Μύγες

 

«Η Ουκρανία οφείλει μια συγγνώμη για το drone», είπε ο Ν. Δένδιας, ζητώντας να κλείσει με ...φιλότιμο η συζήτηση για το μη επανδρωμένο πλωτό που έκοβε βόλτες στο Ιόνιο για να ανατινάξει κάποιο ρωσικών συμφερόντων πλοίο. Ο ίδιος πριν από λίγες μέρες εξηγούσε στους Ευρωπαίους «εταίρους» - που στηρίζουν με τα μπούνια το καθεστώς Ζελένσκι, όπως και η ελληνική κυβέρνηση - ότι η εξέλιξη με το drone θα μπορούσε να είναι τραγική, αν χτυπούσε για παράδειγμα κάποιο κρουαζιερόπλοιο στην Αδριατική με χιλιάδες επιβάτες. Οι Ουκρανοί από την πλευρά τους, καλυμμένοι πίσω από τη στήριξη της ΕΕ, της ελληνικής κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων, δεν αρνούνται μόνο να επιβεβαιώσουν την ιδιοκτησία του drone, αλλά αποφεύγουν κάθε εξήγηση για το πώς βρέθηκε στα ανοιχτά της Λευκάδας. Η πραγματικότητα είναι ότι ο πόλεμος με τη Ρωσία έχει βγει προ πολλού από τα σύνορα της Ουκρανίας και μια εστία του «καίει» στη Μεσόγειο, με επιχειρήσεις σε βάρος του λεγόμενου ρώσικου «σκιώδους στόλου» από μη επανδρωμένα πλωτά που εφορμούν από θαλάσσιες και χερσαίες βάσεις, όπως αυτές των ουκρανικών ειδικών δυνάμεων στη Λιβύη. Επομένως, μούφα και στάχτη στα μάτια οι «συγγνώμες» που ζητάει ο Ελληνας υπουργός Αμυνας από τη «σύμμαχο» Ουκρανία. Η δράση των ουκρανικών δυνάμεων και μυστικών υπηρεσιών στην περιοχή μόνο άγνωστη δεν τους είναι. Την ξέρει πολύ καλά η κυβέρνηση, είτε μέσα από τα διμερή κανάλια, είτε από τα ευρωατλαντικά επιτελεία, που ελέγχουν ακόμα και τις ...μύγες που πετάνε στη Μεσόγειο.

ΚΟΜΜΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ: Μπόλικη δόση «μεσσιανισμού» και επικίνδυνη ατζέντα για τον λαό

 

Με μια φιέστα στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» στη Θεσσαλονίκη παρουσιάστηκε χτες το κόμμα Καρυστιανού ονόματι «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», επιβεβαιώνοντας τον ρόλο που έρχεται να παίξει ως μια ακόμα χρήσιμη εφεδρεία του συστήματος.

Κι αυτός ακριβώς ο στόχος επιβεβαιώνεται από τα είκοσι σημεία - στόχους της διακήρυξης του κόμματος που η ίδια διάβασε από το βήμα. Εκεί, πίσω από τις γενικόλογες υποσχέσεις και βερμπαλισμούς αναδύθηκε και η πραγματική αγωνία, για να μη σπάσει το «καζάνι» της λαϊκής δυσαρέσκειας, με «δεσμεύσεις» για «εδραίωση ενός αληθούς κράτους δικαίου», «ισονομίας», «ανεξαρτησίας» της αστικής δικαιοσύνης και άλλα τέτοια, με σκοπό να κρυφτεί ο ταξικός χαρακτήρας του αστικού κράτους, που είναι «από χέρι» εχθρικό για τον λαό και βέβαια δεν αλλάζει με δήθεν «διαφανές πλαίσιο» και τάχα «ανεξάρτητους ελεγκτικούς μηχανισμούς». Ο βασικός στόχος εξάλλου δηλώθηκε από την εκδήλωση χωρίς περιστροφές, κι αυτός δεν είναι άλλος από «την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς» του αστικού κράτους.

Στο ίδιο πνεύμα, για να «θαφτεί» το πραγματικό δίλημμα που εκπέμπεται από παντού στη ζωή του λαού, που είναι «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», το νέο μόρφωμα σερβίρει τις γνωστές αυταπάτες περί δήθεν καπιταλιστικής ανάπτυξης «για όλους», με αποστροφές όπως ότι «καμία παραγωγική ανασυγκρότηση δεν μπορεί να είναι βιώσιμη χωρίς εργασιακά δικαιώματα», ότι χρειάζεται «απτή οικονομική ανάπτυξη με ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και εξάλειψη της γραφειοκρατίας» κ.ο.κ.