Τις φαρμακερές διατάξεις του πολυνομοσχεδίου,
με τις οποίες η κυβέρνηση της ΝΔ μπουκώνει το κεφάλαιο με νέες παροχές
και διευκολύνσεις, στο όνομα των επενδύσεων, ενταφιάζει τις Συλλογικές
Συμβάσεις Εργασίας και επιχειρεί να βάλει στο «γύψο» τα συνδικάτα και τη
δράση τους, συνοδεύει μια εξίσου δηλητηριώδης προπαγάνδα, η οποία
διατρέχει την ίδια την Αιτιολογική Εκθεση του πολυνομοσχεδίου. Στα
σχετικά άρθρα για τα Εργασιακά και τη συνδικαλιστική δράση,
αντιστρέφοντας πλήρως την πραγματικότητα, επιχειρεί να πείσει τους
εργαζόμενους ότι όχι μόνο σέβεται «την κατοχύρωση της ελευθερίας των
συλλογικών διαπραγματεύσεων», αλλά προκλητικά προβάλλει τον ισχυρισμό
ότι αυτό γίνεται προς όφελός τους!
Η πραγματικότητα όμως βοά και
δεν μπορεί να αλλάξει, όσο μελάνι παραπληροφόρησης και αν πέσει. Γιατί
με τις προτεινόμενες διατάξεις, σε συνέχεια προηγούμενων που επιβλήθηκαν
στο πλαίσιο των τριών μνημονίων, οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας
δέχονται νέο συντριπτικό χτύπημα και μαζί τους κάθε έννοια συλλογικής
προστασίας των εργαζομένων απέναντι στην εργοδοσία. Αρα, ούτε κατοχύρωση
των «ελεύθερων διαπραγματεύσεων» έχουμε, ούτε πολύ περισσότερο
«συλλογική προστασία», αφού γίνεται ένα βήμα πιο πέρα στη θωράκιση της
εργασιακής ζούγκλας, όπου κάθε εργαζόμενος καταδικάζεται να βρίσκεται
μόνος του απέναντι στον εργοδότη και γίνεται κανόνας η ατομική σύμβαση ή
μια κατάπτυστη επιχειρησιακή.