Με σειρά άρθρων, δηλώσεων και τοποθετήσεων στη Βουλή αναθερμάνθηκε το τελευταίο δίμηνο η κάλπικη αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και της σοσιαλδημοκρατίας (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ) σχετικά με την απολιγνιτοποίηση και τη νέα έκρηξη της ενεργειακής ακρίβειας. Η επιχειρηματολογία της νέας κακοστημένης παράστασης με προφανή προεκλογική σκοπιμότητα είναι για γέλια. Οχι, όμως, και οι βαριές συνέπειες των στρατηγικών επιλογών τους για το εισόδημα και τις ανάγκες του λαού.
Αφορμή της «άσφαιρης» αντιπαράθεσης ήταν η κυβερνητική απόφαση να τερματιστεί η λειτουργία των λιγνιτικών σταθμών μέχρι τον Σεπτέμβριο, με διατύπωση σχετικής υπόδειξης στη ΔΕΗ. Πρόκειται για τον τελευταίο κρίκο στην αλυσίδα ενεργειών παραγωγικού αφοπλισμού και απαξίωσης των ορυχείων και των λιγνιτικών μονάδων στην Ελλάδα. Πρόκειται για τη «χαριστική βολή», την τελευταία πράξη που επιδιώκει να καταστήσει ανέφικτη ακόμα και την επαναλειτουργία στο μέλλον των σύγχρονων μονάδων, όπως της Πτολεμαΐδας 5 και της 5ης μονάδας του ΑΗΣ Αγ. Δημητρίου. Είναι τόσο μεγάλη η βιασύνη τους που θέτουν σε κίνδυνο ακόμη και τη διασφάλιση της τηλεθέρμανσης στον νομό Κοζάνης το φθινόπωρο.
Πρωταγωνιστής από την πλευρά της κυβέρνησης είναι ο υφυπουργός, Ν. Τσαφός. Ο οποίος προκλητικά δηλώνει ότι «η απολιγνιτοποίηση δεν είναι μία πολιτική επιλογή. Αλλά ένας οικονομικός και τεχνολογικός μονόδρομος»! Το μόνο πραγματικό επιχείρημα είναι η υπενθύμιση στους κάλπικους επικριτές του, ότι η σημερινή κυβέρνηση ολοκληρώνει την πολιτική που ακολούθησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και στήριξαν τα κόμματα του συστήματος.
