Κατάπτυστοι

 

Πρώτη και καλύτερη η κυβέρνηση της ΝΔ έτρεξε την Τετάρτη να αξιοποιήσει τις εγκληματικές εμπρηστικές επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη και τον θάνατο μιας γυναίκας στην προεκλογική αντιπαράθεση, με αιχμές που φανερώνουν απροκάλυπτα τις πραγματικές στοχεύσεις της. Μαρινάκης και Κυρανάκης πρωταγωνίστησαν σε εμετικές δηλώσεις ενάντια σε όποιον αμφισβητεί και οργανωμένα συγκρούεται με την πολιτική της κυβέρνησης και την αντιλαϊκή σταθερότητα του συστήματος, δίνοντας το σύνθημα (και τον τόνο) στα ξεδιάντροπα παπαγαλάκια τους να παραληρούν χτες όλη μέρα. Το βραβείο του πιο κατάπτυστου δεν το χάνει με τίποτα ο ραδιοκήρυκας του «ΣΚΑΪ», που ωρυόταν ότι δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο τρικάκι και το γκαζάκι, κι ότι όλα μπαίνουν κάτω από την ομπρέλα της εγκληματικής «αριστερής τρομοκρατίας». Η προσπάθεια να ποινικοποιηθεί προληπτικά και να συκοφαντηθεί κάθε διαμαρτυρία, αμφισβήτηση, αντίδραση και σύγκρουση με την πολιτική του κεφαλαίου και των κομμάτων της, βγάζει μάτι. Αξιοποιούν γι' αυτό τις δοκιμασμένες για το σύστημα προβοκάτσιες ομάδων που είναι γνώριμες των κρατικών μηχανισμών και η δράση τους εύκολα κατευθύνεται ή ενσωματώνεται σε εξυπηρετικούς για το σύστημα σχεδιασμούς. Αυτό ακριβώς ζούμε τώρα, με τη θεωρία των «δύο άκρων» να ξεπηδάει μέσα από τα γκαζάκια και τα τρικάκια. Κούνια που τους κούναγε αν νομίζουν ότι έτσι θα φοβερίσουν τον λαό και το κίνημα. Εχει μάθει καλά όλα αυτά τα χρόνια να αντιμετωπίζει και τις προβοκάτσιες και τους μηχανισμούς που τις αξιοποιούν για να χτυπήσουν τη μαζική συνδικαλιστική και πολιτική λαϊκή δράση.

Ανεμοδούρι...

«Η τεχνητή νοημοσύνη απορροφά τόσο μεγάλο μέρος της γης, του ταλέντου, των ημιαγωγών, των υλικών μας, και πάνω απ' όλα τόσο μεγάλο μέρος των χρημάτων μας, που παραγκωνίζει την υπόλοιπη οικονομία (...) Τα χρήματα που διοχετεύονται στην ΑΙ παρακάμπτουν τις προτεραιότητες της χώρας μας, όπως η στέγαση. Η προσπάθεια αναζωογόνησης της μεταποίησης βρίσκεται και αυτή σε κίνδυνο. Τα έργα για την κατασκευή εναλλακτικών πηγών ενέργειας και υποδομών φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων παρουσιάζουν επίσης καθυστέρηση (...) Οι εταιρείες ΑΙ κατέλαβαν σχεδόν τα 2/3 όλων των παγκόσμιων επενδύσεων σε επιχειρηματικά κεφάλαια το 2025, από περίπου 30% το 2022». Αυτά σημείωνε ένας αρθρογράφος στους «New York Times» τις προάλλες, μαζί με διάφορες εκκλήσεις στην κυβέρνηση να διασφαλίσει ότι μια σειρά κρίσιμοι τομείς «δεν θα λιμοκτονήσουν εις βάρος της τεχνητής νοημοσύνης».

... ή πυξίδα;

Οι δραματικές εκκλήσεις τους αποτυπώνουν γλαφυρά όλα τα αδιέξοδα που βρίσκονται στο DNA του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος. Γιατί είναι το κυνήγι του μέγιστου κέρδους ο απόλυτος νόμος του καπιταλισμού, που οδηγεί όλα τα κεφάλαια να ψάχνουν κερδοφόρες διεξόδους σε έναν κλάδο, σπέρνει την αναρχία στην παραγωγή, μεγαλώνει την ανισομετρία ανάμεσα σε κλάδους και κεφάλαια. Πάνω σε αυτή τη βάση οξύνονται και οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στα διάφορα τμήματα του κεφαλαίου. Καβγάδες που με όλους τους τρόπους φορτώνουν στον λαό, πάνω απ' όλα στερώντας του τη δυνατότητα να αξιοποιήσει τις τεράστιες σύγχρονες δυνατότητες για να ικανοποιήσει τις δικές του ανάγκες. Αυτό ακριβώς το σύστημα του κέρδους είναι το μεγάλο εμπόδιο, που δεν αλλάζει με «κρατικές ρυθμίσεις» των διαχειριστών του, αλλά μόνο ανατρέπεται από την πάλη του λαού. Μόνο έτσι, με την εργατική εξουσία, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και όλων των επιτευγμάτων της επιστήμης και της τεχνολογίας, τον κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό, οι εργαζόμενοι θα μπορούν να σχεδιάσουν όχι με βάση το «ανεμοδούρι» του κέρδους, αλλά την πυξίδα των δικών τους αναγκών.

Πατρότητα

«Ο ΟΤΕ δεν είναι μπακάλικο να φαλιρίσει από την 4ήμερη εργασία και τη μείωση των ωρών», είπε με στόμφο ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, απαντώντας στη ΝΔ που διεκδικεί την «πατρότητα» των νόμων που κάνει χρήση η εργοδοσία του ομίλου. Σε κάθε περίπτωση το επίδικο δεν είναι να μπορούν πράγματι οι εργαζόμενοι να δουλεύουν λιγότερο, με αύξηση των μισθών, αλλά το εντελώς αντίθετο: Να εφαρμοστεί μια από τις πολλές αποχρώσεις της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, ώστε να ανέβει η παραγωγικότητα και μαζί τα κέρδη. Δηλαδή, όχι απλά δεν αμφισβητείται ο πυρήνας της εκμετάλλευσης, αλλά κυβέρνηση και κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας διαγκωνίζονται στο ποιος εκφράζει και υπερασπίζεται καλύτερα τα συμφέροντα και τα κέρδη των ομίλων. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το 4ήμερο στον ΟΤΕ ήταν πρόταση της εργοδοσίας, σε μια περίοδο που η μητρική «Deutsche Telecom» βρίσκεται σε φάση αναδιοργάνωσης και συνολικά ο κλάδος στρέφεται ολοένα και περισσότερο στην πολεμική οικονομία. Η επίκληση δε των παραδειγμάτων από άλλες χώρες της Ευρώπης ένα πράγμα επιβεβαιώνει: Οτι η στρατηγική του κεφαλαίου - δηλαδή των καπιταλιστών, που βρίσκονται πίσω από κάθε κυβέρνηση - είναι ενιαία, όπως και οι ανατροπές που προωθεί το πολιτικό τους προσωπικό σε όλη την ΕΕ, διαμορφώνοντας αυτό που μετά γίνεται αντικείμενο αντιπαράθεσης ανάμεσα στα αστικά κόμματα: Το ποιος υπηρετεί καλύτερα τις βέλτιστες (αντεργατικές) πρακτικές και την ευρωπαϊκή «κανονικότητα».

 

Ριζοσπάστης