Η θρυλική αντάρτισσα του ΕΛΑΣ «Θύελλα» (Μένη Παπαηλιού) φωτογραφημένη από τον Κώστα Κουβαρά

«Θύελλα» (Μένη Παπαηλιού), η πρωταντάρτισσα της Ρούμελης (Άγνωστη μαρτυρία και φωτογραφίες)

 

 

Γράφει ο Οικοδόμος //

Ανάμεσα στις χιλιάδες γυναίκες και άντρες που υπηρέτησαν υψηλά ιδανικά και πολέμησαν στην Εθνική Αντίσταση, κάποια πρόσωπα ξεχώρισαν και έγιναν σύμβολα του αγώνα του λαού μας και τα ονόματά τους αναγράφονται  στα κεφάλαια της Ιστορίας που διαβάζουν οι  νεώτερες γενιές. Το γεγονός αυτό δεν το επεδίωξαν, βέβαια, οι ίδιοι (έζησαν και έδρασαν ηρωικά, όχι για να ξεχωρίσουν από τους συναγωνιστές τους αλλά εκτελώντας το χρέος τους απέναντι στο λαό και τη συνείδησή τους), ούτε μειώνει την προσφορά των χιλιάδων ηρώων της Αντίστασης που ο πολύς κόσμος δεν θα μάθει ποτέ τα ονόματά τους. Μια τέτοια περίπτωση ανάμεσα στις γυναίκες της Εθνικής μας Αντίστασης που έδωσαν τη ζωή τους για τη λευτεριά και την κοινωνική προκοπή, αποτελεί η Μένη Παπαηλιού – Ψυχράμη που, με το αντάρτικο ψευδώνυμο «Θύελλα», η δράση της πέρασε στο λαϊκό θρύλο.

“Θύελλα” – Μένη Παπαηλιού (1944) Φωτογραφία: Κώστας Κουβαράς

Η Θύελλα, πρωταντάρτισσα της 13^ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ, ήταν στο Τάγμα Θανάτου με λοχαγό τον Ντίνο Γιαννόπουλο και τον καπετάν Φώτη Παρνασιώτη, ενώ πολέμησε και στο πλευρό του Άρη Βελουχιώτη. Έλαβε μέρος στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου, σε μάχες στην Ευρυτανία, τα Άγραφα και αλλού.  Δεν ήξερε τι πάει να πει φόβος και είχε αποχτήσει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που έκαναν τους αντάρτες του ΕΛΑΣ να ξεχωρίζουν. Η κόρη της Κική Σιμιτοπούλου σημειώνει: Η Θύελλα «δεν δίσταζε να κουβαλά, να μεταφέρει τραυματίες σε ασφαλή μέρη αψηφώντας τους κινδύνους για τη ζωή της. Σε μια μάχη είχε μεταφέρει στους ώμους της, την ίδια μέρα, 24 τραυματίες. Πάντα με το χαμόγελο, καβάλα στο άλογό της ήταν σε διαρκή δράση, ένα πραγματικό παλικάρι που πάντα τολμούσε και έτσι της έδωσαν το όνομα “Θύελλα”. Τον Δεκέμβρη του 1944, όταν κατέβηκε η μεραρχία της στη Φυλή Αττικής για τη “μάχη της Ομόνοιας”, στη “Θύελλα” δόθηκε 24ωρη άδεια για νάρθει να δει τα τρία παιδιά της. Ήρθε, μας είδε, μας αποχαιρέτησε. Εκείνη έφυγε για πάντα μακριά μας. Μα ξέρουμε πολύ καλά πως δεν μας εγκατέλειψε. Μεγάλη η περηφάνια μας για σένα.» Η Θύελλα έδωσε τη ζωή της για την Αντίσταση.

Στα λίγα που γνωρίζουμε για τη Θύελλα έρχεται να προστεθεί η μαρτυρία του Κώστα Κουβαρά, αξιωματικού του στρατού των ΗΠΑ, απεσταλμένου της υπηρεσίας  πληροφοριών OSS στο βουνό (περισσότερα παρακάτω). Ο Κ. Κουβαράς θα γνωρίσει τη Θύελλα στα πλαίσια της αποστολής του και θα προσπαθήσει να συνδεθεί ερωτικά μαζί της, παραβλέποντας τους αυστηρούς κανόνες πειθαρχίας του λαϊκού στρατού. Η Θύελλα θα αρνηθεί με αποφασιστικότητα και θα τον βάλει στη θέση του. Σύμφωνα με τον Κ. Κουβαρά θα ακολουθήσουν αρκετές συναντήσεις στις οποίες η Θύελλα θα του διηγηθεί την ζωή της στο διάστημα μέχρι να καταταγεί στον ΕΛΑΣ.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ • 13 Νοεμβριου 2016

ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Από τη δόξα στην απαξίωση

Το κράτος ως νέος ιδιοκτήτης το «καθαρίζει» από τα οικονομικά βαρίδια που δημιούργησε η ιδιωτικοοικονομική του «αίγλη», αφαιρεί βάρη από το εργασιακό κόστος, καταστρώνει μοντέλα ευέλικτης εργασίας και ταυτόχρονα το απαξιώνει. Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα;

Δεν έχει περάσει ένας μήνας από την ημέρα όπου κλιμάκιο της Επιθεώρησης Εργασίας επισκέφθηκε το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και διαπίστωσε αυτό που περίπου τις ίδιες ημέρες κατήγγειλε με ανακοίνωσή του και το Σωματείο των εργαζομένων του Μεγάρου, δηλαδή καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών μέχρι και τρεις μήνες.

Οι εργαζόμενοι, οι οποίοι είχαν δεχθεί μειώσεις μισθών πριν ακόμα το Μέγαρο περάσει στην κυριότητα του κράτους το Φεβρουάριο του 2016, οπότε εντάχθηκαν στο Ενιαίο Μισθολόγιο, είναι εκείνοι που σηκώνουν το βάρος και της διάσωσής του και ουσιαστικά «ξεχρεώνουν» ό,τι άφησε πίσω της η ιδιωτική διαχείριση, είναι εκείνοι που καλούνται να θυσιαστούν στο όνομα της μείωσης του κόστους λειτουργίας. Είναι όμως και εκείνοι που θα μπουν στο δοκιμαστικό σωλήνα των «νέων» και «ευέλικτων» εργασιακών σχέσεων και μάλιστα μέσα σε ένα πλαίσιο υποτιθέμενης «συνεννόησης» και «συνεργασίας» με τη Διοίκηση υπό το μότο «όλοι μαζί για να σώσουμε το Μέγαρο».

Στη δικτατορία του κεφαλαίου καμιά υποταγή! Διδασκόμαστε - συνεχίζουμε για την ανατροπή!

Η αφίσα της ΚΝΕ για την 43η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Με τίτλο «Νοέμβρης 1973 - Νοέμβρης 2016: Στη δικτατορία του κεφαλαίου καμιά υποταγή! Διδασκόμαστε - συνεχίζουμε για την ανατροπή!» κυκλοφορεί η 4σέλιδη ανακοίνωση της ΚΝΕ, για την 43η επέτειο του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου.

Ολόκληρη η ανακοίνωση:

«Ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου, το Νοέμβρη του 1973, αποτελεί πολύτιμη πηγή πείρας για το σημερινό μας αγώνα. Παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να καπηλευτεί τους αγώνες του λαού μας, παρά τις προσπάθειες και των άλλων αστικών δυνάμεων να τον φέρουν στα μέτρα τους, τα διδάγματα του Πολυτεχνείου εμπνέουν τις πρωτοπόρες δυνάμεις του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος.

Ποιοι και γιατί επέβαλαν τη στρατιωτική δικτατορία;

Μετέωρη ζωή

1. Η μαύρη αλήθεια είναι ότι πληθαίνουν οι γραμμές των παραιτημένων πολιτών. Καθήκον μας είναι να αναχαιτίσουμε αυτήν τη λαίλαπα. Αφού πρώτα διέλυσε τις ανθρώπινες σχέσεις, το κεφάλαιο κατάφερε να μας οδηγήσει κατά μόνας στην κατάθλιψη.

 

2. Στατιστικά η κατάθλιψη καλπάζει μαζί με την ανεργία. Και πώς θα γινόταν αλλιώς; Η ιδιοτελής σιωπή των δημοσιογράφων δεν μπορεί να κρύψει την αλήθεια. Αρκεί κάποιος να περπατήσει στο κέντρο της πόλης. Υπάρχουν ζώνες απομόνωσης, ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα, που κατοικούνται από παρίες, με τους οποίους κανείς δεν θέλει να διασταυρώσει ούτε το βλέμμα. Και φυσικά κανείς δεν πλησιάζει κανέναν. Ενας κόσμος ακίνητος, αμίλητος, περιχαρακωμένος σε τρεις δρόμους, που δεν έχει πρόσβαση πουθενά. Οσοι ισχυρίζονται ότι μπορούν να αλλάξουν αυτήν τη συνθήκη μέσα στο πλαίσιο του αστικού κράτους είναι βολεμένοι ή αφελείς. Οι τελευταίοι βρίσκονται σε κατάσταση μόνιμης σύγχυσης ανάμεσα σε αυτά που νιώθουν και σε αυτά που βλέπουν.

Αλήθεια… μήπως μπορείτε να απαντήσετε όλοι εσείς οι «αριστεροί» ;

 
Δίχως ίχνος σεχταριστικής διάθεσης… θα ήθελα να ρωτήσω, όλους εσάς τους
«αριστερούς» κυβερνώντες, που βγάλατε βόλτα και επιδεικνύετε υπεροπτικά
την αριστεροσύνη σας δεξιά και αριστερά, και δεν διστάζετε ακόμα και να
χλευάζετε… να ειρωνεύεστε πανανθρώπινες ιδέες και ιδανικά…

Για πέστε μου αλήθεια… Ο Χρήστος Μαλτέζος, ο Δημήτρης Τατάκης, ο Μιχάλης Μπεζαντάκος, ο Άρης Βελουχιώτης, η Ηλέκτρα Αποστόλου, ο Νίκος Μπελογιάν-
νης, ο Δημήτρης Μπάτσης, ο Ηλίας Αργυριάδης, ο Νίκος Καλούμενος, ο Νίκος
Βαβούδης, ο Μήτσος Παπαρήγας, ο Νίκος Πλουμπίδης, οι 200 της Καισαριανής,
αλλά και εκατομμύρια ακόμα επώνυμοι και ανώνυμοι κομμουνιστές και αγωνιστές
της εργατικής τάξης και του λαού μας, αλλά και όλων των λαών της Γης…

Λέτε να λοιδορήθηκαν, να κυνηγήθηκαν, να πέρασαν κακουχίες και να έδωσαν
ακόμα και την ίδια τους τη ζωή για αυτά που εσείς τώρα υπερασπίζεστε;
Λέτε να ήθελαν απλά να δώσουν ένα άλλο «χρώμα» στον καπιταλισμό;
Λέτε να ήθελαν να «βολευτούν» εντός των πλαισίων της αστικής «δημοκρατίας»;

Ο «γνωστός του γνωστού»...

Στα «απόνερα» της εκλογής Τραμπ, χτες έγινε πιο έντονη η συζήτηση για το κατά πόσο η κυβερνητική αλλαγή στις ΗΠΑ θα επηρεάσει τα λεγόμενα «εθνικά» θέματα της Ελλάδας, καθώς διάφοροι σύμβουλοι του Τραμπ, που προαλείφονται για υπουργοί, είχαν εκφραστεί υπέρ τού να αποκατασταθούν οι «κλονισμένες» σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία.

 Απαντώντας στο επιχείρημα ότι μ' αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα θα «χάσει πόντους» στον περιφερειακό ανταγωνισμό με την Τουρκία, η κυβέρνηση διέδιδε ότι έριξε έγκαιρα «γέφυρες» προς το επιτελείο του Τραμπ και ότι οι στενές σχέσεις ορισμένων κυβερνητικών στελεχών με το κόμμα των Ρεπουμπλικάνων εγγυώνται τη στάση που θα κρατήσει η νέα αμερικανική κυβέρνηση έναντι της Ελλάδας. 

Αλλοι, πάλι, ανακάλυψαν δυο - τρεις περιπτώσεις Ελληνοαμερικανών συμβούλων του Τραμπ, οι οποίοι υποτίθεται ότι θα προωθήσουν τα συμφέροντα της Ελλάδας από τη νέα κυβέρνηση.

Το χρέος και το 4ο μνημόνιο

Η συζήτηση για ένα νέο, 4ο μνημόνιο, δεν έχει απλά ανοίξει, αλλά όπως προκύπτει από τα ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών, συζητιούνται και οι λεπτομέρειές του σχετικά με το πώς αυτό θα υλοποιηθεί, πώς θα συνδεθεί με την όποια διευθέτηση του χρέους που δεν δημιούργησε ο λαός, ακόμα και το ποια θα είναι τα μέτρα που θα περιλαμβάνει. Επιγραμματικά, το σενάριο που δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα, όπως αυτό σκιαγράφησε προχτές ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ, Τζ. Ράις, έχει ως εξής: Ρυθμίσεις σχετικές με το χρέος θα συνοδεύονται από ένα νέο πακέτο μέτρων, δηλαδή μια νέα αντιλαϊκή συμφωνία, ένα νέο μνημόνιο, όπως και να το πει κανείς. Η υλοποίηση αυτού του 4ου μνημονίου δεν θα συνδέεται πλέον με εκταμίευση δόσεων από πακέτο χρηματοδοτικής στήριξης, αλλά με σταδιακή εφαρμογή μέτρων ελάφρυνσης του χρέους. Επιπλέον, προϋπόθεση για συμμετοχή των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ είναι συγκεκριμένα μέτρα για το χρέος. Το αντιλαϊκό ψηφιδωτό αρχίζει να σχηματίζεται σιγά - σιγά (μην ξεχνάμε και το πακέτο με τα μέτρα για τα Εργασιακά, που καθώς φαίνεται πάει να συμφωνηθεί), καθώς όλες οι πληροφορίες συντείνουν ότι αυτό το πακέτο μέτρων, είτε λέγεται μνημόνιο είτε όπως αλλιώς, θα έρθει να συμπληρώσει τον κυκεώνα των αντιλαϊκών μέτρων που τσακίζουν το λαό, τους εργαζόμενους, τις λαϊκές οικογένειες εδώ και χρόνια...

«Αυτοί σκοτώσαν Λαμπράκη-Μπελογιάννη…» (Με αφορμή την επίσκεψη Ομπάμα)

Γράφει ο Νίκος Μόττας* //

Λίγες μόλις ημέρες απέμειναν για την επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα και οι αστικές πολιτικές δυνάμεις ετοιμάζονται, για μιά ακόμη φορά να στρώσουν το «κόκκινο χαλί» στον απερχόμενο πρόεδρο των ΗΠΑ. Το είχαν ξανακάνει, το Νοέμβρη του 1999 επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ του κ.Σημίτη, όταν εν μέσω σφοδρών διαδηλώσεων είχε πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα ο μακελάρης της Γιουγκοσλαβίας Μπιλ Κλίντον. Από τότε πέρασαν 17 χρόνια. Σήμερα, ως νέο ΠΑΣΟΚ, ως εκπρόσωπος της νέας σοσιαλδημοκρατίας, είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που ετοιμάζεται, για λογαριασμό της εγχώριας αστικής τάξης, να υποδεχτεί μετά βαϊων και κλάδων, δύο μόλις μέρες πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου, τον πρόεδρο Ομπάμα.

Οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, που «πίνουν νερό» στο όνομα του Μπ.Ομπάμα, δεν αρκούνται μόνο στις γονυκλυσίες και τους ύμνους απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχουν και το θράσος να κουνάνε το δάχτυλο στο εργατικό-λαϊκό κίνημα, στους λαϊκούς φορείς που ετοιμάζονται να διαδηλώσουν ενάντια στον αμερικανό σφαγέα της Λιβύης, της Συρίας, της Υεμένης και άλλων λαών. «Δεν θα διαδηλώσω κατά της επίσκεψης Ομπάμα στην Αθήνα στις 15 Νοεμβρίου. Σήμερα δεν ισχύουν οι λόγοι για τους οποίους χαρακτηρίζαμε persona non grata όποιον Αμερικανό πρόεδρο επισκεπτόταν τη χώρα μας» έγραψε στο «Έθνος» ο Πάνος Τριγάζης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος διεθνών σχέσεων του κόμματος, εκθειάζοντας την στάση Ομπάμα στο θέμα του χρέους και το Κυπριακό. Προφανώς, ο κ.Τριγάζης και οι κομματικοί του συνοδοιπόροι θεωρούν ότι ο ελληνικός λαός τρώει αμάσητο το κουτόχορτο της «ελληνοαμερικανικής φιλίας» που του προσφέρουν.

Δεν πήρε Νόμπελ; Ε, και;

Δυο βδομάδες πριν τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο, στις 2 Νοεμβρίου 1973, το περιοδικό Ταχυδρόμος δημοσιεύει ένα κείμενο του Γιώργου Λιάνη με θέμα την τέταρτη (από τις πέντε συνολικά) αρνήσεις τής σουηδικής ακαδημίας να απονείμει το βραβείο Νόμπελ για την λογοτεχνία στον Γιάννη Ρίτσο. Τα εκτενή αποσπάσματα που ακολουθούν, προέρχονται από εκείνο το κείμενο, όπως διασώθηκε από τον ίδιο τον δημοσιογράφο στο λεύκωμά του "Ανταποκρίσεις από την λογοτεχνία" (εκδόσεις Λιβάνη, 2005):

 

Ο Γιάννης Ρίτσος, ο Έλληνας Άμλετ, ο μεγαλύτερος ποιητής στον κόσμο κατά τον Αραγκόν, δεν πήρε το βραβείο Νόμπελ για τέταρτη συνεχή φορά.

Η υπερδύναμη σε πορεία εκφασισμού

Από herko στο Νοέ 11, 2016 Πολιτική

Γράφει ο Περικλής Παυλίδης* //

Σαφώς, εκτός από όλες τις άλλες συνέπειες, η νίκη Τραμπ θα δώσει τεράστια ώθηση στην ανάπτυξη των δυνάμεων της ακροδεξιάς σε όλο το δυτικό κόσμο, σηματοδοτώντας την περαιτέρω διαμόρφωση μιας νέας «συμμαχίας» μεταξύ τμημάτων της άρχουσας τάξης και ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων κάτω από τις ιδεολογικές σημαίες του εθνο-πατριωτισμού, εθνικισμού/φασισμού, ρατσισμού!
Σαφώς η νίκη του Τραμπ αποτελεί εκδήλωση οργής της φτωχής λευκής 

Αμερικής, ενάντια σε ένα σύστημα που βρίσκεται σε παρακμή, που παράγει εργασιακή επισφάλεια, αυξάνει τα χρέη των νοικοκυριών, οδηγεί πληθώρα πολιτών στην φτώχια και την περιθωριοποίηση. Σαφώς η οργή αυτή στράφηκε αναπόφευκτα εναντίον των πολιτικών δυνάμεων του αστικού φιλελευθερισμού που διαχειρίστηκαν μέχρι τώρα την κρίση του συστήματος, φροντίζοντας να σώσουν τις τράπεζες και να στηρίξουν τους μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους σε βάρος της μάζας του φορολογούμενου λαού.

«Μερική απασχόληση» για μερική… ζωή

 

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ • 11 Νοεμβριου 2016 

 

Το 61,6% των προσλήψεων που έγιναν κατά τη διάρκεια του πρώτου δεκάμηνου (Ιανουάριος- Οκτώβριος 2016) αφορούσαν σε θέσεις μερικής απασχόλησης, ή εκ περιτροπής εργασίας. Τα στοιχεία προέρχονται από το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ του υπουργείου Εργασίας και αποτυπώνουν ένα μέρος μόνον, της εργασιακής ζούγκλας που δημιουργούν οι μνημονιακές πολιτικές. Η πλήρης εικόνα είναι ακόμα χειρότερη αν λάβει κανείς υπόψη το καθεστώς της απόλυτης ασυδοσίας των εργοδοτών στις προσλήψεις και τις απολύσεις, που τροφοδοτείται και ενισχύεται από την επίσημη κρατική πολιτική της «απελευθέρωσης» της αγοράς εργασίας.

Σκοτάδι και φως

Περί «σκοτεινής εποχής» κάνει λόγο η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ «Αυγή» στο χτεσινό πρωτοσέλιδό της, που σχολιάζει την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ. Εύλογα μπορούμε να αναρωτηθούμε τι θα έλεγε αν έβγαινε η Κλίντον. «Φωτεινή εποχή»; 

Το πιθανότερο. Τα περί σκότους και φωτός που αναπαράγει ο ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθούν να συσκοτίσουν ότι στην πραγματικότητα τόσο οι φωτεινοί όσο και οι σκοτεινοί εκπρόσωποι του αμερικανικού κεφαλαίου δεν αλλάζουν σε τίποτα ουσιαστικό σε σχέση με τη στήριξη της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, σε σχέση με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια που υπηρετούν, παρά τις όποιες διαφορές τους.

 

 Εξάλλου, η «Αυγή» εγκαλεί τη σοσιαλδημοκρατία, αμερικάνικη και ευρωπαϊκή, για το ότι κινδυνεύει να χάσει τη δυνατότητα, αυτή να παίξει το ρόλο που παίζουν σήμερα οι διάφοροι Τραμπ, δηλαδή να αναδειχθεί σε δύναμη στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης, των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, ταυτόχρονα με τη χειραγώγηση εργατικών - λαϊκών μαζών. 

 

Γι' αυτό σημειώνει ότι θα έπρεπε να προωθηθεί ο Σάντερς αντί της Κλίντον, γι' αυτό καλεί «Γάλλους σοσιαλιστές, Γερμανούς και Αυστριακούς σοσιαλδημοκράτες, να μάθουν από το πάθημα των Δημοκρατικών» και να κινηθούν ...πιο αριστερά. 

 

Είναι ζήτημα, οι λαοί, οι εργαζόμενοι να μην εγκλωβίζονται στους νέους γύρους κυβερνητικών εναλλαγών, στα νέα ψεύτικα διλήμματα που ορθώνονται μπροστά τους, γι' αυτό χρειάζονται ΚΚ που δεν θα εγκλωβίζονται στην αστική πολιτική, στο όνομα του μικρότερου κακού, αλλά θα δουλεύουν για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, θα κατευθύνουν την εργατική - λαϊκή αγανάκτηση και οργή στην οργανωμένη πάλη σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

 

Δήμος Καισαριανής: Ανεπιθύμητος ο Ομπάμα

Το Δημοτικό Συμβούλιο της Καισαριανής  «συντάσσεται με το λαϊκό αίσθημα και τους φορείς του κινήματος που έχουν κηρύξει ανεπιθύμητο τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα». 

Ολόκληρο το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου: 

Τώρα, ας πανηγυρίσουμε…

Ατέχνως

Τώρα μπορούμε να πανηγυρίσουμε.

Μπορούμε να μαζευτούμε οι καλοί της γης, να αγκαλιαστούμε στα συντρίμια του τείχους.

Να ποδοπατήσουμε τα χαλάσματα αυτού που τόσο βίαια μας χώριζε.
Τώρα μπορούμε να γιορτάσουμε.

Πάνε χρόνια τώρα που τέλειωσε η πολιορκία του κακού και άνοιξαν τα διόδια του ελεύθερου κόσμου.

Κι ο κόσμος πια αναπνέει, σκέφτεται και ψωνίζει ελεύθερα.
Τώρα μπορούμε να χαμογελούμε…

Ποζάροντας μπροστά στους ντυμένους φρουρούς που θυμίζουν πως κάποτε η πόλη και ο κόσμος χωρίζονταν στα δυο.
Τώρα μπορούμε να εγκατασταθούμε όπου θέλουμε.

Τώρα οι άστεγοι μπορούν ελεύθερα να επιλέξουν σε ποιο παγκάκι θα κοιμηθούν χωρίς κάποιο τείχος να καθορίζει τον τομέα του. Τώρα το χιόνι σκεπάζει τα σύνορα κι όταν λιώνει τα σκεπάζουν οι απόκληροι νεκροί.

Μάντεψε ποιος...

«Σαρώνονται και δεν ξέρουν πού να κρυφτούν κατεστημένα κέντρα και δημοσκόποι με τις προβλέψεις τους». «Η ανατροπή στις ΗΠΑ για όλο τον κόσμο μάλλον πρέπει να θεωρηθεί ανάλογη της ανατροπής που έχει προκαλέσει το ΒREXIT στις ευρωπαϊκές εξελίξεις (...) Η κατάρρευση διεθνώς των χρηματιστηρίων, μετά τη νίκη Τραμπ, δείχνει τους φόβους, αν όχι και τον τρόμο, του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου απέναντι σε αβέβαιες εξελίξεις (...) Δεν είναι λίγοι, πάντως, εκείνοι που θεωρούν ότι οι παλιές σταθερές της νεοφιλελεύθερης "παγκοσμιοποίησης" κλονίζονται και ότι η παγκόσμια τράπουλα θα ανακατευθεί πολύ δραστικά». 

 

Ποιος να 'ναι άραγε αυτός που κουνάει όλο ενθουσιασμό την ουρά του για τη νίκη του Τραμπ στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ; 

 

Μήπως η ναζιστική Χρυσή Αυγή, που μίλησε επίσης για τη «βαριά κατάθλιψη και περισυλλογή (που) έχουν πέσει από τα ξημερώματα οι διεθνείς τοκογλύφοι και τα εγχώρια τσιράκια τους, που όλο αυτόν τον καιρό προπαγάνδιζαν υπέρ της Χίλαρι Κλίντον» και τη «νίκη των δυνάμεων που μάχονται την παγκοσμιοποίηση»; 

 

Οχι. 

 

Πρόκειται για την «Ισκρα», την ιστοσελίδα της ΛΑΕ. Εμείς πάλι δεν ξέρουμε για τα «κατεστημένα κέντρα», αλλά σίγουρα εκείνο που δεν κρύβεται με τίποτα είναι η ξετσίπωτη προσπάθεια, και μάλιστα με «αριστερό» φερετζέ, οι εργαζόμενοι να στοιχηθούν με σχεδιασμούς τμημάτων της αστικής τάξης. 

 

Είτε εκφράζονται από την ηττημένη Κλίντον, είτε (στην προκειμένη περίπτωση) από τον νικητή Τραμπ...