Μετά τη νίκη στον Κόλπο των Χοίρων 1 Μάη 1961, μετά την πρώτη ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην αμερικανική ήπειρο

 

Ο Φιντέλ με συντρόφους του μαχητές στον Κόλπο των Χοίρων

Και τα πρόσφατα γεγονότα ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας αποδεικνύουν πόσο δίκιο είχε ο κουβανικός λαός που οπλίστηκε και προετοίμασε τους εργάτες και τους αγρότες του. Επειδή εκεί στο Χιρόν (η παραλία που έγινε η απόβαση των μισθοφόρων της CIA στον Κόλπο των Χοίρων) ήρθαν να σκοτώσουν εργάτες και αγρότες, και οι εργάτες και οι αγρότες μας αναγκάστηκαν από τον ιμπεριαλισμό να οπλιστούν για να υπερασπιστούν τα κεκτημένα τους, να υπερασπιστούν τη γη τους, να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους, την ελπίδα τους, τη χαρά τους, την ευημερία τους και, πάνω απ' όλα, να υπερασπιστούν το δικαίωμά τους σε ένα καλύτερο μέλλον. Ο ιμπεριαλισμός μάς το επέβαλε αυτό, και έπρεπε να επενδύσουμε ανθρώπινη ενέργεια, πόρους και υλικά σε αυτό το έργο, πόρους που θα θέλαμε πολύ να επενδύσουμε στην κατασκευή περισσότερων σχολείων, έτσι ώστε μια μέρα εδώ, αντί για τανκς και κανόνια, να μην παρελαύνουν 20.000 αθλητές, αλλά 300.000 αθλητές και αντί για 600 παιδιά από σχολικές πόλεις, να παρελαύνουν 150.000 παιδιά από σχολικές πόλεις. (...) Διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αν ο λαός μας δεν ήταν οπλισμένος, δεν θα μπορούσε να συντρίψει τους μισθοφόρους που μετέφεραν τόσο σύγχρονο εξοπλισμό. Και αν δεν ήμασταν καλά οπλισμένοι, οι επιθετικοί κύκλοι του ιμπεριαλισμού θα είχαν εξαπολύσει επίθεση στη χώρα μας προ πολλού, αν πίστευαν ότι θα έβρισκαν έναν λαό που δεν θα αμυνόταν.

Γι' αυτό επαναλαμβάνουμε ότι η Κουβανική Επανάσταση, μέσω των πράξεών της, δεν θέτει σε κίνδυνο τη ζωή ούτε ενός Αμερικανού πολίτη. Αντίθετα, ο ιμπεριαλισμός έχει θέσει σε κίνδυνο τη ζωή πολλών από τους πολίτες μας. Ο ιμπεριαλισμός έχει εισάγει βόμβες φωσφόρου και όπλα εδώ. Εχει ενθαρρύνει τρομοκράτες, αντεπαναστάτες και δολοφόνους εδώ. Εχει βομβαρδίσει τις πόλεις μας και έχει αποβιβάσει μισθοφορικές αποστολές στις ακτές μας, οι οποίες μας έχουν κοστίσει ζωές. Ενώ τα έργα της Επανάστασης δεν έχουν κοστίσει τη ζωή κανενός Αμερικανού πολίτη, τα έργα του ιμπεριαλισμού έχουν ήδη κοστίσει τη ζωή δεκάδων συμπατριωτών μας και έχουν φέρει πένθος στα σπίτια μας. Αυτή είναι η απλή και αγνή αλήθεια. (...)

Λένε ότι τους ανησυχεί η ασφάλεια. Ξέρουν ότι ψεύδονται όταν λένε ότι η Κούβα θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Ξέρουν ότι αυτό που έχει θέσει σε κίνδυνο η Κούβα είναι η ασφάλεια των μονοπωλίων, όχι επειδή θα στείλουμε ανθρώπους να προωθήσουν επαναστάσεις ή να κάνουν επαναστάσεις έξω από εδώ, όχι, αλλά επειδή το παράδειγμα της Κούβας είναι μεταδοτικό.

Δεν ενδιαφέρονται λοιπόν καν να ανακτήσουν ό,τι έχασαν εδώ, τα εκατοντάδες εκατομμύρια. Τελικά, αυτό δεν είναι τίποτα γι' αυτούς. Θα έδιναν πολύ περισσότερα από αυτό για να καταστρέψουν το παράδειγμα της Κουβανικής Επανάστασης. Θα έδιναν πολύ περισσότερα από αυτό για να αποτύχει αυτή η Επανάσταση. Γιατί; Για να μην χρησιμεύσει ως μεταδοτικό παράδειγμα για τους άλλους λαούς της Λατινικής Αμερικής.

(...) Λένε; Α! Οτι τα οικονομικά ζητήματα μπορούν να συζητηθούν, αλλά ο κομμουνισμός 90 μίλια μακριά δεν μπορεί να συζητηθεί; Λοιπόν, ποιος τους είπε ότι θα συζητούσαμε, με οποιονδήποτε τρόπο, τις εσωτερικές μας υποθέσεις ή το κοινωνικό σύστημα που εμείς οι Κουβανοί θέλουμε να εγκαθιδρύσουμε εδώ; Από πού πήραν την ιδέα ότι θα το συζητούσαμε αυτό; (...)

Υπάρχει μόνο ένα καθήκον για κάθε άνδρα - νέο ή ηλικιωμένο -, για κάθε γυναίκα - νεαρή ή ηλικιωμένη -, για κάθε παιδί, θα υπάρχει μόνο ένα καθήκον: Να σκοτώνουν εισβολείς, να σκοτώνουν εισβολείς! Ετσι, ένα πράγμα που θέλουμε να πούμε είναι ότι, σε περίπτωση που η χώρα μας δεχθεί επίθεση από ξένους, δεν πρέπει να υπάρχει ούτε ένας αιχμάλωτος. Κάθε ξένος που εισβάλλει στη χώρα μας με σκοπό τον πόλεμο, ας ξέρει ότι έχει μια μάχη μέχρι θανάτου μαζί μας. Ας μας σκοτώσουν, γιατί όσο μένει ένας από εμάς, θα έχει έναν εχθρό που θα ξέρει πώς να τον πολεμήσει, σε έναν πόλεμο μέχρι θανάτου.

Γι' αυτό, σε εκείνη την περίσταση, όταν ένα εκατομμύριο Κουβανοί συγκεντρώθηκαν για να διακηρύξουν τη Διακήρυξη της Αβάνας (σ.σ. αναφέρεται στην 1η Διακήρυξη, τον Σεπτέμβρη του 1960), το έγγραφο αυτό εξέφρασε τη σκέψη που αποτελεί την ουσία της Επανάστασής μας, της σοσιαλιστικής μας Επανάστασης:

«Καταδικάζει τις μεγάλες γαιοκτημονίες, πηγή δυστυχίας για τους αγρότες και ένα οπισθοδρομικό και απάνθρωπο σύστημα γεωργικής παραγωγής. Καταδικάζει τους μισθούς πείνας και την άδικη εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας από παράνομα και προνομιούχα συμφέροντα. Καταδικάζει τον αναλφαβητισμό, την έλλειψη δασκάλων, σχολείων, γιατρών και νοσοκομείων και την έλλειψη προστασίας των ηλικιωμένων που επικρατεί στις χώρες της Αμερικής.

Καταδικάζει τις διακρίσεις εις βάρος των μαύρων και των ιθαγενών. Καταδικάζει την ανισότητα και την εκμετάλλευση των γυναικών. Καταδικάζει τις στρατιωτικές και πολιτικές ολιγαρχίες που κρατούν τον λαό μας σε δυστυχία, εμποδίζουν τη δημοκρατική του ανάπτυξη και την πλήρη άσκηση της κυριαρχίας του. Καταδικάζει τις παραχωρήσεις των φυσικών πόρων των χωρών μας σε ξένα μονοπώλια ως πολιτική παράδοσης και προδοσίας των λαϊκών συμφερόντων. Καταδικάζει τις κυβερνήσεις που αγνοούν τα συναισθήματα του λαού τους για να υπακούσουν στις επιταγές της Ουάσιγκτον.

Καταδικάζει τη συστηματική εξαπάτηση του λαού από μέσα ενημέρωσης που ανταποκρίνονται στα συμφέροντα των ολιγαρχιών και στις πολιτικές του καταπιεστικού ιμπεριαλισμού. Καταδικάζει το μονοπώλιο των ειδήσεων από πρακτορεία όργανα των βορειοαμερικανικών τραστ και πράκτορες της Ουάσιγκτον.

Καταδικάζει την καταπιεστική νομοθεσία που εμποδίζει τους εργάτες, τους αγρότες, τους φοιτητές και τους διανοούμενους, τις μεγάλες πλειοψηφίες κάθε χώρας, να οργανωθούν και να αγωνιστούν για τα κοινωνικά και πατριωτικά τους αιτήματα, καταδικάζει τα μονοπώλια και τις ιμπεριαλιστικές εταιρείες που λεηλατούν συνεχώς τον πλούτο μας, εκμεταλλεύονται τους εργάτες και τους αγρότες μας, αιμορραγούν και κρατούν τις οικονομίες μας πίσω και υποτάσσουν την πολιτική της Λατινικής Αμερικής στα σχέδιά τους και τα συμφέροντά τους.

Η Εθνική Γενική Συνέλευση του Λαού της Κούβας καταδικάζει, εν ολίγοις, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και την εκμετάλλευση των υπανάπτυκτων χωρών από το ιμπεριαλιστικό χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο».

Και καταλήγει: «η Εθνική Γενική Συνέλευση του Λαού της Κούβας διακηρύσσει ενώπιον της Αμερικής:

Το δικαίωμα των αγροτών στη γη, το δικαίωμα των εργατών στους καρπούς της εργασίας τους, το δικαίωμα των παιδιών στην εκπαίδευση, το δικαίωμα των ασθενών σε ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη, το δικαίωμα των νέων στην εργασία, το δικαίωμα των φοιτητών σε δωρεάν, πειραματική και επιστημονική εκπαίδευση, το δικαίωμα των μαύρων και των ιθαγενών στην "πλήρη ανθρώπινη αξιοπρέπεια", το δικαίωμα των γυναικών στην πολιτική, κοινωνική και πολιτική ισότητα, το δικαίωμα των ηλικιωμένων σε ασφαλή γηρατειά, το δικαίωμα των διανοουμένων, των καλλιτεχνών και των επιστημόνων να αγωνίζονται, μέσω της εργασίας τους, για έναν καλύτερο κόσμο, το δικαίωμα των κρατών να εθνικοποιούν τα ιμπεριαλιστικά μονοπώλια, ανακτώντας έτσι τον εθνικό πλούτο και τους πόρους, το δικαίωμα των χωρών στο ελεύθερο εμπόριο με όλους τους λαούς του κόσμου, το δικαίωμα των εθνών στην πλήρη κυριαρχία τους, το δικαίωμα των λαών να μετατρέπουν τα στρατιωτικά τους φρούρια σε σχολεία και να οπλίζουν τους εργάτες τους, τους αγρότες τους, τους φοιτητές τους, τους διανοούμενούς τους, τους μαύρους, τους ιθαγενείς, τις γυναίκες, τους νέους, τους ηλικιωμένους, όλους τους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους, ώστε να μπορούν να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους και το πεπρωμένο τους οι ίδιοι.

Η Γενική Συνέλευση του Λαού της Κούβας διατυπώνει τα εξής αιτήματα:

Το καθήκον των εργατών, των αγροτών, των φοιτητών, των διανοούμενων, των μαύρων, των ιθαγενών, των νέων, των γυναικών και των ηλικιωμένων είναι να αγωνιστούν για τα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά τους αιτήματα, το καθήκον των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων εθνών είναι να αγωνιστούν για την απελευθέρωσή τους, το καθήκον κάθε λαού είναι να δείξει αλληλεγγύη σε όλους τους καταπιεσμένους, αποικιοκρατούμενους, εκμεταλλευόμενους και δεχόμενους επίθεση λαούς, όπου κι αν βρίσκονται στον κόσμο και όποια κι αν είναι η γεωγραφική απόσταση που τους χωρίζει. Ολοι οι λαοί του κόσμου είναι αδέρφια!».

Αυτό είναι το πρόγραμμα και η ουσία της σκέψης της σοσιαλιστικής μας Επανάστασης, την οποία επαναλαμβάνω σήμερα, σε αυτή την ημέρα θριάμβου, επιτυχίας και ελπίδας για την εργατική τάξη της χώρας μας.

Ζήτω η κουβανική εργατική τάξη! Ζήτω οι αδελφοί λαοί της Λατινικής Αμερικής!

Ζήτω η απελευθέρωση της Λατινικής Αμερικής!

Ζήτω η Αμερική!

Ζήτω η πατρίδα!

Πατρίδα ή Θάνατος!

Θα νικήσουμε!

Ριζοσπάστης