Η φτώχεια μας...και η «φτώχεια» τους

 

Τα στοιχεία πρόσφατης έκθεσης για τη φτώχεια στην ΕΕ είναι αποκαλυπτικά για τους λάτρεις της «ευρωενωσιακής κανονικότητας»: 93,3 εκατ. άνθρωποι (21% του πληθυσμού) διέτρεχαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού το 2024, εκ των οποίων 20 εκατ. ήταν παιδιά (1 στα 4). Φτώχεια αντιμετωπίζουν το 13,5% των μερικώς απασχολούμενων, το 7% των πλήρως απασχολούμενων και το 14,2% των ηλικιωμένων. Επιπλέον, 9,8 εκατ. στερούνται πόσιμο νερό (!), ενώ 27 εκατ. υφίστανται σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση (ανεπαρκής θέρμανση, ακατάλληλη στέγαση, επισιτιστική ανασφάλεια). Η ΕΕ προβάλλει ως «απάντηση» τον περιβόητο «Ευρωπαϊκό Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων», μια στρατηγική διαχείρισης της ακραίας φτώχειας, που κουκουλώνει και δεν αντιστρέφει την τάση διεύρυνσης της σχετικής και απόλυτης φτώχειας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα κι αν πιαστούν οι στόχοι μέχρι το 2030, σύμφωνα με δικές τους εκτιμήσεις 78 εκατ. άνθρωποι - εκ των οποίων 15 εκατ. παιδιά - θα παραμένουν βυθισμένοι στη φτώχεια. Αυτή είναι η μαύρη εικόνα του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, όπου «μες στην αφθονία κανείς πεθαίνει», και της ΕΕ, με την οποία ζητάνε ...σύγκλιση η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα.

Οσο το σύστημα βυθίζει στη φτώχεια τους λαούς, τόσο φτωχαίνουν τα «επιχειρήματα» για την υπεράσπισή του. Μέχρι και την ονομασία των δεδομένων που συλλέγει έχει αλλάξει η ΕΕ, μιλώντας για «υποκειμενική φτώχεια», λες και τη μιζέρια τους οι λαοί τη φαντάζονται! Για να ξεπλύνουν τον καπιταλισμό, οι απολογητές του πουλούν παραμύθια για εξάλειψη της φτώχειας στο πλαίσιο αυτού του συστήματος, με «δικαιότερη κατανομή του πλούτου», «ισότιμη πρόσβαση στην απασχόληση» και «επίτευξη κοινωνικής συνοχής», όπως σημειώνεται και στην εν λόγω σοσιαλδημοκρατικής κοπής έκθεση. Χαρακτηριστική είναι επίσης η αποστροφή ότι «η φτώχεια (...) απορρέει από συστημικές και διαρθρωτικές αδικίες, συνδέεται με ιστορικές ανισότητες που βασίζονται στο φύλο και την έκφραση φύλου, στη φυλή και την εθνοτική καταγωγή, στη θρησκεία, στο καθεστώς του μετανάστη, στην ηλικία, στον σεξουαλικό προσανατολισμό και στην αναπηρία». Επιστρατεύονται δηλαδή όλα τα επιμέρους χαρακτηριστικά - που κι αυτά είναι αποτέλεσμα της λειτουργίας και των νόμων του καπιταλισμού - για να κρυφτεί το βασικό που τα ενοποιεί: Η σχέση των εργαζομένων με τα μέσα παραγωγής, τα οποία ανήκουν στην αστική τάξη και γι' αυτό είναι αναγκασμένοι να πουλάνε την εργατική τους δύναμη, «εκτεθειμένοι» στην εκμετάλλευση και στη φτώχεια. Εκεί βρίσκεται η ρίζα του κακού. Το σύστημα του κέρδους πρέπει να ξεριζώσουν με την πάλη τους οι λαοί για να κάνουν τη φτώχεια παρελθόν, να απολαύσουν τον τεράστιο πλούτο που παράγουν.

Βάρβαρη πολιτική

Πηγή: Eurokinissi

 

Με καταστολή και ΜΑΤ, η κυβέρνηση προσπαθεί ξεδιάντροπα να κλείσει τα στόματα των υγειονομικών, που αποκαλύπτουν και καταγγέλλουν την εκρηκτική κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία, με την οποία έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά οι ίδιοι και οι ασθενείς, συνολικά οι εργατικές - λαϊκές οικογένειες.

Η πολιτική της εμπορευματοποίησης, που υλοποιούν όλες διαχρονικά οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου και της ΕΕ, κλιμακώνεται με τραγικές συνέπειες για τον λαό.

Εξετάσεις και θεραπείες που ο λαός πληρώνει διπλά και τρίδιπλα, ατελείωτες αναμονές, ράντζα, καθυστερήσεις επεμβάσεων, υποστελέχωση και ελλείψεις, εφημερίες χωρίς ανάσα και κομμένα ρεπό... Αυτό είναι το επικίνδυνο μείγμα στην Υγεία, που συχνά γίνεται μοιραίο για την ανθρώπινη ζωή. Χώρια οι πιο μακροχρόνιες επιπτώσεις, εξαιτίας της έλλειψης ουσιαστικής πρόληψης από το δημόσιο σύστημα Υγείας.