Για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (...) βιώνουμε ορισμένες τεκτονικές γεωπολιτικές αλλαγές (...) η ισχύς ουσιαστικά καθίσταται το κρίσιμο στοιχείο, ενώ η διεθνής αρχιτεκτονική ασφάλειας πάνω στην οποία οικοδομήθηκε ο κόσμος μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο υποχωρεί...
Εχουμε τον μεγαλύτερο αριθμό ένοπλων συγκρούσεων παγκοσμίως από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (...) περισσότερες από 60. Εντεκα από αυτές χαρακτηρίζονται πόλεμοι μεγάλης κλίμακας, αριθμός που αποτελεί ιστορικό ρεκόρ (...) Βλέπουμε την άνοδο νέων δυνάμεων, οι οποίες αναδύονται πλέον ως εναλλακτική στο παλαιό καθεστώς, σε μια εποχή που έχει παρέλθει».
Αυτά έλεγε ο υπουργός Εξωτερικών μιλώντας σε πανεπιστήμιο του Καναδά πριν από μερικές μέρες. Μπροστά σε τέτοια ακροατήρια λύνεται η γλώσσα τους...
* * *
Κι αν αυτός είναι ο κόσμος (τους), τι μέλλει γενέσθαι; Απαντάει ο Γεραπετρίτης:
Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, αυτό θα οδηγήσει σε πόλεμο ό,τι κι αν συμβεί, επειδή δεν υπάρχει άλλος τρόπος επίλυσης τέτοιου είδους διλημμάτων παρά μόνο μέσω ενός πολέμου...
Επειδή και τα δύο κράτη, τόσο η ανερχόμενη όσο και η υφιστάμενη δύναμη, ανησυχούν ιδιαίτερα για την κατάσταση, είναι υπερεξοπλισμένα και αυτή η υπερεξοπλιστική κούρσα θα οδηγήσει τελικά σε έναν πολύ σοβαρό πόλεμο».
Δηλαδή, ό,τι βλέπουμε σήμερα είναι οι δονήσεις ενός νέου γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου, που έρχεται όλο και πιο κοντά, επειδή ζούμε σε εκείνες τις ξεχωριστές ιστορικά εποχές όπου συμβαίνει ...«αλλαγή φρουράς» στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Μόνο που δεν γίνεται με εμβατήρια και τιμητικά αγήματα, αλλά με τα όπλα. Και μάλιστα με «πολύ σοβαρό πόλεμο»...

