Κοινή είναι πάντως η διαπίστωση ότι υπάρχει μετατόπιση του συσχετισμού σε βάρος των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Μέση Ανατολή, με παγκόσμια μάλιστα εμβέλεια. Ακόμα και στον ελληνικό (ευρωατλαντικό) Τύπο γράφονται απόψεις όπως η παρακάτω («Τα Νέα»): «Ο πιο αχρείαστος πόλεμος έχει προκαλέσει τραυματικές γεωπολιτικές συνέπειες, τόσο στους άμεσα εμπλεκόμενους (ΗΠΑ, Ισραήλ, Ιράν) όσο και στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου / Μέσης Ανατολής, στην Ευρώπη και το παγκόσμιο γεωπολιτικό σύστημα (...) Η συμφωνία Ιράν - ΗΠΑ ουσιαστικά βγάζει ασθενέστερες ΗΠΑ και Ισραήλ, δύο δηλαδή κύριους συμμάχους της Ελλάδας. Οι δύο χώρες απέτυχαν στην επίτευξη όλων των στόχων που είχαν θέσει όταν ξεκινούσαν τον πόλεμο (...) Οι χώρες του Κόλπου (ΗΑΕ, Σ. Αραβία, Κατάρ κ.ά.) βρίσκονται σε μεταβατική περίοδο σε ό,τι αφορά το καθεστώς ασφάλειας της περιοχής, καθώς ο έσχατος εγγυητής, οι ΗΠΑ, έχει χάσει σε αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα. Ο παραδοσιακός αντίπαλος (...) το Ιράν, βγαίνει κερδισμένο από τον πόλεμο και πολιτικά ενισχυμένο (...) Η Τουρκία βγαίνει γενικώς πιο ενισχυμένη, αν και η αντιπαλότητά της με το Ισραήλ βρίσκεται σε νέο επίπεδο οξύτητας». Ολα αυτά καταλήγουν σε ερωτήματα για τη θέση της Ελλάδας στη νέα φάση της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης, χωρίς να κρύβουν την ανησυχία τους για το πού σπρώχνουν τα πράγματα οι ανταγωνισμοί που οξύνονται και η μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς.
