Το ατσάλι δένεται στη μεγάλη φωτιά και στο δυνατό ψύχος. Τότε γίνεται δυνατό και τίποτα δεν φοβάται. Έτσι ατσαλώθηκε και η δική μας γενιά και έμαθε να μην παραδίδεται!
Νικολάϊ Οστρόφσκι
EΠIKOIΝΩΝΙΑ drasistooraiokastro@gmail.com
Ο
Τραμπ απειλεί με αποχώρηση απ' το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ κουνάνε το δάχτυλο
στην ΕΕ, που λέει πως δεν μπορεί να συμμετάσχει σε έναν «απροετοίμαστο
πόλεμο» των Τραμπ και Ισραήλ - παζαρεύοντας επί της ουσίας τα
ανταλλάγματα για την εμπλοκή στα Στενά του Ορμούζ. Τα αστικά επιτελεία
λένε ότι τα κράτη - μέλη της ΕΕ «αντιμετωπίζουν την κρίση στην Ενέργεια
κατά μόνας» και ότι δεν μπορεί να βρεθεί κοινή συνισταμένη, ενόψει και
της σημερινής Συνόδου Κορυφής για το θέμα, που «πέφτουν κορμιά». Η
παραπέρα ενοποίηση των ηλεκτρικών δικτύων, οι ενεργειακοί διάδρομοι, η
τροφοδοσία από τη Ρωσία, το εμπόριο ρύπων, το κόστος της «ενεργοβόρας
βιομηχανίας» και τα «ουρανοκατέβατα» κέρδη εφοπλιστών, διυλιστηρίων και
λοιπών, αποτελούν το καθένα και ένα «σημείο τριβής» για τους
ανταγωνισμούς όλων εναντίον όλων. Αλλά και στο εσωτερικό των ΗΠΑ η
ενδοαστική αντιπαράθεση καλά κρατεί, αν κρίνει κανείς από την επιστολή
παραίτησης του επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας με
διάφορες καταγγελίες για δήθεν «παγίδευση των ΗΠΑ» από το Ισραήλ κ.ά.
Δίλημμα
Ο
πόλεμος είναι «ευκαιρία» για το μεγάλο κεφάλαιο κι αυτό το ξέρουν και
οι πέτρες. Δεν είναι μόνο οι εφοπλιστές με τα τεράστια ναύλα. Ούτε μόνο
οι ενεργειακοί όμιλοι με την αύξηση των τιμών, ή οι πολεμικές
βιομηχανίες που δουλεύουν τριπλοβάρδιες και καταβροχθίζουν ευρωπαϊκό και
κρατικό χρήμα. Δίπλα σ' αυτούς τρέχουν τα σάλια και των τραπεζών, που
ποντάρουν σε μελλοντικές αυξήσεις των επιτοκίων, ως αντίβαρο στην
εκτίναξη του «πολεμικού» πληθωρισμού. Σύμφωνα με αναλύσεις που θεωρούν
πιθανό ένα τέτοιο ενδεχόμενο, είτε τώρα, είτε στο κοντινό μέλλον, μία
αύξηση 50 μονάδων βάσης στα επιτόκια θα ισοδυναμούσε με αύξηση περίπου
3% στα προ φόρων κέρδη των τραπεζών. Από τους ελληνικούς τραπεζικούς
ομίλους, η Alpha Bank εκτιμάται πως θα είχε άνοδο κερδών κατά περίπου
2,5%, η Εθνική Τράπεζα κατά 4,3%, η Eurobank κατά 4,4% και η Τράπεζα
Πειραιώς κατά 5,8%. Δεν είναι κυνισμός, αλλά η κανονικότητα του
καπιταλιστικού συστήματος, που σε ιμπεριαλιστική ειρήνη και πόλεμο
φέρνει στο προσκήνιο το πραγματικό δίλημμα: Τα κέρδη τους ή οι ζωές
μας...
«Οι ωμές δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας ότι η ελληνική
πυροβολαρχία Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία κατέρριψε
ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους για να προστατεύσει εγκαταστάσεις
πετρελαίου, αποτελούν κυνική ομολογία της ενεργού συμμετοχής της Ελλάδας
στον βρώμικο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και των μεγάλων κινδύνων για τους
Έλληνες στρατιωτικούς που βρίσκονται εκτός συνόρων.
Ο υπουργός της “κουλτούρας των φερέτρων” έφτασε μάλιστα στο σημείο να
καμαρώνει για την εμπλοκή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και να την
εμφανίζει ως δήθεν προστασία του λαού από τις υψηλές τιμές της
ενέργειας. Έχουν ξεπεράσει κάθε όριο χυδαιότητας για να νομιμοποιήσουν
στη συνείδηση του λαού τη συμμετοχή της Ελλάδας στον βρώμικο πόλεμο των
ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Στο πλαίσιο της μάχης για την πρωτοκαθεδρία
στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και σε συνάρτηση με τη μεγάλη αύξηση των
πολεμικών δαπανών, κεντρική πτυχή των εξελίξεων στον Κόλπο συνιστά ο
ενεργειακός ανταγωνισμός1 που εκδηλώνεται μέσω πληγμάτων σε
ενεργειακές πηγές, υποδομές και δίκτυα μεταφοράς από αμφότερες τις
πλευρές. Ειδικότερα, η ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν
συνιστά το πρόσχημα για μια πρωτοφανή ενεργειακή υφαρπαγή. Με την αρωγή
των αστικών κυβερνήσεων, οι μονοπωλιακοί όμιλοι λεηλατούν το λαϊκό
εισόδημα εκτινάσσοντας τις τιμές, την ώρα που το κόστος παραγωγής
παραμένει σταθερό. Πρόκειται για την απόλυτη μεθόδευση «κοινωνικοποίησης
των ζημιών και ιδιωτικοποίησης των κερδών».
Στην
πραγματικότητα, η αμερικανοΝΑΤΟική και ισραηλινή κλιμάκωση στοχεύει στον
έλεγχο των παγκόσμιων ενεργειακών ροών, στην «κυκλωτική
διαμερισματοποίηση» ή περικύκλωση / έλεγχο χώρων ανταγωνισμού και στη
θωράκιση της δολαριακής κυριαρχίας. Με επίκεντρο την οικονομία πολέμου
και την Ενέργεια, Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν οργανικούς πυλώνες αυτής
της ιμπεριαλιστικής αρχιτεκτονικής, με την εγχώρια οικονομική ολιγαρχία
να συναρτά την κερδοφορία της με τη στρατιωτικοποίηση της Ανατολικής
Μεσογείου. Ετσι, οι λαϊκές στερήσεις μετατρέπονται σε πολεμική
προπαρασκευή, καθώς η ενεργειακή φτώχεια χρηματοδοτεί τις πολεμικές
βιομηχανίες της Δύσης μέσω κολοσσιαίων εξοπλιστικών δαπανών.
* * *
Η ραγδαία αύξηση των καυσίμων τον Μάρτη του 2026 - έως 12% στην Κύπρο2 και 19% στο πετρέλαιο κίνησης στην Ελλάδα3
- δεν αποτελεί «εισαγόμενο πληθωρισμό», αλλά τρανταχτό παράδειγμα
«οργανικής ενσωμάτωσης» στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και, συνάμα,
συνειδητά βίαιη αναδιανομή πλούτου. Εξάλλου, μέσα από την αύξηση
φωτίζεται το «χρυσωρυχείο» του ιμπεριαλισμού στην πράξη: Ενώ τα
αποθέματα καυσίμων στην Κύπρο και στην Ελλάδα είχαν αγοραστεί σε
χαμηλότερες τιμές πριν από την επίθεση, οι εταιρείες εισαγωγής εφάρμοσαν
ακαριαία τις διεθνείς τιμές Platts. Αυτή η πρακτική επιτρέπει την άμεση
ιδιοποίηση υπερκερδών από το κεφάλαιο, την ίδια στιγμή που το λαϊκό
εισόδημα αδειάζει στην αντλία. Συνολικά οι τιμές δεν καθορίζονται από το
πραγματικό κόστος κτήσης των αποθεμάτων που βρίσκονται ήδη στις
δεξαμενές, αλλά από τις τρέχουσες διεθνείς χρηματιστηριακές τιμές
Platts.