Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2026

Οι αγρότες, η «Κοινοπραξία Μορέας» και ο πάτος του βαρελιού...

 

Τη στιγμή που η κυβέρνηση αρνείται να δώσει 300 εκατομμύρια ευρώ ως επιστροφή φόρου πετρελαίου για πάνω από 500.000 αγρότες, επικαλούμενη τα γνωστά και στενά για τον λαό «δημοσιονομικά περιθώρια», η «Κοινοπραξία Μορέας» έχει εισπράξει 446 εκατομμύρια ευρώ κρατικές επιδοτήσεις μέσα σε μια δεκαετία! Ο αυτοκινητόδρομος Κόρινθος - Τρίπολη - Καλαμάτα, που έχει παραχωρηθεί για κατασκευή, συντήρηση, λειτουργία και εκμετάλλευση στην Κοινοπραξία, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της διαχρονικής κρατικής στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων. Μέσα από επιδοτήσεις (άμεσες και έμμεσες), με διάφορες ονομασίες και προσχήματα, ρέουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, την ώρα που για τους αγωνιζόμενους αγρότες η «κάνουλα» παραμένει ερμητικά κλειστή.

Πιο συγκεκριμένα, στις 24/11/2025, στο ξεκίνημα των αγροτικών κινητοποιήσεων, το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών ενέκρινε την 40ή πληρωμή της Πρόσθετης Επιδότησης Λειτουργίας προς τον «Μορέα», ύψους περίπου 11 εκατ. ευρώ. Αυτά τα ποσά προστέθηκαν στις υπόλοιπες 3 δόσεις του 2025, όπου οι συνολικές επιδοτήσεις (τακτικές και πρόσθετες) έφτασαν για το έτος τα 26.337.310,47 ευρώ! Κι ενώ οι εγγυημένες τιμές στα προϊόντα, ώστε να διασφαλίζουν την επιβίωση στους βιοπαλαιστές αγρότες, είναι «παράνομες» - για τον «Μορέα», με τη «βούλα» του κράτος και της ΕΕ, διασφαλίζεται εγγυημένη κερδοφορία! Από το 2016 έως το 2025, η κοινοπραξία έχει εισπράξει 446 εκατ. ευρώ από κρατικές επιδοτήσεις και 360,5 εκατ. ευρώ από διόδια. Δηλαδή πάνω από 800 εκατ. ευρώ έσοδα, πληρωμένα είτε άμεσα από το κράτος, είτε από τις τσέπες του λαού μέσω πανάκριβων διοδίων. Συμπέρασμα: «Δημοσιονομικά όρια» για τους αγρότες - απεριόριστη στήριξη για μονοπώλια σαν τον «Μορέα». «Αδύνατη» η αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος για τους αγρότες - εξασφαλισμένη για τον «Μορέα» με την πολιτική όλων των κυβερνήσεων και της ΕΕ.

Ν. Έξαρχος: Βαφτίζετε με υποκρισία και θράσος «εθνικό» το συμφέρον της αστικής τάξης (VIDEO)


«Η Νέα Εποχή που επικαλείται ο τίτλος του νομοσχεδίου δεν είναι τίποτα άλλο από την πολεμική προετοιμασία του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την πολεμική τους ικανότητα μέχρι το 2030», επισήμανε ο Νίκος Έξαρχος, βουλευτής του ΚΚΕ, στην ομιλία του στην Ολομέλεια της Βουλής. 

Ο Ν. Έξαρχος έθεσε ορισμένα ρητορικά ερωτήματα σχετικά με το νομοσχέδιο «Χάρτης Μετάβασης, η Νέα Εποχή των Ενόπλων Δυνάμεων». Πιο συγκεκριμένα, έθεσε τις εξής ερωτήσεις: «Ποια είναι αυτά τα χαρακτηριστικά της σημερινής εποχής που επιβάλλουν αυτές τις αλλαγές στη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλαγές που έχουν να κάνουν ακόμη και με τον χαρακτήρα τους; Ποια είναι η θέση τη χώρα μας σε αυτήν τη νέα εποχή; Από ποιους παράγοντες καθορίζεται η στάση της κυβέρνησης και συνολικά όλων των αστικών κομμάτων σε αυτήν τη νέα εποχή; Τι σημαίνει και πώς μεταφράζεται αυτό που μας κοπανάτε συνεχώς "εθνικό συμφέρον" που η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα σε όλους τους τόνους επικαλείστε; Πού συναντιούνται αυτά τα εθνικά συμφέροντά σας με τα συμφέροντα των αγροτών, των κτηνοτρόφων, που σαράντα μέρες παλεύουν για να έχουν ζωή και προοπτική στον τόπο τους και εισπράττουν κοροϊδία, απειλές, διώξεις και τελεσίγραφα;». 

Η γνωστή κασέτα


Πηγή: Eurokinissi

 

«Από οικονομικής πλευράς τα περιθώρια είναι πολύ συγκεκριμένα. Οχι μόνο λόγω δημοσιονομικών περιορισμών, αλλά κυρίως λόγω του ευρωπαϊκού πλαισίου που ισχύει για όλες τις χώρες της ΕΕ», είπε τις προάλλες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, αναμασώντας τη γνωστή κασέτα απέναντι στα δίκαια αιτήματα των αγροτοκτηνοτρόφων.

«Δεν μπορείς να δώσεις χρήματα που δεν επιτρέπεται από το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Αν δώσεις (...) και η χώρα τρώει πρόστιμο και γίνεται ανάκληση από τους αγρότες», συμπλήρωσε ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας.

Το «ευρωπαϊκό πλαίσιο» καθόλου δεν εμπόδισε - για παράδειγμα - τη γερμανική κυβέρνηση να δαπανήσει δισ. ευρώ για να σώσει τη «Lufthansa» και τα ναυπηγεία «Meyer Werft», μονοπωλιακούς ομίλους στρατηγικής σημασίας για την οικονομία της και την οικονομία της ΕΕ. Κι ας υπάρχουν περιορισμοί στην ευρωπαϊκή νομοθεσία περί «ανταγωνισμού».

Αντίθετα, στην περίπτωση της ΛΑΡΚΟ, η κυβέρνηση έκλεισε το εργοστάσιο και πέταξε σαν στυμμένες λεμονόκουπες τους εργαζόμενους, επικαλούμενη αυτήν ακριβώς τη νομοθεσία και τα πρόστιμα για τις «κρατικές ενισχύσεις», που «νοθεύουν τον ανταγωνισμό». Επομένως, άλλα κίνητρα και συμφέροντα κρύβονται πίσω από τέτοιες «ευαισθησίες» της ΕΕ και των κυβερνήσεών της, που αποδεικνύονται «αλά καρτ» στην πλάτη του λαού.