Οσο φουντώνει η πολεμική προετοιμασία, τόσο οι επιχειρηματικοί κολοσσοί κλιμακώνουν και τον πόλεμο που διεξάγουν στη ζωή των εργαζομένων σε όλη την ΕΕ. Οι αναδιαρθρώσεις που είναι σε εξέλιξη σε ομίλους αποδεικνύουν ότι «ουδείς εξαιρείται» από την ένταση της εκμετάλλευσης, με τις απολύσεις και το σμπαράλιασμα του εργάσιμου χρόνου να «ακουμπάνε» όλο και περισσότερο κλάδους που έμοιαζαν τάχα αλώβητοι. Για παράδειγμα, στη Γερμανία γράφεται ότι η «Volkswagen» «σπάει το φράγμα του τρόμου» και ετοιμάζει 100.000 απολύσεις και λουκέτα. Η «Mercedes - Benz» καλεί τους εργάτες «να συνεχίσουν να εργάζονται εντατικά για τη μείωση του κόστους», σηματοδοτώντας την αύξηση των απλήρωτων ωρών στις 40. Το δε μεγαθήριο της «Porsche» προχωρά σε περικοπή 4.000 θέσεων εργασίας για τη θωράκιση της ανθεκτικότητάς του, ενώ το πάγωμα προσλήψεων στις Μεταφορές του Βελγίου προκαλεί μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις. Στη χώρα μας, μονοπώλια στο Εμπόριο, στις Τηλεπικοινωνίες, στη Βιομηχανία, προχωρούν σε εκατοντάδες απολύσεις και επιπλέον «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου για να θωρακίσουν την ανθεκτικότητά τους.
Τα δείγματα λοιπόν είναι σαφή, και όσο ξετυλίγεται το πολεμικό σπιράλ τόσο επιβεβαιώνεται ότι αποτελούν «προειδοποιητικές βολές» για την επόμενη μέρα που έχει να διαχειριστεί το αστικό πολιτικό σύστημα, με την όποια διάταξη κατασταλάξει από την αναμόρφωσή του. Οπότε, το ερώτημα δεν είναι ποιος και σε ποιον δρόμο θα «διευθύνει» αυτόν τον κατήφορο. Το ερώτημα είναι τι μέτρα παίρνει ο λαός απέναντι σε αυτόν τον ζόφο. Πώς θα τον βρει αυτή η επόμενη μέρα και το περιβόητο «ορόσημο του 2030»; Θα τον βρει με λεηλατημένα δικαιώματα, να έχει υποστεί ακόμα πιο αιματηρές θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους, πιο αδύναμο απέναντι στο κεφάλαιο που ρημάζει τη ζωή του; 'Η θα τον βρει πιο οργανωμένο και δυνατό, να έχει καταφέρει πλήγματα στον αντίπαλο, με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ότι μπορεί να βγει νικητής και να ανατρέψει αυτήν τη βαρβαρότητα; Ο ένας είναι ο δοκιμασμένος δρόμος, ο δρόμος όπου καλούν τον λαό τα αστικά κόμματα μέσα από τις κάθε λογής παραλλαγές τους. Ο άλλος είναι ο δρόμος όπου τον καλεί να βαδίσει το ΚΚΕ, ο μόνος που μπορεί να χαλάσει τη «σταθερότητα» του πολέμου στην εργατική τάξη, για να γίνει πράξη η ρήξη με το σύστημα της εκμετάλλευσης.
«Σκληροί» καβγάδες και βαριά λόγια στο «γυαλί», «χαϊδολογήματα» στη Βουλή για τα αστικά κόμματα εκεί όπου ψηφίζουν μαζί τα «θέλω» του κεφαλαίου. Τελευταίο κρούσμα τη βδομάδα που πέρασε ήταν η συζήτηση των προτάσεων της ΝΔ που προβλέπουν συνταγματική βούλα στα ματωμένα πλεονάσματα και τους αυτόματους «κόφτες» για τις λαϊκές ανάγκες, και την ίδια ώρα νέα «κίνητρα» και φοροαπαλλαγές στους «στρατηγικούς επενδυτές». «Εδώ αποφασίζουμε κάτι πιο θεμελιώδες: Αν θέλουμε η δημοσιονομική πειθαρχία, η βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών και η φορολογική και επενδυτική σταθερότητα να αποκτήσουν πρόσθετη συνταγματική υπόσταση», έλεγε ο εισηγητής της ΝΔ, Θ. Σκυλακάκης, ενώ ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ Μάντζιος έλεγε πως «η πρόταση της ΝΔ βρίσκεται σε σύμπνοια με την αντίστοιχη αναθεωρητική πρόταση του ΠΑΣΟΚ για το άρθρο 106» και πως «υπάρχει ένα ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο, με το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας και κανόνες δημοσιονομικούς οι οποίοι είναι δεσμευτικοί, καθιστώντας μάλλον περιττή οποιαδήποτε σχετική αναφορά». Από τη συζήτηση έλειπαν μεν τα στελέχη του Τσίπρα, αλλά το «πνεύμα» τους ήταν σε κάθε περίπτωση εκεί: Με ευκολία μπορεί κανείς να φανταστεί π.χ. τον Κουτεντάκη να λέει ότι «η κοστολόγηση ενός οικονομικού προγράμματος (...) πρέπει να συμμορφώνεται με τους ισχύοντες ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες και συγκεκριμένα τον ρυθμό αύξησης των καθαρών πρωτογενών δαπανών, όπως αποτυπώνεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2025 - 2028». Να λοιπόν πώς στα «θεμελιώδη» η «σύμπνοια» όλων των αστικών κομμάτων βγάζει μάτι: Αυτά κρίνονται και το επόμενο διάστημα και στις επερχόμενες εκλογές και αυτά πρέπει ο λαός να κάνει κριτήριο δράσης, αγώνα και ψήφου. Να δυναμώσει το ΚΚΕ, να μπει πιο ορμητικά στον αγώνα ενάντια στην «από χέρι» αντιλαϊκή πολιτική της όποιας επόμενης κυβέρνησης και στους «κόφτες» των αναγκών του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου