Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

24 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974, ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ Ένας συμβιβασμός υπό το φόβο του λαού



metapoliteysi


ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ • 24 Ιουλιου 2016

Τα ξημερώματα της 24 ηςΙούλητου 1974, μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις μεταξύ των εκπροσώπων της καταρρέουσας χούντας και του αστικού πολιτικού κόσμου, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ορκίζεται πρωθυπουργός. Ετσι ανοίγει το κεφάλαιο: «Μεταπολίτευση ».

Κανείς δεν αμφισβήτησε ότι η πολιτική αλλαγή, που συντελέστηκε εκείνη τη μέρα, ήταν το προϊόν ενός συμβιβασμού. Η σωστή εκτίμηση για το χαρακτήρα αυτού του συμβιβασμού, όπως και των δυνάμεων που πήραν μέρος σ’ αυτόν, ήταν πολύτιμο εργαλείο για την ανάλυση των νέων συνθηκών που προέκυπταν και των νέων καθηκόντων για το μαζικό λαϊκό κίνημα στη νέα κατάσταση.
Στις 29 Ιούλη η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ δίνει την εκτίμησή της και ανακοινώνει τις θέσεις της:

«1. Η ασίγαστη πάλη του ελληνικού λαού κατά της στρατιωτικής φασιστικής δικτατορίας, η έντονη λαϊκή αντίδραση στο χουντικό πραξικόπημα – προδοσία σε βάρος της Κύπρου και της Ελλάδας και η αντίσταση του κυπριακού λαού, η επέμβαση τουρκικών δυνάμεων στη Μεγαλόνησο, ύστερα από την επέμβαση της χούντας, η διεθνής απομόνωσή της, όλα αυτά, όξυναν στο έπακρο την κρίση του τυραννικού καθεστώτος. Η δικτατορία και οι νέοι προστάτες της βρέθηκαν σε αδιέξοδο. Η αντίσταση στη χούντα επεκτεινόταν και στο στρατό. Η παραμονή της χούντας στη διακυβέρνηση της χώρας εγκυμονούσε άμεσο κίνδυνο για το φασιστικό καθεστώς, την αμερικανοκρατία και το ΝΑΤΟ.
Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, η χουντική ηγεσία, με οδηγίες της Ουάσιγκτον και των άλλων ηγετικών ΝΑΤΟικών κύκλων ανέθεσε τη διακυβέρνηση της χώρας σε συντηρητικούς αστούς πολιτικούς, με επικεφαλής τον Κ. Καραμανλή.

2. Στην πολιτική ζωή σημειώνεται μια αλλαγή. Η αλλαγή αυτή, προϊόν μιας συμφωνίας ανάμεσα στη χούντα, στους Αμερικανούς, στους άλλους κύριους εταίρους του ΝΑΤΟ και στους παραπάνω πολιτικούς παράγοντες, συνίσταται στο ότι αποσύρθηκε από το προσκήνιο η χούντα και ήρθε πολιτική κυβέρνηση.
Η τέτοια αλλαγή αποτελεί προσπάθεια αναπροσαρμογής της πολιτικής των Αμερικανών και των άλλων κύριων δυνάμεων του ΝΑΤΟ στις νέες συνθήκες, εθνικές και διεθνείς. Αποβλέπει στην εκτόνωση της συμπυκνωμένης λαϊκής αγανάκτησης, στη ματαίωση της ριζικής δημοκρατικής μεταβολής, στη διατήρηση των στρατηγικών θέσεων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στη χώρα μας και στην επέκτασή τους στην Κύπρο και γενικότερα στη Μεσόγειο. Ταυτόχρονα, η αλλαγή αυτή αποτελεί ομολογούμενη χρεοκοπία της χούντας και της αμερικανοκρατίας, μια ήττα τους. Δημιουργεί νέες δυνατότητες για το δημοκρατικό αγώνα του λαού».
 

Κατάσταση Πολέμου

 
999999999999999999999

Δεν πρόκειται απλά για μια διαρκή κατάσταση εξαίρεσης. Πρόκειται για μια “εξαιρετική” πολεμική κανονικότητα, που πραγματώνεται ως διαρκές καθεστώς μαζικής κρατικής τρομοκρατίας. Ένα καθεστώς έννομης τρομοκρατίας, που εκπληρώνεται με μέσα στρατιωτικά, πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά, σφυρηλατώντας μια κατάσταση τρόμου, που αφορά κάθε πτυχή της ανθρώπινης καθημερινότητας.

Οι φτωχοί , οι άνεργοι, οι εξαθλιωμένοι βρίσκονται στο κέντρο της επίθεσης. Μαζί με την επίφαση της καπιταλιστικής δημοκρατίας καταρρέει και η ονείρωξη της ειρηνικής συνύπαρξης των δολοφόνων με τα θύματά τους. Το ανειρήνευτο της συμβίωσης των θυμάτων του πολεμικού καπιταλισμού, με τους εκφραστές και τους σχεδιαστές του δόγματος της ολοκληρωτικής υποταγής στο Σχέδιο των καπιταλιστικών ελίτ, προβάλει πιο καθαρά από ποτέ.

Παρομοιώσεις και πραγματικότητα...


Η αντίθεση στα ιμπεριαλιστικά σχέδια είναι η μόνη απάντηση για το λαό
Η αντίθεση στα ιμπεριαλιστικά σχέδια είναι η μόνη απάντηση για το λαό
Δε σταμάτησαν τη βδομάδα αυτή τα κυβερνητικά στελέχη, με αφορμή τα γεγονότα στην Τουρκία, να μιλάνε για Ελλάδα - «άγκυρα σταθερότητας» στην ταραγμένη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, σε μια προσπάθεια να σκορπίσουν αυταπάτες με τη σέσουλα στο λαό, για την «ευκαιρία» αναβάθμισης του ρόλου της αστικής τάξης της Ελλάδας στην περιοχή που τάχα μπορεί να σημαίνει και «ευκαιρίες» για τον ίδιο το λαό ή έστω κάποιο «απάνεμο λιμάνι» για το λαό.
 
 Αλλά η πιο ταιριαστή παρομοίωση, για όποιον έχει έστω και συναίσθηση των όσων πολύ σοβαρών σηματοδοτεί η κλιμάκωση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών είναι ότι τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και τα όνειρά τους που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σκίζεται να υπηρετήσει, αποτελούν ένα πραγματικό βαρίδι που πηγαίνει το λαό, όπως και τους υπόλοιπους, όλο και πιο βαθιά στην άβυσσο του ιμπεριαλιστικού πολέμου...

Σαν απατημένη σύζυγος... 
 
Με μια μακροσκελή ανακοίνωση, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ καμώνεται ότι έπεσε τάχα από τα σύννεφα για τις θέσεις διατυπώνει ο ΣΕΒ στο προχτεσινό οικονομικό του Δελτίο σχετικά με τα Εργασιακά.

 Μεταξύ άλλων, η ΓΣΕΕ υποστηρίζει πως «οι θέσεις του ΣΕΒ (...) βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τα όσα και οι εκπρόσωποι των βιομηχάνων συνυπέγραψαν στην πρόσφατη συμφωνία ΓΣΕΕ - εργοδοτικών φορέων. Ο ΣΕΒ πρέπει να διευκρινίσει και να δώσει απαντήσεις εδώ και τώρα, για το ποιες απ' όλες τελικά είναι οι θέσεις του».