Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΄73: Έξι αφίσες, έξι ποιητές και πολλαπλάσιες μνήμες

politexnio1

Πρώτη διαδικτυακή ανάρτηση ενός δυσεύρετου σήμερα λευκώματος του εικαστικού Γιώργου Φαρσακίδη για την εξέγερση του Νοέμβρη. 

Γράφει ο Ηρακλής Κακαβάνης
Η φωτογράφιση του λευκώματος έγινε από τον Μάρκο Δολόπικο



ο θόρυβος απ΄ τις ερπύστριες το ανορθωμένο τρίχωμα της νύχτας αδέρφια φώναζαν πρώτα, αδέρφια,, αδέρφια, φονιάδες φώναζαν ύστερα, πληρωμένοι φονιάδες, φονιάδες, τραυματιοφορείς, αργά πιο αργά, αργά να βγεις, αργά να μείνεις, αργά να κάνεις πίσω κρύψε στη μέσα τσέπη σου ένα κομμάτι φωτιά, κρύψε τη σημαία θα ΄ρθει πάλι ο καιρός, θα ΄ρθουν δέντρα, απογεύματα στα κατώφλια
(Γ. Ρίτσος «Το σώμα και το αίμα» 1973)


Ο αγώνας του λαού και της νεολαίας το Νοέμβρη του 1973 φλογίζει τις καρδιές και εμπνέει όσους μάχονται ενάντια στην αδικία και σε κάθε μορφή βίας. Ένα χρόνο μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι συμμετείχαν στην πιο μεγάλη διαδήλωση που γνώρισε ο τόπος τούτος. Ήταν ένα συλλαλητήριο τιμής στους νεκρούς του Πολυτεχνείου, «που με μόνο όπλο τους την πίστη σε έναν καλύτερο κόσμο είχαν προτάξει τα στήθη τους αψηφώντας τα τανκς». Έκτοτε, κάθε χρόνο χιλιάδες ανθρώπων ανήμερα της επετείου διαδηλώνουν τη θέλησή τους για ολοκλήρωση των ιδανικών του Πολυτεχνείου.