RIZOSPASTIS |
Οι ίδιοι, λοιπόν, που ευθύνονται για τα προβλήματα των εργαζομένων, αξιοποιούν τη ΔΕΘ για να αναβαπτιστούν, να παρουσιαστούν ως «μεσσίες» και «σωτήρες» του λαού. Για να πουλήσουν το παραμύθι ότι τάχα κάπου μπορεί να συναντηθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου με τις ανάγκες των εργαζομένων.
Σε αυτό το πλαίσιο, έχουμε δει «πράγματα και θαύματα». Αυτούς που έκοψαν τις συντάξεις, να τις ξανατάζουν. Να μοιράζουν κουπόνια για την ακρίβεια, να ανακοινώνουν θέσεις εργασίας, ανάπτυξη και ευημερία για όλους. Κυβερνητικά προγράμματα που διατυμπάνιζαν ότι θα καταργούσαν μνημονιακούς νόμους, θα ανέτρεπαν τα μέτρα λιτότητας και την «ανθρωπιστική κρίση». Κυβερνήσεις να υπόσχονται ως «προσωρινή» την ισχύ μεγάλων αντεργατικών μεταρρυθμίσεων, αστικά κόμματα και διαχειριστικά «αποκόμματα» με το βλέμμα στη χειραγώγηση των εργαζομένων και στην υφαρπαγή της ψήφου τους, να διαγωνίζονται για τα «μάτια του κεφαλαίου», να ανακηρυχτούν οι καλύτεροι διαχειριστές για τα συμφέροντά του, να εγγυώνται την εξασφάλιση της καπιταλιστικής ομαλότητας.
Ολα στο «μπλέντερ» για να δημιουργηθεί μια εικονική πραγματικότητα που θα παραπλανήσει τους εργαζόμενους, θα εξασφαλίσει την αναμονή, τη συναίνεση στην αντιλαϊκή πολιτική και στα «κοστολογημένα προγράμματά» τους.
Ολοι αυτοί θέλουν τον εργαζόμενο να μένει παθητικός θεατής, για να μπορούν να του πλασάρουν την άποψη ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να επιλέγουν κάποιον από το σινάφι της διαχείρισης, μπας και εξασφαλιστεί το «μικρότερο» κακό.
Η συσσωρευμένη όμως πείρα των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων επιβεβαιώνει ότι όσο εγκλωβίζονται στην αναμονή λύσεων από κυβερνήσεις και κόμματα του συστήματος, τόσο θα πολλαπλασιάζονται και θα οξύνονται τα προβλήματα της εργατικής - λαϊκής οικογένειας.
Γι' αυτό, οι εργαζόμενοι, ο απλός λαός πρέπει να περάσει από τη θέση του παθητικού θεατή των εξελίξεων, στη θέση του πρωταγωνιστή, που θα διαμορφώσει τις προϋποθέσεις για να προκύψουν νέα δεδομένα, να επιβάλει με τον αγώνα του τα δικά του «θέλω» για το σύνολο της ζωής του.
Το πανεργατικό παλλαϊκό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη στις 5 Σεπτέμβρη, που οργανώνεται από ταξικά συνδικάτα και συνδικαλιστικές οργανώσεις που έδωσαν μεγάλες μάχες το προηγούμενο διάστημα, πρώτα απ' όλα θέτει την πιο καταλυτική προϋπόθεση για να δει ο λαός αποτελέσματα, ακόμα και νίκες, που θα δρομολογήσουν και τις μεγάλες ανατροπές προς όφελος της ζωής του. Οι εργαζόμενοι με τα συνδικάτα τους, με τις διεκδικήσεις τους, θέτοντας στο επίκεντρο τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες, να πρωταγωνιστήσουν στην εφ' όλης της ύλης σύγκρουση με την πολιτική του κεφαλαίου, με το σύστημα που υπηρετεί τα κέρδη και τις δυνάμεις που το στηρίζουν.
Αυτό που θέλουν να αποφύγουν όπως ο «διάολος το λιβάνι» όλες οι κυβερνήσεις και η σημερινή της ΝΔ, τα κόμματα του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, πρέπει να το επιδιώξουν με όλες τους τις δυνάμεις οι εργαζόμενοι, ο απλός λαός. Την οργάνωση και τον ταξικό αγώνα, που θα στοχεύει στην καρδιά του πραγματικού αντιπάλου, την εξουσία του κεφαλαίου.
Ο οργανωμένος λαός, η πάλη με επίκεντρο τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες, τροφοδοτούν τον δρόμο ώστε οι εργαζόμενοι να κάνουν πραγματικότητα την προοπτική να ζήσουν με βάση τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα, με βάση τον πλούτο που παράγουν με τη δουλειά τους. Αυτό είναι που πραγματικά προκαλεί τη μεγάλη ανησυχία και χτυπάει τον συναγερμό σε όλες τις δυνάμεις του συστήματος σε πολιτικό επίπεδο και στους ανθρώπους τους μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα.
Οσο αισθάνονται ότι έχουν τον λαό στο χέρι δεν ανησυχούν, συνεχίζουν το αντεργατικό τους έργο από εκεί που σταματούν οι προηγούμενοι.
Στη Θεσσαλονίκη στις 5 Σεπτέμβρη, με τη μαζική συμμετοχή χιλιάδων εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, νεολαίας, αγροτών, γυναικών, όλοι αυτοί που βρίσκονται απέναντι στον λαό και είναι στήριγμα των μεγαλοεργολάβων, των μονοπωλιακών ομίλων, των εφοπλιστών και των βιομηχάνων, θα ανησυχήσουν.
Η προετοιμασία που γίνεται από τα συνδικάτα για την επιτυχία του πανελλαδικού συλλαλητηρίου στη Θεσσαλονίκη επιβεβαιώνει ότι υπάρχουν προϋποθέσεις για να ξεπεραστούν ακόμη και οι πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις μαζικής συμμετοχής.
Η εκτίμηση αυτή δεν είναι αυθαίρετη. Πατάει στην πείρα των αγώνων μας, που δείχνει ότι ο κάθε αγώνας για το μικρότερο ή μεγαλύτερο ζήτημα, η σταθερή παρέμβαση στους χώρους δουλειάς, οι μεγάλοι σταθμοί της ταξικής πάλης και οι σημαντικές πρωτοβουλίες που ενοποιούν τον προσανατολισμό της πάλης, συμβάλλουν πάντα και τροφοδοτούν τους επόμενους αγώνες. Φέρνουν την εργατική τάξη σε καλύτερη θέση να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις της ταξικής πάλης.
Οι οικοδόμοι, για παράδειγμα, θα δώσουν με νέα δεδομένα τη μάχη για την υπογραφή της νέας ΣΣΕ, έχοντας στη φαρέτρα τους τη συμμετοχή σε ένα πανελλαδικό συλλαλητήριο που θα καταγραφεί στη λαϊκή συνείδηση ως ένας μεγάλος εργατικός αγώνας. Ως μια απάντηση απέναντι στη συνολική επίθεση στη ζωή των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων από την πολιτική για τα κέρδη των λίγων.
Με νέα δεδομένα θα αντιμετωπιστεί και η λογική, που καλλιεργείται από τη μεγαλοεργοδοσία και τις δυνάμεις της σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο, που λέει ότι οι αγώνες είναι ξεπερασμένοι, δεν φέρνουν αποτελέσματα, ότι δεν μπορούν να αναιρεθούν οι σταθερές της καπιταλιστικής οικονομίας, ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να έχουν μισθούς που να ικανοποιούν τις ανάγκες των οικογενειών τους, Συλλογικές Συμβάσεις υποχρεωτικές για όλους, συντάξεις και όχι φιλοδωρήματα, 13η και 14η σύνταξη, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, δημόσια Υγεία και Πρόνοια υψηλού επιπέδου, ασφάλεια στους χώρους δουλειάς για να μη σακατεύονται και να μη σκοτώνονται κάθε μέρα, δικαίωμα στη στέγη, στην Εκπαίδευση για τα παιδιά τους που αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα για τα κέρδη των λίγων.
Το συλλαλητήριο, που προετοιμάζουμε καθημερινά με πολύμορφες παρεμβάσεις των συνδικάτων, θα απελευθερώσει νέες δυνατότητες για την ενίσχυση των συνδικάτων, τη μαζικοποίησή τους. Δεν είναι μόνο ότι θα ανησυχήσει το κεφάλαιο και τις δυνάμεις του, αλλά ότι θα δώσει ανάσα αισιοδοξίας και αυτοπεποίθησης στους εργαζόμενους, θα πολλαπλασιάσει θετικά παραδείγματα της δράσης.
Η ίδρυση δύο εργοταξιακών πρωτοβάθμιων σωματείων στον κλάδο των Κατασκευών τους τελευταίους μήνες, μπορεί να αποδειχθεί μια αφετηρία για την ίδρυση επόμενων σε μεγάλους χώρους δουλειάς.
Επίσης, τα αποτελέσματα των αρχαιρεσιών σε δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, σε πρωτοβάθμια σωματεία, όπου καταγράφεται αύξηση συμμετοχής, δυνάμωμα της ταξικής γραμμής, βελτίωση και ανατροπές του αρνητικού συσχετισμού δύναμης και εμφανίζεται νέα δυναμική, ενισχύουν το ρεύμα ριζοσπαστικοποίησης, αμφισβήτησης της πολιτικής του κεφαλαίου, αφήνουν μετέωρους τους συνδικαλιστές των κυβερνήσεων και του κεφαλαίου που πασχίζουν να σώσουν ό,τι μπορούν.
Τα θετικά αποτελέσματα που κερδίζονται από τους αγώνες, διαπαιδαγωγούν νέες δυνάμεις της εργατικής τάξης στον αγώνα και τον ταξικό προσανατολισμό.
Συνδέουν τους αγώνες του σήμερα με την προοπτική της ανατροπής του συστήματος της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και των πολέμων. Για να κερδίσουν οι εργάτες, για να ζήσουν οι εργατικές οικογένειες όπως τους αξίζει κι έχουν ανάγκη, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Πρέπει οι εργάτες να κουμαντάρουν, για λογαριασμό των δικών τους συμφερόντων και αναγκών, τον πλούτο που παράγουν.
Το επίπεδο οργάνωσης των εργαζομένων στα συνδικάτα, ο βαθμός κινητοποίησης δυνάμεων, η απόσπαση από τη λογική της αναποτελεσματικότητας, της μοιρολατρίας, μπορούν να αλλάξουν πιο πλατιά και πιο γρήγορα το επόμενο διάστημα. Σε περισσότερους κλάδους, σε μεγάλους χώρους δουλειάς.
Οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες έχουμε μεγάλη ευθύνη και καθήκον να αξιοποιήσουμε όλες τις δυνατότητες που υπάρχουν. Τα πράγματα δεν μένουν ακίνητα, τα δεδομένα μπορούν να αλλάξουν με την παρέμβασή μας.
Η δυσαρέσκεια, που δικαιολογημένα νιώθουν οι εργαζόμενοι, πρέπει να συναντηθεί με τον ταξικό αγώνα, με την επαναστατική προοπτική του ΚΚΕ απέναντι στα οξυμένα προβλήματα που έχουν την ίδια αιτία, τον ίδιο κοινό παρονομαστή. Την καπιταλιστική εκμετάλλευση, το σύστημα των κερδών για τους λίγους.
Η ανασφάλεια, η αβεβαιότητα, ο προβληματισμός για το αύριο της ζωής των πολλών, των εργατικών - λαϊκών οικογενειών πρέπει να απαντηθεί στην πράξη, με τον λαό δίπλα στην προοπτική της εφ' όλης της ύλης σύγκρουσης με τη γραμμή του κεφαλαίου.
Ο,τι απειλεί τη ζωή των πολλών, ό,τι την οδηγεί στο αδιέξοδο από τους κινδύνους των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της εμπλοκής, από την ακρίβεια και τη φοροληστεία, από τα χαμηλά μεροκάματα, μισθούς, τροφοδοτεί την κερδοφορία των λίγων.
Αλλάζουμε τα δεδομένα, δημιουργούμε όρους και προϋποθέσεις ο λαός να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων. Ο ρόλος και η παρέμβαση των κομμουνιστών και των κομμουνιστριών προς αυτήν την κατεύθυνση είναι ο καταλύτης που μπορεί να επιταχύνει θετικές εξελίξεις.
Γιάννη ΤΑΣΙΟΥΛΑ*
*Ο Γ. Τασιούλας είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου