Μανιέρα

 

Η Σερβία διοικούνταν από έναν αυταρχικό ηγέτη, που έκανε γενοκτονίες. Το Ιράκ είχε δικτάτορα και χημικά όπλα. Το Αφγανιστάν είχε Ταλιμπάν και ναρκωτικά. Η Συρία είχε κι αυτή δικτατορικό καθεστώς. Το ίδιο και η Λιβύη. Το Ιράν βομβαρδίστηκε επειδή το διοικούν αυταρχικοί μουλάδες και θέλει να αποκτήσει πυρηνικά. Κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση και ένα πανομοιότυπο πρόσχημα: Η ανατροπή «αυταρχικών καθεστώτων», στο όνομα της «ελευθερίας» και της «δημοκρατίας» του λαού. Δεν χρειάζονται πολλά για να καταλάβει κανείς ότι δεν υπάρχει έγκλημα που να μην μπορεί να κάνει ο ιμπεριαλισμός για να διασφαλίσει τα συμφέροντά του, στο έδαφος ανταγωνισμών που οξύνονται χωρίς προηγούμενο. Μια ματιά στις χώρες που βομβαρδίστηκαν, μακελεύτηκαν, εξανδραποδίστηκαν, διαλύθηκαν μετά από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις τα τελευταία μόνο χρόνια, είναι αρκετή για να αποκαλύψει τη μεγάλη εικόνα της εγκληματικής πολιτικής των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Οι λαοί της Λατινικής Αμερικής το ξέρουν καλύτερα, έχοντας ζήσει ωμές στρατιωτικές επεμβάσεις, πραξικοπήματα, πιέσεις και εκβιασμούς. Η ίδια μανιέρα εξελίσσεται τώρα στη Βενεζουέλα, και είναι βέβαιο ότι το κεφάλαιο που ανοίγει η αμερικανική επέμβαση, με τη στήριξη των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, θα προκαλέσει ντόμινο στην περιοχή και όχι μόνο. Η καταδίκη της βρώμικης επέμβασης και η αλληλεγγύη στον βενεζολάνικο και σε όλους τους άλλους λαούς είναι διεθνιστικό καθήκον πρώτης γραμμής.

ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ Κρίκος στην αλυσίδα των ανταγωνισμών για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα

 

Μια ανασκόπηση δημοσιευμάτων του «Ριζοσπάστη» που αποκαλύπτουν τη «μεγάλη εικόνα» πίσω από την προπαγάνδα των Ευρωατλαντικών

 

Διυλιστήρια στη Βενεζουέλα

Η αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα αποτελεί κορύφωση μιας πολύμηνης κλιμάκωσης της επιθετικότητας των ΗΠΑ σε βάρος της χώρας και συνολικά στο «θέατρο» της Λατινικής και Κεντρικής Αμερικής.

Ο εντεινόμενος ανταγωνισμός ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, η στρατηγική σημασία της Λατινικής Αμερικής ως εμπορικής διόδου και αποθήκης κρίσιμων πρώτων υλών, όπως και ο έλεγχος της Βενεζουέλας ως χώρας με τεράστια αποθέματα φυσικών πόρων, είναι οι πραγματικές αιτίες της επέμβασης, πίσω από τα προσχήματα περί «καταπολέμησης των ναρκωτικών» και «αποκατάστασης της δημοκρατίας».

Το σίγουρο είναι ότι αναζωπυρώνεται μια ακόμα εστία έντασης και συγκρούσεων, με κίνδυνο να επεκταθεί σε όλη τη Λατινική Αμερική, προσθέτοντας καύσιμη ύλη στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που κλιμακώνονται, φέρνοντας όλο και πιο κοντά μια γενικευμένη σύγκρουση.

Ορισμένοι «κρίκοι» στην αλυσίδα των γεγονότων που έχει καταγράψει και αποκαλύψει ο «Ριζοσπάστης», βοηθούν στην παρακολούθηση των εξελίξεων που είναι καταιγιστικές και στην αποκάλυψη της μεγάλης εικόνας πίσω από την ευρωατλαντική προπαγάνδα, που αναπαράγει η κυβέρνηση και μεταδίδουν αμάσητη τα αστικά ΜΜΕ στη χώρα μας.

Προμελετημένο έγκλημα που σχεδιάζεται να έχει συνέχεια η επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα Αποκαλυπτικό δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη»

«Η πολιτική των ΗΠΑ και η πορεία στη δημοκρατία στη Βενεζουέλα μετά τον Μαδούρο» το θέμα της εκδήλωσης τον περασμένο Νοέμβρη

 

Οταν το αμερικανικό αεροπλανοφόρο «USS Gerald Ford» έφτασε στην Καραϊβική τον περασμένο Γενάρη, πολλοί το χαρακτήρισαν ως «απότομη» κίνηση της νέας κυβέρνησης Τραμπ. Ομως αυτό που παρουσιάστηκε ως επιχείρηση για την «αντιμετώπιση των ναρκωτικών» ή για την «προάσπιση της δημοκρατίας», είναι το αποκορύφωμα μιας μακροχρόνιας στρατηγικής των ΗΠΑ για την εξασφάλιση της γεωστρατηγικής υπεροχής στη δυτικό ημισφαίριο, με επίκεντρο τη Λατινική και Κεντρική Αμερική.

Σημαντικά επιτελεία των ΗΠΑ και του ευρωατλαντικού άξονα έχουν μιλήσει ανοιχτά το τελευταίο διάστημα για τους στόχους αυτούς της αμερικανικής κυβέρνησης. Αλλωστε, η στρατηγική αυτή δεν αποτελεί κάποια «στροφή» της κυβέρνησης Τραμπ, αλλά σταθερό σχεδιασμό όλων των αμερικανικών κυβερνήσεων.

Αποκαλυπτικές γι' αυτό είναι δύο συζητήσεις της αμερικανικής δεξαμενής σκέψης «Atlantic Council» που έγιναν το 2023, επί κυβέρνησης Μπάιντεν και στις 13 Νοέμβρη 2025. Σ' αυτήν την τελευταία, το Atlantic Council φιλοξένησε μια συζήτηση που εξέτασε την αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ στην Καραϊβική και τη Λατινική Αμερική, όπως και «τα πιθανά σενάρια για τη διακυβέρνηση και τον εδαφικό έλεγχο στη Βενεζουέλα» μετά το τέλος της «δικτατορίας» - όπως την αποκάλεσαν - του Μαδούρο. Οι υψηλόβαθμοι Αμερικανοί αξιωματούχοι και αναλυτές που συμμετείχαν υπήρξαν ιδιαίτερα αποκαλυπτικοί για τον σχεδιασμό των ΗΠΑ...

Ελεεινοί και επικίνδυνοι

 

Μνημείο αίσχους, στην υπηρεσία της εμπλοκής για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, είναι η στάση της κυβέρνησης και οι δηλώσεις του πρωθυπουργού για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα, τις οποίες συμπληρώνουν οι αντιδράσεις των άλλων αστικών κομμάτων και ο ψευτοκαβγάς τους για το ποιος υπερασπίζεται καλύτερα το ...«διεθνές δίκαιο».

Μετά από ώρες αφωνίας, με μια ελεεινή ανάρτηση ο πρωθυπουργός αναπαράγει τα γελοία προσχήματα για την ωμή και απροκάλυπτη επέμβαση, αναγνωρίζοντας το «δικαίωμα» των ΗΠΑ να οργανώνουν πραξικοπήματα, ανατροπές κυβερνήσεων και επεμβάσεις ανάλογα με τα συμφέροντά τους.

«Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να σχολιαστεί η νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών» (!), ισχυρίζεται χυδαία στην ανάρτησή του ο Κυρ. Μητσοτάκης, στέλνοντας στα σκουπίδια ακόμα και το κουρέλι που ονομάζουν «διεθνές δίκαιο» και το αξιοποιούν όπως τους βολεύει για να δικαιολογήσουν τα εγκλήματά τους.