Κάθε φορά που η χώρα εισέρχεται για τα καλά σε προεκλογική περίοδο, το πολιτικό και επικοινωνιακό κατεστημένο θέτει αυτόματα και επαναλαμβανόμενα, σε λειτουργία έναν καλοκουρδισμένο μηχανισμό.
Μέσα από τις συνεχείς δημοσκοπήσεις, τα τηλεοπτικά πάνελ και τις αναλύσεις των «ειδικών»,εμφανίζεται με μαθηματική ακρίβεια το ίδιο ακριβώς αφήγημα: ότι τα ποσοστά του ΚΚΕ παρουσιάζουν μια δήθεν «στασιμότητα», η οποία -κατά τους επικριτές του- σημαίνει ότι η πολιτική του δεν έχει απήχηση στο εκλογικό σώμα.
Ας μην γελιόμαστε. Πρόκειται για μια βαθιά ιδεολογική, καλοστημένη και επαναλαμβανόμενη παγίδα. Στόχος της δεν είναι να αποτυπώσει την πραγματικότητα, αλλά να τη διαμορφώσει. Θέλουν να εγκλωβίσουν τον κόσμο που παρακολουθεί, στηρίζει ή σκέφτεται σοβαρά το ΚΚΕ ως πιθανή επιλογή, αναπαράγοντας στο υποσυνείδητο τους σχήματα όπως «είστε λίγοι και καλοί, αλλά δεν αλλάζετε την κατάσταση» ή εκείνο της «χαμένης ψήφου».
Προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους ότι η ψήφος στο Κόμμα είναι μια απλή διαμαρτυρία χωρίς πρακτικό αντίκρισμα για την επόμενη μέρα.
Οι αποφάσεις και οι Θέσεις της Κεντρικής Επιτροπής για το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ έδωσαν τεκμηριωμένη απάντηση σε αυτά τα μυθεύματα. Το Συνέδριο, περιέγραψε και τεκμηρίωσε την επίκαιρη ιστορική ευθύνη των κομμουνιστών στην χώρα, χάραξε τον δρόμο για μια πλατιά, πολιτική και οργανωτική αντεπίθεση του λαϊκού παράγοντα δείχνοντας ξεκάθαρα τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να κινηθούν οι δυνάμεις του Κόμματος, των φίλων και των οπαδών του.
Μία είναι η μεγάλη αλήθεια που δεν εμφανίζεται σε καμία δημοσκόπηση: Το ΚΚΕ δεν είναι στάσιμο. Η δυναμική του αποδεικνύεται εκεί που κρίνονται τελικά τα πάντα: στους χώρους δουλειάς, στα πανεπιστήμια, στους δρόμους του αγώνα.
