Το πέρασμα Μητσοτάκη και Τσίπρα από τη ΔΕΘ και η ομιλία Ανδρουλάκη στην Κρήτη δίνουν ακόμα πιο καθαρά την εικόνα του κοινού αντιλαϊκού προγράμματος των κομμάτων που ανταγωνίζονται για την κυβερνητική εναλλαγή.
Είναι τόσες οι ομοιότητες ακόμα και στα επιμέρους, που κατηγορεί ο ένας τον άλλον ότι κλέβει από το πρόγραμμά του!
Όλοι τους διαβεβαιώνουν ότι είναι «κοστολογημένα» ακόμα και τα ελάχιστα που παρουσιάζουν ως ανταπόδοση τάχα στα λαϊκά στρώματα, για να μην κινδυνέψει η δημοσιονομική «ευστάθεια» και «μπει ξανά η χώρα σε περιπέτειες».
Ούτε λίγο ούτε πολύ, ενοχοποιούν αναδρομικά τον λαό και τις διεκδικήσεις του για τη βαθιά καπιταλιστική κρίση της περασμένης δεκαετίας, όπως έκαναν και τότε για να νομιμοποιήσουν τα μνημόνια που ψήφισαν όλοι μαζί.
Στην πραγματικότητα, οι εξαγγελίες τους είναι συνέχεια της ίδιας άγριας πολιτικής: Σταθερότητα για το κεφάλαιο που πληρώνει με θυσίες ο λαός, σε ανάπτυξη και κρίση της οικονομίας.
Όλοι τους συμφωνούν ότι για να υπάρξει «μέρισμα» για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους βιοπαλαιστές αγρότες και ΕΒΕ, τη νεολαία, θα πρέπει πρώτα να μεγαλώσει η πίτα της καπιταλιστικής ανάπτυξης.
