Άρθρο της Έλενας ΜΠΟΤΖΙΟΛΗ, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ *
Η εμφάνιση του νέου κομματικού φορέα του Αλέξη Τσίπρα, υπό τον τίτλο «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» και το ακρωνύμιο ΕΛ.Α.Σ., παρουσιάστηκε ως ακόμα κάτι «νέο», ως μια υποτιθέμενη τομή στο σημερινό πολιτικό σκηνικό. Όμως, πίσω από το αμπαλάρισμα του marketing, τα μεγάλα λόγια περί «νέου πατριωτισμού», «δικαιοσύνης», «ισχυρής Ελλάδας» και «ανασυγκρότησης των θεσμών», αποκαλύπτεται κάτι πολύ γνώριμο, μία ακόμη προσπάθεια αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, ώστε να εξασφαλιστεί η αναγκαία για το σύστημα εναλλακτική διαχείριση της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής.
ΕΛ.Α.Σ., όπως «Ελληνική Αστυνομία»…
Ακόμη και η επιλογή του ονόματος μόνο αθώα δεν είναι. Δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητο ότι η ίδια η φυσιογνωμία, η στελέχωση και το πολιτικό μήνυμα της ΕΛ.Α.Σ. παραπέμπουν περισσότερο σε έναν μηχανισμό «νόμου και τάξης» του συστήματος, όπως είναι η «ΕΛ.ΑΣ.», κατά κόσμον «Ελληνική Αστυνομία», παρά σε δύναμη αντισυμβατική και ανατρεπτική. Μόνο ειρωνεία μπορεί να προκαλέσει το γεγονός ότι επιχειρείται η αξιοποίηση ενός ιστορικά φορτισμένου ονόματος, την ώρα που στο επιτελείο της νέας αυτής κατασκευής βρίσκονται πρόσωπα που έχουν διακριθεί για τη συστηματική πολεμική απέναντι στην ιστορική παρακαταθήκη του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, για την αναπαραγωγή θεωριών «ίσων αποστάσεων» και για τη συμβολή σε έναν ιστορικό αναθεωρητισμό, που εδώ και χρόνια επιχειρεί να ξεπλύνει τους μηχανισμούς της αντίδρασης, ακόμα και τα Τάγματα Ασφαλείας. Άλλωστε, δεν είναι τυχαία η παρουσία προσώπων, όπως ο Ν. Μαραντζίδης, γνωστός για τις δημόσιες τοποθετήσεις και παρεμβάσεις του γύρω από την ιστορία του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Την ίδια ώρα που επιχειρείται μια σημειολογική καπηλεία της Αντίστασης, αξιοποιούνται πρόσωπα που πολιτικά και ιδεολογικά βρέθηκαν απέναντι σε αυτήν ακριβώς την ιστορική κληρονομιά. Κι αυτό λέει πολλά για τον πραγματικό χαρακτήρα του εγχειρήματος…
