Τουρκία: Εργοδοτικό έγκλημα για το μέγιστο ποσοστό κέρδους – 201 νεκροί 80 τραυματίες 400 αγνοούμενοι

Τουρκία: Εργοδοτικό έγκλημα για το μέγιστο ποσοστό κέρδους – 201 νεκροί 80 τραυματίες 400 αγνοούμενοι (μέχρι τώρα) στο ανθρακωρυχείο της Σόμα – Σωρεία παραβιάσεων των κανονισμών ασφαλείας (VIDEO+ΦΩΤΟ)

Οι προδιαγραφές για το έγκλημα. Φωτό του 2011

Τουρκία: Εκατοντάδες οι νεκροί στο εργοδοτικό έγκλημα στο ανθρακωρυχείο της Σόμα (ΦΩΤΟ)

Δημοσίευση: Τετ, 14/05/2014 - 08:52

Προσπάθειες διάσωσης των παγιδευμένων ανθρακωρύχων από τα σωστικά συνεργεία (φωτό:ΑΡ) 

Δεν ήταν «ατύχημα» ή «φυσική καταστροφή», αλλά ένα προαναγγελθέν από καιρό εργοδοτικό έγκλημα, το δυστύχημα που σημειώθηκε το βράδυ της Τρίτης σε ανθρακωρυχείο της πόλης Σόμα στην δυτική Τουρκία με αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον 201 εργατών.

Οι διασυνδέσεις της εταιρείας «SOMA Komur Isletmeleri A.S.» με το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (ο υπεύθυνος λειτουργίας του ορυχείου φέρεται να είναι σύζυγος δημοτικής συμβούλου με το κυβερνών κόμμα στο δήμο της πόλης) φαίνεται πως «έκρυβαν κάτω από το χαλί» της εξουσίας πάνω από 10 περιπτώσεις παραβιάσεων των κανονισμών ασφαλούς λειτουργίας του ορυχείου (όπως μαρτυρούν ισάριθμα πρόστιμα που επιβλήθηκαν τα τελευταία χρόνια) μετατρέποντάς το σε ανήλιαγο τάφο, σε βάθος περίπου δύο χιλιομέτρων, για εκατοντάδες εργάτες…

Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλντίζ, επιβεβαιώνοντας τα ξημερώματα το θάνατο τουλάχιστον 201, παραδέχθηκε πως εκατοντάδες άλλοι εργάτες παραμένουν εγκλωβισμένοι στο ανθρακωρυχείο  αφού την ώρα της έκρηξης, που σημειώθηκε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες, βρίσκονταν εντός των στοών 787 εργάτες. Οι πυρετώδεις προσπάθειες των σωστικών συνεργείων, που έσπευσαν αμέσως στην περιοχή, οδήγησαν στον απεγκλωβισμό 80 ανθρακωρύχων που διασώθηκαν τραυματισμένοι, εκ των οποίων τέσσερις νοσηλεύονται ήδη σε κρίσιμη κατάσταση.

Σύμφωνα με Τούρκους ανεξάρτητους δημοσιογράφους, οι καλές διασυνδέσεις της διοίκησης της εταιρίας SOMA (και άλλων ομίλων σε αυτό τον τομέα δραστηριοποίησης)  και των τοπικών αρχών με την κεντρική εξουσία και το κόμμα ΑΚΡ, εμπόδισαν τη θέσπιση και ψήφιση οποιασδήποτε νομοθεσίας για βελτίωση των συνθηκών εργασίας και διεύρυνση των συνδικαλιστικών ελευθεριών σε πολλά από τα ορυχεία της Τουρκίας, στο όνομα υποτίθεται της «ανάπτυξης».

Ως αιτία του δυστυχήματος αναφέρεται βραχυκύκλωμα σε ηλεκτρικό υποσταθμό που προκάλεσε την έκρηξη.

Το σημερινό δυστύχημα στην πόλη Σόμα αναμένεται πολύ χειρότερο και από την έκρηξη που σημειώθηκε το 1992  σε υπόγειες εγκαταστάσεις γεώτρησης φυσικού αερίου στο λιμάνι Ζονγκουλντάκ της Μαύρης Θάλασσας, με αποτέλεσμα το θάνατο 263 εργατών.

902

Οι τρεις πρώτες φωτό τα βίντεο και ο χάρτης προστέθηκαν από την Μποτίλια
Αναρτήθηκε από Φτερο στο Πελαγο

Χτίζεται η Νέα Ελλάδα

Απο Cogito ergo sum

 

Χτίζεται η Νέα Ελλάδα!

Οποία ευτυχία για όλους μας! Και, μάλιστα, διπλή ευτυχία μιας και βλέπουμε δυο μεγαλοεργολάβους να διαγκωνίζονται για το ποιος θα αναλάβει το έργο.

Εκ δεξιών, ο Αντώνης ο φραντζάτος. Ορεξάτος και με καλές συστάσεις. Εργολάβος που αναδείχτηκε για τις επιτυχημένες κατεδαφίσεις του (ξήλωσε παιδεία και υγεία σε χρόνο ρεκόρ, γκρέμισε την ΕΡΤ σε λίγα λεπτά, διέλυσε τον κοινωνικό ιστό σε λιγώτερο από δυο χρόνια κλπ) και τώρα θέλει να αποδείξει σε όλους -και πρώτα-πρώτα στον εαυτό του- ότι είναι καλός και στις ανεγέρσεις. Διαθέτει αρίστης ποιότητος εργαλεία εισαγωγής, γερμανικής κατασκευής και με την σφραγίδα ποιοτικού ελέγχου τού πανεπιστημίου τού Σικάγου. Μα, πάνω απ' όλα, διαθέτει πολυάριθμα συνεργεία με υπεργολάβους που διακρίνονται για την αφοσίωσή τους αλλά και την αποτελεσματικότητά τους. Φυσικά, συνεργεία και υπεργολάβοι δεν έχουν να επιδείξουν μέχρι σήμερα παρά μόνο κατεδαφίσεις αλλά χαρακτηρίζονται από την ίδια με του αφεντικού τους υπερβολική σιγουριά ότι θα τα καταφέρουν και στο χτίσιμο.

Εξ αριστερών ο Αλέξης το γελαστό παιδί. Πολύ νεώτερος του Αντώνη και ως εκ τούτου με πολύ μικρότερη πείρα αλλά ζωηρός, αεικίνητος και με τεράστια όρεξη για μάθηση. Γνωρίζοντας ότι υστερεί σε εμπειρία από τον αντίπαλό του, γυρίζει όλον τον κόσμο προκειμένου να συναντήσει φτασμένους μαστόρους οι οποίοι θα του μεταλαμπαδεύσουν τις γνώσεις τους: διδάχτηκε από καθηγητές στην Αργεντινή, μελέτησε τα προγράμματα του Ομπάμα στις ΗΠΑ, έμαθε από την πείρα των πορτογάλων, εμβάθυνε στους σοσιαλιστικούς χειρισμούς τού Ολάντ. Πήρε τόσο σοβαρά τον ρόλο του ώστε τώρα επιχειρεί να συνενώσει τους εργολάβους τού ευρωπαϊκού νότου κόντρα στην βουλιμία των βόρειων εργολάβων. Επιθυμία τού Αλέξη είναι να χτίσει την Νέα Ελλάδα με φάτσα προς τα αριστερά αλλά κανένας από τους συμβουλάτορες και τους δασκάλους του δεν έχει χτίσει ποτέ τέτοιο οικοδόμημα, οπότε ο Αλέξης αυτοσχεδιάζει. Το κακό είναι ότι όσες φορές οι υπεργολάβοι του προσπάθησαν να χτίσουν κάτι με φάτσα αριστερά, τους έβγαινε με την φάτσα δεξιά (χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις Λαφαζάνη και Δραγασάκη). Γι' αυτό και ο Αλέξης, απηυδισμένος, θέλει να μας πείσει ότι ναι μεν θα προσπαθήσει να μας φτιάξει μια Νέα Ελλάδα που να βλέπει αριστερά αλλά κι αν ακόμα του βγει να βλέπει δεξιά, δεν πειράζει.

Το βασικό είναι ότι χτίζεται η Νέα Ελλάδα!

Βέβαια, διαφαίνονται δυο προβληματάκια. Το πρώτο είναι πως κι οι δυο εργολάβοι φαίνεται ότι σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν παλιά, φθαρμένα υλικά: διαλυμένα εργασιακά δικαιώματα, μισοκατεστραμμένο κοινωνικό κράτος, ψωμολυσσούσα παιδεία, διαβλημένη δικαιοσύνη, απογοητευμένη νεολαία... Συνεπώς, είναι λογικό να αντιμετωπίζουν την διστακτικότητά μας να τους εμπιστευτούμε μιας και ο κάθε νοήμων νους αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι δυνατόν να χτίσεις κάτι καινούργιο με παλιά υλικά.

Το δεύτερο -και μεγαλύτερο- πρόβλημα είναι ότι και οι δυο εργολάβοι προτίθενται να ζητήσουν βοήθεια από εκείνους που κατέστρεψαν την Παλιά Ελλάδα, την Ελλάδα στην οποία ζούμε σήμερα: βιομήχανους, εφοπλιστές, τραπεζίτες και λοιπούς κεφαλαιούχους. Δηλαδή, όλους όσους ρήμαξαν τις οικονομίες μας και τις ζωές μας, χτίζοντας μοναχά τις δικές τους αυτοκρατορίες. Και, γαμώτο, είναι πολύ δύσκολο να πιστέψουμε ότι εκείνοι που λυμάνθηκαν το χτες μας και εκμεταλλεύονται το σήμερά μας, θα φροντίσουν για το καλύτερο αύριό μας.

Εν πάση περιπτώσει, χτίζεται η Νέα Ελλάδα!

Τώρα, βέβαια, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν σκεφτόμαστε και κάτι άλλο, πολύ απλό: γιατί πρέπει να αναθέσουμε την δουλειά σε κάποιους άσχετους ή απατεώνες εργολάβους και να μη την κάνουμε μόνοι μας, με αυτεπιστασία; Διάβολε, έχουμε και την γνώση και την πείρα και την όρεξη και την θέληση να κάνουμε αυτή την δουλειά, έτσι δεν είναι; Γιατί να βάλουμε οποιονδήποτε εργολάβο πάνω από το κεφάλι μας και να μη χτίσουμε ό,τι γουστάρουμε και όπως το γουστάρουμε, δίχως να πληρώσουμε κερατιάτικα εργολαβικά; Άλλωστε, την πείρα που έχουμε ως λαός από γιαπιά, δεν την έχουν όλοι οι εργολάβοι του αστικού κόσμου μαζί.

Ας την χτίσουμε την Νέα Ελλάδα, λοιπόν. Αλλά δίχως εργολάβους!

Αρχίζουμε την Κυριακή. Τ' ακούς, μπούρδα Καραβάγγο; Ξύπνα, γαμώ το φελέκι σου!

στΑγώνες

Ένα ντοκιμαντέρ της Νέλλης Ψαρρού  για τις περιπέτειες του νερού στην Ελλάδα

 Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ, ΣΗΜΕΡΑ θα μπορούσε να είναι ο τίτλος αυτού του ντοκιμαντέρ. Ταξιδεύοντας σε πέντε περιοχές της Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Αποπηγάδι Χανίων, ανατολική Χαλκιδική, Ασωπό και Βόλο) θα δούμε ότι ο πόλεμος του νερού δεν είναι ένα πιθανό σενάριο από το μακρινό μέλλον, αλλά μια πραγματικότητα που βιώνουν συμπολίτες μας εδώ και χρόνια και σήμερα χτυπά τις πόρτες όλων μας.

Τα μεταλλεία και τα λατομεία δεν είναι περίπτερα και καταστήματα λιανικής!

πηγή oryktosploutos.net

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΟ

To άρθρο που αναδημοσιεύουμε, από το oryktosploutos.net, αφορά το σχέδιο νόμου «Απλούστευση της αδειοδότησης των επιχειρήσεων» που είναι πλέον ΝΟΜΟΣ, αφού ψηφίστηκε επί της αρχής και επί των άρθρων στις 6 και 7 Μαΐου. Mας κάνει εντύπωση ότι το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου πέρασε σχεδόν απαρατήρητο διότι πραγματικά φέρνει τα πάνω-κάνω, αφαιρώντας από το κράτος ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΕΣ του τις αρμοδιότητες  στην αδειοδότηση και τον έλεγχο των οικονομικών δραστηριοτήτων. Στόχος είναι η αδειοδότηση των επιχειρήσεων με …μια υπεύθυνη δήλωση αυτοσυμμόρφωσης προς κάποιους «γενικούς όρους λειτουργίας» ή «ελάχιστα πρότυπα». Οι έλεγχοι μετατίθενται από το στάδιο πριν την έναρξη της δραστηριότητας στο στάδιο ΜΕΤΑ την έναρξη λειτουργίας και δεν πραγματοποιούνται πλέον από κρατικές υπηρεσίες αλλά από ιδιωτικούς φορείς αξιολόγησης.

Πανηγύριζαν οι υποτακτικοί της ELDORADO επειδή το σχέδιο νόμου έχει περιλάβει τις «εξορυκτικές και συναφείς δραστηριότητες» εν γένει στο πεδίο εφαρμογής του. Πράγματι, τι άλλο θα μπορούσε να θελήσει ένας επίδοξος  εκ-μεταλλευτής; Έναρξη λειτουργίας με υπεύθυνη δήλωση, έλεγχος εκ των υστέρων, ιδιώτες ελεγκτές, καμμία δυνατότητα κρατικής παρέμβασης και πλήρης αδιαφάνεια.

Εντελώς διάφορη είναι η άποψη της αρμόδιας ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ του ΥΠΕΚΑ η οποία, όπως θα διαβάσετε στο άρθρο, εισηγήθηκε «να εξαιρεθεί απολύτως από την εφαρμογή του εν λόγω νομοσχεδίου η εκμετάλλευση λατομείων και ορυχείων». Η άποψη της υπηρεσίας ήταν ότι λόγω της ειδικής φύσης του αντικειμένου και της κρισιμότητας των όσων διακυβεύονται, η συγκεκριμένη δραστηριότητα πρέπει να παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο.

Παρά την τραγική εμπειρία που έχουμε από κρατικές υπηρεσίες που λειτουργούν σαν όργανα των κάθε λογής «επενδυτών», παρά το ότι έχουμε διαφορές στο τι αντιλαμβανόμαστε ως «δημόσιο συμφέρον», δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε με αυτήν την άποψη (το είχαμε εκφράσει και με άρθρο μας εδώ, πάνω από ένα χρόνο πριν). Θεωρούμε ότι το κράτος χρειάζεται βελτίωση και όχι διάλυση και ότι η «πάταξη της γραφειοκρατίας» δεν μπορεί να είναι άλλοθι για την εγκατάλειψη της βασικής ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ του κράτους να θέτει όρους και να ασκεί έλεγχο για να προστατεύει τον τόπο και το κοινωνικό σύνολο από επιχειρηματικά συμφέροντα που είναι εξ’ορισμού κερδοσκοπικά και που μπορεί να έχουν μεγάλης κλίμακας αρνητικές επιπτώσεις.

Το άρθρο ανέβηκε στο oryktosploutos.net στις 7/5, ημέρα ψήφισης του νομοσχεδίου, άρα υποθέτουμε ότι η πρόταση της υπηρεσίας δεν εισακούστηκε. Θα περιμένουμε να δούμε αν η εξορυκτική δραστηριότητα θα συμπεριληφθεί σε αυτές που με Προεδρικό Διάταγμα θα οριστεί ότι απαιτούν προηγούμενη έγκριση λειτουργίας (άρθρο 7) λόγω κινδύνου για το δημόσιο συμφέρον. ΑΝ βρεθεί ποτέ ότι κάποια δραστηριότητα ενέχει κίνδυνο για το δημόσιο συμφέρον με μια διατύπωση σαν αυτή (άρθρο 7, παρ.2):

«Κίνδυνος για το δημόσιο συμφέρον υπάρχει όταν συγκεκριμένη οικονομική δραστηριότητα κατά αντικειμενική κρίση (!) και με βάση τις υπάρχουσες επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις προκαλεί συγκεκριμένο κίνδυνο σε συγκεκριμένο δημόσιο συμφέρον».

«Οι διατάξεις του παρόντος νόμου δεν επηρεάζουν σε τίποτα τις διατάξεις περί περιβαλλοντικής αδειοδότησης έργων και δραστηριοτήτων» βεβαιώνει η παρ. 5 του άρθρου 1, όμως αυτό φαίνεται ιδιαίτερα προβληματικό αν δει κανείς το πεδίο εφαρμογής του νέου νόμου που εκτός από τις εξορυκτικές περιλαμβάνει μια σειρά άλλων «βαρέων» δραστηριοτήτων (άρθρο 2, παρ.1, αναλυτική λίστα στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ):

• έργα χερσαίων και εναέριων μεταφορών
• υδραυλικά έργα
• λιμενικά έργα
• συστήματα περιβαλλοντικών υποδομών
• εξορυκτικές και συναφείς δραστηριότητες,
• τουριστικές εγκαταστάσεις και έργα αστικής ανάπτυξης, κτιριακού τομέα, αθλητισμού και αναψυχής
• πτηνοτροφικές εγκαταστάσεις
• υδατοκαλλιέργειες
• βιομηχανικές και συναφείς εγκαταστάσεις
• μεταφορά ενέργειας καυσίμων και χημικών ουσιών
• ειδικά έργα και δραστηριότητες

Απ’οτι φαίνεται, στο εξής θα δούμε να κατασκευάζονται και να λειτουργούν  αεροδρόμια, βιομηχανίες, οικισμοί, ΧΥΤΑ κ.λ.π. ΧΩΡΙΣ την έγκριση του κράτους, μόνο με υπεύθυνη δήλωση και ελάχιστα πρότυπα…

___________________________

Τα μεταλλεία και τα λατομεία δεν είναι περίπτερα και καταστήματα λιανικής!

Κάνουν θραύση τα λεγόμενα μηδενικά συμβόλαια (Μα... στη Βρετανία δεν έχουν μνημόνια!...)

Από πρόσφατη κινητοποίηση Βρετανών εργαζομένων κατά των συμβολαίων μηδενικών ωρών απασχόλησης

Christopher Thomond

Θεριεύει στη Βρετανία ο «ιός» των συμβολαίων μηδενικών ωρών εργασίας (zero hours contracts), μετατρέποντας σε εφιάλτη τη ζωή πολλών εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων όχι μόνον στις αλυσίδες ταχυφαγείων των «McDonald's» και στα σούπερ μάρκετ της «Tesco», στις αλυσίδες πολυ-κινηματογράφων «Cineworld», στα πανδοχεία και στα γηροκομεία, αλλά και στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, στα νοσοκομεία, σε κέντρα υγείας, σε ηλεκτρονικά και «κλασικά» Μέσα Ενημέρωσης, εξασφαλίζοντας φτώχεια, αβεβαιότητα και ανασφάλεια. Πλέον, ελάχιστοι εργασιακοί χώροι έχουν μείνει στη Βρετανία απρόσβλητοι από τον «ιό» των συμβολαίων μηδενικών ωρών, που είναι γέννημα-θρέμμα του βαθιά εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος και όχι προφανώς των μνημονίων, τα οποία ουδέποτε επιβλήθηκαν στη «Γηραιά Αλβιόνα». Δεν χρειαζόταν άλλωστε...

Οι αστικές κυβερνήσεις «Συντηρητικών» και «Εργατικών», που εναλλάσσονται στην εξουσία, εκπροσωπώντας το ντόπιο μεγάλο κεφάλαιο, είχαν φροντίσει μία δεκαετία πριν το ξέσπασμα της κρίσης του 2008 να «κουρεύουν» σύριζα τα εργασιακά δικαιώματα, θεσπίζοντας με νόμο τα συμβόλαια μηδενικών ωρών εργασίας το 1998 επί πρωθυπουργίας του «Εργατικού» Τόνι Μπλερ. Συμβόλαια που υποχρεώνουν τον εργαζόμενο να είναι διαθέσιμος οποτεδήποτε και για όσο θελήσει ο εργοδότης, δίχως ο τελευταίος να του εγγυάται ούτε καν το ελάχιστο βδομαδιάτικο των περίπου 480 στερλίνων. Ούτε καν μία ώρα εργασίας τη βδομάδα.

Τότε τα είχαν λανσάρει σαν «ευέλικτο» σχήμα που θα διευκόλυνε τάχα ειδικές κατηγορίες του εργατικού δυναμικού όπως οι νεοεισερχόμενοι στην παραγωγική διαδικασία, οι μητέρες, οι συνταξιούχοι. Τώρα τα προβάλλουν σαν «ιδανικά» για «ανεξάρτητους» εργάτες ή «αυτοαπασχολούμενους», που μπορούν να διαθέσουν την εργατική τους δύναμη δίχως οι εργοδότες να «περιορίζονται» από παραδοσιακά στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα που εξασφάλιζαν οκτάωρο, βασικό μισθό, επιδόματα και πληρωμένες άδειες.

Ομως, τα τελευταία στοιχεία του βρετανικού οργανισμού στατιστικών μελετών, όπως ανακοινώθηκαν πριν περίπου ένα 15ήμερο είναι αμείλικτα. Το 2008, μία δεκαετία από τη θέσπιση των συμβολαίων μηδενικών ωρών, περίπου 143.000 εργαζόμενοι είχαν υπογράψει συμβόλαια τέτοιου είδους. Το 2012 έγιναν 208.000. Το Γενάρη του 2014, οι εργαζόμενοι αυτοί ξεπερνούσαν επίσημα τους 1.400.000 (περίπου το 5% του εργατικού δυναμικού), ενώ, σύμφωνα με κάποια συνδικάτα, ανεπίσημα μπορεί να φθάνουν και τα 5.500.000!

Οπως διαπιστώνει κανείς, η έστω και αναιμική καπιταλιστική «ανάπτυξη» όχι μόνο δεν έφερε υποχώρηση στην ανεργία, την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και τη δραματική συρρίκνωση των εργατικών δικαιωμάτων, αλλά θέριεψε, πολλαπλασιάζοντας επικίνδυνα τα απάνθρωπα συμβόλαια μηδενικών ωρών, αφού έδωσαν το «ελεύθερο» στους εργοδότες να «βουλώνουν» τρύπες στις επιχειρήσεις τους ξεζουμίζοντας τους εργαζόμενους με κάθε τρόπο.

Και όλα αυτά στην κραταιά μεγάλη Βρετανία, που δεν έχει ευρώ και μνημόνια με τρόικες.

Βίντεο και εικόνες από την θεατρική παράσταση Γριοθεσία

Που οργάνωσε η Πρωτοβουλία Κατοίκων Ωραιοκάστρου, σε συνεργασία με την θεατρική ομάδα εκπαιδευτικών Ν. Θεσσαλονίκης.
Διθύραμβος εξ΄ Αμάξης

Το γέλιο είναι προσφορά της Χρυσής και όχι από κασέτα.

 

Δελτία Τύπου

Ούτε στην Ιερισσό, ούτε πουθενά

Είστε ανεπιθύμητοι. Σε μια στιγμή που ήδη έχουν ξεκινήσει νέες διώξεις κατά του κινήματος κατά της εξόρυξης χρυσού, η Χρυσή Αυγή κάνει την εμφάνισή της ανακοινώνοντας την παρουσίαση των υποψηφίων της στις επερχόμενες εκλογές σε εκδήλωση στην Ιερισσό. Ποιος θα πίστευε ότι το ακροδεξιό δεκανίκι του συστήματος επιλέγει τυχαία τον τόπο και τον χρόνο; Κανείς. Πρόκειται απλώς για άλλη μια προσπάθεια κατασυκοφάντησης του Κινήματος, για άλλον έναν εκβιασμό.Αυτό που θέλουν να πετύχουν είναι να μας παρουσιάσουν σαν ανθρώπους που στέκονται απαθείς απέναντι σε δολοφόνους του κοινού ποινικού δικαίου. Όμως δεν θα το επιτρέψουμε αυτό.
Εμείς, οι άνθρωποι που παλεύουμε για τη ζωή μας, δεν θα νομιμοποιήσουμε ποτέ στυγνούς δολοφόνους, που με δηλώσεις και πράξεις τους, στηρίζουν και στηρίζονται από το κεφάλαιο. Η αντίσταση του Κινήματος είναι μαζική και γενική απέναντι σε οτιδήποτε στρέφεται κατά της ζωής και της ελευθερίας, απέναντι σε όσους καταπατούν το δικαιωμά στη διαφορετικότητα, απέναντι σε όσους σπέρνουν τον φόβο για να καμωθούν τους δυνατούς.
Δεν φοβηθήκαμε ποτέ και δεν θα το κάνουμε τώρα. Δεν κοιτάξαμε ούτε μια στιγμή το ένα, αλλά φροντίσαμε το όλον. Έτσι, για άλλη μια φορά θα διώξουμε άλλον έναν συστημικό δολοφόνο από την περιοχή μας και θα δηλώσουμε ότι όσοι προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν αυτό που θα πετυχαίνουν είναι να ενδυναμώνουν την αποφασιστικότητά μας.

Συντονιστικό Ιερισσού & Επιτροπή Αγώνα Μ. Παναγίας ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

 Παραμύθια βγαλμένα απ’ τη ζωή…

ΕΧΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ

ΕΧΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ

Η μείωση κατά 60% της κρατικής  χρηματοδότησης προς τις σχολικές επιτροπές δια μέσου των επιτροπών παιδείας των δήμων την τελευταία τριετία μπορούμε να αντιληφθούμε τις ελλείψεις που δημιουργεί στα λειτουργικά έξοδα των σχολικών μονάδων και την περαιτέρω συρρίκνωση  της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης.
Το ήδη υποβαθμισμένο ΕΠΑΛ διαλύθηκε με την κατάργηση των βασικών ειδικοτήτων του  που παραχωρήθηκαν στα ιδιωτικά ΙΕΚ οδηγώντας τους μαθητές στην ιδιωτική εκπαίδευση και τους καθηγητές στη διαθεσιμότητα. Στη Νέα Ιωνία σε μια νύχτα  152 μαθητές του 1ου ΕΠΑΛ βρέθηκαν  εκτός σχολείου και 22 καθηγητές σε διαθεσιμότητα
Στην ιδιωτική εκπαίδευση αναγκάζονται να στραφούν  και οι γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες αφού δεν υπάρχουν σχολεία ειδικής αγωγής.
Οι συγχωνεύσεις των συστεγαζόμενων δημοτικών σχολείων 2-12, 6-13, 7-20, αλλά και οι συμπτύξεις τμημάτων επέφεραν μείωση των οργανικών θέσεων, άρα και μείωση των εκπαιδευτικών που εργάζονται στις σχολικές μονάδες με παράλληλη αύξηση των μαθητών ανά τμήμα. Οι κινητοποιήσεις των συλλόγων γονέων σε πολλές περιπτώσεις στάθηκαν εμπόδιο στα σχέδιά τους και αποφεύχθηκαν και άλλες οι συμπτύξεις.
Στους εκπαιδευτικούς η μόνιμη και σταθερή εργασία έχει αντικατασταθεί με ανασφαλείς και πολύμορφες εργασιακές σχέσεις. Έχουμε εκπαιδευτικούς στη διάθεση του ΠΥΣΠΕ, που δεν καλύπτουν οργανική θέση και περιφέρονται όπου χρειαστεί, έχουμε ωρομίσθιους και αναπληρωτές που έχουν προσληφθεί με κονδύλια ΕΣΠΑ, όπως γυμναστές, θεατρολόγους, εικαστικούς, καθηγητές πληροφορικής.  Με κονδύλια ΕΣΠΑ έχουν προσληφθεί  και οι εκπαιδευτικοί παράλληλης  στήριξης, όπου υπολειτουργούν ακόμα τέτοια τμήματα.  Από φέτος μέσω του ΟΑΕΔ εμφανίστηκαν με συμβάσεις πεντάμηνες και οι «ωφελούμενοι», εργαζόμενοι στα σχολεία χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα.
Οι καθαρίστριες για μήνες παραμένουν απλήρωτες, οι σχολικοί φύλακες έχουν καταργηθεί ,τα κυλικεία φυτοζωούν γιατί τα παιδιά δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν ενώ εντείνεται η συζήτηση για πέρασμα των κυλικείων σε μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις εστίασης.
Σήμερα είναι περισσότερο από αναγκαίο ένα μέτωπο αγώνα εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών, που θα θέσει και θα επιβάλλει το δικαίωμα για δημόσια, δωρεάν ουσιαστική μόρφωση για κάθε μαθητή.
Η εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης στη μνημονιακή εποχή κάτω από τις οδηγίες Ε.Ε , ΟΟΣΑ και ΔΝΤ στα πλαίσια της λιτότητας και της δημοσιοοικονομικής εξυγίανσης  επιβάλλει ένα αδιάκοπο μπαράζ περικοπών,  ιδιωτικοποιήσεων  μεγάλου μέρους της εκπαίδευσης,  απολύσεων, περιστολής των δημοκρατικών ελευθεριών, έντασης των ταξικών φραγμών και αποστέρησης  των μορφωτικών δικαιωμάτων της μεγάλης πλειοψηφίας  των λαϊκών στρωμάτων. Στόχος το φτηνό ευέλικτο σχολείο το συνδεδεμένο με την όσο το δυνατόν  μεγαλύτερη κερδοφορία των επιχειρήσεων, το σχολείο-έρμαιο των χορηγών και της φιλανθρωπίας προς τους εξαθλιωμένους από αυτούς που δημιούργησαν την εξαθλίωση. Μάλιστα γι’ αυτό εισάγεται και ο  θεσμός  της φθηνής ανασφάλιστης και μαύρης εργασίας μέσω της μαθητείας την ίδια στιγμή που το «Ιδρυμα Νιάρχος», κι άλλοι «ευαίσθητοι» επιχειρηματίες, μοιράζουν συσσίτια σε μαθητές φτωχών και υποβαθμισμένων περιοχών.
Ως Εκτός Σχεδίου στηρίξαμε τους απεργιακούς αγώνες των εκπαιδευτικών και τις καταλήψεις των μαθητών, για να μην περάσουν  όλα αυτά τα μέτρα και θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε υπερασπιστές της  δημόσιας δωρεάν παιδείας για όλους, Έλληνες και μετανάστες, απαλλαγμένης από σοβινιστικές, ρατσιστικές και φασιστικές ιδέες.
Αντιπαλεύουμε το ‘’σχολείο της αγοράς’’ που στοχεύει στην αναπαραγωγή του καπιταλιστικού συστήματος μέσα από τη δομή, τη λειτουργία του, τα προγράμματά του και το περιεχόμενο της γνώσης που παρέχει. Αγωνιζόμαστε για ένα δημοκρατικό σχολείο παροχής γνώσεων στην υπηρεσία των αναγκών του λαού που  οι φτωχοί μαθητές δεν θα ονειρεύονται μόνο «να βιδώνουν βίδες», όπως τους προτρέπει η γνωστή διαφήμιση του Υπουργείου Παιδείας.
Είμαστε ενάντια στις απολύσεις και διαθεσιμότητες των εκπαιδευτικών που οδηγεί η πολιτική συγχώνευσης  σχολείων, σύμπτυξης  τμημάτων και αύξησης μαθητών ανά τάξη και ζητάμε μαζικούς διορισμούς για την κάλυψη των πραγματικών αναγκών των σχολείων με σταθερές και μόνιμες εργασιακές σχέσεις, χωρίς εργαζόμενους-λάστιχο μέσω ΕΣΠΑ ή μέσω ΜΚΟ.
Είμαστε ενάντια στην αξιολόγηση – χειραγώγηση που προσπαθεί  με το ζόρι να περάσει η κυβέρνηση προβάλλοντας, δήθεν, την  «ποιοτική αναβάθμιση» της εκπαίδευσης και την απαλλαγή της από τους «ανίκανους εκπαιδευτικούς». όπως  και ενάντια στην αξιολόγηση – κατηγοριοποίηση των σχολείων, που δημιουργεί άλλα σχολεία για την ελίτ και άλλα για τις λαϊκές γειτονιές, με διαφορετική χρηματοδότηση. Πιστεύουμε ότι η  «υποβάθμιση»  προέρχεται από την συνεχή μείωση της κρατικής επιχορήγησης, τις ελλείψεις σε προσωπικό, στα προγράμματα, στην επιλεγμένη ύλη,  στα βιβλία, στους υποσιτισμένους μαθητές, στα ακατάλληλα κτήρια.
Είμαστε ενάντια στα σχολεία – εξεταστικά κάτεργα που οδηγούν στην άνθηση της παραπαιδείας, στην παιδεία για λίγους και εκλεκτούς και αναγκάζουν τους γονείς να βάζουν βαθύτερα το χέρι στην τσέπη. Αντιστεκόμαστε στο «Νέο Λύκειο» και την «τράπεζα θεμάτων» που θα στείλει, με μαθηματική ακρίβεια, ένα 30% των μαθητών εκτός Λυκείου, κατευθείαν στην αγκαλιά των ιδιωτικών ΙΕΚ ή των περίφημων «Σχολών Μαθητείας» της φτηνής ανασφάλιστης εργασίας για ανηλίκους. Θεωρούμε ότι η μόρφωση είναι δικαίωμα όλων και ότι όλοι πρέπει να έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της. 
Παλεύουμε για πλήρεις πολιτικές ελευθερίες  και συνδικαλιστικά δικαιώματα μαθητών και εκπαιδευτικών. Θέλουμε την αστυνομία έξω από τα σχολεία. Είμαστε ενάντια στην ποινικοποίηση των αγώνων και τη στοχοποίηση των αγωνιστών και των οραματιστών ενός άλλου σχολείου και μιας άλλης  κοινωνίας που δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
απο:kyrgiakischristos

Σωθήκαμε!!!

skai.gr

Εντοπίστηκε 56χρονος που λάμβανε παράνομα σύνταξη χηρείας

Το 2012 σύναψε δεύτερο γάμο, χωρίς να τον δηλώσει ως όφειλε στο Ι.Κ.Α., με αποτέλεσμα να συνεχίζει να παίρνει σύνταξη χηρείας της πρώτης συζύγου. (η ζημιά για το Ι.Κ.Α., ανέρχεται στις (6.800) ευρώ)

 Εντοπίστηκε από την Οικονομική Αστυνομία 56χρονος που λάμβανε παράνομα από το Ι.Κ.Α. σύνταξη χηρείας

Το 2012 σύναψε δεύτερο γάμο, χωρίς να τον δηλώσει ως όφειλε στο Ι.Κ.Α., με αποτέλεσμα να συνεχίζει να παίρνει σύνταξη χηρείας της πρώτης συζύγου, η οποία πέθανε το 2011.

Όπως προκύπτει από τη μέχρι στιγμής έρευνα, το συνολικό ποσό που έχει ιδιοποιηθεί παράνομα, το οποίο αποτελεί συγχρόνως και ζημιά για το Ι.Κ.Α., ανέρχεται στις (6.800) ευρώ, ενώ θα προσδιοριστεί με ακρίβεια, μετά την έκδοση της πράξης καταλογισμού από το αρμόδιο Υποκατάστημα του Ιδρύματος.

Η δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του υποβλήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών.

Πηγή: http://www.skai.gr/

 

Αμετανόητοι "γονείς"...

Αμετανόητοι "γονείς"...

 

"Το μήλο κάτω απ' τη μηλιά θε πέσει", λέγαν οι παλιοί.
Ο πατέρας του χρυσαυγίτη Γιώργου Φουντούλη, που δολοφονήθηκε πριν μερικούς μήνες εν ώρα... κομματικής υπηρεσίας, κατεβαίνει υποψήφιος στις ευρωεκλογές με τη Χρυσή Αυγή.
Ταυτόχρονα, η μητέρα του Αλέξανδρου Γέροντα, που τραυματίστηκε σοβαρά εκείνο το βράδυ και χαροπάλευε για καιρό (αλλά μάλλον τη γλιτώνει τελικά), κατεβαίνει υποψήφια με το συνδυασμό "Εθνική Αυγή".

Όταν πληροφορήθηκα αυτά, κατάλαβα αυτό που υποψιαζόμουν εξαρχής για τα παιδιά που πυροβολήθηκαν:  ότι δεν παρασύρθηκαν από καμία μόδα, δεν προσηλυτίστηκαν από κανέναν περίεργο. Απλώς έτσι μεγάλωσαν. Οι γονείς τους είναι χειρότεροι απ' αυτούς.
Γιατί είναι χειρότεροι;
Γιατί απλούστατα, αν τα παιδιά τους είχαν το ελαφρυντικό της άγνοιας κινδύνου, αυτοί δεν έχουν κανένα. Διότι είναι οι γονείς των παιδιών που σκοτώθηκαν (ή κινδύνευσαν να σκοτωθούν) σε τόσο νεαρή ηλικία, χαραμίζοντας τα νιάτα τους και τα χρόνια που είχαν μπροστά τους εξαιτίας της προσήλωσής τους στη Χρυσή Αυγή.

Δεν ήταν θύματα κάποιου ατυχήματος. Έκαναν μια επιλογή ζωής που αποδείχτηκε και επιλογή θανάτου.
Επέλεξαν να ενταχθούν σε μια συμμορία η οποία -προφανώς ήξεραν πως- δολοφονεί, βιάζει, κακοποιεί, βασανίζει, εκβιάζει, τραμπουκίζει, εκφοβίζει άλλους ανθρώπους, επειδή έτσι της γουστάρει.
Έκαναν λοιπόν μια επιλογή αίματος και δυστυχώς για τους ίδιους, πλήρωσαν την επιλογή αυτή με το ίδιο τους το αίμα.
Ακόμη κι αν οι συγκεκριμένοι δε συμμετείχαν σε καμία από τις "δράσεις" (sic) της Χρυσής Αυγής, ήταν τουλάχιστον τσιλιαδόροι, όπως τη νύχτα της επίθεσης εναντίον τους.
Και όταν κάποιος είναι τσιλιαδόρος μιας εγκληματικής συμμορίας, έχει ευθύνη για την επιλογή του και για τις συνέπειες αυτής.
Διότι, όταν εντάσσεσαι σε ένα κύκλο αίματος, δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος αν ο κύκλος αυτός θα συμπεριλάβει κι εσένα τελικά.



Και οι γονείς των δύο απ' τα τρία αυτά παιδιά που πυροβολήθηκαν εκείνη τη νύχτα, αντί να βιώσουν τον πόνο του πρόωρου χαμού των παιδιών τους και να εύχονται να μην ξαναπεράσει ποτέ άλλος γονιός το δικό τους δράμα και να κάνουν ό,τι περνά απ' το χέρι τους γι' αυτό, τελικά οι ίδιοι συνεχίζουν την επιλογή αίματος και κατεβαίνουν στις εκλογές με την εγκληματικη συμμορία!
Και αν για τα παιδιά τους υπάρχει το ελαφρυντικό της ηλικίας και -ας πούμε- της άγνοιας κινδύνου, για τους γονείς δεν υπάρχει κανενα ελαφρυντικό.
Διότι αυτοί είδαν με τα μάτια τους το αίμα. Είδαν την τραγωδία. Είδαν το θάνατο.
Και αυτό, αντί να τους σοκάρει, μάλλον τελικά τους εξιτάρει και κατεβαίνουν με τη Χρυσή Αυγή για να συνεχίσουν το γαϊτανάκι του θανάτου.

Ας σκεφτεί ο καθένας και ας κρίνει το ποιόν αυτών των "ανθρώπων".
Αν το παιδί του χανόταν από ναρκωτικά, θα γινόταν μετά ο ίδιος πρεζέμπορας;
Αν το παιδί του χανόταν από τροχαίο δυστύχημα, θα διοργάνωνε μετά κόντρες;
Αν το παιδί του χανόταν από ξεκαθαρίσματα μεταξύ μαφιόζων, θα εντασσόταν μετά ο ίδιος στη μαφία;
Αν το παιδί του χανόταν από συμπλοκές μεταξύ χουλιγκάνων, θα γινόταν ο ίδιος μετά οργανωτής της εξέδρας των χουλιγκάνων;
Πώς λοιπόν ένας γονιός που χάνεται το παιδί του εξαιτίας της συμμετοχής του σε εγκληματική ναζιστική οργάνωση, μετά γίνεται ο ίδιος στέλεχός της;
Για να επιβραβεύσει τι; Για να κάνει τι;
Τι έχουν στην ψυχή τους αυτοί οι "άνθρωποι"; Πέτρες έχουν;

Δήλωση του Υπ. Εξ. της Κούβας σχετικά με την έκθεση του State Department

Δήλωση του Υπουργείου Εξωτερικών της Κούβας

Στις 30 Απριλίου, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δημοσίευσε την Έκθεσή του για το 2013 σχετικά με την Τρομοκρατία ανά χώρα, όπου η Κούβα αναφέρεται και πάλι εντελώς παράλογα ως "Κράτος υποκινητής της τρομοκρατίας", για τριακοστή δεύτερη φορά.

Ωστόσο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει στην ίδια του αυτήν Έκθεση ότι το 2013 "η Κυβέρνηση της Κούβας υποστήριξε και φιλοξένησε διαπραγματεύσεις μεταξύ των FARC (των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων της Κολομβίας) και της Κυβέρνησης της Κολομβίας, με στόχο να επιτευχθεί συμφωνία ειρήνης μεταξύ των δύο πλευρών", ότι "δεν υπάρχουν πληροφορίες ότι η κουβανική Κυβέρνηση έχει παράσχει οπλισμό ή παραστρατιωτική εκπαίδευση σε τρομοκρατικές ομάδες", και ότι "μέλη της ΕΤΑ που διέμεναν στην Κούβα μεταφέρθηκαν με τη συνεργασία της ισπανικής Κυβέρνησης".

Ακόμα κι έτσι όμως, η λογική επιβάλλει για μιαν ακόμα φορά εκτιμήσεις πολιτικού χαρακτήρα και την ανάγκη να αιτιολογηθεί πάση θυσία ο αποκλεισμός, που έχει γνωρίσει την αποτυχία και την ομόφωνη καταδίκη από πλευράς της διεθνούς κοινότητας.

Ως μοναδικό πρόσχημα για να υποστηρίξει αυτήν τη συκοφαντική κατηγορία κατά της Κούβας, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ επικαλείται την παρουσία στη χώρα μας "φυγόδικων" από τις ΗΠΑ, κανείς εκ των οποίων, αξίζει να διευκρινίσουμε, δεν κατηγορείται για τρομοκρατία. Σε ορισμένους από αυτούς τους πολίτες χορηγήθηκε άσυλο νομίμως, ενώ άλλοι, που είχαν διαπράξει αδικήματα στις ΗΠΑ, δικάστηκαν και καταδικάστηκαν προσηκόντως και αποφάσισαν να παραμείνουν στην Κούβα μετά την έκτιση της ποινής τους.

Η Κυβέρνηση της Κούβας τονίζει ότι η εθνική μας επικράτεια ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε ούτε θα χρησιμοποιηθεί για την υποδοχή τρομοκρατών οιασδήποτε καταγωγής, ούτε για την οργάνωση, χρηματοδότηση και διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών εναντίον ουδεμίας χώρας στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών. Επίσης, απορρίπτει και καταδικάζει απερίφραστα κάθε πράξη τρομοκρατίας, σε οιονδήποτε τόπο, σε οιεσδήποτε συνθήκες και όποια και αν είναι τα κίνητρα που τις υποκινούν.

Η Κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι αυτή που χρησιμοποιεί την κρατική τρομοκρατία ως όπλο εναντίον χωρών που αντιτάσσονται στην κυριαρχία των ΗΠΑ, καταφεύγει σε απαράδεκτες μεθόδους όπως τα βασανιστήρια και χρησιμοποιεί προηγμένη στρατιωτική τεχνολογία, συμπεριλαμβανομένων των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, για να εκτελεί εξωδίκως υποτιθέμενους τρομοκράτες, ακόμη και Αμερικανούς πολίτες, έχοντας έτσι προξενήσει το θάνατο και πολυάριθμων αθώων μεταξύ των αμάχων.

Η Κούβα είναι μία από εκείνες τις χώρες που για να προασπίσει την  ανεξαρτησία και την αξιοπρέπειά της, υπέφερε επί δεκαετίες τις συνέπειες τρομοκρατικών ενεργειών, που οργανώθηκαν, χρηματοδοτήθηκαν και διαπράχθηκαν με βάση την επικράτεια των ΗΠΑ, με απολογισμό 3.748 νεκρούς και 2.099 αναπήρους.

Η Κούβα, η Λατινική Αμερική, η Καραϊβική και ο υπόλοιπος κόσμος, ουδέποτε θα ξεχάσουν ότι η Κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι αυτή που εξακολουθεί να παρέχει καταφύγιο σε τρομοκράτες κουβανικής καταγωγής, όπως ο Λουίς Ποσάδα Καρίλες, ηθικός αυτουργός της πρώτης τρομοκρατικής επίθεσης εναντίον της πολιτικής αεροπορίας στο Δυτικό Ημισφαίριο, η οποία προξένησε την ανατίναξη εν πτήσει, απέναντι στις ακτές των Μπαρμπάντος, ενός αεροσκάφους της Cubana de Aviación και το θάνατο των 73 επιβατών του, στις 6 Οκτωβρίου του 1976. Παραδόξως όμως, κρατά επί μακρόν και αδίκως φυλακισμένους τους αγωνιστές κατά της τρομοκρατίας Χεράρδο Ερνάντες, Ραμόν Λαμπανίνο και Αντόνιο Γκερέρο, για αδικήματα που δεν διέπραξαν.

Το Υπουργείο Εξωτερικών της Κούβας απορρίπτει κατηγορηματικά τη χειραγώγηση γύρω από ένα τόσο ευαίσθητο θέμα όπως η διεθνής τρομοκρατία, προκειμένου αυτή να μετατραπεί σε πολιτικό εργαλείο κατά της Κούβας, και απαιτεί την οριστική εξαίρεση της χώρας μας από αυτόν τον νοθευμένο, μονομερή και αυθαίρετο κατάλογο, ο οποίος υποτιμά την ίδια την Κυβέρνηση των ΗΠΑ, ενώ η συμπερίληψη της χώρας μας σε αυτόν αποτελεί προσβολή για τον κουβανικό λαό.

Αβάνα, 30 Απριλίου 2014

πηγή:  prensa-rebelde

Γιορτές Ελεύθερης Γης - Eco Festival, 10-11/5/14 Θεσσαλονίκη

Γιορτές Ελεύθερης Γης - Eco Festival, 10-11/5/14 Θεσσαλονίκη

 Στο πάρκο της ΕΤ3 (πεδίο Άρεως) στη Θεσσαλονίκη θα πραγματοποιηθεί το Eco Festival - Γιορτές Ελεύθερης Γης, το Σαββατοκύριακο  10, 11 Μαΐου/14. Ο Βοτανόκηπος θα είναι εκεί και θα δείξει σε εργαστήριο την παρασκευή φυσικού σαπουνιού με την ψυχρή μέθοδο. Περισσότερα για τις γιορτές εδώ: 
 http://ecofestival.weebly.com/ 

ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΚΚΕ..

Αναρτήθηκε από celin

                                                         από google αναζήτηση εικόνας 

                                        και http://toaeriko.blogspot.gr/2014/03/blog-post_987.html

Διάβασα χθες για "την ενεργειακή αναβάθμιση των κτηρίων που συζητείται στις Βρυξέλλες".

http://www.iefimerida.gr/news/152756/%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CE%B2%CF%8C%CE%BC%CE%B2%CE%B1-%CF%87%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%AE%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%AE%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CE%BD%CE%AD%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B9%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B3

Εν ολίγοις -όμως αξίζει να διαβάσετε περί τίνος πρόκειται- , ιδιοκτήτες ακινήτων θα κληθούν να πληρώσουν κάτι δεκάδες χιλιάδες ευρώ,αναβαθμίζοντας με το ζόρι τα ακίνητα τους, αντικαθιστώντας παλαιά ασανσέρ, σωληνώσεις, καλώδια κλπ. Φυσικά από τη τσέπη τους, γιατί στο συζητούμενο "σχέδιο" τα κράτη δε θα βάλουν μία.

Τα λόμπυ και οι τεχνοκράτες προτείνουν, οι επίτροποι και οι λοιποί ευρωπολιτικοί συμφωνούν..

......και δεν έχει καμία σημασία αυτή η εισαγωγή γιατι και κακόβουλες φήμες να αποδειχθούν τα παραπάνω, κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει με σοβαρά επιχειρήματα ότι η Ευρωπαϊκή 'Ενωση, αυτή η 'Ενωση  'οχι κρατών αλλά αδίστακτων καθαρμάτων, ξεπουλημένων στο Κεφάλαιο, καθάρματων είτε εκλεγμένων από τον λαό είτε όχι. αυτή η ΕΕ λοιπόν,

έχει σκοπό να εξοντώσει στο εγγύς κι απώτερο μέλλον, εκατομμύρια όχι μόνο Ελλήνων αλλά και Ευρωπαίων, εκατομμύρια που θα πεθάνουν

 κι άλλα τόσα που δε θα γεννηθούν λόγω της κρίσης, εκατομμύρια νεκρών κι αγέννητων. 

Από τη στιγμή που 'οχι μόνο δε συζητείται κάποια 'εστω στοιχειώδης προστασία για τους φτωχούς, αλλά αυτό που συζητείται είναι μέτρα εξόντωσης όπως τα παραπάνω,

από τη στιγμή που δε κινείται φύλλο για τη πρωτοφανή ανεργία, εξαθλίωση, 'αστεγοι και μελλοντικόί άστεγοι, καμία μέριμνα, ούτε καν ελεημοσύνη, η Υγεία να παραδίδεται ολοσχερώς στα ιδιωτικά συμφέροντα, και το μόνο που επαναλαμβάνεται σαν μάντρα, σαν προσευχή είναι το λιτότητα λιτότητα λιτότητα

(για το πόσο αδίστακτα ενισχύεται εις βάρος των λαών η εξουσία των ιδιωτικών καπιταλιστικών συμφερόντων στην Ευρωπαική ένωση, 

            http://www.techiechan.com/?p=2187      )

από τη στιγμή λοιπόν που η Ευρώπη των "ονείρων" μας, αποδεικνύεται η επικράτηση των εφιαλτών μας, πιστεύω ότι οποιαδήποτε ενίσχυση στις εκλογές των κομμάτων του Ευρωμονοδρόμου, είναι καταστροφική, είναι αυτοκτονική, σημαίνει παραίτηση και οριστική αποδοχή του αφανισμού μας. Και μιλάω συγκεκριμένα για τις Ευρωεκλογές,όχι γενικότερα.

Πρέπει να δοθεί ένα μήνυμα, ηχηρό και ισχυρό, ότι αυτή η ΕΕ έχει τελείωσει.

Κι αυτό το μήνυμα πρέπει να το στείλουν ακόμα και πολίτες που πιστεύουν σε διεθνείς θεσμούς τέτοιου τύπου (υποταγμένων στα καπιταλίστικά συμφέροντα). Δηλαδή, ακόμα και να νομίζεις ότι με κάποιο μαγικό τρόπο δε φταίει η δομή και η ιδεολογία των θεσμών αλλά οι άνθρωποι που κατέχουν υψηλές θέσεις

(Γιούνκερ κακό άνθρωπο, Σουλτς ελπίδα, Δεξια Μέρκελ και Κάμερον κακό, σοσιαλδημοκράτες τύπου Ολάντ, Μίλιμπαντ και Σταινμάγιερ ή ακόμα και die linke καλό, Ντράγκι κακό πρόεδρο ΕΚΤ, κάποιος άλλος θα έκοβε χρήμα αβέρτα για τον λαό),

άρα πρέπει να αντικατασταθούν οι "κακοί" στις υψηλές θέσεις των ευρωθεσμων και να έρθουν άλλοι στις θέσεις τους για να στρώσουν τα πράγματα,

ακόμα και τότε, το μήνυμα πρέπει να είναι σαρωτικό, αντιευρωπαικό και αδιαμφισβήτητο.

Κύριοι, έχουμε καταλάβει ότι μας πάτε για φούντο. Σας στέλνω λοιπόν μόνο κομμουνιστές στο Ευρωκοινοβούλιο και άντε βγάλτε άκρη. Μέχρι να "λογικευτείτε".

Για να διευκρινίζω τι πιστεύω: Είμαι βέβαιος ότι δε θα "λογικευτούν". 

-Το γιατί εξηγείται στο τέλος-

Είμαι βέβαιος ότι τα χειρότερα δεν 'εχουν έρθει ακόμα για τους λαούς της Ευρώπης. Ότι αυτά που σχεδιάζονται προβλέπουν θανάτους επιπέδου Παγκοσμίων Πολέμων. Κι ότι αυτά που σχεδιάζονται φυσικά δε θα αποτραπούν από μια απλή ψήφο. Δεν είμαστε αφελείς για να πιστεύουμε ότι μια ψήφος μπορεί να αλλάξει το παραμικρό αν δεν συμμετάσχει ενεργά ο λαός σε αντι-σχέδιο αποτροπής της γενοκτονίας του.

(Πόσο μάλλον μια ψήφος για ένα Ευρωκοινοβούλιο που στη δομή των οργάνων της ΕΕ κατέχει διακοσμητική θέση, μην έχοντας οι Ευρωβουλευτές τη παραμικρή δυνατότητα να καθορίσουν την ασκούμενη πολιτική).

 Στη Συρία ακόμα μάχονται, στην Ουκρανία, στη Βενεζούελα, τίποτα δεν εγγυάται ότι οι αγώνες των λαών θα ευοδωθούν, μια ματιά στην Παγκόσμια Ιστορία αν ρίξεις, θα το καταλάβεις.

(Ας υποθέσουμε ότι το ΚΚΕ εδώ λαμβάνει στις επερχόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές πλειοψηφικό ποσοστό. Λέμε τώρα, υπόθεση κάνουμε. Πιστεύει κανείς ότι θα τους αφήσουν να κυβερνήσουν αναίμακτα; Ότι δε θα βγουν τα άρματα στους δρόμους; Ότι για να εκφραστεί εμπράκτως η λαική βούληση, θα αρκέσει μια ψήφος, ότι θα παραδώσουν οι καπιταλιστές την εξουσία τόσο εύκολα απο τώρα που την ασκούν μέσω των παλλακίδων τους;)

Κι ακριβώς τα προηγούμενα είναι ο λόγος που μίλησα για ψήφο στις Ευρωεκλογές.

Ξέρω ότι πολλοί έχουν καταλάβει αρκετά. Ότι ειδήσεις τύπου εφοπλιστές δε πληρώνουν δεκάρα τσακιστή

http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7925623

δε περνάν πια απαρατήρητες. Παρατηρώ ένα κύμα αγάπης και συμπάθειας για τους μεγαλοεργολάβους και τα διόδια τους. Μια δυσπιστία έναντι των "επενδυτών". Μία λατρεία για τους τραπεζίτες. Μία εκτίμηση για τους βιομηχάνους. Ο λαός δεν αντιδρά τόσο δύσπιστα στη κομμουνιστικη "κασσέτα" για τους καπιταλιστές που εξοντώνουν τους λαόυς, για τον καπιταλισμό ως εστία του Παγκόσμιου κακού. Μπορεί να μην έχουν ασχοληθεί με τη μαρξιστικη διδασκαλια για τη πτωτική τάση του ποσοστού κέρδους, μπορεί να μη καταλαβαίνουν ακριβώς γιατί το πρόβλημα στον Καπιταλισμό είναι δομικό και δεν έχει σχέση με τα πρόσωπα, γιατί οι φούσκες στον Καπιταλισμό είναι αναπόφευκτες,

αλλά αυτό το "Ιδιωτικοποίηση κερδών, κοινωνικοποίηση ζημιών" πια όλοι το καταλαβαινουν.

Τα γαμησιάτικα της απορρύθμισης στον χρηματοπιστωτικό τομέα και της μορφής που έχουν λάβει οι χρηματιστηριακές αγορές, θα τα πληρώνει ο λαός. Κι αυτό ο λαός το ξέρει.

Ίσως λοιπόν ένας ακόμα λόγος που το ΚΚΕ ως εκφραστής των λαικών συμφερόντων

-ακόμα περισσότερο: ως φορέας κι εκφραστής της αντιπλουτοκρατικής ρητορίας-

δεν "εξαργυρώνει" εκλογικά την ακρίβεια στις προβλέψεις και στη διάγνωση του πολιτικοικονομικού προβλήματος σήμερα,

 τη συνέπεια του και την αντιστοιχία λόγων και πράξεων,

να είναι όσα γράφω στο τέλος της προηγούμενης παραγράφου, στην παρένθεση,

Φόβος ότι θα γίνουμε Συρία ή Ουκρανία. Επέμβαση στρατιωτική του Νάτο, σινιάλο στην Τουρκία από το Νάτο η τους ίδιους τους "δικούς μας" να κάνει ντου. Πιστεύει κανείς ότι θα αφήσουν τον Κουτσούμπα να κυβερνήσει ακόμα κι αν πάρει 180 έδρες στη Βουλη; Οχι φυσικά, θα χρειαστεί να βγει ο λαός στους δρόμους για να το διασφαλίσει. Ναι. χαμός θα γίνει κι αυτό θα είναι η τρανότερη απόδειξη για το ποιος είναι πραγματικά ο εχθρός του συστηματος.

Καταλαβαίνω ότι ένα μεγάλο κομμάτι του λαού το φοβάται αυτό. Λογικό είναι, κι εγώ το φοβάμαι, μαλλον και οι ίδιοι οι κουκουέδες θα το φοβούνται, φανταστείτε να μην φοβούνταν τίποτα, θα ήταν εξωφρενικό και παράλογο, δείγμα απουσίας συναίσθησης της κατάστασης.

Αυτό όμως είναι μια συζήτηση που μπορεί να γίνει τις παραμονές των κοινοβουλευτικών εκλογών. Υπάρχουν αρκετοί που θα ψηφίσουν Σύριζα φοβούμενοι τα παραπάνω, "αναταραχές" τύπου Ουκρανίας και Συρίας, και πιστευοντας ότι η ΕΕ μπορεί να βελτιωθεί εκ των έσω.

 Αρκετοί που πιστεύουν ότι ένα έστω αστικό κόμμα, χωρίς εξαρτήσεις όπως ο σύριζα, θα μπορέσει να κατανείμει δικαιότερα τον πλόυτο, να μοιράσει καλύτερα την πίτα. Λιγότεροι άστεγοι, περισσότερη περίθαλψη κλπ.

Δε θεωρώ ανόητο αυτό το σκεπτικό. Δε θεωρώ εχθρό όποιον το συμμερίζεται. Κρατάω το μίσος μου για αυτούς που μας έφεραν σε αυτό το χάλι και πιστεύω ότι δεν υπάρχει δίκαιη τιμωρία για αυτούς, 'ο,τι και να πάθουν, θα είναι επιεικές μπροστά σε αυτό που τους αξίζει.

Όμως, για να μοιραστεί δικαιότερα η πίτα, κι ας παραβλέψουμε εδώ το "δικαιότερα"

-ελάτε ρε παιδιά τώρα που υπάρχει δικαιοσύνη όταν οι καπιταλίστές έχουν τον πλούτο και τα μέσα παραγωγής στα χέρια τους, και στην τελική ποιος θα τους αναγκάσει να μοιρασουν τον πλούτο, η αστική δικαιοσύνη και οι αστικοί νόμοι;-

θα πρέπει να υπάρχει πρώτα πίτα.

Τι πίτα να υπάρχει λοιπόν όταν η δημοσιονομική πολιτική δεν ασκείται από το κράτος αλλά από τα πουλήμένα καθάρματα της ΕΚΤ; Τι πίτα να υπάρχει σε μια ΕΕ που απαγορεύει τις εθνικές επιδοτήσεις αφήνοντας απροστάτευτες τις εθνικές επιχειρήσεις κι αδασμολόγητα τα εισαγόμενα προϊόντα; Τί εξαγωγές να υπάρξουν έτσι και με το σκληρό Ευρώ;

Τι πίτα να υπάρχει όταν ένα πλήθος Κοινοτικών Οδηγιών δε σε αφήνουν να ανασάνεις υπαγορεύοντας το σύνολο της οικονομικής πολιτικής; Τι πίτα να υπάρχει όταν δε κόβεις χρήμα και κάθε μορφής "ανάπτυξη" ισούται με Κινεζοποίηση, όταν το πρωτεύον είναι η καταπολέμηση του πληθωρισμού, όταν το σκληρό Ευρώ είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα κρατήσει την ύφεση για τις επόμενες δεκαετίες τουλάχιστον;

Με τέτοια πίτα τι σόι "μερεμέτια" μπορούν να γίνουν; Και, όσο δικαιολογημένο φόβο κι αν προκαλούν οι "αναταραχές" είναι άραγε καλύτερο να πέσουμε αμαχητί;

Είπαμε όμως, αυτό είναι μια συζήτηση που μπορεί να γίνει αργότερα.

Τώρα, υπάρχουν οι Ευρωεκλογές. Και το μήνυμα που πρέπει να σταλεί δεν είναι παρά η συνολική απόρριψη των λαών στο μέλλον που τους φέρνει αυτή η ξεφτιλισμένη η Ευρωπαϊκή 'Ενωση. Και καμία ψήφος δεν αποτελεί ηχηρότερη απόρριψη από τη ψήφο στο ΚΚΕ.

Δε χρειάζεται και ιδιαίτερη επιχειρηματολογία για αυτό. Από μικρό παιδί θυμάμαι ένα μόνο κόμμα να κατηγορεί το Μάαστριχτ και τη Λισσαβώνα. Μας τα είχαν ζαλίσει με το Μάαστριχτ και τη Λισσαβόνα, λες και πχ η απελευθέρωση των αγορών και η ανεμπόδιστη διακίνηση κεφαλαίων κι ανθρώπων ήταν κάτι κακό. Για δες που τελικά δεν ήταν και τόσο καλό..

Καμία ψήφος λοιπόν, τουλάχιστον στις Ευρωεκλογές, για τα κόμματα του ευρωμονοδρόμου.

Προηγουμένως έγραψα για θύματα που θα προσεγγίζουν συνθήκες παγκοσμίου πολέμου, αν και πια δε θα διαφωνήσουν πολλοί για αυτό, θα ήθελα να το εξηγήσω λίγο.

Γιατί η Ευρωπαϊκή ένωση θέλει να μας εξολοθρεύσει; Όχι μόνο την Ελλάδα, αλλα τον Ευρωπαικό Νότο , όπως και φτωχούς ακόμα και πλούσιων χωρών.

Αν και δεν έχω την οικονομοτεχνική γνώση, όυτε την εναργέστερη πολιτική γνώση.

Αυτό που έχω καταλάβει λοιπόν με το φτωχό μου το μυαλό: Ανέκαθεν οι ¨πλούσιοι" θέλουν ένα ισχυρό νόμισμα, στο οποία να αποθηκεύουν τα χρήματα τους κι αυτό να μη πληθωρίζεται. Ο πληθωρισμός σε λογικα πλαίσια μέχρι και 5%, ίσως και παραπάνω, μπορεί να είναι επωφελής για το σύνολο της οικονομίας (Δημόσιες Επενδύσεις, αυξήσεις μισθών άρα και κατανάλωσης, το χρήμα γυρνάει, οι τράπεζες δανείζουν) αλλά δεν είναι επωφελής για αυτούς με τα πολλά λεφτά, οι οποίοι "χάνουν¨κάθε χρόνο το 5% του πλούτου τους. Φυσικά και το βγάζουν με τα παραπάνω, όμως καπιταλιστές είναι, δε θέλουν να χάνουν τίποτα, επομένως η προπεριγραφείσα κατάσταση, δε τους συμφέρει. Δε τους συμφέρει η άυξηση μισθών, μολονότι αυξάνει η κατανάλωση, άλλωστε σήμερα που οι παραγωγικές επενδύσεις μειώνονται, το χρήμα υπάρχει στις χρηματιστηριακές αγορές και στη μετακίνηση κεφαλαίων παγκοσμίως ,εύκολα λόγω απορρυθμισης και γρηγορα, εκεί όπου υπάρχει ψωμί.

(Ψωμί=υψηλότερα επιτόκια=αδύναμες οικονομίες που τα προσφέρουν για να προσελκύσουν επενδυτές=ντου ΔΝΤ μετά για την εξασφάλιση της αποπληρωμής των χρεών και την αρπαγή του εθνικού πλούτου)

Δηλαδή, δε τους νοιάζει πια τόσο αν δεν έχεις λέφτά να αγοράσεις το προιον που παραγουν,

όπως παλαιότερα, γιατί απλούστατα δε παράγουν τόσο πια και τζογάρουν στις χρηματαγορές.

Οι Κινέζοι είναι αυτοί που παράγουν.

(Συγγνώμη για τις χονδροειδείς απλουστεύσεις και τα σοβαρά λάθη, εννοείται ότι και πολλοι καπιταλιστες τη πληρώνουν με τη πτώση του βιοτικού επιπέδου και πτωχαίνουν, όπως εννοείται ότι και η Δύση παράγει, απλά παράγει κι αυτή είτε στην Ασία οπότε τα έξοδα είναι λίγα και ο Δυτικός μπορεί ακόμα να το αγοράσει είτε παράγει πχ στη Γερμανία, όπου οι μισθοί δεν έχουν ανέβει από την ατζέντα Σρέντερ και μετά, δηλαδή δεκαετία)

Το ισχυρό νόμισμα είναι το Ευρώ. Ένα ισχυρό νόμισμα δεν πληθωρίζεται, άρα τα λεφτά των πλουσίων είναι ασφαλή. Τώρα που το δολλάριο είναι στην κατρακύλα, ένα ισχυρό Ευρώ είναι και ελκυστικός προορισμός για τους μη Ευρωπαίους πλούσιους. Το Ευρώ ως ν1 παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, ως μέσο πληρωμής για τα πετρέλαια πχ της μέσης ανατολής,

σιγά λοιπον μη νοιάζει τους κοινοτικους αξιωματούχους η αγοραστική δύναμη των ευρωπαίων, τουλάχιστον του Νότου. Αλλωστε, λόγω των ασταθών οικονομιών του Νότου, εξασφαλιζόμαστε ότι και το Ευρώ δε θα ανατιμηθεί τόσο ώστε οι Γερμανικές και όχι μόνο εξαγωγές να χτυπηθούν αλύπητα

(Το Μάρκο πχ αυτή τη στιγμή είναι νομίζω 20% πάνω, μια επιστροφή στο μάρκο θα είναι κακή για τις γερμανικές εξαγωγές, για αυτό και το Ευρώ αυτή τη στιγμή διαφυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού από τους Γερμανούς)

Για αυτό και οι Γερμανοί δε συζητάνε παρα για υποτυπώδη ελάφρυνση χρεών, ή για κούρεμα παρά για μείωση επιτοκίων, ανακύκληση ομολόγων κλπ, μέτρα που σε καμιά περίπτωση δε συμβάλλουν στην ελάφρυνση της θηλειάς στο λαιμό μας.

Εσωτερική υποτίμηση δηλαδή κι άγιος ο Θεός για να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση κι αυτή η ύφεση, η οποία ύφεση δε θα σταματήσει φυσικά ποτέ, γιατί δε τραβάνε και κανα ζόρι να σταματήσει, μια χαρά την αντιμετωπίζουν και τώρα.

(Αύξηση ρευστότητας και δημόσιες επενδύσεις, μια κευνσιανή απάντηση δηλαδή στην κρίση, θα σήμαινε υποτιμηση του Ευρώ στις διεθνείς χρηματαγορές και υποτίμηση του, κάτι τέτοιο όμως, όπως εξηγηθήκε, δε το θέλουν)

Για να αντιμετωπιστούν τέτοιου είδους μεγάλες υφέσεις στο παρελθόν, γινόνταν πολέμοι.

Καταστροφή παραγωγικού δυναμικού και πλεονάζοντος κεφαλαίου. Αλλίως ο λαός στραφόταν προς τη Σοβιετική Ένωση, παραδοσιακά και λογικά οι υφέσεις ριζοσπαστικοποιούσαν τα πλήθη 

(δυστυχώς δε στρέφονται όλοι αριστερά, βλέπε άνοδο εθνικιστών)

έτσι γίνονταν πολέμοι για να εξοντωθούν τα πλήθη. Σήμερα με την αποχαύνωση, το ιντερνετ και τη κοινωνία του θεάματος, οι λαοί είναι υπνωτισμένοι κι αδύναμοι. Προτιμούν να αυτοκτονούν από το να εξεγερθούν. Επομένως, αυτός είναι κι ο λόγος που η απάντηση των καπιταλιστών δεν είναι το ξέσπασμα κάποιου πολέμου και η εξαγωγή των εσωτερικών προβλημάτων. Κατάλαβαν ότι σήμερα "εξοντώνονται κι από μόνοι τους". 

'Ετσι, προς τι η χρεία εξαγωγής της έντασης;

Θα τους σκοτώνουμε μέχρι να ισορροπήσει το πράγμα, μέχρι να ανατιμηθεί το Κινέζικο Γουάν, μέχρι να πάνε μισθοί και συντάξεις στα 200 Ευρώ , μέχρι να μείνουν οι μισοί γιατί οι υπόλοιποι "πλεονάζουν".

Σε αυτήν λοιπόν την Ευρωπαίκή 'Ενωση, μία μόνο ψήφος είναι ενδεδειγμένη: Η οριστική απόρριψη της. Ακόμα κι αν δεν είσαι κκε. Οποιαδήποτε άλλη ψήφος, είναι τουλάχιστον ανοχή. Ανοχη στα σχέδια τους. Ανοχη στην επερχόμενη εξόντωσή σου.

                                 Και στις κοινοβουλευτικές, το ξανασυζητάμε.

Η Πρωτοβουλία Κατοίκων Ωραιοκάστρου για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές 2014

Αγαπητοί συμπολίτες και αγαπητές συμπολίτισσες,
φίλες και φίλοι,

Αισθανόμαστε την ανάγκη να δημοσιεύσουμε τις σκέψεις και θέσεις μας για τις επερχόμενες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές 2014.

Αν ο καθένας και η καθεμιά μας μέσα στην Πρωτοβουλία έχει τη δική του προσέγγιση στο ζήτημα των εκλογών -γεννώντας συνθήκες για ευπρόσδεκτο διάλογο μεταξύ μας- ως Πρωτοβουλία συλλογικά εκφραζόμαστε με το συνημμένο κείμενο.

Θα χαρούμε να μας πείτε τη δική σας γνώμη ηλεκτρονικά ή, ακόμη καλύτερα, πρόσωπο-με-πρόσωπο σε μια από τις τακτικές, εβδομαδιαίες συναντήσεις μας στο Καφέ Ωραίο στο κέντρο του Ωραιοκάστρου.

    ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΑΡΧΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Αυτές τις μέρες, όποιο δρόμο και να βαδίσεις, όποιο κανάλι και να ανοίξεις, όποιο έντυπο και να διαβάσεις …, όλα οδηγούν στην κάλπη. Για να «καθορίσουμε το μέλλον μας», »για να λύσουμε τα προβλήματά μας επιλέγοντας σωστά», ... Είτε τους παλιούς «δοκιμασμένους και πετυχημένους», είτε άλλους «με όρεξη, με φρέσκιες ιδέες και σωστή διαχείριση», κ.τ.λ., κ.τ.λ.
Με αφορμή τα παραπάνω σαν Πρωτοβουλία Κατοίκων Ωραιοκάστρου Ενάντια στα Αντιλαϊκά Μέτρα θέλουμε να καταθέσουμε ορισμένες σκέψεις και προβληματισμούς. Το δικαίωμά μας αυτό το αντλούμε όχι μόνο από το ότι είμαστε κάτοικοι του Δήμου Ωραιοκάστρου, αλλά ιδιαίτερα από την ενεργό μας δράση, τη συμμετοχή μας για χρόνια σε πραγματικούς- και όχι εικονικούς αγώνες- με πολλούς συμπολίτες μας (π.χ. ενάντια στα χαράτσια, το κόψιμο ρεύματος και νερού, το ΣΜΑ Ευκαρπίας και την καύση σκουπιδιών στο ΤΙΤΑΝ, την έμπρακτη στήριξη στους ανέργους, την καταστροφική εξόρυξη χρυσού, την έμπρακτη αλληλεγγύη σε εργατικούς αγώνες, όπως της ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ, κ.ά.).

Ορισμένες απαραίτητες διευκρινίσεις: α)Δεν υποτιμούμε την πολιτική σημασία οποιασδήποτε εκλογικής διαδικασίας, ούτε βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι όσους εμπλέκονται σ’ αυτές. Δεν ταυτίζουμε σε καμιά περίπτωση ανθρώπους που συμμετέχουν λιγότερο ή περισσότερο σε κοινωνικούς, λαϊκούς αγώνες, με άλλους οι οποίοι «ενεργοποιούνται» κατά βάση με εκλογικές σκοπιμότητες και στόχο την εξασφάλιση προσωπικών ή παραταξιακών επιδιώξεων. β)Σαν Πρωτοβουλία Κατοίκων Ωραιοκάστρου δε συμμετέχουμε στις εκλογές και δε στηρίζουμε κανένα εκλογικό σχήμα. Ορισμένοι «ψίθυροι» που διαδίδονται -φτάνοντας και στα αυτιά μας- ότι τάχα στηρίζουμε συγκεκριμένους συνδυασμούς και ψεύτικοι είναι και αποτελούν ανέντιμη συμπεριφορά.

Επί της ουσίας:
Ποιο είναι το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι λαϊκοί άνθρωποι σήμερα;
Είναι να «βάλουμε» τα «σωστά» πρόσωπα στα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια; Τι πραγματικά περιθώρια υπάρχουν «να υπερασπίσουν τον λαό» από αυτές τις θέσεις; Ιδιαίτερα όταν δεν μπορούν ή δε θέλουν να στηρίζονται σε ένα ζωντανό, μαχητικό κίνημα διεκδίκησης; Πόσους δημάρχους είδαμε να αντιστέκονται πραγματικά -και όχι εικονικά- στην κατάργηση των δικαιωμάτων στην περίθαλψη, την εκπαίδευση, την εργασία, το ξεπούλημα των δημόσιων αγαθών στους κερδοσκόπους; Πόσους είδαμε να στέκονται απέναντι σε αυτούς (ντόπιους και ξένους) που τσακίζουν με χίλιους τρόπους τη ζωή μας με την πολιτική της μεγαλύτερης φτωχοποίησης του λαού σε όφελος των τραπεζιτών και λοιπών καπιταλιστών; Αντίθετα, τους είδαμε να «σφιχταγκαλιάζονται» με τους εκπροσώπους τους, σαν τον Γερμανό υφυπουργό Φούχτελ. Με τι σχέδια άραγε; Ακόμα και εδώ στο Ωραιόκαστρο, όπου φρόντισαν με την παρουσία και τις απειλές πολλών δεκάδων ΜΑΤατζήδων και ασφαλιτών να νιώσουμε ξένοι στον τόπο μας.
Τους είδαμε επίσης –και συνεχίζουμε να βλέπουμε- να μην κάνουν τίποτα για το προωθούμενο έγκλημα σε βάρους της υγείας μας, και ιδιαίτερα των παιδιών μας, από την καύση σκουπιδιών στο ΤΙΤΑΝ. Πού είναι εκείνη- η αποφασισμένη απ’ το Δημοτικό Συμβούλιο- επιτροπή αγώνα του Δήμου Ωραιοκάστρου; Πότε θα ενημερώσει τους πολίτες για τον κίνδυνο και τον ανάγκη κινητοποίησης; (Τις ερωτήσεις δεν τις θέτουμε μόνο στη συμπολίτευση, αλλά και στην «αντιπολίτευση»). Αντίθετα βλέπουμε τους δημάρχους να διαγκωνίζονται για το ποιος θα προωθήσει καλύτερα τα συμφέροντα των πολυεθνικών –και ντόπιων συνεργατών τους – για κέρδη από την καύση σκουπιδιών. Είδαμε» συντηρητικούς» και ’’προοδευτικούς’’ δημαρχιακούς παράγοντες να στέλνουν χέρι χέρι τα ΜΑΤ στους κατοίκους της Ευκαρπίας –που δε θέλουν τα σκουπίδια δίπλα στα σπίτια τους – και δεκάδες από αυτούς να τους σέρνουν στα δικαστήρια …
Ο κατάλογος βέβαια μπορεί να συνεχιστεί με πολλά ακόμα ζητήματα. Για την οικονομία του χώρου όμως θα πρέπει να σταματήσουμε εδώ.

Αν ήταν όμως «προοδευτικοί» ή και «αριστεροί» δε θα ήταν αλλιώς τα πράγματα;
Κατά τη γνώμη μας το «παιχνίδι» είναι «πουλημένο» και το αποτέλεσμα προκαθορισμένο πριν καν γίνει «ο αγώνας». Ιδιαίτερα όταν οι πολίτες, λαϊκοί άνθρωποι είναι στο περιθώριο και ο βασικός ρόλος που τους επιφυλάσσουν είναι του εκλογέα και μετά ξανά στην απελπισία …του καναπέ. Και δυστυχώς από αυτόν τον κανόνα δε ξεφεύγει ούτε η πλειοψηφία των «προοδευτικών», «αριστερών», κ.τ.λ. Αλήθεια, πού είναι οι αμέτρητοι υποψήφιοι «σωτήρες» των εκλογικών συνδυασμών τον υπόλοιπο καιρό; Αν όλοι αυτοί ενεργοποιούνταν καθημερινά ώστε να οργανωθούν οι λαϊκοί άνθρωποι και να παλέψουν για τα δικαιώματά τους, θα ήταν ίδια η σημερινή κατάσταση της απογοήτευσης, της απελπισίας, του» δεν γίνεται τίποτα», που κυριαρχεί στην πλειοψηφία των ανθρώπων; Θα ήταν τόσο εύκολο να περνάν το ένα αντιλαϊκό μέτρο μετά το άλλο;
Ποιες πραγματικές –και όχι εικονικές – δυνατότητες έχει ένας προοδευτικός δήμαρχος να εφαρμόσει άλλη πολιτική; Για παράδειγμα, μπορεί ένας τέτοιος δήμαρχος να προσλάβει μόνιμο προσωπικό στην καθαριότητα και όχι διμηνίτες, πενταμηνίτες, κ.ά. μόνο και μόνο επειδή δηλώνει αντίθετος στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και την πολιτική που τις προωθεί; Στην πράξη δε θα υπηρετήσει την πολιτική του χτυπήματος των εργασιακών δικαιωμάτων και της μη εξυπηρέτησης των πολιτών; Δυστυχώς η σκληρή πραγματικότητα του γενικότερου αντιλαϊκού περιβάλλοντος δε ξεπερνιέται με αλλαγές προσώπων ή παρατάξεων.

Μα τότε τι να κάνουμε;
Κατά τη γνώμη μας ούτε εύκολες ούτε ανώδυνες λύσεις υπάρχουν. Προφανώς και δε φιλοδοξούμε να πούμε σε κανένα τι θα ψηφίσει ή αν θα ψηφίσει. Αυτό που θέλουμε όμως να υπογραμμίσουμε είναι ότι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος –κατά την άποψή μας- είναι ο δρόμος της ενεργοποίησης, της συμμετοχής, του αγώνα. Όχι κάθε 4 ή 5 χρόνια στις κάλπες, αλλά καθημερινά. Το καθημερινό τσάκισμα της ζωής μας και ιδιαίτερα του μέλλοντος των παιδιών μας, αυτό δηλαδή που είναι το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα για την πλειοψηφία, δεν απαντιέται με αλλαγές προσώπων ή παρατάξεων. Απαντιέται με αλλαγές πολιτικών. Αλλάζει όταν η φωνή του λαού έχει δυναμώσει τόσο ώστε να αναγκάσει την άλλη πλευρά να δεχτεί τα αιτήματά μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι -παρ’ όλες τις εξαγγελίες τους- δεν τολμήσανε να κόψουνε ρεύμα για απλήρωτα χαράτσια όσο υπήρχε κίνημα αντίστασης. Το κάνανε όμως όταν το κίνημα σταμάτησε.
Να σπάσουμε λοιπόν την απομόνωση, να αρχίσουμε να συζητάμε μεταξύ μας, να ψάξουμε (γιατί έτοιμες λύσεις δεν υπάρχουν) πώς μπορούμε να οργανώσουμε τη φωνή μας, τον αγώνα μας, να αποκτήσουμε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας. Να δημιουργούμε συνεχώς, σε κάθε γειτονιά και χώρο δουλειάς, αγωνιστικά ρυάκια. Να δούμε πως τα ρυάκια αυτά μπορούν να ενωθούν σε ποτάμια (όχι εκλογικά) και χείμαρρους. Να τολμήσουμε να ονειρευτούμε πώς ο τόπος αυτός θα ανήκει σε εμάς και τα παιδιάς μας.
Αν κινηθούμε έτσι τότε οι δημοτικές (και όχι μόνο) εκλογές μπορεί να αποκτήσουν και ένα άλλο νόημα. Διαφορετικά εκτιμάμε ότι θα είναι μία από τα ίδια.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΑΝΤΙΛΑΪΚΑ ΜΕΤΡΑ
e-mail : proraio@hotmail.com