ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΙΝΔΟΥ Η πίτα μεγαλώνει, αλλά η ζωή των εργαζομένων κάθε φέτος και χειρότερα

RIZOSPASTIS

Ο Δ. Κουτσούμπας με απεργούς των ΕΛΠΕ

Στη Δυτική Θεσσαλονίκη, με επίκεντρο την ευρύτερη βιομηχανική ζώνη συγκεντρώνεται ο βασικός όγκος των εργαζομένων στους κλάδους της Μεταποίησης και των Μεταφορών. Συνολικά στη ΒΙΠΕ Σίνδου δουλεύουν περισσότεροι από 60.000 εργαζόμενοι, αυξημένοι κατά 10.000 την τελευταία πενταετία.

Στις 20 μεγαλύτερες επιχειρήσεις ή υποκαταστήματα ομίλων που λειτουργούν στη ΒΙΠΕ, με βάση τον τοπικό κύκλο εργασιών τους, συγκεντρώνονται περισσότεροι από 9.000 εργαζόμενοι.

Πρόκειται για μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους με έντονο παραγωγικό και εξαγωγικό προφίλ και διογκωμένους τζίρους, σε κλάδους όπως η Βιομηχανία Τροφίμων - Ποτών, τα Logistics και Χονδρεμπόριο - Διανομές, η Μεταλλουργία, τα Χημικά - Πλαστικά, οι Κατασκευές και η Διύλιση, που στην ουσία διαμορφώνουν, με όρους καπιταλιστικού ανταγωνισμού, τις εργασιακές σχέσεις και συνθήκες που επικρατούν συνολικά στους κλάδους.

Στην περιοχή, από το 2020 και μετά, το σύνολο των βιομηχανιών καταγράφει συνεχόμενα ρεκόρ, τόσο σε αύξηση των τζίρων, όσο και σε καθαρά κέρδη. Το 2022-2025 εκτοξεύτηκε ο τζίρος λόγω των τιμών Ενέργειας και των ανατιμήσεων, που ως κόστος μεταφέρθηκε σχεδόν εξολοκλήρου στους εργαζόμενους και στους τελικούς καταναλωτές/πελάτες. Από τα περίπου 9 δισ. ευρώ τζίρο το 2021, το συνολικό αποτύπωμα της περιοχής αγγίζει πλέον τα 13 δισ. ευρώ (αύξηση 33%).

 

Από κινητοποίηση για εργατικό έγκλημα στη Σίνδο

Από αυτόν τον τεράστιο πλούτο που παράγεται, μόλις 8%-12% του κύκλου εργασιών κατά μέσο όρο κοστίζουν στους βιομήχανους οι μισθοδοσίες των εργαζομένων. Ποσοστό που έχει την τάση να συμπιέζεται τα τελευταία χρόνια, καθώς οι τζίροι αυξάνονται με ρυθμούς πολύ ταχύτερους από τις πενιχρές αυξήσεις των μισθών τα τελευταία χρόνια. Βάζοντας στην εξίσωση και την ακρίβεια που τσακίζει το εργατικό εισόδημα, το αποτέλεσμα δείχνει καθηλωμένους μισθούς και μείωση της πραγματικής αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων.

Υπάρχουν βέβαια και πρωταθλητές στην εκμετάλλευση των εργαζομένων. Στις βιομηχανίες Διύλισης και Ενέργειας, σε μεγάλα μονοπώλια του Μετάλλου, της Χημικής Βιομηχανίας και του Φαρμάκου, το κομμάτι της πίτας που αναλογεί στους μισθούς των εργαζομένων πέφτει κάτω από 3%.

Σε κλάδους όπως τα Τρόφιμα, όπου κυριαρχεί η ανειδίκευτη εργασία και συγκεντρώνονται χιλιάδες εργαζόμενοι, η συντριπτική πλειοψηφία αμείβεται με τον κατώτατο μισθό, οι εργοδότες πιέζουν με κάθε τρόπο να αυξηθεί ο εργάσιμος χρόνος και η απλήρωτη εργασία, ενώ οι επενδύσεις που γίνονται στοχεύουν στην αυτοματοποίηση της παραγωγής για να μεγαλώσουν περισσότερο τα περιθώρια κέρδους.

 

Επενδύσεις και «success stories» ποτισμένα με το αίμα, τον ιδρώτα και τα βάσανα των εργαζομένων

Την ίδια ώρα, στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης παρουσιάζονται καθημερινά άρθρα με πανηγυρικούς τίτλους για «επενδύσεις - μαμούθ» στη ΒΙΠΕ Σίνδου, καλλιεργώντας προσδοκίες στους εργαζόμενους ότι θα πάρουν μερίδιο από αυτήν την ανάπτυξη. Πίσω όμως από τους διθυράμβους κρύβεται ένας τεράστιος «χορός» εκατομμυρίων:

• Πρόσφατα ολοκληρώθηκαν έργα αναβάθμισης της ΒΙΠΕ Σίνδου, ύψους 15,4 εκατ. ευρώ, «κερασμένα» από το Ταμείο Ανάκαμψης. Αφορούν υποδομές που έχουν ανάγκη οι βιομήχανοι, έργα οδοποιίας και σιδηροδρομικής σύνδεσης για να βελτιωθεί η απόδοση των επενδύσεων, ενώ στο αμέσως προσεχές διάστημα αναμένονται εξελίξεις και για την επέκταση της ΒΙΠΕ κατά 500 στρέμματα.
• Στα Logistics, στο πλαίσιο του Master Plan «Θεσσαλονίκη 2030», ξεχωρίζει η επένδυση για τη μετατροπή του πρώην ακινήτου «Βαλκάν Εξπόρτ», άνω των 120.000 τ.μ., στον μεγαλύτερο «πράσινο» κόμβο της Βόρειας Ελλάδας.
• Στο πλαίσιο της πολεμικής προετοιμασίας και της ανάγκης για ενίσχυση της πολεμικής βιομηχανικής βάσης της ΕΕ, υλοποιείται επένδυση 40 εκατ. ευρώ από ισραηλινό μονοπώλιο που έχει συνάψει μνημόνιο συνεργασίας με τον γερμανικό πολεμικό κολοσσό «Rheinmetall MAN Military Vehicles», για στρατιωτικά οχήματα, συστήματα anti-drones και UAS.
• Στη μεταλλουργία υλοποιούνται επενδύσεις εκσυγχρονισμού σε μονάδες χαλυβουργικών προϊόντων και εξειδικευμένων μηχανολογικών κατασκευών, ενώ προχωράει επένδυση 30 εκατ. που αφορά μονάδα ανάκτησης χαλκού και ψευδάργυρου από βιομηχανικά κατάλοιπα και δευτερογενή υλικά.
• Στον κλάδο των Τροφίμων, δίπλα στα ρεκόρ κερδοφορίας, τρέχουν επενδύσεις που ξεπερνάνε τα 300 εκατ. ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των μονάδων, την εισαγωγή νέων γραμμών παραγωγής και το στήσιμο νέων εγκαταστάσεων στους υποκλάδους των γαλακτοκομικών, των προϊόντων αρτοποιίας και ζύμης και την επεξεργασία φρέσκων και κατεψυγμένων λαχανικών.
• Στους κλάδους της Χημικής Βιομηχανίας και των Δομικών Υλικών οι επιχειρήσεις υλοποιούν σημαντικές επενδύσεις σε νέες γραμμές παραγωγής, «πράσινες» τεχνολογίες και επέκταση εγκαταστάσεων για να ανταποκριθούν στην αυξημένη ζήτηση των εξαγωγών και την ανεβασμένη κατασκευαστική δραστηριότητα.
• Παράλληλα, επεκτείνονται τα Data Centers, όπως το «Balkan Gate» στο Καλοχώρι.

Ολο αυτό το επενδυτικό «κύμα» δεν έπεσε από τον ουρανό. Χρηματοδοτήθηκε κυρίως από το Ταμείο Ανάκαμψης και κρατικά κονδύλια, δηλαδή από τη φοροληστεία του ίδιου του λαού. Στηρίχθηκε στο ξήλωμα των Συλλογικών Συμβάσεων και του 8ώρου, στην επιβολή της «ευελιξίας» και των εργολαβιών, καθώς και στη μαζική είσοδο μεταναστών εργατών με μηδενικά δικαιώματα, μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας και μισθούς πείνας.

Χτίστηκε μέσα σε χώρους δουλειάς όπου οι εργαζόμενοι βιώνουν την αβεβαιότητα και τα εργοδοτικά εγκλήματα, όπως αποδείχτηκε επανειλημμένα και με τον τραγικό θάνατο εργαζόμενης σε βιομηχανικά πλυντήρια το περασμένο καλοκαίρι.

Ετσι, η αντίθεση κραυγάζει:

• Οσο μια χούφτα μέτοχοι αυξάνουν τα κέρδη τους, το εργατικό εισόδημα δεν φτάνει ούτε έως τα μισά του μήνα.
• Την ώρα που το κράτος εισπράττει 75 δισ. σε έναν χρόνο, με τον λαό να πληρώνει το 95% των εσόδων, οι βιομήχανοι αρμέγουν κρατικά και ευρωπαϊκά πακέτα στήριξης για να θωρακίζουν τα κέρδη τους.
• Στη γαλακτοβιομηχανία οι εργάτες σακατεύονται σε 12ωρα για να «βγει η παραγωγή», ενώ οι κτηνοτρόφοι εξαναγκάζονται να θανατώνουν τα κοπάδια τους για να διασφαλιστούν τα κέρδη των βιομηχάνων της φέτας.
• Ενώ βιομηχανίες γεμίζουν τις στέγες τους με φωτοβολταϊκά, οι εργατικές οικογένειες βιώνουν ενεργειακή φτώχεια, με την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης να ανεβαίνει κατά 70%.

Καμία θυσία για τα κέρδη τους! Με πιο ισχυρό ΚΚΕ βαδίζουμε στον δρόμο της ανατροπής

Στη Δυτική Θεσσαλονίκη συγκρούονται δύο κόσμοι σε έναν ανειρήνευτο πόλεμο: Από τη μία οι επιχειρηματικοί όμιλοι με τις κυβερνήσεις και τα κόμματά τους και από την άλλη η εργατική τάξη, η φτωχή αγροτιά και οι νέοι επιστήμονες που παράγουν τα πάντα και ζουν με ψίχουλα, με μόνο στήριγμά τους το ΚΚΕ.

Και στην περίπτωση της Δυτικής Θεσσαλονίκης η πείρα αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει ανάπτυξη από την οποία βγαίνουν εξίσου κερδισμένοι αφεντικά και εργαζόμενοι. Τα κέρδη και οι επενδύσεις των βιομηχάνων προϋποθέτουν ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Για να κερδίσει ο λαός, πρέπει να χάσουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Η μόνη ελπιδοφόρα προοπτική βρίσκεται στον οργανωμένο αγώνα κόντρα στο σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και τους υπηρέτες του και το δυνάμωμα των ταξικών σωματείων. Αυτό επιβεβαίωσε ο νικηφόρος αγώνας των εργολαβικών εργαζομένων στα ΕΛΠΕ, που μαζί με το Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας και με την αλληλεγγύη εργατών από άλλους κλάδους επέστρεψαν στην εργασία τους τον περασμένο Μάη.

Αυτό επιβεβαιώθηκε και από την περίοδο της πανδημίας, όταν οι εργαζόμενοι βγήκαν μπροστά για μέτρα προστασίας της ζωής τους στους χώρους δουλειάς διεκδικώντας παράλληλα ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στη Σίνδο.

Με πρωτοβουλία του Συνδικάτου Μετάλλου και μαζικών φορέων της περιοχής, συσπειρώθηκαν εργαζόμενοι, κάτοικοι, αγρότες και επαγγελματίες ενάντια στα σχέδια εγκατάστασης δύο μονάδων καύσης επικίνδυνων υγειονομικών αποβλήτων στη ΒΙΠΕ Σίνδου, βγάζοντας ταυτόχρονα μπροστά τις δικές τους ανάγκες για μέτρα αντιπυρικής προστασίας και ενίσχυση του Πυροσβεστικού Σταθμού Σίνδου.

Τα παραδείγματα είναι πολλά και επιβεβαιώνουν: Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό. Χωρίς αυταπάτες για αναζήτηση «σωτήρων», η πραγματική σωτηρία βρίσκεται στη δύναμη του συλλογικού αγώνα και της αντεπίθεσης. Βαδίζοντας στον δρόμο της κατάργησης της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, της φτώχειας, της πολεμικής βιομηχανίας. Για την Ελλάδα του σοσιαλισμού, όπου οι εργαζόμενοι που παράγουν όλο τον πλούτο της κοινωνίας, θα μπορούν να τον απολαμβάνουν όπως τους αρμόζει στον 21ο αιώνα.

Πέτρος ΚΛΕΙΔΑΡΑΣ
Μέλος της ΤΕ Μεταποίησης Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ

 

Ριζοσπάστης