Ο επαναστατικός χαρακτήρας μιας ώριμης επαναστατικής δύναμης

 

Κείμενο του Αντώνη Μαλάμη

Η συζήτηση για τον χαρακτήρα του ΚΚΕ, ιδιαίτερα με αφορμή επετείους όπως αυτή της Μεταπολίτευσης, δίνει την ευκαιρία σε μερικούς να αμφισβητήσουν τον χαρακτήρα του, παρουσιάζοντας το σαν μια δύναμη ενσωματωμένη στο σύστημα.

Κόντρα λοιπόν σε αυτές τις απόψεις ας δούμε πως κάποιος μπορεί να εξηγήσει σε φίλους -ανθρώπους που δεν είναι μέλη του κόμματος, αλλά παρακολουθούν την πολιτική ζωή- τι είναι αυτό που κάνει το ΚΚΕ μια συγκροτημένη και συνεπή δύναμη, άξια για να την επιλέξει κανείς και να πορευτεί μαζί της.

Η απάντηση δεν βρίσκεται σε χαρακτηρισμούς ετικέτες η αφηρημένες διακηρύξεις. Βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο συνδέονται τα λόγια, η ιστορική πείρα και η ίδια η κοινωνική αναφορά των ανθρώπων του.

Η τεκμηρίωση του επαναστατικού χαρακτήρα του ΚΚΕ -όχι ως μιας αφηρημένης διακήρυξης προθέσεων, αλλά ως μιας ζώσας πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας- δεν εδράζεται σε θεωρητικές εικασίες, αλλά στον τρόπο με τον οποίο το ίδιο το Κόμμα συμπυκνώνει τη θεωρία, την ιστορία και την καθημερινή δράση του μέσα στα επίσημα ντοκουμέντα του.

Οι επικριτές που αμφισβητούν τη συνέπεια του ΚΚΕ στον στόχο της καταγραφής και οργάνωσης της πάλης για την εργατική εξουσία προσπερνούν την ουσία: το πώς αλληλεπιδρούν η ιδεολογία, η ιστορική πείρα, ο πολιτισμός, η διεθνιστική ανάλυση και, πάνω απ' όλα, η ίδια η προέλευση των μελών του.

Ποιος πληρώνει...το μάρμαρο;

 

170 εργαζόμενοι μένουν στον δρόμο από τη μια μέρα στην άλλη, μετά το λουκέτο στην αλυσίδα σούπερ μάρκετ «Mere». Ο λόγος; Το τελευταίο πακέτο κυρώσεων της ΕΕ στη Ρωσία, που αφορά μεταξύ άλλων τον ιδιοκτήτη της παραπάνω επιχείρησης. Ο ίδιος, αν και μετράει μερικά κλειστά καταστήματα στην Ελλάδα, απολαμβάνει κάπου τα κέρδη από τις επενδύσεις του, ενώ οι εργαζόμενοι μένουν «στον αέρα». Σε μια άλλη επιχείρηση, την «Texan», με τα «πράσινα σπιτάκια» της ανακύκλωσης, εκατοντάδες εργαζόμενοι μετράνε τα αποτελέσματα της «σταθερότητας» ...στην εργασιακή ανασφάλεια. Ο λόγος; Η συγκεκριμένη πολυδιαφημισμένη επένδυση της «κυκλικής οικονομίας», που την είχε εγκαινιάσει η κυβέρνηση μαζί με τον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ Τζ. Πάιατ, εμπλέκεται σε έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για υπερκοστολογήσεις κ.λπ. Και, ως γνωστό, τα κέρδη πάνε στον ιδιοκτήτη αλλά οι «περιπέτειες» φορτώνονται στους εργαζόμενους. Αντίστοιχες είναι οι επιπτώσεις και σε μεγάλα τμήματα βιοπαλαιστών αγροτών, αφού το ρωσικό εμπάργκο - ως αντίμετρο στις ευρωπαϊκές κυρώσεις - φέρνει στέρηση εισοδήματος για μια σειρά καλλιέργειες εδώ και χρόνια.

Μπορεί τα παραπάνω να «ακουμπούν» επιμέρους τμήματα εργαζομένων και βιοπαλαιστών, τα αποτελέσματα όμως των ανταγωνισμών, των αντιθέσεων, των επιχειρηματικών και γεωπολιτικών συγκρούσεων τα βιώνει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όλος ο λαός, ειδικά στην πολεμική εποχή του καπιταλισμού. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ενέργειας: Από τη μια η «πράσινη μετάβαση» και από την άλλη η ενεργειακή «διαφοροποίηση», όπου πρωτοστατεί η Ελλάδα, φέρνουν την εγκατάλειψη πηγών όπως ο λιγνίτης ή το ρωσικό φυσικό αέριο, με στροφή στις πανάκριβες ΑΠΕ και στο αμερικανικό LNG. Η «σταθερότητα» των θυσιών δίχως τέλος από τον λαό για τα κέρδη του κεφαλαίου έχει και την άλλη όψη της. Είναι χαρακτηριστικό ότι η κυβέρνηση σήκωσε «μπαϊράκι» στην ΕΕ, απειλώντας να μπλοκάρει το τελευταίο πακέτο κυρώσεων ενάντια στη Ρωσία αν δεν εξασφαλιζόταν «ασυλία» σε Ελληνες εφοπλιστές για να συνεχίσουν να μεταφέρουν ρωσικό LNG σε τρίτες χώρες. Τελικά η «εξαίρεση» εξασφαλίστηκε, αποδεικνύοντας ότι όταν διακυβεύονται τα εκατομμύρια κέρδη μιας χούφτας παράσιτων το κράτος αποδεικνύεται «αποφασιστικό» και η ΕΕ «ευέλικτη». Οταν όμως παίζονται το εισόδημα και η επιβίωση για εργαζόμενους και βιοπαλαιστές, εκεί ορθώνονται οι απαράβατοι κανόνες και οι ...θέσεις αρχών της οικονομίας της αγοράς και του κέρδους.

Πλαταμώνας Πιερίας.

 

Που αναπτύσσεται χρόνο με το χρόνο όχι σε υποδομές αλλά σε καταστήματα κυρίως εστίασης που έχουν κάνει κατάληψη σχεδόν σε όλο το παραλιακό μέτωπο.

 

Εκτός από το κάστρο δεν έχει κάτι άλλο να δείξει, ο παλιός σταθμός και η γραμμή μέχρι την γαλαρία (ίσος από τα ομορφότερα περάσματα τρένου στην Ελλάδα) θα παραχωρηθούν για αξιοποίηση καφέ εστιατόρια το ένα, δρόμος ήπιας κυκλοφορίας το άλλο, η γαλαρία είναι καφέ μπαρ εδώ και χρόνια.

 

Η παραλία είναι απρόσιτη για άτομα με ειδικές ανάγκες ΑμεΑ, όπως και γενικότερα η μετακίνηση τους στον οικισμό. Σε όλο το παραλιακό μέτωπο υπάρχει μια κατασκευή για ΑμεΑ στην άκρη της παραλίας κοντά στο λιμάνι, που μάλλον έγινε για γίνει ίσος λόγω κάποιας επιδότησης και για της ανάγκες αυτών των ανθρώπων και σίγουρα δεν αλλοιώνει την εικόνα της ανάπτυξης της ξαπλώστρας και του τραπεζιού στο κύμα. 

Δύο δρόμοι

 

Πηγή: Associated Press

Οι «Financial Times» αποκαλύπτουν ότι το Ιράν σχεδίαζε να απαντήσει άμεσα στην ουκρανική επίθεση στην Κασπία, βάζοντας στο στόχαστρο λιμάνια της Ουκρανίας ή και το Κίεβο. Το σχέδιο πάγωσε προσωρινά «μετά από παρεμβάσεις» που δεν διευκρινίζονται... Παραμένουν όμως σε ισχύ οι ιρανικές προειδοποιήσεις ότι η ουκρανική επίθεση δεν θα μείνει αναπάντητη.

Η Σαουδική Αραβία για πρώτη φορά μαζί με τους Αμερικανούς συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον ιρανικών στόχων και μάλιστα στο έδαφος μιας τρίτης χώρας, του Ιράκ. Για αντίποινα, αμερικάνικες βάσεις στην Ιορδανία βρέθηκαν στο στόχαστρο των Ιρανών, επίσης για πρώτη φορά από την κλιμάκωση του πολέμου τον περασμένο Φλεβάρη.

Η Αίγυπτος έγινε για πρώτη φορά στόχος επίθεσης με drone, όταν σε λιμάνι της χτυπήθηκαν πλοία και ενεργειακές υποδομές. Στην ίδια λίστα με τους αιγυπτιακούς στόχους που διακινούν φιλο-ιρανικές στρατιωτικές οργανώσεις, υπάρχουν οι βάσεις της Σούδας και της Αλεξανδρούπολης. Οι Χούθι της Υεμένης απειλούν να μετατρέψουν την Ερυθρά σε νέα στενά του Ορμούζ, ακόμα και με την επιβολή διοδίων σε «δυτικά» πλοία, βάζοντας νέα φωτιά στους ανταγωνισμούς, σε μια περιοχή που επιχειρεί η πολεμική αποστολή «Ασπίδες» της ΕΕ, υπό ελληνική διοίκηση.

Στην Πολωνία ανακαλύφθηκε κρατήρας από πρόσκρουση πυραύλου που καταγγέλλεται πως είναι από ρωσικό πύραυλο, ενώ οι επιθέσεις σε πλοία (και του ελληνόκτητου στόλου) που σχετίζονται με μεταφορά ρώσικου LNG πυκνώνουν στη Μαύρη Θάλασσα. Μαζί και η στοχοποίηση ρωσικών εμπορικών (και όχι μόνο) στη Μεσόγειο από Ουκρανούς και Ευρωπαίους, όπως έδειξε το drone που ξεβράστηκε στη Λευκάδα.