Αξίες

 

Αύξηση καθαρών κερδών κατά 44% το δεύτερο τρίμηνο σε σχέση με πέρυσι ανακοίνωσε ο σαουδαραβικός πετρελαϊκός όμιλος «Aramco», με την κερδοφορία του να εκτινάσσεται στα 32,7 δισ. δολάρια, από 22,67 δισ. το 2025. Αυτές τις ...αξίες φυλάει η ελληνική συστοιχία Patriot που έχει στείλει στη Σαουδική Αραβία η κυβέρνηση της ΝΔ με τις υπογραφές του ΠΑΣΟΚ και του «όλου» ΣΥΡΙΖΑ, συμπεριλαμβανομένου και του Τσίπρα, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα. Για ένα κομμάτι από αυτά τα κέρδη που διεκδικεί η αστική τάξη στέλνονται τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων «στο στόμα του λύκου» και για την υπεράσπιση αυτών των κερδών αποκτούν «πολεμική εμπειρία», όπως χυδαία λέει η κυβέρνηση για τις αποστολές στη Σαουδική Αραβία, στην Ερυθρά Θάλασσα και αλλού. Οσο για το άθλιο κυβερνητικό ανέκδοτο ότι η πυροβολαρχία που αναπτύχθηκε για την ασφάλεια των ενεργειακών υποδομών της «Aramco» προστατεύει και τον λαό από μεγαλύτερες αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου, δεν έχει παρά να δει κανείς την εκτόξευση των τιμών, που πηγαίνει χέρι - χέρι με την εκτόξευση των κερδών των πετρελαϊκών ομίλων, των εφοπλιστών, των διυλιστηρίων και λοιπών κρίκων της ίδιας αλυσίδας. Από την Ελλάδα μέχρι τη Σαουδική Αραβία και παραπέρα, τα συμφέροντα του λαού όχι μόνο δεν συναντιούνται πουθενά με αυτά του κεφαλαίου, αλλά από παντού «φωνάζει» ότι για να μπορέσει να κερδίσει έστω και μια ανάσα ο λαός, πρέπει να χάσουν το κεφάλαιο και όσοι το υπηρετούν με την πολιτική της πολεμικής εμπλοκής για τη στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Η κυβέρνηση αφήνει εκτός ΒΑΕ χιλιάδες εργαζόμενους στα δημόσια νοσοκομεία και η πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ της κάνει πλάτες Ανακοίνωση της «Αγωνιστικής Συσπείρωσης Υγειονομικών»

Πηγή: Eurokinissi

Η «Αγωνιστική Συσπείρωση Υγειονομικών» εξέδωσε την εξής ανακοίνωση για τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για τα ΒΑΕ και τη στάση της ΠΟΕΔΗΝ:

«Η ένταξη των νοσηλευτών και των διασωστών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα αποτελεί κατάκτηση των εργαζομένων στις δημόσιες δομές Υγείας, αποτέλεσμα πολύχρονων αγώνων και διεκδικήσεων. Δεν χαρίστηκε από καμία κυβέρνηση και δεν επιτεύχθηκε μέσα από νομικίστικα τεχνάσματα ή παρασκηνιακές συμφωνίες.

Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει ότι ο οργανωμένος και μαζικός αγώνας μπορεί να φέρει αποτελέσματα και να οδηγήσει σε ουσιαστικές κατακτήσεις. Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύει την τεράστια αδικία που δημιουργεί η επιλογή της κυβέρνησης να αφήσει εκτός ΒΑΕ χιλιάδες εργαζόμενους οι οποίοι δουλεύουν στις ίδιες βαριές, επικίνδυνες και ανθυγιεινές συνθήκες μέσα στα δημόσια νοσοκομεία.

Με τον Ν. 5316/2026 και ειδικότερα με τη ρύθμιση του άρθρου 40, η κυβέρνηση περιόρισε την ένταξη στα ΒΑΕ αποκλειστικά σε τέσσερις κατηγορίες εργαζομένων: Νοσηλευτές, βοηθούς νοσηλευτών, οδηγούς ασθενοφόρων και βοηθούς ασθενοφόρων-διασώστες. Με αυτή την επιλογή άφησε εκτός ολόκληρες ειδικότητες, όπως τις μαίες, τους τραυματιοφορείς, τους βοηθούς θαλάμου, τους τεχνολόγους και άλλους εργαζόμενους που καθημερινά εκτίθενται στους ίδιους επαγγελματικούς κινδύνους.

81 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΕ ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΚΑΙ ΝΑΓΚΑΣΑΚΙ Δεν υπάρχει έγκλημα που να διστάζουν να διαπράξουν οι ιμπεριαλιστές, για να προστατέψουν τα κέρδη και την εξουσία τους

Ηταν 6 Αυγούστου του 1945 όταν ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός διέπραξε ένα από τα πιο στυγερά, τα πιο ανατριχιαστικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αποδεικνύοντας πως δεν υπάρχει έγκλημα που το κεφάλαιο διστάζει να κάνει μπροστά στα κέρδη και τα συμφέροντα των λίγων, για να θωρακίσει την εξουσία του.

Εκείνη τη μέρα, ξαφνικά ο χρόνος «πάγωσε» όταν το βομβαρδιστικό «Enola Gay» ελευθέρωσε το «Little Boy» («Μικρό Αγόρι»), τη δεύτερη ατομική βόμβα (ουρανίου) που κατασκεύασαν οι ΗΠΑ (η πρώτη ρίχτηκε δοκιμαστικά στις 16 Ιούλη 1945 σε ερημική τοποθεσία του Νέου Μεξικού), σκορπίζοντας τον θάνατο στο νησί της Χιροσίμα, σε 110.000 ανθρώπους ακαριαία και σε χιλιάδες ακόμα αργότερα, από τη ραδιενέργεια. Ομως το έγκλημά τους δεν σταμάτησε εκεί... Μόλις τρεις μέρες αργότερα, στις 9 Αυγούστου, πάνω από το νησί Ναγκασάκι απελευθερώθηκε και η τρίτη ατομική βόμβα (βόμβα πλουτωνίου), με την ονομασία «Fat Man» («Χοντρός Αντρας»), σκοτώνοντας ακαριαία 70.000 ανθρώπους.

Ο συνολικός αριθμός των εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών δεν έχει υπολογιστεί μέχρι και σήμερα με ακρίβεια, ενώ οι επιπτώσεις της ραδιενέργειας ήταν εξίσου θανατηφόρες...

Οι εικόνες φρίκης από αυτές τις δύο πόλεις τον Αύγουστο του 1945 σηματοδοτούν ένα από τα πιο στυγερά εγκλήματα που διέπραξε ο ιμπεριαλισμός σε βάρος των λαών, με το πρόσχημα της συντόμευσης του πολέμου. Και πρόκειται ξεκάθαρα για πρόσχημα, αφού δεν προέκυπτε στρατιωτική αναγκαιότητα γι' αυτόν τον βομβαρδισμό ενός στόχου που δεν ήταν στρατιωτικός. Από τον Μάη του 1945, όταν η κόκκινη σημαία υψώθηκε στο Ράιχσταγκ, η Γερμανία αναγκαζόταν σε συνθηκολόγηση, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος του πολέμου. Τον Σεπτέμβρη του 1943 είχε συνθηκολογήσει η Ιταλία, και το τρίτο μέρος της φασιστικής συμμαχίας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Ιαπωνία, είχε περικυκλωθεί, ενώ ο στόλος της ήταν κατεστραμμένος.

Στρόφιγγα

 

Πηγή: Eurokinissi

Περισσότεροι από 3.450 πρόσφυγες και μετανάστες καταγράφηκαν ως νεκροί ή αγνοούμενοι στη Μεσόγειο Θάλασσα κατά τους πρώτους 6 μήνες του 2026. Το ίδιο διάστημα, ο δείκτης θνησιμότητας έχει αυξηθεί στον έναν νεκρό ανά 11,9 αφίξεις από έναν νεκρό ανά 256 μετανάστες που έφταναν στην Ευρώπη πριν από έντεκα χρόνια!

Τα στοιχεία αυτά -αν και υποτιμημένα επειδή δεν γίνονται γνωστά όλα τα ναυάγια- είναι αποκαλυπτικά για την άγρια καταστολή προσφύγων και μεταναστών, που βρίσκεται στην καρδιά της πολιτικής της ΕΕ και επιβεβαιώθηκε ξανά με αφορμή τα γεγονότα στην ισπανική Θέουτα.

Αποδείχτηκε μάλιστα ότι δεν υπάρχει «προοδευτική» και «αντιδραστική» εφαρμογή του νέου Συμφώνου της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, αφού όλες οι κυβερνήσεις έδωσαν τα εύσημα στον σοσιαλδημοκράτη Σάντσεθ για τον τρόπο που «καθάρισε» τη Θέουτα από τους «εισβολείς» -όπως τους αποκαλούν- προσθέτοντας άλλη μια «βέλτιστη πρακτική» για το τι σημαίνει μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ.

Σ' αυτήν την πολιτική συναντιούνται «προοδευτικές» και «συντηρητικές» κυβερνήσεις, σοσιαλδημοκρατικές, δεξιές και ακροδεξιές πολιτικές δυνάμεις. Ειδικά στις συνθήκες της γενικευμένης εμπλοκής της ΕΕ στον πόλεμο, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία, σε συνδυασμό με τα σκληρότερα μέτρα σε βάρος προσφύγων και μεταναστών, είναι κοινή ατζέντα όλων των αστικών δυνάμεων και στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα των λαών.