Τι είπε το γεράκι των ΗΠΑ; Οτι πρέπει ο λαός να σκληρύνει για να αντέξει τα επόμενα δέκα χρόνια. Να ξεχάσει την «ήσυχη ζωή», γιατί τώρα «γράφονται οι εξελίξεις του επόμενου αιώνα», για το αν η «Δύση» (δηλαδή οι ΗΠΑ) θα «διατηρηθούν στην κορυφή ή αν θα υποβιβαστούν σε θέση υποτέλειας και παρακμής».
Κάτι από ...Δένδια θύμισε ο Ρούμπιο (ή μάλλον το ανάποδο). Οταν ο υπουργός Αμυνας έλεγε πως δεν έχουμε κουλτούρα φέρετρων και πρέπει να αποκτήσουμε. Οπως οι Αμερικανοί, που έχουν συνηθίσει να υποδέχονται φέρετρα σκεπασμένα με τη βουτηγμένη στο αίμα των λαών σημαία τους. Η πρωτοκαθεδρία (στην εκμετάλλευση και στους πολέμους) απαιτεί θυσίες. Πόσο μάλλον όταν απειλείται...
Γι' αυτό ο Ρούμπιο επιστράτευσε ύμνους στην «άγρια ατομικότητα και την αδυσώπητη φιλοδοξία» που έκαναν τη «Δύση» να «ξεχωρίζει από τόσους άλλους πολιτισμούς και κουλτούρες».
Είχαν πράγματι ...θέληση και τσαγανό οι εκμεταλλευτές στη Δύση. Από τους σταυροφόρους και τους αποικιοκράτες, μέχρι τα σύγχρονα ιμπεριαλιστικά κράτη. Πέτρα πάνω στην πέτρα δεν άφησαν για να κυριαρχήσει ο ...δυτικός πολιτισμός.
Μίλησε ακόμα για τον «κώδικα» (βλέπε «ο θάνατός σου η ζωή μου») που διαπερνά την καπιταλιστική ζούγκλα, έτσι που κυρίαρχο κριτήριο γίνεται - κατά τον Ρούμπιο - η «αναμέτρηση, η φιλοδοξία, ο ανταγωνισμός...», το «πάθος, η αντιπαλότητα και οι συγκρούσεις». Ο ...αρχαιοελληνικός «θυμός», που χωρίς αυτόν «τα έθνη χάνουν τη θέληση να πολεμήσουν».
Προσκλητήριο υποταγής και συστράτευσης στα βρώμικα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ απεύθυνε ο Ρούμπιο με φόντο τον «οικουμενικό» Παρθενώνα. Κάλεσε τους λαούς να σηκώσουν ψηλότερα τις σημαίες μιας χούφτας παράσιτων, που για τα συμφέροντά τους γίνεται ο πόλεμος.
