Η μεγαλύτερη κινητικότητα εντοπίζεται τις μέρες αυτές στους κόλπους της αμαρτωλής και χρεοκοπημένης σοσιαλδημοκρατίας, όπου η δημιουργία «νέων» κομμάτων με παλιά υλικά, οι βουλευτικές έδρες που βγαίνουν σε πλειστηριασμό, τα παζάρια για τις επόμενες αντιλαϊκές κυβερνήσεις δίνουν και παίρνουν, αποδεικνύοντας ότι η πολιτική απόσταση που χωρίζει τα συστημικά κόμματα είναι πολύ μικρή, γιατί οι στρατηγικές συγκλίσεις τους είναι πολύ μεγάλες.
Το σοσιαλδημοκρατικό σκηνικό θα ξεκαθαρίσει ακόμη περισσότερο όταν κατακάτσει η «σκόνη» που έχει σηκωθεί μετά και τη δημιουργία του αναχώματος Τσίπρα, που λειτουργεί ως καταλύτης για να ξαναμαζευτούν τα υλικά κατεδάφισης του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς και άλλων δυνάμεων, αλλά και να καλλιεργείται το κάλπικο δίπολο με τη ΝΔ, όπως δείχνει και το «σπρώξιμο» των αστικών επιτελείων, εκδοτικών συγκροτημάτων, εταιρειών δημοσκοπήσεων και λοιπών, που έχει «χτυπήσει ταβάνι».
Οσον αφορά τη Νέα Αριστερά, την Πέμπτη έπεσαν κι επίσημα οι τίτλοι τέλους της κοινοβουλευτικής ομάδας της, μετά την αποχώρηση επτά βουλευτών (Χαρίτσης, Ηλιόπουλος, Τζανακόπουλος, Αχτσιόγλου κ.ά.) με κατεύθυνση το κόμμα Τσίπρα, με τους παραιτηθέντες να επιστρατεύουν ανέκδοτα περί «προγραμματικής αντιπαράθεσης» με τη ΝΔ, με την οποία στήριξαν από κοινού δεκάδες αντιλαϊκά νομοσχέδια, μνημόνια, συμφωνίες εμπλοκής, και να ξαναζεσταίνουν αυταπάτες περί «πολιτικής αλλαγής» με την αλλαγή διαχειριστών του συστήματος της βαρβαρότητας, που γίνεται όλο χειρότερο.
