Περί ατομικής ευθύνης, ελευθερίας και «επιλογών»

INTIME NEWS

Μαζί με το δεύτερο κύμα της πανδημίας, μαζί με την προσπάθεια της κυβέρνησης και των αστικών επιτελείων να κρύψουν τις εγκληματικές ευθύνες για τη διαχείρισή της και την άρνησή τους να πάρουν ακόμα και τώρα ουσιαστικά μέτρα για την προστασία της υγείας και της ζωής του λαού, τις μέρες αυτές «φουσκώνει» ξανά και ένα ακόμα κύμα ιδεολογικής επίθεσης, με προμετωπίδα την περιβόητη «ατομική ευθύνη».

Στον πυρήνα του έχει την προσπάθεια να βγουν λάδι το εκμεταλλευτικό σύστημα και το αστικό κράτος, να «εμπεδώσει» στα εργατικά - λαϊκά στρώματα ότι τα όσα ζουν αποτελούν μονόδρομο και ότι το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να αποδεχτούν τη μοίρα τους, να «ακολουθήσουν τις οδηγίες» της κυβέρνησης, του αστικού κράτους, της εργοδοσίας, και να «αναλάβουν τις ευθύνες τους» για να ξελασπώσει μια ώρα αρχύτερα το κεφάλαιο από την κρίση.

Το κριτήριο

Σε ένα από τα πολλά σχετικά άρθρα διαβάζουμε: «Γι' αυτόν τον λόγο έρχονται διαρκώς νέες απαγορεύσεις και τα "μέτρα" για να αναπληρώσουν την ξεθυμασμένη ενέργεια της ατομικής ευθύνης. Το κράτος αναλαμβάνει να χειριστεί το έλλειμμα ατομικής ευθύνης, τη λειψή και σποραδική της ύπαρξη (...) όμως (...) η ατομική ευθύνη είναι (...) πολύτιμη προίκα όλων των φιλελεύθερων κοινωνιών. Αυτές οι κοινωνίες πατούν στην ατομική κρίση, σε ένα "εγώ τώρα κρίνω" και δεν περιμένω να μου δίνεται, κάθε φορά, η εντολή και το νόημα απέξω ή από "πάνω"» (Ν. Σεβαστάκης, lifo.gr).

Ανακοίνωση για τα μέτρα της κυβέρνησης με αφορμή τα γεγονότα στην ΑΣΟΕΕ

 

 

Σε ανακοίνωσή του για τα μέτρα της κυβέρνησης με αφορμή τα γεγονότα στην ΑΣΟΕΕ, το Πολιτικό Γραφείο της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

«Ο προβοκατόρικος προπηλακισμός του πρύτανη της ΑΣΟΕΕ έδωσε τροφή στην κυβέρνηση, αλλά και σε ορισμένους καθηγητές ΑΕΙ, για μια νέα επίθεση ενάντια στο οργανωμένο φοιτητικό κίνημα, για τη λήψη μέτρων έντασης της αστυνόμευσης και την ολοκληρωτική κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, για τη ζύμωση των πιο παραπλανητικών και αντιδραστικών ιδεολογημάτων περί "κόκκινου φασισμού" και "τραμπούκων της Αριστεράς".

Οι τραμπούκοι των γνωστών προβοκατόρικων μηχανισμών, που βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία, δεν έχουν καμιά σχέση με το "κόκκινο χρώμα" του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Η ιδεολογική - νομοθετική - κατασταλτική επίθεση που εξαπολύει η κυβέρνηση στα δικαιώματα των φοιτητών των εργατικών - λαϊκών οικογενειών είναι κομμάτι της συνολικότερης αντιλαϊκής πολιτικής ενάντια στα εργασιακά δικαιώματα και τους μισθούς, στην υγεία του λαού, στη μόρφωση των παιδιών του, σε συνθήκες που η κρίση βαθαίνει.

Όταν ο Άδωνις απέκλειε δεύτερο λοντάουν (vid)

Βίντεο της Οργάνωσης Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας της ΚΝΕ για το νέο lockdown της κυβέρνησης

Η πρώτη δήλωση του Άδωνι Γεωργιάδη στις 18 Μάη, λίγο μετά τον τερματισμό του πρώτου λοκντάουν, στον τηλεοπτικό σταθμό του ΣΚΑΪ:

— «Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι δεν θα χρειαστούμε ποτέ ξανά ένα δεύτερο λοκντάνουν κατά τον τρόπο που το ζήσαμε τον Μάρτιο και τον Απρίλιο. Ο λόγος είναι…»

— «Ούτε το φθινόπωρο κύριε υπουργέ;»

— «Θα μου επιτρέψετε να σας πω ποτέ στο Μέλλον, για τον εξής λόγο: Στο ενδιάμεσο το κράτος μας προετοιμάστηκε πάρα πολύ καλά…»

«Αγνοημένες» πλευρές της αντεπανάστασης του 1956 στην Ουγγαρία

 

 

04-11-2020

Αυτό που φαίνεται ότι κυρίως ενοχλεί τόσο τους αστούς όσο και τους οπορτουνιστές είναι ακριβώς η ύπαρξη και δράση της «κρατικής οντότητας» της εργατικής τάξης. Γι’ αυτούς, η αντιπαράθεση δεν ήταν με την κοινωνική μορφή «τάξη εναντίον τάξης», ιμπεριαλισμού – σοσιαλισμού, αλλά ανάμεσα «στη δημοκρατική ουγγρική κυβέρνηση και την ολοκληρωτική της Σοβιετικής Ένωσης»…

Κατιούσα

Στις 4 του Νοέμβρη 1956, οι δυνάμεις της ουγγρικής Επαναστατικής Κυβέρνησης και τα σοβιετικά στρατεύματα συντρίβουν την αντεπανάσταση στην Ουγγαρία. Με αφορμή την επέτειο αναδημοσιεύουμε από τον Ριζοσπάστη ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Νίκου Παπαγεωργάκη, στελέχους του ΚΚΕ και υπεύθυνου του Επιμορφωτικού Κέντρου «Χαρίλαος Φλωράκης» (ΕΚΧΦ). Το άρθρο του Νίκου Παπαγεωργάκη δημοσιεύτηκε σε τρεις συνέχειες (5, 12 και 19 Νοέμβρη 2006) με αφορμή τα 50 χρόνια από τη συντριβή της αντεπανάστασης στην Ουγγαρία.

Στο Miskolc ο αντισυνταγματάρχης της αστυνομίας Gyula Gati και ο εμπορικός αντιπρόσωπος Lajos Freimann απαγχονίστηκαν από τους αντεπαναστάτες, στο μνημείο των Σοβιετικών ηρώων. Ο Freimann απαγχονίστηκε επειδή διαμαρτυρήθηκε για τις δολοφονίες

Η κυβέρνηση αντί για επίταξη επιδοτεί τον παρασιτικό ιδιωτικό τομέα Υγείας

Σε δήλωσή του ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας για την τροπολογία του υπ. Υγείας σημειώνει:

«Η κυβέρνηση συνεχίζει να αγνοεί επιδεικτικά τις ανάγκες του λαού μας και τις διεκδικήσεις των νοσοκομειακών γιατρών και υγειονομικών. Τα κρούσματα κορονοϊού αυξάνονται δραματικά. Η κυβέρνηση αντί να επιτάξει πραγματικά, χωρίς αποζημίωση, τον ιδιωτικό τομέα Υγείας, εντάσσοντας όλες τις υποδομές και το προσωπικό σε ένα ενιαίο κρατικό σχέδιο αντιμετώπισης της πανδημίας, χτες, με τροπολογία της αποφάσισε το Δημόσιο να αγοράζει υπηρεσίες από τον ιδιωτικό τομέα! Αυτήν την επιδότηση του παρασιτικού ιδιωτικού τομέα Υγείας η κυβέρνηση την ονομάζει επίταξη. Άλλοθι σε αυτό έδωσαν ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ, που ψήφισαν την τροπολογία της κυβέρνησης.

Εγκληματική πολιτική

 

  Πηγή: Eurokinissi

Το «θωρακισμένο» και «πανέτοιμο» σύστημα Υγείας, που διαφήμιζε η κυβέρνηση όλους τους προηγούμενους μήνες, απορρίπτοντας και λοιδορώντας τα αιτήματα υγειονομικών και εργαζομένων για ουσιαστικά μέτρα ενίσχυσης και επίταξη του ιδιωτικού τομέα, κατέρρευσε μέσα σε λίγες μέρες από την αύξηση των κρουσμάτων.

Αυτό είναι το συμπέρασμα - ομολογία της χτεσινής ενημέρωσης από τον πρωθυπουργό και των ανακοινώσεων που ακολούθησαν.

Η εγκληματική πολιτική της υποχρηματοδότησης και της εμπορευματοποίησης από όλες διαχρονικά τις κυβερνήσεις, σε συνδυασμό με την άρνηση της σημερινής κυβέρνησης να πάρει μέτρα ενίσχυσης του συστήματος Υγείας μετά το πρώτο κύμα, ενώ είχε το χρόνο να το κάνει, οδήγησαν στο να «φρακάρει» το σύστημα, αφού πρώτα βρέθηκε στο «κόκκινο» για πολλές βδομάδες και διαπιστωμένα εφάρμοζε ακόμα και μεθόδους διαλογής ασθενών, προκειμένου να αντεπεξέλθει στην πίεση.

Η χειρουργική θεραπεία δεν είναι πολυτέλεια

 

Τρεις φράσεις είναι αποτυπωμένες στο μυαλό μου σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού, από την έναρξή της μέχρι και πριν από λίγες μέρες.

• Το σύστημα Υγείας είναι θωρακισμένο και ενισχύεται/ προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο.
• Πήραμε 381 επικουρικούς γιατρούς, οι οποίοι τελικά δεν χρειάζονταν.
• Δεν υπάρχει κανένα χειρουργείο που να αναβλήθηκε, τα χειρουργεία λειτουργούν κανονικά.

Και οι τρεις φράσεις, ελαφρά παραφρασμένες αλλά με ακέραιο το νόημά τους, ανήκουν στον υφυπουργό Υγείας κ. Κοντοζαμάνη, ο οποίος μέχρι και πριν από λίγες μέρες διακήρυττε την «πλήρη ετοιμότητα» του συστήματος Υγείας. Και ξαφνικά, λίγες μέρες μετά, έρχεται η απόφαση για μείωση των τακτικών χειρουργικών επεμβάσεων κατά 80% για τις επιβαρυμένες περιοχές όπως π.χ. η Αττική. Επί της ουσίας, η απόφαση αυτή καταρρίπτει πλήρως το οικοδόμημα της «θωράκισης» και της «ετοιμότητας» του συστήματος που χτίστηκε με τις πιο πάνω τρεις φράσεις.

Ποια αναγκαιότητα υπάρχει τώρα για να σταματήσουν τα χειρουργεία, εκτός από τα υπερεπείγοντα; Υπάρχει αναγκαιότητα για περισσότερες κλίνες ΜΕΘ ή ΜΑΦ και απλές κλίνες για covid ασθενείς. Δηλαδή, για να φτιάξουν κλίνες ΜΕΘ θα δεσμεύσουν χειρουργικές αίθουσες και αναπνευστήρες του χειρουργείου, θα δεσμεύσουν αναισθησιολόγους, νοσηλευτές και λοιπό προσωπικό.

Στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας τα αντεργατικά τους σχέδια

 

* Του Δήμου Κουμπούρη, προέδρου της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ και παλιού χαλυβουργού

 

Η δεκαετία του 1970, αμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας, χαρακτηρίστηκε από μια μαζική ανάπτυξη χιλιάδων αγωνιστικών, απεργιακών κινητοποιήσεων σε όλη τη χώρα σε εργοστάσια, εργοτάξια, κλάδους της οικονομίας. Χιλιάδες εργάτες υπάλληλοι συμμετείχαν στη διεκδίκηση αιτημάτων, για αυξήσεις σε μισθούς, μεροκάματα, συνθήκες εργασίας, ανθυγιεινά επιδόματα, ρεπό, κ.τ.λ. Μέσα από αυτούς τους αγώνες αναδείχθηκαν χιλιάδες πρωτοπόροι εργάτες και νέοι συνδικαλιστές με μαχητικό, αγωνιστικό, ταξικό πνεύμα και κατεύθυνση. Μέσα από αυτούς τους αγώνες κατακτήθηκαν δικαιώματα που για πολλά χρόνια οι εργάτες και οι υπάλληλοι τα στερούνταν.

«Προσδοκίες» ξανά...

 

«Η νίκη του υποψήφιου του Δημοκρατικού Κόμματος, Τζο Μπάιντεν, θα αποτελέσει σημαντική, θετική εξέλιξη για την ενίσχυση αυτών των αγώνων», δηλαδή των «πολύμορφων κοινωνικών κινημάτων των ΗΠΑ». Ετσι τοποθετήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με τις εκλογές στις ΗΠΑ. Και δεν είναι η πρώτη φορά που παίρνει θέση «στηρίζοντας» τον ενδεχόμενο αυριανό Πρόεδρο των ΗΠΑ, τροφοδοτώντας κάλπικες προσδοκίες στο λαό ότι έχει να περιμένει κάτι θετικό από μια τέτοια εναλλαγή. Τα ίδια έκανε και όταν εξελέγη ο Ομπάμα το 2008, που αν και μικρό οπορτουνιστικό κόμμα τότε, είχε βγει με πρωτοσέλιδο της «Αυγής» να πανηγυρίσει τις «νέες προσδοκίες» και να ...ανακοινώσει ότι «σταματούν οι πόλεμοι»! Τα αποτελέσματα τα είδε όλος ο κόσμος... Βέβαια, επειδή οι καιροί έχουν γυρίσματα, ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση πια, «τα βρήκε» και με τον Τραμπ όταν απαιτήθηκε, καταλήγοντας ότι τελικά είναι ...«διαβολικά καλός», ανακοινώνοντας τη μετατροπή της Ελλάδας σε προκεχωρημένο ΝΑΤΟικό φυλάκιο στην περιοχή. Από την καλλιέργεια αυταπατών στο «ρεαλισμό» του ΝΑΤΟ και πάλι πίσω, δηλαδή, σε ένα διαρκές γαϊτανάκι, κομμένο και ραμμένο στα προτάγματα της αστικής τάξης και στο ρόλο που αναλαμβάνει στην περιοχή... Περιττό να πούμε βέβαια ότι τις ίδιες απόψεις με τον ΣΥΡΙΖΑ μοιράζονται και στελέχη της κυβέρνησης της ΝΔ, συνδέοντας μάλιστα την εκλογή Μπάιντεν με μια καλύτερη αντιμετώπιση των ελληνικών θέσεων στα Ελληνοτουρκικά, την ώρα που με κάθε τρόπο προωθούν την εμπλοκή της χώρας σε επικίνδυνα για το λαό σχέδια και ανταγωνισμούς.

Καζάνι που βράζει...

 

Την «αναθέρμανση» των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό σηματοδοτεί η προχτεσινή πρώτη συνάντηση Αναστασιάδη - Τατάρ, όπου σύμφωνα με τις δύο πλευρές συζητήθηκε το ενδεχόμενο μιας νέας πενταμερούς. Η επανεκκίνηση των συνομιλιών, με διεθνή εποπτεία και με «νέες ιδέες», συνεχίζει τη διαπραγμάτευση από εκεί που σταμάτησε τον Ιούλη του 2017 στην Ελβετία. Από τότε μέχρι σήμερα όμως, έχει τρέξει πολύ νερό στ' αυλάκι...

Η τουρκική επιθετικότητα που κλιμακώνεται, με τις πλάτες των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και το ιμπεριαλιστικό παζάρι που συνεχίζεται στην περιοχή, με ευρωατλαντική σφραγίδα και τη συμμετοχή των αστικών τάξεων Τουρκίας, Ελλάδας και Κύπρου, είναι το έδαφος πάνω στο οποίο ξεκινούν πάλι οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό.

Η ένταση των τουρκικών προκλήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ, από την επομένη κιόλας της συνάντησης των δύο ηγετών, αλλά και η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να ανοίξει τα Βαρώσια, δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις και τα σχέδια της αστικής τάξης της Τουρκίας. Δίπλα σε αυτά, ορισμένες καινούργιες εξελίξεις διαμορφώνουν τη μεγάλη εικόνα και επιδρούν στη διαπραγμάτευση για το Κυπριακό.

«Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται»

 

 

Καταργούν και συγχωνεύουν σχολεία μέσα στην πανδημία

 

«Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται»

Αυτή ακριβώς την λαϊκή παροιμία έρχεται να επιβεβαιώσει η διοίκηση του Δήμου Νεάπολης-Συκεών, υλοποιώντας τις βάρβαρες αντιεκπαιδευτικές κατευθύνσεις ΕΕ και κυβέρνησης.

Μέσα στη χειρότερη στιγμή της όξυνσης της πανδημίας του covid-19, τόσο στην Θεσσαλονίκη όσο και στον δήμο μας, και σε μια περίοδο που θα έπρεπε να καταβληθεί κάθε προσπάθεια αραίωσης και μείωσης του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, η διοίκηση του δήμου προσπαθεί με εξπρές διαδικασίες να καταργήσει και να συγχωνεύσει τέσσερις σχολικές μονάδες νηπιαγωγείων.

Συγκεκριμένα, δύο μόλις ημέρες πριν τη σύγκληση του Δημοτικού Συμβουλίου (που θα γίνει με τηλεδιάσκεψη αύριο 4/11/20) και μέσα σε συνθήκες απαγόρευσης κυκλοφορίας (για να μην μπορεί να υπάρξει καμιά αντίδραση) ζητάει, με εκτός ημερήσιας διάταξης θέμα, την κατάργηση δύο νηπιαγωγείων (του 15^ου Νηπιαγωγείου Συκεών και του 3^ου Νηπιαγωγείου Νεάπολης) και τη συγχώνευσή τους μέσα σε άλλα νηπιαγωγεία.

Όχι στο πισωγύρισμα του συνδικαλιστικού νόμου - Αγώνας για αχρήστευση των αντεργατικών νόμων

 

Από πανελλαδική πανοικοδομική απεργία το 1991

 

* Του Κυριάκου Κερασουνλή, πρώην προέδρου του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας

«Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς, χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς...» Κώστας Βάρναλης

Διαρροές, δηλώσεις και δημοσιεύσεις βλέπουν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες για την αλλαγή στο συνδικαλιστικό νόμο 1264/82 από τη σημερινή κυβέρνηση.

Κι αυτό στο όνομα του εκσυγχρονισμού και της εύρυθμης λειτουργίας της παραγωγής και των "δικαιωμάτων" των εργαζόμενων. Φυσικά δεν περιμένουμε ντροπή από τους ιθύνοντες γι' αυτή την απάτη. Υπηρετικό προσωπικό της μεγαλοεργοδοσίας είναι, τα αφεντικά τους υπηρετούν και σα συνειδητή πρωτοπορία του κεφαλαίου, κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους στο ρόλο του συλλογικού καπιταλιστή που έχουν αναλάβει. Η δημοκρατία τους είναι η ασυδοσία των εργοδοτών και το ξεζούμισμα των εργαζομένων. Ο λαός -για τους κρατούντες- είναι για να διαλέγει κάθε 4 περίπου χρόνια ποιος θα τον τσαλαπατά και θα τον προσφέρει γονατισμένο στις ορέξεις και απαιτήσεις των κεφαλαιοκρατών. Αυτή είναι η αστική δημοκρατία. Δημοκρατία για μια ασήμαντη μειοψηφία και δικτατορία σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων και του λαού. Δεν φτάνουν οι μισθοί πείνας και τα ημερομίσθια των 600 ευρώ το μήνα που καθιερώθηκαν χρόνια τώρα. Δεν φτάνουν οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι που ζουν στην αθλιότητα, τώρα τους προσφέρουν οι ανέντροποι και αδίσταχτοι δώρο στους εργοδότες σκλάβους με 200 ευρώ το μήνα.

Xιλιάδες ψήφοι για τον κομμουνιστή υποψήφιο Κρις Χελάλι στο Βερμόντ – Στο 1% η καταγραφή του στις κάλπες

 

04-11-2020

Όλα αυτά χωρίς πρακτικά καμία προβολή από τα μίντια, και φυσικά χωρίς την αφειδώλευτη οικονομική στήριξη επιχειρηματιών των μέινστριμ υποψηφίων.

Κατιούσα

Σε μια αναμέτρηση που “κοκκινίζει” το χάρτη των ΗΠΑ, ένα νέο καθόλου καλό στα αμερικανικά συμφραζόμενα φυσικά, κι όπου συνολικά η ψήφος μεγάλου μέρος των πολιτών είναι συντηρητικότερη και από το 2016 (ακόμα και αν δεχτεί κανείς ότι ο Μπάιντεν εκφράζει κάποιου είδους “προοδευτική” επιλογή, πράγμα εντελώς αμφίβολο), ένα από τα ελάχιστα καλά νέα είναι η εκλογική επίδοση του Κρις Χελάλι, με την πραγματικά ιστορική του υποψηφιότητα για το Κογκρέσο ως μέλος του ΚΚ Κομμουνιστών ΗΠΑ στο Βερμόντ.

Με «σπασμένα φρένα» το αντιλαϊκό κρεσέντο για το κεφάλαιο

...και «μαγική εικόνα» για την πανδημία και τα μέτρα της κυβέρνησης

 

Eurokinissi

Μαύρες μέρες για το λαό προδιέγραψε για το αμέσως επόμενο διάστημα ο Κυρ. Μητσοτάκης, μιλώντας χτες, μέσω τηλεδιάσκεψης, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ, για τη νέα έξαρση της πανδημίας, αλλά και την επιτάχυνση του αντιλαϊκού κρεσέντο για να φορτωθεί η καπιταλιστική κρίση στο λαό.

Είπε χαρακτηριστικά, απευθυνόμενος στους βουλευτές του, πως «έχουμε, ακόμα, ένα δύσκολο διάστημα μπροστά μας. Τα μέτρα τα οποία έχουμε πάρει (...) θα χρειαστούν 10 με 15 ημέρες για να αποδώσουν. Θα έχουμε μια πίεση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, την οποία θεωρώ ότι είναι διαχειρίσιμη», το γνωστό κυβερνητικό παραμύθι, την ώρα που αναστέλλουν εξωτερικά ιατρεία και προγραμματισμένα χειρουργεία, μετατρέποντας το σύστημα Υγείας σε «σύστημα μιας νόσου». Σε άλλο σημείο ισχυρίστηκε ότι «έχουν προσληφθεί χιλιάδες γιατροί και νοσηλευτές, σε πρώτη φάση με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, για να αντιμετωπίσουμε τα κατεπείγοντα προβλήματα της πανδημίας», παραδεχόμενος ανοιχτά ότι πηγαίνει σε πρόσκαιρα «μπαλώματα», πίσω από τις μεγάλες ανάγκες, αντί για μόνιμες προσλήψεις.

Χαστούκι

 

  Πηγή: Eurokinissi

Η μείωση των προγραμματισμένων χειρουργείων έως και 80% στα δημόσια νοσοκομεία, με απόφαση της κυβέρνησης, αποτελεί μια ακόμα κυνική ομολογία ότι το «θωρακισμένο σύστημα Υγείας απέναντι στην πανδημία» είναι παραμύθι για μικρά παιδιά.

Οτι στο οκτάμηνο που πέρασε από την έναρξη της πανδημίας, και παρά τη σχετική ύφεση για μερικούς μήνες, η κυβέρνηση δεν πήρε κανένα ουσιαστικό μέτρο ενίσχυσης των νοσοκομείων και των άλλων δομών Υγείας, ενώ ήξερε ότι το δεύτερο κύμα ήταν αναπόφευκτο. Αν λοιπόν το σύστημα «αντέχει», τότε γιατί σταματούν τα τακτικά χειρουργεία; Γιατί τα νοσοκομεία μετατρέπονται σε «μιας νόσου»;

Το σύστημα Υγείας όχι μόνο δεν είναι σε «πλήρη ετοιμότητα» να ανταποκριθεί στη μεγάλη πίεση από τη σταθερή έξαρση των κρουσμάτων, αλλά μέσα σε αυτές τις συνθήκες επιδεινώνονται οι υπηρεσίες Υγείας συνολικά για τον λαό, στο έδαφος της πολιτικής υποχρηματοδότησης, εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης, που ακολουθούν όλες διαχρονικά οι κυβερνήσεις.