Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2016

Με χίλια στον κατήφορο


Είναι απίθανο το πού καταφεύγουν στελέχη της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν τις βαθιά αντιλαϊκές τους επιλογές. 
 
Χτες ήταν σειρά της εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Ράνιας Σβίγκου, που μιλώντας στον «ΣΚΑΪ» ισχυρίστηκε, απαντώντας σε ερώτηση για τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τους δικαστές και την ικανοποίηση μισθολογικών τους αιτημάτων, ότι «όλοι οι αρμόδιοι υπουργοί και ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχουν αποδείξει ότι οι πόρτες της κυβέρνησης είναι ανοιχτές, για να συζητηθούν τα προβλήματα όλων στο μέτρο που θίγονται από την κρίση».
Φυσικά, θα πρέπει να διαθέτει πολύ κοντή μνήμη, καθώς μία μέρα πριν ο πρωθυπουργός όχι μόνο είχε αρνηθεί να συναντηθεί με τους συνταξιούχους που διαδήλωναν για τις περικοπές στις συντάξεις τους, αλλά επιπλέον τα ΜΑΤ τούς ψέκασαν με χημικά.

Οταν αυτό επισημάνθηκε στην Ρ. Σβίγκου, τι νομίζετε ότι απάντησε; «Εντάξει... Η ΝΔ έχει γίνει πλέον πολέμια και των χημικών και της αστυνομικής καταστολής. Βλέπουμε καινούργια και ενδιαφέροντα... Της ΝΔ ήταν φαίνεται ωραία τα χημικά, οπότε τότε δεν υπήρχε πρόβλημα...»!!!

Τι να πούμε εμείς; Για τον κατήφορο που δεν έχει πάτο;
 
Μέτρα μετά μουσικής
 
«Ολοκληρώθηκε η συνάντηση του πρωθυπουργού με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων στο Μέγαρο Μαξίμου και, σύμφωνα με πληροφορίες, έγινε σε ιδιαίτερα καλό κλίμα, με τον βουλευτή των ΑΝΕΛ Κώστα Ζουράρι στο πιάνο και τις νότες του να ακούγονται στην Ηρώδου Αττικού, ενώ τα θέματα που κυριάρχησαν ήταν η συνάντηση του πρωθυπουργού με τον αρχιεπίσκοπο, η πορεία του οικονομικού προγράμματος και η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης», έγραψε η ηλεκτρονική «Αυγή». Αυτό τώρα πώς το λένε; Συνεδρίαση για τα μέτρα σφαγής του λαού μετά μουσικής; `Η είναι τόσο ευχαριστημένοι επειδή τον σφάζουν, που το 'ριξαν στη μουσική;

Τι μας θύμισε... 
 
 
Αυτή η σύναξη των βουλευτών της συμπολίτευσης στο Μέγαρο Μαξίμου μάς θύμισε τον Κώστα Βάρναλη που έγραφε - για μια άλλη περίσταση - πριν από περίπου 80 χρόνια:
«Σαράντα σβέρκοι βοδινοί με λαδωμένες μπούκλες
σκεμπέδες σταβροθόλωτοι και βρώμιες ποδαρούκλες
ξετσίπωτοι ακαμάτηδες, τσιμπούρια και κορέοι
ντυμένοι στα μαλάματα κι επίσημοι κι ωραίοι.
Εξήντα λύκοι με προβιά (γι' αυτούς βαράν καμπάνες)
φάγανε γουρουνόπουλα, στραγγίσαν νταμιτζάνες!
Κι απέ ρεβάμενοι βαθιά ξαπλώσανε στα τζάκια,
κι αβάσταγες ενιώσανε φαγούρες στα μπατζάκια»...

Για άλλους γίνεται ο ντόρος
 
Η κυβέρνηση λέει ότι περιμένει την απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ για τις ομαδικές απολύσεις και επιχειρηματολογεί ότι η ίδια δεν επιδιώκει αλλαγές στο νόμο, επειδή στη σημερινή του μορφή καλύπτει τη συντριπτική πλειοψηφία των επιχειρήσεων, οι οποίες σε ποσοστό 95% επί του συνόλου απασχολούν κάτω από 20 εργαζόμενους. Σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο, σε αυτές τις επιχειρήσεις οι απολύσεις είναι πλήρως απελευθερωμένες. Επομένως, υπονοεί η κυβέρνηση, το υπόλοιπο 5% είναι αμελητέα ποσότητα για να αναπροσαρμοστεί η νομοθεσία. Το μπακαλίστικο αυτό επιχείρημα κρύβει την ταξική ουσία της επίθεσης που εξαπολύει η μεγαλοεργοδοσία, αλλά και εκθέτει τους ελιγμούς που επιχειρεί η κυβέρνηση, για να περάσει νέα μέτρα προς όφελός της με τις μικρότερες αντιδράσεις. Γιατί, ναι μεν, υπάρχει μια «θάλασσα» μικρών επιχειρήσεων, όμως υπάρχει και ένα περίπου 2% του συνόλου όπου εργάζονται πάνω από 50 εργαζόμενοι. Οι επιχειρήσεις αυτές είναι μόλις 3.600 (σε σύνολο 222.280), αλλά απασχολούν πάνω από 750.000 μισθωτούς, δηλαδή το 45% του συνόλου των μισθωτών! Μάλιστα, 523 απ' αυτές απασχολούν πάνω από 250 εργαζόμενους και ο συνολικός αριθμός των μισθωτών που εργάζονται σε αυτές φτάνει τις 450.000 ή το 26,7% του συνόλου των μισθωτών. Αυτές τις μεγάλες επιχειρήσεις θέλουν να διευκολύνουν κουαρτέτο και κυβέρνηση και να τους λύσουν τα χέρια, για να μπορούν να απολύουν εργάτες χωρίς το παραμικρό εμπόδιο. Γι' αυτό, όσοι παριστάνουν ότι δεν υπάρχει ζήτημα με τις ομαδικές απολύσεις, αποκρύβουν το γεγονός ότι η όλη συζήτηση αφορά τα συμφέροντα των μεγάλων καπιταλιστικών ομίλων.

Κι αν ... δεν σου κάτσει;
 
Σημαντική μερίδα 16χρονων, κυρίως αγοριών, ασχολείται συστηματικά με τον τζόγο (τζόκερ, στοίχημα, ιπποδρομίες κ.ά. - νόμιμο και παράνομο - μέσω διαδικτύου). Ενα στα οκτώ 16χρονα αγόρια (13,1%) βρίσκεται - βάσει ειδικής κλίμακας - σε κίνδυνο για παθολογική ενασχόληση με το στοιχηματισμό, ενώ ένα χαμηλότερο, αλλά άξιο προσοχής, ποσοστό αγοριών (5,8%) παρουσιάζουν ήδη προβληματική ενασχόληση. Τα παραπάνω φέρνει στη δημοσιότητα η «Πανελλήνια Ερευνα στο μαθητικό πληθυσμό για τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες εξαρτητικές συμπεριφορές - 2015».

Οι ευθύνες των μέχρι τώρα κυβερνήσεων για την εξάπλωση του τζόγου είναι εγκληματικές. Εδώ και δεκαετίες, με μπροστάρη το κράτος, καλλιεργούνται ψεύτικες ελπίδες, «σπρώχνοντας» ακόμη και πιτσιρικάδες να δοκιμάσουν την τύχη τους και να τζογάρουν, να γίνουν εκατομμυριούχοι, να πιάσουν την καλή. Γιατί το «κι αν σου κάτσει...», εκτός των άλλων, διαμορφώνει στάση ζωής. Δημιουργεί ηττοπάθεια και απόσταση από την αγωνιστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων. Αυταπάτες ότι ο μοναδικός δρόμος να περάσεις από την κόλαση, που το σύστημα δημιουργεί, στον παράδεισο, είναι το «εύκολο» χρήμα και η «τύχη».

Το πρόβλημα δεν είναι αν ο τζόγος είναι νόμιμος ή παράνομος. Ετσι κι αλλιώς, το κλίμα που δημιουργεί η διαφήμιση του νόμιμου αρκεί και για τη διαφήμιση του παράνομου. Είναι μια πραγματικότητα που συντηρείται, αναπαράγεται και ενισχύεται πολύμορφα, γιατί συμφέρει το σύστημα και του φέρνει πολυεπίπεδα κέρδη.

Ριζοσπάστης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου