RIZOSPASTIS |
Τα γεράκια του πολέμου μιλάνε για «ανασυγκρότηση του κοινωνικού συμβολαίου» γύρω από την «άμυνα» και εννοούν την υποταγή των λαών στα βρώμικα σχέδιά τους. Απαιτούν από τον λαό και τη νεολαία να υπογράψουν την καταδίκη τους, να αποδεχτούν ως «εθνικό καθήκον» τη συμμετοχή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο για τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Φτάνουν στο σημείο να παρουσιάσουν τη λαϊκή απροθυμία να στρατευτεί μαζικά στα σχέδιά τους ως σύμπτωμα του «ανταγωνισμού με τον ιδιωτικό τομέα» (!) πετώντας ακόμα περισσότερα «τυράκια» περί επαγγελματικής εξέλιξης μέσα στον στρατό. Επιστρατεύουν διαφημιστικές καμπάνιες βασισμένες στις νέες τεχνολογίες και την οπτική προπαγάνδα για να πείσουν, ιδίως τις γυναίκες και τη νεολαία. Ομως κανένα «συμβόλαιο» δεν μπορεί να συγκεράσει τις αγεφύρωτες αντιθέσεις και τα συγκρουόμενα συμφέροντα των εκμεταλλευτών και των εκμεταλλευομένων. Το μόνο πραγματικό συμβόλαιο που έχουν χρέος να τιμήσουν οι εργαζόμενοι και ο λαός, είναι αυτό της πάλης ενάντια στο σύστημα του πολέμου και της εκμετάλλευσης, μέχρι να το ανατρέψουν!
Τους «στρατηγικούς κακοπληρωτές» και τους «ενεργειακούς τουρίστες» βάζει, υποτίθεται, στο στόχαστρο η κυβέρνηση με το νέο σύστημα «σήμανσης» των οφειλετών, που στόχο έχει να εξασφαλίσει την εισπραξιμότητα των ενεργειακών ομίλων. Οι εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας θα επισημαίνουν στον ΔΕΔΔΗΕ τους πελάτες με ληξιπρόθεσμα χρέη και, μετά την τρίτη επισήμανση, ο καταναλωτής δεν θα μπορεί να αλλάξει εταιρεία μέχρι να πληρώσει ή να ρυθμίσει το προηγούμενο χρέος. Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά πού ρίχνει το δίχτυ: Σχεδόν 2,9 εκατομμύρια παροχές εμφανίζουν οφειλές, ενώ περίπου το 80% του συνολικού ύψους τους συγκεντρώνεται στη Χαμηλή Τάση, δηλαδή κυρίως σε νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις. Δεν πρόκειται λοιπόν για μια χούφτα επιτήδειους, όπως το παρουσιάζουν, αλλά για μαζική αδυναμία πληρωμής του πανάκριβου ρεύματος. Πάνω σ' αυτήν ακριβώς τη «μαρίδα» απλώνεται ο μηχανισμός ηλεκτρονικής σήμανσης, αυξάνοντας τις πιέσεις στα νοικοκυριά να πληρώσουν απ' αυτά που δεν έχουν! Οι «καρχαρίες» είναι το άλλοθι, η «μαρίδα» ο στόχος και οι εισπράξεις των ομίλων το πραγματικό προστατευόμενο είδος...
Μέχρι 70 ώρες τη βδομάδα δούλευαν Μαροκινοί μετανάστες στους πορτοκαλεώνες μεγαλοκτηματιών στη Σικελία και «αμείβονταν» με 1 ευρώ για κάθε κασόνι που γέμιζαν. Σαν να μη φτάνουν τα εξαντλητικά ωράρια και τα εξοργιστικά μεροκάματα, τα αφεντικά εκβίαζαν τους εργάτες για να παρακρατούν και μέρος των μισθών ως «νοίκι», προκειμένου να μην κοιμούνται στο χώμα - αλλά σε ετοιμόρροπα δώματα, χωρίς νερό και ρεύμα... Αυτή είναι η άλλη όψη της αντιδραστικής πολιτικής ΕΕ - κυβερνήσεων στο Μεταναστευτικό - Προσφυγικό. Οσους δεν τους πνίγουν στις θάλασσες και δεν τους καταστέλλουν στα σύνορα, τους φοράνε σιδερένιες μπάλες και τους κάνουν σύγχρονους σκλάβους, για ακόμα μεγαλύτερα κέρδη και για να σέρνουν προς τα κάτω συνολικά τους μισθούς και τα δικαιώματα. Το παραλήρημα της Μελόνι και των άλλων ηγετών της ΕΕ απέναντι στους μετανάστες ακούγεται σαν κελάηδισμα στα αυτιά του κεφαλαίου, που κρατάει την κάνουλα των μεταναστευτικών ροών και την ανοιγοκλείνει ανάλογα με τα συμφέροντά του: Αλλοι σβήνουν στον πάτο της θάλασσας κι άλλοι αργοπεθαίνουν στα κάτεργα της εργοδοσίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου