Η περιφέρεια Αττικής καυχιέται για συνδρομή στις πυρκαγιές με μέσα που δεν έχει!

 

Από την καταστροφική πυρκαγιά στο Πόρτο Γερμενό

Σε ανάρτηση του σε σελίδα που διατηρεί σε Μέσο Κοινωνικής Δικτύωσης ο περιφερειάρχης Αττικής και στέλεχος της ΝΔ, Νίκος Χαρδαλιάς, αναφέρει ότι δεν έχει εμφανιστεί στα ΜΜΕ αυτές τις μέρες γιατί η Περιφέρεια Αττικής δρα επί του πεδίου συνδράμοντας το μηχανισμό του κεντρικού κράτους. Μάλιστα, παραθέτει και νούμερα από υδροφόρες, μηχανήματα έργου και λοιπά οχήματα που όμως δεν έχει!

Η μεγαλύτερη Περιφέρεια της χώρας, δεν έχει στην ιδιοκτησία της ούτε μια υδροφόρα και καταβάλλει διαχρονικά εκατομμύρια ευρώ για την αποζημίωση αναμονής υδροφόρων ιδιωτών. Είναι χαρακτηριστικό ότι για την αντιπυρική περίοδο 2026 έχει προϋπολογιστεί το ποσό των 4 εκατομμυρίων ευρώ για μίσθωση μηχανημάτων έργου και οχημάτων. Οι εργολάβοι σε απλά ελληνικά βλέπουν φωτιά, χιονιά, πλημμύρες και τρίβουν τα χέρια τους...

Επιπλέον, στις υπηρεσίες Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Αττικής υπηρετούν συνολικά 29 εργαζόμενοι (!!). Επιπρόσθετα, στους 66 δήμους της Αττικής για δράσεις πυροπροστασίας δίνονται για το 2026 συνολικά 9.540.000 ευρώ.

Με τα χρήματα αυτά οι δήμοι καλούνται να κάνουν ένα πλήθος εργασιών από προληπτικούς καθαρισμούς της βλάστησης σε περιοχές ιδιαίτερης προστασίας (άλση, πάρκα, κατασκηνώσεις) έως ενίσχυση εθελοντικών δράσεων με προμήθεια εξοπλισμού (βυτιοφόρα, γεννήτριες, ασύρματοι) και πολλά άλλα που απαιτούν κονδύλια.

Ουκρανία - Μ. Ανατολή: Ακόμα πιο κοντά το ενδεχόμενο να ενωθούν τα μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου

 

Αποκορύφωμα η ουκρανική επίθεση σε πλοίο ιρανικών συμφερόντων στην Κασπία | Αυξάνονται οι κρίκοι που οδηγούν στη διαμόρφωση ενός ενιαίου πολεμικού μετώπου | Υπόβαθρο η σύγκρουση ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία

 

 

Η εμπλοκή του καθεστώτος Ζελένσκι στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής, στο πλευρό των ΗΠΑ και των συμμάχων τους ενάντια στο Ιράν, αναδεικνύεται σε ένα νέο, ιδιαίτερα επικίνδυνο στοιχείο της κλιμάκωσης των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων.

Σε συνδυασμό και με άλλες εξελίξεις, που περιγράφονται αναλυτικά στον πίνακα - χρονολόγιο που δημοσιεύει ο «Ριζοσπάστης» και αναδημοσιεύουμε, έρχεται να επιβεβαιώσει ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος περνάει σε μια καινούργια φάση, όπου ο κίνδυνος γενίκευσης των δύο βασικών μετώπων και κυρίως ενοποίησής τους είναι πιο ορατός από ποτέ.

Η ουκρανική επίθεση σε ιρανικό εμπορικό πλοίο στην Κασπία, οι καταγγελίες του Ιράκ για δράση ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών στο έδαφός του και οι απειλές της Τεχεράνης για αντίποινα είναι πρόσθετα στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι οι δύο βασικές εστίες, σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, διαπλέκονται όλο και περισσότερο.

Κάτω από αυτές τις εξελίξεις, ευρωατλαντικά επιτελεία και «δεξαμενές σκέψης» ομολογούν τώρα ότι οι συγκρούσεις αυτές δεν μπορούν να εξετάζονται ως ανεξάρτητες «περιφερειακές» κρίσεις και ότι αποτελούν αλληλοσυνδεόμενα θέατρα μιας ευρύτερης σύγκρουσης, με υπόβαθρο τη «μητέρα των μαχών», τον ανταγωνισμό δηλαδή ΗΠΑ - Κίνας και των συμμάχων τους για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Σ' αυτήν την κατεύθυνση εξετάζουν και την πορεία ενοποίησης των πολεμικών μετώπων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, που όπως όλα δείχνουν επιταχύνεται.

Αλλωστε, οι πολεμικές συγκρούσεις και το πραγματικό τους υπόβαθρο, δηλαδή η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου που αναπαράγει τις καπιταλιστικές κρίσεις και οι ανταγωνισμοί για την αναδιανομή αγορών, δρόμων και σφαιρών επιρροής, συγκροτούν ένα ενιαίο πεδίο αντιπαράθεσης και συνέχεια των ανταγωνισμών στην «ειρηνική» περίοδο του καπιταλισμού.

Ταυτόχρονα οι εξελίξεις σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή επιδρούν ευρύτερα στον παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων, αλλά και στις αντιθέσεις που οξύνονται μέσα στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο.

Για παράδειγμα οι Ευρωπαίοι ΝΑΤΟικοί θέλουν μεγαλύτερη δέσμευση των ΗΠΑ στον πόλεμο της Ουκρανίας, και αντίστροφα οι ΗΠΑ εξαρτούν ακόμα και το μέλλον της ευρωατλαντικής συμμαχίας από την εμπλοκή των Ευρωπαίων συμμάχων τους στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής. Ενα πλέγμα ανειρήνευτων ανταγωνισμών, αλλά και συμμαχικών συμφερόντων που συγκλίνουν και αποκλίνουν, σπρώχνει τις εξελίξεις σε ανεπίστρεπτη πορεία κλιμάκωσης...

Εύσημα

 

«Ηρωες» βαφτίζει η κυβέρνηση τους πυροσβέστες που έχασαν τη ζωή τους στο Ρέθυμνο και το Γύθειο, ένας από αυτούς εποχικός. Οταν βέβαια οι πυροσβέστες διαδήλωναν για τα αυτονόητα στο υπουργείο «Κλιματικής Αλλαγής», η κυβέρνηση δεν είχε κανένα πρόβλημα να ξυλοφορτώσει τους «ήρωες» και να απορρίψει όλα τα αιτήματά τους, επειδή παρέκκλιναν των δημοσιονομικών περιορισμών και στόχων. Ηρωες ήταν για τον προπαγανδιστικό μηχανισμό του κράτους και οι υγειονομικοί την περίοδο της κρίσης, που χάρη στη δική τους ανιδιοτελή προσφορά και αυτοθυσία σώθηκαν εκατοντάδες ζωές στο διαλυμένο σύστημα Υγείας. Σήμερα όμως που διεκδικούν τα αυτονόητα (προσλήψεις και σύγχρονες υποδομές) η κυβέρνηση τους χαρακτηρίζει «συμμορία της μιζέριας» και προσπαθεί να απαξιώσει και να συκοφαντήσει τις δίκαιες διεκδικήσεις τους, που αφορούν όλο τον λαό. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά με τον νέο δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα σφίγγει κι άλλο τον κλοιό γύρω απ' όποιον καταγγέλλει την αντιλαϊκή πολιτική και διεκδικεί, με στόχο να διασφαλίζεται απαρέγκλιτα η λειτουργία του αστικού κράτους προς όφελος του κεφαλαίου και της κερδοφορίας του. Είναι πρόκληση, λοιπόν, τα μοιρολόγια για τους πυροσβέστες και τα ευχολόγια να μην ξανασυμβεί άλλο τέτοιο κακό. Η διεκδίκηση της ίδιας της ζωής περνάει για τους εργαζόμενους μέσα από τη σύγκρουση με το αντιλαϊκό κράτος, κόντρα στις φοβέρες, τις απειλές και τα υποκριτικά χτυπήματα στην πλάτη. Αυτή η επιλογή είναι το μεγαλύτερο εύσημο στη σημερινή εποχή και όχι τα ξεδιάντροπα καλοπιάσματα της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων.

Ποιους αφορά ο κομμουνισμός;

Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ με την Ελένε Βάιγκελ και άλλους συντελεστές του «Μπερλίνερ Ανσάμπλ»

Πολλοί, σχεδόν όλοι οι αστοί κριτικοί της «Μάνας», μας είπαν ότι αυτή η παράσταση είναι μια υπόθεση που αφορά τους κομμουνιστές και μόνο. Μίλησαν γι' αυτήν όπως θα μιλούσαν περίπου για ένα θέμα που αφορά τους κουνελοτρόφους ή τους παίκτες σκακιού, δηλαδή σαν κάτι που αφορά πολύ λίγους ανθρώπους και που προπαντός δεν μπορεί να κριθεί από ανθρώπους άσχετους με τα κουνέλια ή το σκάκι. Αν όμως δεν ενδιαφέρεται για τον κομμουνισμό όλος ο κόσμος, ο κομμουνισμός ενδιαφέρεται για όλο τον κόσμο. Ο κομμουνισμός δεν είναι ένας οποιοσδήποτε αγώνας ανάμεσα στους άλλους. Ξεκινάει ριζικά από την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής και αντιπαρατάσσεται προς όλες τις τάσεις που παρά τις μεταξύ τους τυχόν διαφορές είναι βασικά υπέρ της διατήρησης της ατομικής ιδιοκτησίας (...) Εμείς δεν είμαστε μια μικρή μερίδα της ανθρωπότητας που αγωνίζεται για τα ατομικά της συμφέροντα. Είμαστε αυτή η μερίδα της που εκπροσωπεί τα συμφέροντα ολόκληρης (και όχι ενός μέρους) της ανθρωπότητας.

Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να μας χαρακτηρίσει υποκειμενικούς επειδή αγωνιζόμαστε. Σήμερα όποιος κρατιέται μακριά από τον αγώνα, για να δώσει έτσι δείγματα αντικειμενικότητας, αυτός θα μπορούσε ύστερα από μεγαλύτερη προσοχή να πιαστεί επ' αυτοφόρω σαν εκπρόσωπος μιας απελπιστικά υποκειμενικής άποψης για τα συμφέροντα μιας μικρής μερίδας της ανθρωπότητας. Και αν το ζήτημα εξεταστεί αντικειμενικά, προδίδει τα συμφέροντα ολόκληρης της ανθρωπότητας, γιατί με τη στάση του τάσσεται υπέρ της διατήρησης των καπιταλιστικών σχέσεων ιδιοκτησίας και παραγωγής. Ο φαινομενικά αντικειμενικός «αριστερός» αστός σκεπτικιστής είναι αυτός που δεν γνωρίζει ή δεν θέλει να αφήσει να γίνει παραδεκτό ότι συμμετέχει σ' αυτήν τη μεγάλη μάχη, επειδή δεν ονομάζει μάχη τη διαρκή άσκηση βίας από ένα ολιγάριθμο στρώμα και δεν συνειδητοποιεί πια αυτήν τη βία, γιατί με τον καιρό την έχει συνηθίσει.