1 Μάη στην Αθήνα: Χιλιάδες λαού συνέρρεαν στο Σύνταγμα μετά από τις προσυγκεντρώσεις εργατικών - συνδικαλιστικών οργανώσεων που έγιναν σε σημεία-«σύμβολα» Πρωτομαγιών της ανειρήνευτης πάλης του εργαζόμενου λαού με το κεφάλαιο. Το στίγμα της συγκέντρωσης «Καμία θυσία για τους πολέμους και τα κέρδη τω εκμεταλλευτών». Σε αυτές τις οργανώσεις του κινήματος δρουν καθημερινά, πρωτοπόρα, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ.
Την ίδια στιγμή στη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ δεν πήγε ούτε το «φάντασμα» του συνταξιούχου και εκατομμυριούχου Παναγόπουλου, που εκλέχθηκε ξανά πρόεδρος με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Ο Παναγόπουλος, εκπρόσωπος του βρωμερού ρόλου της σοσιαλδημοκρατίας και του κοινωνικοεταιρισμού, πριν λίγες μέρες από το βήμα του συνεδρίου της ΓΣΕΕ έλεγε στο λογύδριο του εναντίον του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ:
«Αυτοί μας λένε ότι για όλα φταίει ο καπιταλισμός. Έχουμε δει και τον σοσιαλισμό τους. (…) Η γραμμή των άλλων είναι τα ρόπαλα και οι σιδερολοστοί που τα ζήσαμε. Και βεβαίως σε ανώτερο επίπεδο γιατί να μην πούμε ότι είναι και η υποστήριξη όλων των αυταρχικών καθεστώτων (...) Μισούν τα επιτεύγματα της ανθρωπότητας και του πολιτισμού που κυρίως έχουν γίνει στις αναπτυγμένες δημοκρατίες. Της Ευρώπης, στον Καναδά και στην Αμερική. (...) Εγώ προσωπικά θα ήθελα σε αυτές τις δημοκρατίες να αναφερόμαστε και να προσπαθούμε να τις φθάσουμε παρά να γυρνάω στα καθεστώτα των μουλάδων».
1 Μάη στην Δρέσδη: Το κεντρικό πανό της νεολαίας της DGB (γερμανική ΓΣΕΕ) έχει σύνθημα «Καμία σπιθαμή στα φαντάσματα του παρελθόντος. Όχι στις παρελάσεις των θιασωτών του αυταρχισμού. Ενάντια σε κάθε μορφής αντισημιτισμό». Τα φαντάσματα που εικονογραφούν είναι ο Λένιν, ο Στάλιν και ο Μάο.
Έχει ένα ενδιαφέρον το γεγονός ότι στην «εικονογράφηση» οι νεολαίοι ...«παρέλειψαν» να βάλουν τον... Χίτλερ!
Είναι και αυτό μία επιβεβαίωση πως το αστικό ιδεολόγημα «των δύο ολοκληρωτισμών», η ταύτιση φασισμού - κομμουνισμού, αποτελεί τελικά το «περίβλημα» ενός μονομέτωπου ταξικού αγώνα που στο όνομα της υπεράσπισης της «δημοκρατίας» της δικτατορίας του κεφαλαίου βάζει στο στόχαστρο τους αγώνες του εργαζόμενου λαού και την πρωτοπορία τους, τους κομμουνιστές.
Από τη ΓΣΕΕ που υπογράφει τις «κοινωνικές συμφωνίες» του αίσχους έως το γερμανικό «αδερφάκι» της οι εργατοπατέρες ως γνήσιοι υπερασπιστές της καπιταλιστικής βαρβαρότητας εκφράζουν τον φόβο των αστών και κάθε κόμματος του συστήματος: Να μη διασαλευτεί η «κοινωνική ειρήνη» την εποχή που οξύνονται οι ταξικές αντιθέσεις.
Σε μία περίοδο που οι Έλληνες καπιταλιστές λένε πως «μιλούν τα όπλα» και οι γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες αλλάζουν τις γραμμές παραγωγής για να τα παράγουν, θέλουν τους λαούς «σκλαβωμένους» στα «όρια του εφικτού» που καθορίζονται από τα θανάσιμα συμφέροντα των αστών που βαφτίζονται «εθνικά».
«Επιλέγουν αντίπαλο» την ώρα που φανερώνονται πιο καθαρά τα αδιέξοδα και οι αγιάτρευτες αντιθέσεις του καπιταλιστικού συστήματος.
Το «φάντασμα» ακόμα πλανιέται και ακόμα τους στοιχειώνει. Τον φόβο του να έχουν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου