Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

ΚΑΤΙ ΤΡΕΧΕΙ ΣΤΑ ΓΥΦΤΙΚΑ....ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ


 
Η ώρα των ξεχασμένων με τα 700 χρόνια ζωής !
 
Την προηγούμενη εβδομάδα, συνεργεία του δήμου Πατρέων, ξεκίνησαν εργασίες ανάπλασης στη συνοικία της Αγίας Αικατερίνης. Πρόκειται για μία από τις παλαιότερες συνοικίες της πόλης, η οποία δημιουργήθηκε τον 13ο αιώνα επί Ενετοκρατίας !

Για πάρα πολλά χρόνια αυτή η ιστορική γειτονιά δίπλα από το κέντρο λειτουργούσε ως γκέτο, με τους κατοίκους της ( απόγονοι των τσιγγάνων που εγκατέστησαν εκεί οι Βενετοί ) να ζουν απομονωμένοι από το υπόλοιπο τμήμα της κοινωνίας.
 
 
 

ΚΟ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ Ανακοίνωση για το «αναπτυξιακό» συνέδριο που ετοιμάζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για τον Πειραιά



Η ανάπτυξή τους σημαίνει κέρδη για το κεφάλαιο και βάσανα για το λαό... Καθαρή διέξοδος η συμπόρευση με το ΚΚΕ για την ανατροπή, τονίζεται σε ανακοίνωση η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ για το «αναπτυξιακό» συνέδριο που ετοιμάζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για τον Πειραιά.

Αναλυτικά αναφέρει:

«Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, άνεργοι, συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι, νέοι και νέες του Πειραιά,

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διοργανώνει περιφερειακό "αναπτυξιακό" συνέδριο στον Πειραιά. Μαζί με Περιφέρεια, δημοτικές αρχές, εργοδοτικές οργανώσεις, ετοιμάζει μια ακόμη φιέστα για να σπείρει αυταπάτες στους εργαζόμενους και το λαό του Πειραιά. Να παρουσιάσει ένα κάλπικο αφήγημα ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη τάχα βγάζει κερδισμένους και το κεφάλαιο (εφοπλιστές, μεγαλοεπιχειρηματίες, τραπεζίτες κ.λπ.) και τους εργαζόμενους, ότι με τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της χώρας ξεκινά μια καλύτερη μέρα και για το μεγιστάνα, που κάθε μέρα υπολογίζει τα κέρδη του σε εκατομμύρια ευρώ, και για τον εργαζόμενο των 586 ευρώ μεικτά. Ταυτόχρονα θα ανακοινώσει νέα προνόμια και χρηματοδοτήσεις προς το μεγάλο κεφάλαιο».

Σημειολογία


Η σημειολογία κάθε άλλο παρά τυχαία είναι. Στην ίδια Σύνοδο της ΕΕ που αποφασίστηκαν τα νέα αντιδραστικά μέτρα για μετανάστες και πρόσφυγες, ως ένα από τα βασικά σημεία της παρουσιάστηκε η «αναπτυξιακή βοήθεια» προς τις χώρες της Αφρικής, ώστε τα ευρωενωσιακά μονοπώλια να πατήσουν πιο γερά πόδι στην περιοχή με τις μεγάλες πλουτοπαραγωγικές πηγές και το «πάμφθηνο» και νεαρό εργατικό δυναμικό. Λίγο παρακάτω, στο ίδιο κείμενο, προβλέπονται μέτρα για την ενίσχυση και την επιτάχυνση της περιβόητης «Μόνιμης Διαρθρωμένης Συνεργασίας» (PESCO) και της «Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας», προαναγγελία νέων ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων σε «ζώνες» που ενδιαφέρουν τα ευρωπαϊκά μονοπώλια στην αντιπαράθεσή τους με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Ταυτόχρονα, δεν λείπουν οι εγκωμιαστικές αναφορές στην πρόσφατη συμφωνία Ελλάδας - ΠΓΔΜ που πάει ένα βήμα παραπέρα τους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς στα Βαλκάνια, ενώ δεν περνάει απαρατήρητο ότι στο περιθώριο της Συνόδου, ο πρόεδρος της Κομισιόν υπέγραψε τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον διασυνδετήριο αγωγό Ελλάδας - Βουλγαρίας (IGB), που θα τροφοδοτείται από τον αγωγό TAP και από τους σταθμούς του αμερικάνικου φυσικού αερίου μέσω Αλεξανδρούπολης. Εχει κανένας αμφιβολία ότι το «κόκκινο νήμα» όλων των αποφάσεων είναι τα - κατά το δυνατόν κοινά - συμφέροντα των ευρωενωσιακών μονοπωλίων;

Τα εγγόνια του Διαφωτισμού




Ο ευρύτατα διαδεδομένος μύθος περί της ελεύθερης επιλογής που παρέχει ο καπιταλισμός, καταρρέει υπό το αβάστακτο βάρος της πραγματικότητας. Κάποιος είναι ελεύθερος, στον βαθμό που η διεκδίκηση της ελευθερίας του δεν αμφισβητεί τις απρόσιτες περιφράξεις του συστήματος εξουσίας. Οποιοσδήποτε είναι ελεύθερος, αρκεί να διαθέτει την ελευθερία του, στην υπηρεσία των σκοπών της κυρίαρχης εξουσίας.

γράφει ο Χρήστος Μιάμης

Η αμφισβήτηση του κανονιστικού πλαισίου εξουσίας δεν συνιστά αυταπόδεικτη άσκηση ελευθερίας, αλλά απόπειρα αποδόμησης του “κοινά αποδεκτού” κανόνα ελευθερίας, για αυτό και στιγματίζεται ως παράλογη, ανεδαφική, μη ρεαλιστική, και καταστέλλεται, με συνοπτικές διαδικασίες.

Στην κοινωνία, στην πολιτική, στην οικονομία και στον πολιτισμό, η καπιταλιστική ελευθερία δεν είναι παρά η υλική αποκρυστάλλωση της καπιταλιστικής κυριαρχίας.

Με αυτόν τον τρόπο, η λογική της ελεύθερης αγοράς είναι μονόδρομος, η εκδοχή της δημοκρατίας ως καπιταλιστική, είναι το τελικό όριο της δημοκρατικής έκφρασης ατομικής και συλλογικής, η πρωτοκαθεδρία της οικονομίας έναντι των ανθρώπινων αναγκών είναι αδιαμφισβήτητη, τα τηλεοπτικά, κινηματογραφικά, θεατρικά και έντυπα σκουπίδια που γίνονται viral και best seller, συνιστούν την μοναδικά αποδεκτή πολιτισμική έκφραση της κοινωνίας.Έτσι ο παραδομένος στην χυδαία καθημερινότητα μικροαστός καταναλωτής, και άβουλος χειροκροτητής, θεωρεί ότι η κοινωνική και πολιτική ελευθερία, ταυτίζεται με τον πεπερασμένο ορίζοντα της ματιάς του.

Πλημμύρα κρατικών ευθυνών




Εφτά περίπου μήνες μετά τις θανατηφόρες πλημμύρες του περασμένου Νοέμβρη και λίγες μόλις μέρες μετά από την επανάληψη της καταστροφής στη Μάνδρα Αττικής, κυβέρνηση και Περιφέρεια προσπαθούν να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους και να εξωραΐσουν την κατάσταση, με προκλητικά και εξοργιστικά επιχειρήματα. Συνηγορεί σ' αυτό και το πόρισμα της γενικής επιθεωρήτριας Δημόσιας Διοίκησης, που πάει να κλείσει άρον - άρον το ζήτημα των πολιτικών ευθυνών για την προηγούμενη φονική πλημμύρα, αποδίδοντας πειθαρχικές ευθύνες σε φορείς του Δημοσίου και δημάρχους, για αμέλειες, καθυστερήσεις και απουσία ελέγχων. Κατά τ' άλλα, επιμένουν να λένε πως τα αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα, το διάστημα που μεσολάβησε, κόλλησαν στη «γραφειοκρατία», σαν να μην είναι οι ίδιοι στην κυβέρνηση και στη διοίκηση της Περιφέρειας! Βέβαια, όταν πρόκειται να αδειοδοτήσουν καμία μεγαλοεταιρεία ή να «διευκολύνουν» καμία μεγάλη επένδυση, τότε τα «γραφειοκρατικά» κωλύματα πάνε περίπατο και με «fast track» διαδικασίες το κεφάλαιο κάνει τη δουλειά του. Στην περίπτωση όμως των αντιπλημμυρικών έργων, τέτοιες «πολυτέλειες» δεν επιτρέπονται. Ισχυρίζονται, μάλιστα, ότι με τον τρόπο αυτόν υπερασπίζονται το «δημόσιο συμφέρον», βάζοντας αυστηρούς όρους στη δημοπράτηση και στην ανάθεση των έργων σε ιδιώτες μεγαλοεργολάβους, γι' αυτό οι διαδικασίες είναι χρονοβόρες και περίπλοκες. Ακόμα και δω, όμως, φαίνονται η γύμνια του αστικού κράτους και ο αντιλαϊκός του χαρακτήρας: Αντί ένας ενιαίος κρατικός κατασκευαστικός φορέας να υλοποιεί βάσει κεντρικού σχεδιασμού τα αναγκαία αντιπλημμυρικά και άλλα τεχνικά έργα, το κράτος μοιράζει χρήμα στους ιδιώτες και χρησιμοποιεί ως πρόφαση τη «νομιμότητα» και τη «διαφάνεια», για να κρύψει ότι έργα που σχετίζονται με τις λαϊκές ανάγκες, αλλά δεν είναι ανταποδοτικά και κερδοφόρα για το κεφάλαιο, «θάβονται» στη λίστα των ιεραρχήσεων απ' όλες τις κυβερνήσεις, και τη σημερινή.

Άθλιος εξωραϊσμός


Φωτό αρχείουΦωτό αρχείου

«Αντάξια» του άθλιου παζαριού που παίχτηκε και παίζεται στις πλάτες μεταναστών και προσφύγων είναι η εξίσου άθλια προσπάθεια της κυβέρνησης να εξωραΐσει τις επικίνδυνες, αντιδραστικές αποφάσεις που πήρε η πρόσφατη Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ για το Μεταναστευτικό και φέρουν και τη δική της υπογραφή.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει «μισογεμάτο» το ποτήρι των επικίνδυνων αυτών αποφάσεων, που ανάμεσα στα άλλα προβλέπουν περισσότερη καταστολή με «ελεγχόμενα κέντρα» - κέντρα κράτησης και «πλατφόρμες αποβίβασης» σε τρίτες χώρες, «αναβάθμιση» της Frontex, απελάσεις και επίθεση στα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών, τήρηση των άθλιων συμφωνιών, όπως αυτής με την Τουρκία, και μέτρα για τη μεγαλύτερη διείσδυση των ευρωενωσιακών μονοπωλίων σε Μ. Ανατολή και Αφρική, στο όνομα του περιορισμού της μετανάστευσης.