Η Ενέργεια ως πεδίο ταξικής ληστείας: Από την αντλία στο χρηματιστήριο

 

Eurokinissi

Στο πλαίσιο της μάχης για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και σε συνάρτηση με τη μεγάλη αύξηση των πολεμικών δαπανών, κεντρική πτυχή των εξελίξεων στον Κόλπο συνιστά ο ενεργειακός ανταγωνισμός¹ που εκδηλώνεται μέσω πληγμάτων σε ενεργειακές πηγές, υποδομές και δίκτυα μεταφοράς από αμφότερες τις πλευρές. Ειδικότερα, η ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν συνιστά το πρόσχημα για μια πρωτοφανή ενεργειακή υφαρπαγή. Με την αρωγή των αστικών κυβερνήσεων, οι μονοπωλιακοί όμιλοι λεηλατούν το λαϊκό εισόδημα εκτινάσσοντας τις τιμές, την ώρα που το κόστος παραγωγής παραμένει σταθερό. Πρόκειται για την απόλυτη μεθόδευση «κοινωνικοποίησης των ζημιών και ιδιωτικοποίησης των κερδών».

Στην πραγματικότητα, η αμερικανοΝΑΤΟική και ισραηλινή κλιμάκωση στοχεύει στον έλεγχο των παγκόσμιων ενεργειακών ροών, στην «κυκλωτική διαμερισματοποίηση» ή περικύκλωση / έλεγχο χώρων ανταγωνισμού και στη θωράκιση της δολαριακής κυριαρχίας. Με επίκεντρο την οικονομία πολέμου και την Ενέργεια, Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν οργανικούς πυλώνες αυτής της ιμπεριαλιστικής αρχιτεκτονικής, με την εγχώρια οικονομική ολιγαρχία να συναρτά την κερδοφορία της με τη στρατιωτικοποίηση της Ανατολικής Μεσογείου. Ετσι, οι λαϊκές στερήσεις μετατρέπονται σε πολεμική προπαρασκευή, καθώς η ενεργειακή φτώχεια χρηματοδοτεί τις πολεμικές βιομηχανίες της Δύσης μέσω κολοσσιαίων εξοπλιστικών δαπανών.

* * *

Η ραγδαία αύξηση των καυσίμων τον Μάρτη του 2026 - έως 12% στην Κύπρο² και 19% στο πετρέλαιο κίνησης στην Ελλάδα³ - δεν αποτελεί «εισαγόμενο πληθωρισμό», αλλά τρανταχτό παράδειγμα «οργανικής ενσωμάτωσης» στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και, συνάμα, συνειδητά βίαιη αναδιανομή πλούτου. Εξάλλου, μέσα από την αύξηση φωτίζεται το «χρυσωρυχείο» του ιμπεριαλισμού στην πράξη: Ενώ τα αποθέματα καυσίμων στην Κύπρο και στην Ελλάδα είχαν αγοραστεί σε χαμηλότερες τιμές πριν από την επίθεση, οι εταιρείες εισαγωγής εφάρμοσαν ακαριαία τις διεθνείς τιμές Platts. Αυτή η πρακτική επιτρέπει την άμεση ιδιοποίηση υπερκερδών από το κεφάλαιο, την ίδια στιγμή που το λαϊκό εισόδημα αδειάζει στην αντλία. Συνολικά οι τιμές δεν καθορίζονται από το πραγματικό κόστος κτήσης των αποθεμάτων που βρίσκονται ήδη στις δεξαμενές, αλλά από τις τρέχουσες διεθνείς χρηματιστηριακές τιμές Platts.