Οπως είπε, «ο τάφος με τους 13 εκτελεσμένους (σ.σ. πρόκειται για έναν από τους 5 ομαδικούς, με σύνολο 33 εκτελεσμένους) που πρόσφατα ανακαλύφθηκε στην περιοχή γύρω από το Γεντί Κουλέ, μας κάνει να πιστεύουμε ότι είναι ένας από αυτούς.
Η αποκάλυψη αυτή ξαναζωντάνεψε στην οικογένειά μας τις μνήμες για τις μαύρες εποχές που έζησε η Ελλάδα, ξαναζωντάνεψε τις μνήμες όχι μόνο του άδικου χαμού του Γρηγόρη Αυγητίδη, αλλά και άλλων συγγενών μας που εκτελέστηκαν, καθώς και τις μνήμες των αδελφών του (Θόδωρου και Βασίλη Αυγητίδη) και των γαμπρών του (Νικόλαου [Κόλλια] Κωνσταντινίδη και Ανέστη Λαπουρίδη) που εξορίστηκαν στη Μακρόνησο και στη Γυάρο την ίδια περίοδο.
Ο Γρηγόρης Αυγητίδης ήταν ένας από τους εθελοντές που έμειναν να πολεμήσουν ως οπισθοφυλακή, όταν ο Δημοκρατικός Στρατός βομβάρδισε από το Δερβένι στρατιωτικές θέσεις στη Θεσσαλονίκη τον Φεβρουάριο του 1948. Η οπισθοφυλακή είχε ως αποστολή να προλάβουν οι υπόλοιποι αγωνιστές να υποχωρήσουν στο Μπέλες. Μετά από σκληρή μάχη, αιχμαλωτίστηκε.

.jpg)