Με τη λογική των «ανταλλαγμάτων» στη Συμφωνία με τις ΗΠΑ για τις βάσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει πλάτη στη βαθύτερη ιμπεριαλιστική εμπλοκή της χώρας, που αποτελεί στρατηγική του κεφαλαίου και ταυτόχρονα ξεπλένει τον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό, μέρος του οποίου είναι και η Συμφωνία που υπέγραψε χτες η κυβέρνηση με τις ΗΠΑ. Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ; Οτι η «αναβάθμιση» για παράδειγμα της Αλεξανδρούπολης σε ΝΑΤΟικό ορμητήριο απέναντι στη Ρωσία είναι επικίνδυνη εξέλιξη, γιατί «αν υπάρχουν στην Ελλάδα όπλα που σημαδεύουν κάπου αλλού, θα υπάρχουν και κάπου αλλού όπλα που σημαδεύουν την Ελλάδα», σύμφωνα με τη χτεσινή «Αυγή». Το ίδιο ισχύει και με την αναβάθμιση των άλλων βάσεων, οι οποίες, όπως ...ανακαλύπτει η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ενταγμένες στην αντιπαράθεση των Ευρωατλαντικών με τη Ρωσία και την Κίνα. Βέβαια, η συζήτηση για την επέκταση του «αμερικανικού αποτυπώματος» στην Ελλάδα ξεκίνησε επί ΣΥΡΙΖΑ, ενώ επί των ημερών του η βάση της Σούδας γνώρισε μεγάλες «δόξες», το ίδιο και οι συνέργειες με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ. Σε κάθε περίπτωση, όλα όσα περιέχονται στη νέα Συμφωνία με τις ΗΠΑ θα ήταν «ψιλά γράμματα» για τον ΣΥΡΙΖΑ, αν υπήρχε μια αμερικανική δήλωση καταδίκης των τουρκικών αμφισβητήσεων σε Αιγαίο, Ανατ. Μεσόγειο και Κυπριακό και αν αυτή συμπληρωνόταν από συγκεκριμένα στρατιωτικά και οικονομικά ανταλλάγματα.
Με άλλα λόγια, δεν είναι κακό που η Ελλάδα χώνεται βαθύτερα «στο στόμα του λύκου» των ιμπεριαλιστικών σχεδίων και ανταγωνισμών, αρκεί να υπάρξει ένα «νεύμα» συμπαράστασης από τις ΗΠΑ στην αντιπαράθεση με την Τουρκία, που έχει τόση αξία, όση και οι προηγούμενες δηλώσεις των Αμερικανών ΥΠΕΞ, όταν υπέγραφαν την ανανέωση της ίδιας Συμφωνίας. Το πιο επικίνδυνο, όμως, είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει τα Ελληνοτουρκικά και την ιμπεριαλιστική εμπλοκή της χώρας ως δύο «παράλληλα σύμπαντα», όπου στο ένα μπορείς να καταγράφεις «επιτυχίες» για την αστική τάξη και να ζητάς ανταλλάγματα για το άλλο. `Η ότι μπορεί η κόντρα των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ με την Κίνα και τη Ρωσία να δυναμώνει, χωρίς να επηρεάζονται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και οι ανταγωνισμοί στην περιοχή. Αυτό που κρύβουν είναι ότι η εμπλοκή της χώρας στα ευρωατλαντικά σχέδια είναι αυτή που απειλεί τα κυριαρχικά δικαιώματα, την ίδια ώρα που ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ δίνουν αέρα στα πανιά των τουρκικών αμφισβητήσεων, στο όνομα της ΝΑΤΟικής συνοχής, για την οποία «εργάζεται» και η ελληνική αστική τάξη, μαζί με την κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ.
Με την πανδημία να καλπάζει ξανά στη Βόρεια Ελλάδα, η έναρξη των μαθημάτων στη μεγαλύτερη πανεπιστημιούπολη της χώρας, στο ΑΠΘ, χαρακτηρίστηκε από τις ατελείωτες ουρές των φοιτητών: Για να παρακολουθήσουν μαθήματα, για να παραδώσουν τα αναγκαία έγγραφα στις γραμματείες, για ένα πακέτο φαΐ από τη λέσχη. Ο συνωστισμός δεν τελειώνει εκεί, αλλά συνεχίζεται σε ασφυκτικά γεμάτες αίθουσες, διαδρόμους και αμφιθέατρα. Η εικόνα αυτή, που αξιοποιείται ήδη από διάφορες πλευρές για να επανέλθει το σχέδιο της τηλεκπαίδευσης, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας «προχειρότητας» ή «λάθος διαχείρισης». Είναι συνέπεια της πολιτικής της υποχρηματοδότησης των πανεπιστημίων και της αντιλαϊκής διαχείρισης της πανδημίας. Αυτό επιβεβαιώνουν τα 500 τουλάχιστον κενά σε διδακτικό προσωπικό που υπάρχουν στο ΑΠΘ. Αυτό αποτυπώνουν οι γερασμένες και ανεπαρκείς υποδομές. Αυτό δείχνει όμως και η άρνηση της κυβέρνησης όλους τους προηγούμενους μήνες να πάρει ουσιαστικά μέτρα για το ασφαλές άνοιγμα των πανεπιστημίων, όπως αυτά που πρόβαλλαν με τους μαζικούς αγώνες τους οι φοιτητές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου