Δεκάρα...τσακιστή

 

Για να φτιάξει την εικόνα της μετά την κατεδάφιση των εκσκαφέων στο ορυχείο της Μαυροπηγής, η ΔΕΗ ΑΕ εξέδωσε μια μακροσκελή ανακοίνωση όπου εξηγεί γιατί η παραγωγή Ενέργειας από λιγνίτη είναι πλέον οικονομικά ασύμφορη. Γράφει μεταξύ άλλων: «Η επίκληση του λιγνίτη ως "εθνικού καυσίμου" στη σημερινή εποχή αγνοεί τη σκληρή οικονομική και περιβαλλοντική πραγματικότητα. Η παραγωγή Ενέργειας από λιγνίτη έχει καταστεί πλέον εξαιρετικά ασύμφορη, κυρίως λόγω του κόστους των δικαιωμάτων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Το κόστος αυτό δεν αποτελεί μια αυθαίρετη εκτίμηση, αλλά προκύπτει από την τιμή των δικαιωμάτων ρύπων στην Ευρώπη με τον συντελεστή εκπομπών του ελληνικού λιγνίτη». Ακολουθεί ένας ...τιμοκατάλογος με το κόστος των δικαιωμάτων ρύπων ανά μονάδα της ΔΕΗ (αν συνέχιζαν να παράγουν) σε συνδυασμό με το κόστος λειτουργίας των σταθμών (μισθοί κ.ά.), για να καταλήξει η ΔΕΗ ΑΕ ότι έκλεισε τους ΑΗΣ και τα ορυχεία επειδή αν συνεχιζόταν η ηλεκτροπαραγωγή από λιγνίτη, το αυξημένο κόστος θα μετακυλιόταν στην τσέπη του λαού. Σκόπιμη διαστρέβλωση για να βγει λάδι η πολιτική της «πράσινης μετάβασης», που επέβαλε την απολιγνιτοποίηση και εκτόξευσε τις τιμές του ρεύματος, από όποια πηγή κι αν παράγεται.

Τα δικαιώματα ρύπων επιβλήθηκαν με πολιτικές αποφάσεις στο έδαφος της στρατηγικής για την «πράσινη μετάβαση», που δεν δίνει δεκάρα τσακιστή για το περιβάλλον και τις λαϊκές ανάγκες, αλλά έχει αποκλειστικό σκοπό τη διαμόρφωση προϋποθέσεων για την κερδοφόρα επένδυση συσσωρευμένων κεφαλαίων. Για να γίνει αυτό έπρεπε να καταστραφεί κεφάλαιο, και ακριβώς αυτό συμβαίνει με την απαξίωση και τελικά το κλείσιμο των ΑΗΣ και των ορυχείων, που τη θέση τους παίρνουν φωτοβολταϊκά, ανεμογεννήτριες και μονάδες με πανάκριβο φυσικό αέριο. Σημειώνουμε επίσης ότι με τις ίδιες πολιτικές αποφάσεις το φυσικό αέριο δεν συμπεριλήφθηκε στους «απαγορευμένους» υδρογονάνθρακες, επειδή χωρίς αυτό δεν θα μπορούσε να διατηρηθεί η ισορροπία του συστήματος, αφού οι ΑΠΕ παράγουν μόνο σε καθορισμένες συνθήκες και δεν μπορούν να αποθηκεύσουν. Το βάφτισαν λοιπόν «μεταβατικό καύσιμο» και δεν υπόκειται στο πέναλτι των ρύπων, με αποτέλεσμα να κάνουν χρυσές δουλειές μ' αυτό και οι Αμερικανοί. Να αφήσει λοιπόν τις γελοιότητες η ΔΕΗ. Η απαξίωση του λιγνίτη, μιας φτηνής και άφθονης πηγής Ενέργειας, που συμβάλλει καθοριστικά στην ενεργειακή αυτάρκεια και ασφάλεια της χώρας, έγινε με πολιτικές αποφάσεις και με μοναδικό κριτήριο το κέρδος, που καθορίζει άλλωστε διαχρονικά και τη λειτουργία της ΔΕΗ ΑΕ, είτε με κρατική είτε με ιδιωτική πλειοψηφία στο μετοχολόγιό της.

Τις πταίει;

 

Το συνολικό απόθεμα κατοικιών αυξήθηκε την περίοδο 2011 - 2021 κατά 3,5%, αλλά οι διαθέσιμες κενές κατοικίες προς μακροχρόνια ενοικίαση μειώθηκαν κατά 10,4% και κατά 33,1% εκείνες που προσφέρονται προς πώληση, λόγω και του Airbnb. Oι κενές κατοικίες που δεν προσφέρονται ούτε για ενοικίαση ούτε για πώληση αυξήθηκαν κατά 6,1%, στα 1,81 εκατομμύρια σπίτια. Δηλαδή, μία στις τρεις εμφανίζεται κενή. Μ' αυτόν τον ...καπιταλιστικό γρίφο ασχολούνται κτηματομεσίτες και αστικά ΜΜΕ τις τελευταίες μέρες, διερευνώντας το «τις πταίει» για τα πανάκριβα ενοίκια. Πού καταλήγουν οι φωστήρες; Οτι αν έπεφταν στην αγορά τα κλειστά σπίτια, οι τιμές των ενοικίων θα μειώνονταν έως και 25%! Με άλλα λόγια, στα αδιέξοδα που προκαλεί η καπιταλιστική αγορά της στέγης «λύση» θα δώσει ...η ίδια η καπιταλιστική αγορά! Το κέρδος είναι αυτό που καθορίζει αν ένα σπίτι θα χτιστεί ή όχι, αν θα παραμείνει κλειστό, θα νοικιαστεί ή θα πουληθεί. Το κέρδος ορίζει και το κόστος των ενοικίων, ειδικά σήμερα που πολλά ακίνητα είναι ιδιοκτησία μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων η εταιρειών του real estate. Το κέρδος λένε θα δώσει λύση και τώρα, αυξάνοντας την προσφορά και τον ανταγωνισμό, με στόχο να πέσουν οι τιμές. Δουλεύουν ψιλό γαζί τον λαό, που βάλλεται από παντού: Τους μεγαλοϊδιοκτήτες ακινήτων, τις τράπεζες, το κράτος. Σερβίρουν το φαρμάκι για φάρμακο για να κρύβεται η μοναδική διέξοδος, που είναι ο αγώνας ενάντια στα μέτρα δήμευσης των λαϊκών κατοικιών, στο ξεζούμισμα της λαϊκής οικογένειας και στην πολιτική της στέγης - εμπόρευμα, που συνθλίβει την ανάγκη για σπίτια σύγχρονα και φτηνά.

 

Εφεδρείες

Η Βουλή της Ιαπωνίας ετοιμάζεται να ψηφίσει νόμο που θα θεσπίζει εφεδρική πρωτεύουσα «σε περίπτωση καταστροφών ή μεγάλων κρίσεων». Ο λόγος δεν είναι βέβαια η μεγάλη σεισμικότητα της χώρας, η οποία υπήρχε ανέκαθεν και ποτέ μέχρι τώρα δεν προέκυψε θέμα να οριστεί εφεδρική πρωτεύουσα, παρά το γεγονός ότι οι Ιάπωνες έχουν ζήσει το τσουνάμι του 2011, με τεράστιες ζημιές και απώλειες, όπως και το σοβαρό πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα. Είναι φανερό λοιπόν ότι από αλλού προκύπτει η αναγκαιότητα της εφεδρικής πρωτεύουσας. Ο λόγος δεν είναι άλλος από την πολεμική προετοιμασία της Ιαπωνίας, μιας και το μέτρο αυτό προστίθεται σε μια μακρά αλυσίδα προηγούμενων που βάζουν τη χώρα σε κατάσταση «σπριντ» σε ό,τι αφορά τους εξοπλισμούς και την αναθεώρηση του πολεμικού της δόγματος. Για παράδειγμα, το 2022 εγκρίθηκε η μεγαλύτερη κρατική δαπάνη για την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων μετά τον Β' Παγκόσμιο, δύο χρόνια μετά ψηφίστηκε νόμος που επιτρέπει τις εξαγωγές όπλων, ενώ τον Απρίλη του 2026 άλλαξε επίσημα και το στρατιωτικό δόγμα της χώρας μετά από 80 χρόνια, τερματίζοντας τη λεγόμενη «παθητική άμυνα». Βλέποντας τα σύννεφα του ιμπεριαλιστικού πολέμου να πυκνώνουν επικίνδυνα στον Ινδο-Ειρηνικό, και όντας ένας από τους βασικούς συμμάχους των ΗΠΑ απέναντι στην Κίνα, η αστική τάξη της Ιαπωνίας ετοιμάζεται με όλα τα μέσα για τους επόμενους γύρους της αντιπαράθεσης, που θα κρίνουν και στρατιωτικά τον ανταγωνισμό για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία.

 

Ριζοσπάστης