Η επικύρωση της συμφωνίας ΕΕ - Mercosur από την κυβέρνηση της ΝΔ είναι ένα ακόμα πλήγμα κατά των γεωργών, των κτηνοτροφών, των μελισσοκόμων και των αλιέων, την ώρα που δίνουν μάχη επιβίωσης στα μπλόκα. Πίσω από τη βιτρίνα των «ευκαιριών», κρύβεται η ουσία της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ): Η θυσία των εγχώριων παραγωγών στον βωμό των μεγάλων βιομηχανικών, εφοπλιστικών και εξαγωγικών συμφερόντων. Η κυβέρνηση και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης επιστρατεύουν μια σειρά από ψέματα και έωλα επιχειρήματα για να χρυσώσουν το χάπι της εξόντωσης των βιοπαλαιστών αγροτών. Ας δούμε ορισμένα από αυτά και ποια είναι η πραγματικότητα...
* * *
Προβάλλεται ως «ευκαιρία για τα ελληνικά προϊόντα» μια νέα αγορά 270 εκατομμυρίων ανθρώπων στις χώρες της Mercosur. Η αλήθεια είναι όμως ότι αυτό το άνοιγμα αφορά αποκλειστικά τους μεγαλοεξαγωγείς και τους ομίλους. Για τον μικρομεσαίο παραγωγό, η συμφωνία σημαίνει την εισαγωγή εκατοντάδων χιλιάδων τόνων φθηνού βοδινού κρέατος, ζάχαρης και πουλερικών, που θα οδηγήσουν σε περαιτέρω πτώση των τιμών πώλησης των προϊόντων από τους αγροτοπαραγωγούς.
Οι διαβεβαιώσεις για «προστασία» προϊόντων όπως η φέτα στερούνται σοβαρότητα. Η συμφωνία προβλέπει «παράθυρα» για εταιρείες της Mercosur που χρησιμοποιούν ήδη αυτά τα ονόματα, ενώ τα brand «ΠΟΠ» έχουν θεσπιστεί ως ένα εργαλείο κερδοφορίας για τους βιομηχάνους. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση «σφάζει» το βιος των κτηνοτρόφων αρνούμενη ουσιαστικά μέτρα προστασίας και εμβολιασμούς, για να προστατεύσει το εξαγωγικό κέρδος των ομίλων και όχι τους βιοπαλαιστές κτηνοτρόφους, τους οποίους οδηγεί μαζικά σε αφανισμό.
* * *
Η αναφορά του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης ότι θα επιβληθούν δασμοί σε εισαγόμενα προϊόντα αν οι τιμές των εγχώριων πέσουν κάτω από το 8% είναι εμπαιγμός. Για έναν αγρότη που ήδη πουλάει κάτω από το κόστος, η αναμονή για επιπλέον πτώση 8% ισοδυναμεί με οικονομικό στραγγαλισμό. Ενώ η τιμή στον παραγωγό θα καταρρέει, οι τιμές στο ράφι για τον λαό θα παραμένουν στα ύψη, τροφοδοτώντας την κερδοφορία των μεσαζόντων.
Η ΕΕ επιβάλλει στους Ελληνες αγρότες πανάκριβα «πράσινα» πρότυπα και την ίδια στιγμή ανοίγει την πόρτα σε προϊόντα από τη Βραζιλία και την Αργεντινή που παράγονται με απαγορευμένα φυτοφάρμακα, ορμόνες και φθηνή εργασία. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι τα εισαγόμενα προϊόντα «θα πληρούν τα αυστηρά πρότυπα της ΕΕ». Οι ευρωπαϊκοί μηχανισμοί όμως ούτε μπορούν, ούτε θέλουν να ελέγξουν τις συνθήκες παραγωγής σε εκατομμύρια στρέμματα στη Λατινική Αμερική. Οι έλεγχοι στα λιμάνια είναι δειγματοληπτικοί και αφορούν μόνο το τελικό προϊόν, όχι τη διαδικασία παραγωγής (π.χ. χρήση ορμονών στην εκτροφή ή καταστροφή του Αμαζονίου κ.λπ.). Επίσης, πολλές ουσίες (π.χ. ορμόνες ανάπτυξης ή συγκεκριμένα φυτοφάρμακα) δεν ανιχνεύονται αν έχει περάσει ένα χρονικό διάστημα από τη χρήση τους.
* * *
Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ομολογεί κυνικά ότι η συμφωνία δίνει ώθηση στις υπηρεσίες (μεταφορές, τουρισμός) που παρέχουν εγχώριοι όμιλοι. Αυτό αποδεικνύει ότι οι βιοπαλαιστές της υπαίθρου θυσιάζονται ως «αντάλλαγμα» για να κερδίσουν οι εφοπλιστές και οι τουριστικοί όμιλοι. Δεν πρόκειται δηλαδή μόνο για τα συμφέροντα της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας κ.ά., αλλά για το ίδιο το ελληνικό κεφάλαιο (εφοπλιστές, βιομήχανοι, ξενοδόχοι κ.λπ.) που αναζητεί φθηνή πρώτη ύλη και νέες σφαίρες κερδοφορίας. Ακόμα και οι υποσχέσεις της Κομισιόν για «κινητοποίηση πόρων 45 δισ. ευρώ» είναι το τυρί στη φάκα. Δεν πρόκειται για νέα χρήματα, αλλά για τις ήδη υπάρχουσες επιδοτήσεις της ΚΑΠ, που απλά θα δοθούν νωρίτερα για να καμφθούν οι αντιδράσεις.
Η στάση των κομμάτων που από τη μια καταψηφίζουν τη Mercosur και από την άλλη στηρίζουν το πλαίσιο της ΚΑΠ, που στρώνει το χαλί για τέτοιες συμφωνίες, είναι τουλάχιστον υποκριτική και δεν πρέπει να παραπλανήσει τους αγροτοκτηνοτρόφους. Η συμφωνία απειλεί το δικαίωμα του λαού σε ποιοτική και προσιτή διατροφή, καθώς εντείνεται η υπονόμευση της εγχώριας παραγωγής ενώ υποβαθμίζεται η διατροφή της λαϊκής οικογένειας, αφού η ποιότητα υποχωρεί κι άλλο μπροστά στο χαμηλότερο κόστος και στη χρήση απαγορευμένων ουσιών. Γι' αυτό ο αγώνας των αγροτών αφορά όλο τον λαό. Τα αιτήματά τους «ακουμπούν» εργαζόμενους και ευρύτερα λαϊκά στρώματα, που η αλληλεγγύη και η συμμετοχή τους στην κοινή πάλη γίνεται τώρα πιο σημαντική και κρίσιμη από ποτέ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου