Στην αναμονή...ή στην αντεπίθεση;

 

«Ετοιμαστείτε για νέες θυσίες»: Αυτόν τον τίτλο θα μπορούσαν να έχουν δυο διαφορετικές εκθέσεις ιμπεριαλιστικών επιτελείων του τελευταίου διαστήματος: Από τη μία ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) που προειδοποιεί για υποχώρηση της ανάπτυξης και εκτόξευση πληθωρισμού και δημόσιου χρέους για την Ευρωζώνη. Σε ένα τέτοιο φόντο προειδοποιεί για «δύσκολες αποφάσεις σχετικά με τις δημόσιες δαπάνες» και για περιορισμό του «δημοσιονομικού χώρου» λόγω αυξημένων αναγκών για τις πολεμικές μπίζνες. Εκεί που σταματά ο ESM έρχεται ο ΟΟΣΑ, που διαπιστώνει ότι ήδη επιβραδύνεται η αύξηση των πραγματικών μισθών, επιβεβαιώνοντας ότι η όποια προσδοκία για «ανάκαμψη αποδοχών» πάει περίπατο. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και για τους «κατώτατους μισθούς» που ναι μεν αυξήθηκαν στις περισσότερες χώρες, όμως με πολύ μικρότερη αύξηση φέτος σε σχέση με πέρσι. Ο ΟΟΣΑ προειδοποιεί ακόμα ότι η νέα άνοδος στις τιμές Ενέργειας αναμένεται να ανακόψει ακόμα περισσότερο την πορεία των πραγματικών αποδοχών και ότι έρχεται νέος περιορισμός στην αγοραστική δύναμη των εργαζομένων λόγω στασιμοπληθωρισμού.

Με τους επιτελάρχες του συστήματος να ξεκαθαρίζουν ότι «έρχονται δύσκολα χρόνια», είναι σαφές ότι το κεφάλαιο ετοιμάζεται για νέα εφόρμηση στα εργατικά - λαϊκά στρώματα ώστε να θωρακίσει τα κέρδη του. Γι' αυτό άλλωστε ενεργοποιούν παγίδες εγκλωβισμού, γι' αυτό επιστρατεύουν παλιές «καραβάνες» της ενσωμάτωσης, με τη σοσιαλδημοκρατία να διαφημίζει ότι έχει τον ...τρόπο της να βγάζει τη «βρώμικη δουλειά» για το σύστημα. Ο λαός το έχει ξαναζήσει άλλωστε, γι' αυτό και όπως το κεφάλαιο «μαγειρεύει» πριν πεινάσει, έτσι και ο ίδιος έχει κάθε λόγο να πάρει τα μέτρα του: Να απορρίψει τις νέες θυσίες που καλείται να κάνει, να προσπεράσει κάθε «διαφορετικό» τάχα δρόμο που οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα για τα κέρδη και τους πολέμους, και να οργανώσει την αντεπίθεσή του. Αυτό είναι και το πραγματικό δίλημμα μπροστά στα ακόμα πιο δύσκολα: Είτε στην «αναμονή» όπως τον καλούν τα αστικά κόμματα, παλιοί και νέοι σωτήρες, είτε στη μάχη για την ανατροπή όπως τον καλεί το ΚΚΕ.

Εμαθε...

«Στην πολιτική όπως και στη ζωή μαθαίνουμε από τα λάθη μας», «το κύριο δίδαγμα δεν είναι απλά να έχεις δίκιο αλλά το ρεαλιστικό σχέδιο για να το επιβάλεις», «ήξερα τι θέλω να πετύχω αλλά δεν ήξερα ακριβώς πώς να το πετύχω». Αυτά και άλλα σοσιαλδημοκρατικά παραμύθια ξεφουρνίζει ο Τσίπρας στο τελευταίο του βιντεάκι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Για το «δίκιο» δηλαδή πάλευε και όταν ψήφιζε τα μνημόνια, τα αντεργατικά μέτρα, τους πλειστηριασμούς λαϊκών σπιτιών, τα Χρηματιστήρια Ενέργειας και τις ΝΑΤΟικές συμφωνίες, απλά ...δεν ήξερε τον τρόπο! Τώρα που τον έχει μάθει καλά, ο ίδιος και τα στελέχη του γυρνάνε και παλεύουν να μάθουν στον λαό ξανά το μάθημα πως οι δημοσιονομικοί κανόνες και τα ματωμένα πλεονάσματα «είναι δεδομένοι» και να βολευτεί με ό,τι μένει, πως ρεαλιστικό είναι να κάνει θυσίες για τον πόλεμο και για τη «στρατηγική αυτονομία της ΕΕ», πως το ζήτημα είναι ένα «αδιάφθορο» και «δικαιότερο», άδικο και διεφθαρμένο καπιταλιστικό σύστημα που θα τσακίζει τη ζωή του. Επιβεβαιώνουν ξανά και ξανά ότι κανένα λάθος δεν έγινε ούτε την προηγούμενη φορά, ούτε βέβαια τώρα: Απλά για μια ακόμα φορά η σοσιαλδημοκρατία έβγαλε τη βρωμοδουλειά του κεφαλαίου, όπως την έβγαζε και όλες τις προηγούμενες δεκαετίες, αναλαμβάνοντας να περνάει όσα μέτρα δεν μπορούσαν να περάσουν «δεξιές» και «φιλελεύθερες» κυβερνήσεις και να ενσωματώνει τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Αυτό καλείται να κάνει ξανά και τώρα, που τα σύννεφα του ιμπεριαλιστικού πολέμου και μιας νέας κρίσης βρίσκονται μπροστά και η λαϊκή δυσαρέσκεια «φθείρει» τους σάπιους αστικούς θεσμούς. Γι' αυτό ο λαός πρέπει αξιοποιώντας και την πείρα να ρίξει πόρτα στη σάπια σοσιαλδημοκρατία, να δυναμώσει το ΚΚΕ και τον αγώνα με το δικό του σχέδιο, της αντεπίθεσης και της ανατροπής. Αυτό είναι και το μόνο ρεαλιστικό για τον ίδιο, και όχι οι «νέες» παμπάλαιες παγίδες εγκλωβισμού.

Καθεστώς κερδοφορίας

Την ώρα που η κυβέρνηση πανηγυρίζει από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ για τα νέα δισ. που θα δοθούν στη δολοφονική πολεμική μηχανή και τις «σημαντικές προοπτικές για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία», ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος ανακοίνωσε τη δημιουργία ειδικού αναπτυξιακού καθεστώτος για την περαιτέρω στήριξη των χρυσοφόρων επενδύσεων «διττής χρήσης» των ομίλων στο έδαφος της πολεμικής οικονομίας. Εξάλλου, όπως έγινε γνωστό τους προηγούμενους μήνες, προχωρά η αναμόρφωση του Αναπτυξιακού Νόμου 4887/2022, εισάγοντας ειδικό καθεστώς ενίσχυσης για την αμυντική βιομηχανία, με επιδότηση που μπορεί να φτάσει έως και το 75% των επιλέξιμων δαπανών και σημαντικά φορολογικά οφέλη για τις επιχειρήσεις που θα επενδύσουν σε στρατηγικούς τομείς, χώρια τη δυνατότητα υπαγωγής στη διαδικασία ταχείας αδειοδότησης κ.ά. «Αμ' έπος αμ' έργον» δηλαδή, από τις ΝΑΤΟικές αποφάσεις στις μπίζνες του πολέμου, με την υπογραφή της κυβέρνησης αλλά και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων που κατηγορούν την κυβέρνηση ότι κωλυσιεργεί στο να «αρπάξει τις ευκαιρίες» για την αστική τάξη. Τι δεν λένε; Οτι τα μόνα «οφέλη» που έχει να δει ο λαός είναι η μετατροπή του σε στόχο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και οι θυσίες χωρίς τέλος, με τις περικοπές στις δικές του ανάγκες και με τη δουλειά στις «Ειδικές Οικονομικές Ζώνες» του πολέμου (όπως τα ναυπηγεία), όπου εκτός των άλλων εξαιρούνται από την όποια προστατευτική διάταξη της εργατικής νομοθεσίας έχει απομείνει. Με αυτά έχει ο λαός να αναμετρηθεί την επόμενη μέρα και γι' αυτό πρέπει να βάλει στο στόχαστρο το «καθεστώς» κερδοφορίας και πολέμου, το ίδιο δηλαδή το σύστημα που υπηρετούν όλα τα αστικά κόμματα, δυναμώνοντας τον δικό του αγώνα και το στήριγμά του, το ΚΚΕ.

 

Ριζοσπάστης