούς παράγοντες που ευθύνονται για τα παραπάνω φαινόμενα, όπως είναι ο κοινωνικός αποκλεισμός, το σκοτεινό μέλλον που φτιάξαμε για τη νεολαία και τον εργασιακό μεσαίωνα που ωθεί την κοινωνία στον κανιβαλισμό και την εξαχρείωση. Ετσι, θα αποτολμήσω μια τουλάχιστον ειλικρινή, διαφορετική ανάγνωση του θέματος του ασύλου, αντλώντας και από πολλές προσωπικές εμπειρίες.

«Παιχνίδι» με... ενδιαφέρον


Turkish Defense Ministry
«Υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι τώρα στην Ανατολική Μεσόγειο», σημείωσε σε κυριακάτικη συνέντευξή της η απερχόμενη πρέσβειρα του Ισραήλ στην Ελλάδα, Ιρίτ Μπεν Αμπα, περιγράφοντας την κατάσταση που διαμορφώνεται μέσα από συνεργασίες όπως η «3+1» (Ισραήλ - Ελλάδα - Κύπρος + ΗΠΑ) και υποστηρίζοντας ότι μέσα από τέτοια σχήματα μικρές χώρες μπορούν να αποκτούν δύναμη, διευρύνοντας τη στρατιωτική και οικονομική τους ισχύ. Ειδικό ενδιαφέρον είχαν οι επισημάνσεις της για την αξία να μην αποκλείονται δυνάμεις όπως η Τουρκία, μνημονεύοντας δηλώσεις του πρώτου ηγέτη του Ισραήλ, Μπεν Γκουριόν, ότι η Τουρκία περιλαμβάνεται στον «κύκλο των χωρών με τις οποίες το Ισραήλ πρέπει να συνεργάζεται».
 «Σίγουρα η Τουρκία του σήμερα είναι πολύ διαφορετική από ό,τι πριν 10 ή 20 χρόνια», υπογράμμισε η Αμπα και συνέχισε: «Πιστεύω ότι τελικά και εμείς και εσείς, και άλλοι εταίροι στην περιοχή, θα καταλάβουν ότι η Τουρκία είναι ένας σημαντικός παίκτης και δεν μπορεί να αγνοηθεί. Και θα πρέπει κάπως να βρούμε ένα σχήμα μέσω του οποίου θα συνεργαζόμαστε, φυσικά εφόσον και η Τουρκία θέλει να συνεργαστεί με τους εταίρους της στην περιοχή. Και είμαι εντελώς σίγουρη ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Δεν μπορεί να έχουμε αυτή την ανωμαλία στις σχέσεις μας με μια τόσο σημαντική χώρα...». Αν μη τι άλλο, οι επισημάνσεις της πρέσβειρας αποκαλύπτουν αν και πότε υπάρχουν «απομονωμένοι» στο αντιλαϊκό πόκερ που δυναμώνει στη ΝΑ Μεσόγειο. Γιατί τα αστικά επιτελεία στην Ελλάδα επιμένουν να καλλιεργούν επικίνδυνες αυταπάτες ότι η Αγκυρα είναι απομονωμένη, καλλιεργώντας έτσι επανάπαυση και για τις συνθήκες μέσα στις οποίες κλιμακώνεται η επιθετικότητα και για την πορεία περαιτέρω όξυνσης των κινδύνων για τους λαούς.

Όταν οι αλλαγές στη Δικαιοσύνη ντύνονται με προοδευτικό μανδύα!



Ο Επαμεινώνδας Κορκονέας λοιπόν απολαμβάνει την ελευθερία του, όσο εμείς αναλύουμε κώδικες παλαιούς και νέους. 

Διχασμένος ο νομικός κόσμος της χώρας, με αφορμή το Νέο Ποινικό Κώδικα και την υπόθεση Γρηγορόπουλου. Επιφανείς ποινικολόγοι διαφωνούν συζητώντας, την  ίδια στιγμή που άνθρωποι παντελώς άσχετοι με τη νομική επιστήμη εκφράζουν με απίστευτη βεβαιότητα και δογματισμό απόψεις.

Πρώτα από όλα ας γίνει ξεκάθαρο το γεγονός πως όταν αναφερόμαστε σε νομολογία και χρήση αυτής από τακτικούς δικαστές- οι ένορκοι κρίνουν διαφορετικά οπότε δεν θα σχολιαστεί εδώ η απόφασή τους- σαφέστατα και εμπεριέχεται το στοιχείο της ευχέρειας του δικαστή. Μια διάταξη εφόσον όμως υπάρχει, είναι στη διάθεσή του να την χρησιμοποιήσει, αν δεν υπήρχε δεν θα γινόταν λόγος αν θα την επικαλεστεί ή όχι.

Οι ζωές των ανθρώπων δεν είναι για τα ... σκουπίδια




Η κινητοποίηση που διοργανώνουν σήμερα Τετάρτη στις 11 το πρωί συνδικάτα και φορείς της Δυτικής Αττικής και του Δήμου Φυλής, ενάντια στην απόφαση για επέκταση της λειτουργίας του Χώρου Υγειονομικής Ταφής (ΧΥΤΑ) στη Φυλή, είναι κομβικής σημασίας, μιας και φαίνεται πως είναι ειλημμένη απόφαση να συνεχιστεί και να οξυνθεί ακόμα περισσότερο ένα τεράστιο πρόβλημα που αφορά τη Δημόσια Υγεία και το περιβάλλον για ολόκληρο το Θριάσιο και τη Δυτική Αθήνα. Κυβερνήσεις και περιφερειακές αρχές διαχρονικά έχουν καταδικάσει χιλιάδες εργατικές - λαϊκές οικογένειες να ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες, να έχει υποβαθμιστεί δραματικά η ποιότητα της ζωής τους. Γι' αυτό άλλωστε τα συνδικάτα και οι φορείς διοργανώνουν σήμερα την κινητοποίηση με βασικό σύνθημα «Κανένας δεν μπορεί να παίξει με τις ζωές μας!
 Δεν θα επιτρέψουμε να προχωρήσουν τα σχέδιά τους. Συνεχίζουμε τον αγώνα μας, με όλους τους φορείς της Δυτικής Αττικής, για το οριστικό κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής, για τη διαχείριση των απορριμμάτων με κριτήριο την ποιότητα ζωής των λαϊκών στρωμάτων».

Ασφυκτικός έλεγχος


Φωτό αρχείου 
Φωτό αρχείου

Με το «καλημέρα» η νέα κυβέρνηση ήδη στις προγραμματικές δηλώσεις ξεκαθάρισε ότι μέσα στις προτεραιότητές της είναι η κλιμάκωση της επίθεσης στα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, προαναγγέλλοντας νέες αντιδραστικές αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο, με έμφαση στο παραπέρα χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος.

Προφανώς δεν πρόκειται για κεραυνό εν αιθρία: Η ολοένα και πιο ωμή παρέμβαση του αστικού κράτους στα συνδικάτα αποτελεί πάγια αξίωση του κεφαλαίου, πατάει στο ανεξάντλητο αντεργατικό θεσμικό υπόβαθρο που ενισχύεται συνεχώς, παίρνει τη σκυτάλη από την απεργοκτόνα διάταξη Αχτσιόγλου που ψήφισε πέρσι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τη ΝΔ, αξιοποιεί τον χρόνιο εκφυλισμό με τον οποίο δηλητηριάζει τα συνδικάτα ο εργατοπατερισμός.