Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

Ένα κείμενο για όσους διατηρούν ακόμα καθαρό μυαλό...

Ένα κείμενο για όσους διατηρούν ακόμα καθαρό μυαλό...

Γραφει ο
Μάνος Δούκας

ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΚΩΣΤΑ
Λέει ο συμπαθητικός τσομπανάκος στα πρόβατα: «Θα διαπραγματευτώ πολύ σκληρά με το χασάπη για τις συνθήκες της σφαγής σας. Πιο σκληρά από κάθε άλλο τσομπάνη». Τα πρόβατα είναι υποχρεωτικό να νοιώθουν αισιοδοξία;


Ή να στο πω αλλιώτικα:
Αν τους Εβραίους τους πήγαιναν στο Άουσβιτς με τρένα που είχαν μέσα όλες τις ανέσεις, θα έπρεπε οι Εβραίοι να ήταν ... χαρούμενοι κι αισιόδοξοι;
Είπες: «Yπομονή. Μη γίνεστε Κασσάνδρες. Aφήστε μας να αισιοδοξήσουμε. Δώστε χρόνο στο ΣΥΡΙΖΑ. Άσε να τους δούμε κι αυτούς». Αλλά και ... «Ας είχε το ΚΚΕ την ικανότητα να πείσει τον κόσμο εκείνο κι όχι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ας είχε το ΚΚΕ μια άλλη επικοινωνιακή πολιτική να πείσει». Αυτά που θέλω να πω, στα γράφω επειδή πάντα τα καταφέρνω καλύτερα στα γραπτά. Κι επειδή τα γραπτά μένουν.

1. Η Κασσάνδρα δεν έπεισε ούτε τον ίδιο της τον πατέρα ότι ο Δούρειος Ίππος είναι παγίδα. Οι Τρώες δεν την άκουσαν γιατί «Αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει, καλύτερα να μη μας πει κανένα». Αλλά μέσα απ΄ το «άλογο» αυτό ξεφύτρωσαν οι εχθροί και τους έσφαξαν. Κέρδισαν κάτι οι Τρώες που δεν την εμπιστεύτηκαν και αφέθηκαν στην αφέλειά τους και στην έντονη ανάγκη τους να νοιώσουνε κι αυτοί .... «επιτέλους πιο αισιόδοξοι»;
2. Ο Γαλιλαίος δεν έπεισε την ανθρωπότητα ότι η γη γυρίζει. Αλλά αυτή γύριζε. Έκανε άραγε καλά η κοινή γνώμη που δεν τον πίστεψε; Κέρδισε τίποτα η ανθρωπότητα που έκανε μερικούς ακόμα αιώνες σκυμένη στα γόνατα, απέναντι στην εξουσία της εκκλησίας και της στραβομάρας;