
Η επιστροφή ενός μέρους των οφειλόμενων αναδρομικών,
σύμφωνα με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), με τη
μορφή ενός εφάπαξ επιδόματος από 1 Ιούλη 2012 μέχρι το Δεκέμβρη του
2016, που δεν θα επηρεάζει τους εν ενεργεία μισθούς και συντάξεις, ούτε
βέβαια και τον επανυπολογισμό των συντάξεων και την αναπροσαρμογή τους
σύμφωνα με το άρθρο 14 του ν. 4387/2016 (Α΄85) (γνωστός ως νόμος
Κατρούγκαλου) με τις αντίστοιχες επιπτώσεις σε μερίσματα και επικουρική
σύνταξη και τη μη κατάργηση του αντισυνταγματικού μέτρου της Εισφοράς
Αλληλεγγύης Συνταξιούχων, φυσικά και δεν είναι ό,τι ορίζουν οι αποφάσεις
του ΣτΕ. Ούτε βέβαια η «ψαλιδισμένη» επιστροφή αποτελεί εκπλήρωση
«ηθικής υποχρέωσης», όπως την παρουσίασε ο πρωθυπουργός. Η
υποχρεωτικότητα της εφαρμογής των δικαστικών αποφάσεων (άρθρο 95 του
Συντάγματος, δυστυχώς) βαφτίζεται «ηθική υποχρέωση».
Τα ψέματα
έχουν «κοντά ποδάρια». Ούτε η νομοθετική ρύθμιση του 2014 των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ
για την επιστροφή του 50% με δόσεις σε μορφή επιδόματος ούτε και η
πρόσφατη τροπολογία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ (σε άσχετο νομοθέτημα)
που επικαλούνταν το «σχίσιμο των μνημονίων» αποτελούν αλλαγή πολιτικής
ούτε βέβαια και εναρμονισμό με την επιταγή του Συντάγματος να εφαρμόζει η
εκάστοτε κυβέρνηση τις δικαστικές αποφάσεις. Εάν δεν είχαν
πραγματοποιηθεί μεγάλες διαμαρτυρίες και συγκεντρώσεις από τις
συνδικαλιστικές ενώσεις των εν ενεργεία, αποστράτων και των
συνεργαζόμενων συνταξιουχικών ενώσεων στους δρόμους, τίποτα δεν θα είχε
κερδηθεί, ούτε και αυτό το «ξεροκόμματο» για δημιουργία εντυπώσεων. Τα
πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα από ό,τι είναι.