Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

Τσε Γκεβάρα και Φιντέλ Κάστρο: Σύντροφοι και φίλοι στην Επανάσταση, μέχρι το τέλος – Με αφορμή τα 46 χρόνια από τη δολοφονία του Τσε

Απο Μοτίλια Στον Άνεμο

Μια απάντηση στα ψέματα και την προπαγάνδα του Ιμπεριαλισμού
για την σχέση των δύο μεγάλων επαναστατών.

 
 


 




                                                        Πηγή άρθρου:

Τσε Γκεβάρα και Φιντέλ Κάστρο: Σύντροφοι και φίλοι στην Επανάσταση, μέχρι το τέλος

                      Ιστοχώρος: Guevaristas ǀ Ελληνικό Αρχείο Τσε Γκεβάρα


Che_Fidel_81



Ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα που έχουν ειπωθεί γύρω απ’ την Κουβανική Επανάσταση σχετίζεται με την σχέση δύο ηγετικών στελεχών της: του Φιντέλ Κάστρο και του Τσε Γκεβάρα. Οι εκδοχές αυτών των ψεμάτων ποικίλουν ανάλογα με την πηγή που τα διαδίδει. Όλες όμως καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι «ο Κάστρο πρόδωσε τον Τσε». Η ιστορία αυτών των διαδώσεων δεν είναι καθόλου καινούργια ασφαλώς. Από τα πρώτα χρόνια της Επανάστασης, πηγές που είχαν ως βάση τους τις ΗΠΑ είχαν ξεκινήσει την παραφιλολογία περί των δήθεν διαταραγμένων σχέσεων του Τσε με τον Κάστρο.

Η απόφαση του Γκεβάρα να πάει στο Κονγκό το 1965, εγκαταλείποντας ουσιαστικά τη θέση του στο υπουργείο βιομηχανίας, δημιούργησε θύελλα ψεύτικων διαδώσεων. Γράφει σχετικά ένας εκ των κύριων βιογράφων του, ο Πάκο Ιγνάσιο Τάϊμπο ΙΙ: «Φήμες σε βραζιλιάνικες εφημερίδες, που δημοσιεύθηκαν [...] τοποθετούσαν τον Τσε στα μέσα του ’65 στην Κολομβία, στο Περού, στη Χιλή, στην Αργεντινή, στη Βραζιλία, στην Ουρουγουάη, ακόμα και σε μια ψυχιατρική κλινική της Πόλης του Μεξικου. Έξι ειδήσεις από διαφορετικά περιοδικά, που είχαν ξεφυτρώσει σε διάφορες χώρες κατα τη διάρκεια του 1965, ανακοίνωναν το βίαιο θάνατο του. Η πιο παράξενη είδηση ίσως ήταν αυτή που τον ήθελε νεκρό και θαμμένο στο υπόγειο ενός εργοστασίου στο Λάς Βέγκας, στην παγκόσμια πρωτεύουσα των τυχερών παιχνιδών» (Ερνέστο Γκεβάρα: Γνωστός και ως Τσε, 1995).

Η πλειοψηφία αυτών των διαδόσεων προέρχονταν χωρίς αμφιβολία από τη CIA, η οποία φρόντιζε να σπείρει «ειδήσεις» για δήθεν ρήξη του Τσε με την κουβανική κυβέρνηση. Συνεχίζει ο Τάϊμπο: «Σύμφωνα με μια κουβανέζικη πηγή, οι εκπομπές των ραδιοφωνικών σταθμών που ελέγχονταν από τη CIA διέδιδαν στα προγράμματα τους που απευθύνονταν στην Ασία ότι ο Τσε είχε δολοφονηθεί από τον Φιντέλ λόγω της φιλοκινεζικής του τάσης και στις εκπομπές προς την Ανατολική Ευρώπη λόγω του ότι ήταν φιλοσοβιετικός».

Κατα τη διάρκεια της διαμονής του Τσε στο Κονγκό, οι φήμες για την τύχη του είχαν οργιάσει. Πηγές απ’ το Μαϊάμι διέδιδαν ότι βρίσκεται στη Δομινικανή Δημοκρατία παίρνοντας μέρος σε λαϊκή εξέγερση, άλλες πηγές αντεπαναστατών στις ΗΠΑ ότι είχε σκοτωθεί σε οδομαχίες στον Άγιο Δομίνικο. Εξόριστοι αντίπαλοι του Κάστρο διέδιδαν πως ο Τσε επέβαινε σε υποβρύχιο που είχε καταστραφεί αύτανδρο από ριπή πυροβολικού.


Ήταν δε τέτοια η επιθυμία των αμερικανών να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα που, όπως γράφει ο Τάιμπο, «η υπηρεσία (CIA) είχε παγιδευτεί στο ψεύδος που προσπαθούσε να διαδώσει, ότι δηλαδή οι διαφωνίες με τον Φιντέλ είχαν προκαλέσει την πτώση του Τσε και, κατά συνέπεια, είχε συλληφθεί ή εκτελεστεί στην Κούβα (όπως λέει ο Μαρτσέτι, ένας από τους λόγιους της Εταιρίας)». Ο υποδιοικητής της Μεραρχίας του Δυτικού Ημισφαιρίου για τις κουβανικές υποθέσεις, Τζον Χαρτ, προσπαθούσε να μαντέψει που βρισκόταν ο Τσε. Σε μια επίσκεψη του στον σταθμό της CIA στο Μοντεβιδέο είχε αναφέρει ότι ίσως να βρισκόταν σε κάποιο νοσοκομείο της Σοβιετικής Ένωσης υποφέροντας από κάποια …διανοητική διαταραχή που του προκλήθηκε από φάρμακο κατά του άσθματος.

Ο Φιντέλ Κάστρο έχει αναφερθεί στις φημολογίες που κυκλοφορούσαν για τη δήθεν ρήξη του με τον Τσε. Γι’ αυτές τις φήμες έχει κατηγορήσει τόσο τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και τους αντεπαναστάτες κουβανούς του Μαϊάμι, όσο και λατινοαμερικάνους τροτσκιστές οι οποίοι ποτέ δεν είδαν με καλό μάτι το δρόμο που είχε χαράξει η Επανάσταση στην Κούβα. Ο ρόλος των τροτσκιστών στη διάδοση ψευδών ειδήσεων περί της τύχης του Τσε το 1965 δεν είναι καθόλου αμελητέος. Στις αρχές του 1966, το πρακτορείο Φρανκ Πρες μετέδωσε την ανεπιβεβαίωτη πληροφορία ότι ο Φιντέλ και ο Τσε είχαν ανταλλάξει πυροβολισμούς κατά τη διάρκεια μιας φιλονικίας και ότι ο Τσε είχε σκοτωθεί. Την ιστορία επιβεβαίωσε και αναδημοσίευσε μια τροτσκιστική εφημερίδα.
Η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική. Ο Κάστρο και ο Τσε διατηρούσαν μια σταθερή φιλία βασισμένη στην αλληλοεκτίμηση. Από τα γραπτά που μας έχει αφήσει ο Τσε δεν υπάρχει ούτε δείγμα αρνητικής κριτικής απέναντι στον Φιντέλ – διαφορετικές οπτικές και απόψεις τακτικής φύσης υπήρχαν, ούτε υπόνοια όμως για θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ των δύο αντρών. Η αποχώρηση του Τσε από την Κούβα το 1965 αποτελεί μέχρι και σήμερα το βασικό σημείο που επικεντρώνεται η παραφιλολογία για τη δήθεν διαμάχη τους. Καμία ωστόσο από τις ψευδολογίες δεν τεκμηριώνεται. Γκεβάρα και Κάστρο είχαν συμφωνήσει πως από την στιγμή που θα στερεώνονταν η κουβανική Επανάσταση, ο Τσε θα ήταν ελεύθερος να ριχτεί ξανά στη μάχη, σε κάποιο άλλο μέρος του κόσμου. Αυτός ήταν βασικός όρος που ο ίδιος ο Τσε είχε θέσει στον Φιδέλ από τις πρώτες τους κιόλας συνομιλίες στο Μεξικό, κάτι που ο Κάστρο είχε αποδεχθεί: «Εγώ το μόνο που θέλω είναι, αφού θα θριαμβεύσει η επανάσταση, αν θελήσω να πάω να πολεμήσω στην Αργεντινή, να μη μου στερήσετε αυτή τη δυνατότητα, να μη με εμποδίσουν ως προς αυτό τα ζητήματα του κράτους».

Απάντηση εργαζομένων της ΕΡΤ3 στους “Πολίτες Αριστοτέλη”

Προς την Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη
Αγαπητοί Ανώνυμοι Φίλοι και Πολίτες του Δήμου Αριστοτέλη
Στοιχειώδης ευαισθησία και δημοκρατική συνείδηση θα επέβαλε στο κείμενο της συκοφαντικής καταγγελίας σας για τους εργαζόμενους απολυμένους της ΕΡΤ3, να συνοδευόταν από ένα έστω ονοματεπώνυμο. Έτσι για να νομιμοποιείται η κατανοητή αγωνία σας να αποδομήσετε μία μεγαλειώδη συναυλία που περιείχε πάνω από όλα ψυχή και ανθρωπιά.
35 χιλιάδες άνθρωποι δεν συγκεντρώθηκαν κάτω από τον έναστρο ουρανό, ένα κρύο βράδυ για επικοινωνιακούς λόγους. Και πολύ περισσότερο δεν συγκεντρώθηκαν καθοδηγούμενοι από καμία σκοπιμότητα, επιχειρηματική και κοντόφθαλμη. Συγκεντρώθηκαν για να διεκδικήσουν την ζωή τους. Το μέλλον μίας πανέμορφης περιοχής και το δικαίωμα να μην ορίζουν συμφέροντα και ισχυροί του χρήματος, το οξυγόνο και τον τόπο μας.
Την ζωή τους διεκδικούν εδώ και τέσσερις μήνες και οι εργαζόμενοι – απολυμένοι της ΕΡΤ3. Με αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια που δεν νοιώθει κανένα δίλημμα του τύπου, ας βρω ένα μεροκάματο και ας διαλυθεί το σύμπαν. Το απέδειξαν όταν η φιλική προς εσάς Κυβέρνηση τους πέταξε αυτό το ξεροκόμματο και το αρνήθηκαν. Άλλωστε από ότι γνωρίζουμε, η συμφωνία σας στον Αρμαγεδδώνα της «Επένδυσης» υπαγορεύεται από το δικαίωμα στην εργασία και την προστασία των οικογενειών σας. Οικογένειες έχουν και οι χιλιάδες θεατές της συναυλίας, οικογένειες έχουν και οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ3, οικογένειες έχουν και οι χιλιάδες που αντιδρούν στην «Επένδυση».
Λυπούμαστε που δεν έχουμε τις ίδιες αξίες. Οι θυσίες αξίζουν όταν οδηγούν τον κόσμο σε μία καλύτερη προοπτική. Οι αγώνες έχουν αξία όταν είναι ελεύθεροι από ιερατεία που συντάσσουν ανυπόστατες καταγγελίες. Γιατί έχουν την αγωνία να δει η κοινωνία κάτι διαφορετικό από αυτό που συνέβη. Και δυστυχώς η υψηλή προστασία που παρέχεται στις ομάδες που θέλουν να υποβαθμίσουν τον αγώνα των πολιτών της Χαλκιδικής και της Θεσσαλονίκης, δεν αρκεί για να καλύψει το χειροκρότημα στους Αλκίνοο Ιωαννίδη, τον Σωκράτη Μάλαμα και όλους τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν στην συναυλία. Έχουν ισχυρότερη φωνή, μελωδικότερη, δυνατότερη από τους παπαγάλους συμμάχους σας.