Σωθήκαμε... Έρχεται η «δίκαιη ανάπτυξη»…

Της Κάλι Καρά

Προφεσόροι οι της «αριστερής» κυβέρνησης στην εύρεση νέων λέξεων και εννοιών για να θολώσουν τα νερά στη στήριξή τους στον καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης και την αντιλαϊκή - αντεργατική πολιτική που την συνοδεύει. Μετά τη «δημιουργική ασάφεια», τη μετονομασία των μνημονίων σε «συμφωνίες», σε «θεσμούς» των κορακιών των δανειστών και τόσα άλλα, μας ξεφούρνισαν τώρα το καινούργιο επίθετο της καπιταλιστικής ανάπτυξης: Τη «δίκαιη ανάπτυξη».

Η «δίκαιη ανάπτυξη» που αναμασούν οι κυβερνητικοί και οι αριστεροδεξιοί ψάλτες τους θα οικοδομηθεί με τα ίδια καπιταλιστικά υλικά που προωθούν τις ανάγκες του κεφαλαίου για επενδύσεις και κέρδη και όχι με βάση τις ανάγκες της εργατικής, της λαϊκής οικογένειας, όσο κι αν προσπαθούν να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι το δικό τους «μοντέλο» καπιταλιστικής ανάπτυξης είναι διαφορετικό απ’ αυτό που ακολούθησαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Στη Βουλή μεταφέρεται η προσπάθεια της κυβέρνησης να φορέσει «φιλεργατικό» μανδύα

Αθικτο το αντεργατικό και αντιασφαλιστικό νομοθετικό πλαίσιο, ενόψει και του νέου γύρου αντιλαϊκής επίθεσης με την τρίτη «αξιολόγηση»

«Ρυθμίσεις με θετικό πρόσημο» βαφτίζει η κυβέρνηση τις ρυθμίσεις για την εφαρμογή του νόμου - λαιμητόμου!

Στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής ξεκινά σήμερα η συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εργασίας με το οποίο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με μια σειρά επιμέρους ρυθμίσεις, επιχειρεί να ρίξει «στάχτη στα μάτια» του λαού, ότι τάχα «ενισχύει την προστασία των εργαζομένων», όταν στην πραγματικότητα διατηρεί άθικτο και ενισχύει συνεχώς το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο πάνω στο οποίο πατά η σημερινή εργασιακή ζούγκλα που επιβάλλει το κεφάλαιο.

 Με βάση το χρονοδιάγραμμα που αποφασίστηκε χτες στη Διάσκεψη των προέδρων της Βουλής, το νομοσχέδιο θα εισαχθεί στην Ολομέλεια την ερχόμενη βδομάδα. Η συζήτηση και η ψήφισή του θα γίνει σε δύο συνεδριάσεις, Τετάρτη και Πέμπτη.

Τυφώνας

Δεκάδες χιλιάδες οι ξεσπιτωμένοι και εκατοντάδες κινδυνεύουν από πνιγμούς. Μάχες με τα λασπόνερα, ηλικιωμένοι και ανήμποροι αναμένουν με αγωνία τα σωστικά συνεργεία. Κοινό χαρακτηριστικό όλων των θυμάτων του τυφώνα «Χάρβεϊ» που πλήττει το Τέξας των ΗΠΑ είναι το εξής ένα: Φτωχολογιά... Μάλιστα, αυτοί που χτυπήθηκαν πιο άσχημα είναι οι άστεγοι και αρκετοί που ζουν σε τροχόσπιτα, όπως κάνουν πολλοί με χαμηλά εισοδήματα στις ΗΠΑ. Σε μια περιοχή γνωστή για τους «πετρελαιάδες», όπου εδρεύει ένα σημαντικό τμήμα της αστικής τάξης των ΗΠΑ, οι φτωχοδιάβολοι δίνουν μάχη για τη ζωή και τις περιουσίες τους. Και... μιας και παραμένει στην επικαιρότητα η προσπάθεια κατασυκοφάντησης του σοσιαλισμού, αυτή η καταστροφή δεν συμβαίνει (ούτε και συνέβαινε) σε κάποια κομμουνιστική χώρα. Συμβαίνει στη μητρόπολη του καπιταλισμού. Αλλωστε, η όποια σύγκριση με το πώς αντιμετώπιζε την προστασία του λαού από φυσικές καταστροφές το σοσιαλιστικό κράτος είναι συντριπτική σε βάρος του καπιταλισμού. Το καπιταλιστικό κράτος των ΗΠΑ, μάλιστα, εδώ και δεκαετίες, κάθε φορά που πλήττεται από σφοδρές κακοκαιρίες, δεν καταφέρνει να προστατέψει αποτελεσματικά τις ζωές των εργαζομένων. Και επειδή επιχειρείται ξανά να πέσει το φταίξιμο στα «ακραία καιρικά φαινόμενα», η αλήθεια που προκύπτει είναι ότι ακραία επικίνδυνος και εγκληματικός για τους λαούς είναι ο καπιταλισμός.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΠΑΛΑΪΚΟ ΣΥΛΑΛΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ στις 6.30 μ.μ. στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥ

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ Ν. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Αριστοτέλους 32 – Ολύμπου 77,   Τ.Κ. 546 31,   Ε.Κ.Θ.   Τηλ: 2310 237694

www.syntaxio.blogspot.com    -- --       e-mail: suntax.ika@gmail.com

 

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι Συνταξιούχοι.

Η Κυβέρνηση επιστρατεύει και πάλι το κάλπικο αφήγημα για «δίκαιη ανάπτυξη» και για «έξοδο από τα μνημόνια». Θέλει να εξασφαλίσει την συναίνεση μας, ώστε οι περικοπές των συντάξεών μας, η  κατάργηση του ΕΚΑΣ και η κατάργηση των κοινωνικών επιδομάτων να γίνουν επιδοτήσεις στις τσέπες των  «επενδυτών», για να αυγατίσουν τα κέρδη τους.

Όμως την «δίκαιη ανάπτυξη» την ζουν καθημερινά οι εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι, του ΙΚΑ, του Δημοσίου, των ΟΤΑ του ΟΑΕΕ των ΔΕΚΟ, που βρίσκονται  κάθε μέρα μπροστά στον «αυτόματο κόφτη», που βλέπουν τα παιδιά τους να τα συνθλίβει το «τέρας» της ανεργίας, που με βάση τα μέτρα που προετοίμασε για αυτούς η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, θα δούνε νέες περικοπές στις συντάξεις το 2019 και το 2020, με την κατάργηση του ΕΚΑΣ, της «προσωπικής διαφοράς» και την μείωση του αφορολόγητου ορίου στα 5681 ευρώ.  Θα την ζουν και μέχρι το 2022 μέσα από τα ματωμένα πλεονάσματα του 3,5% του ΑΕΠ, και όσοι ζουν, μέχρι το 2060  «συντροφιά» με τα πλεονάσματα του 2% του ΑΕΠ κάθε χρόνο, για να αποπληρωθεί το δάνειο που πήραν οι Βιομήχανοι και οι Εφοπλιστές.

Το οικονομικό θαύμα της ΕΣΣΔ επί Στάλιν

 

Το οικονομικό θαύμα της ΕΣΣΔ επί Στάλιν

 

Από atexnos

 

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Και τι δεν ακούστηκε, και δε γράφτηκε από τους διάφορους «σταλινολόγους» αντικομμουνιστές αυτήν την περίοδο. Από «σταλινικά εγκλήματα» μέχρι… «μισθούς Στάλιν» περιείχε ο ανιστόρητος αντικομμουνιστικός αχταρμάς των ημερών. Τι κι’ αν πέρασαν 64 χρόνια από το θάνατο του, ο σοβιετικός ηγέτης συνεχίζει να αποτελεί αντικείμενο αισχρών συκοφαντιών και ιστορικών διαστρεβλώσεων από τους απολογητές του καπιταλισμού. Με αιχμή του δόρατος τον Στάλιν, αστοί και οπορτουνιστές επιχειρούν να χτυπήσουν τον Σοσιαλισμό, να συκοφαντήσουν και να σπιλώσουν τις ιστορικές κατακτήσεις της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στην ΕΣΣΔ τον 20ο αιώνα και να βάλουν εμπόδια στους σύγχρονους εργατικούς-λαϊκούς αγώνες. 

Σταχυολογώντας τα αντικομμουνιστικά μαργαριτάρια

Σκίτσο του Ι. Βάη από τον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη» της 27ης Αυγούστου 2017

Διαβάζοντας την αρθρογραφία του Σαββατοκύριακου αναφορικά με την αντικομμουνιστική υστερία των τελευταίων ημερών, εύλογα γεννιούνται ορισμένα ερωτήματα. Πόση απόσταση ας πούμε χωρίζει τον αντικομμουνισμό από το ξέπλυμα του ναζισμού - φασισμού; Πώς ουσιαστικά το ζητούμενο όλης αυτής της συζήτησης είναι η αποθέωση του καπιταλισμού, από τους απολογητές του όλων των αποχρώσεων; Πόση τελικά απόσταση χωρίζει τον αντισταλινισμό από τον αντικομμουνισμό; Γράφτηκαν άρθρα από διαφορετικές πλευρές και με αντικρουόμενους φαινομενικά στοχεύσεις, άλλα για να υπερασπιστούν τη στάση της κυβέρνησης στην υπόθεση του Ταλίν, άλλα για να την κατακρίνουν, άλλα για να εκθέσουν τους αντικομμουνιστές και άλλα για να υπερασπιστούν το «δικαίωμα» της αστικής τάξης στο χυδαίο αντικομμουνισμό. 'Oλα όμως, τελικά, οδηγούνται στο ένα και στο αυτό συμπέρασμα, το ξόρκισμα της προσπάθειας σοσιαλιστικής οικοδόμησης στον 20ό αιώνα, της ουσίας δηλαδή της Οxτωβριανής Επανάστασης, της μεγαλύτερης και σημαντικότερης προσπάθειας στην ιστορία της εργατικής τάξης να έχει το δικό της κράτος, να φτιάξει τη δική της κοινωνική οργάνωση, τη σοσιαλιστική - κομμουνιστική. Άλλοι ανοιχτά, άλλοι συγκαλυμμένα. Άλλοι ζητώντας όρκους πίστης στην αστική εξουσία και την καπιταλιστική οικονομία, άλλοι δίνοντας τέτοιους όρκους και υποστηρίζοντας ότι έτσι θα εξυπηρετηθεί καλύτερα χωρίς λάθη και στρεβλώσεις η υπόθεση της κοινωνικής αλλαγής. Όχι απλά για να ξεμπερδέψουν με το παρελθόν, αλλά κυρίως με το μέλλον, δηλαδή με την πάλη της εργατικής τάξης και των σύμμαχων της κοινωνικών δυνάμεων να ανατρέψει το σημερινό σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα που γεννά πολέμους, φτώχεια, που στηρίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, να αποδεχτεί ως αιώνιο και αμετάβλητο το σύστημα της καπιταλιστικής οικονομίας και της αστικής εξουσίας. Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα...

Η αναβάθμιση...

Αποφασισμένη να παίξει ενεργότερο ρόλο στα Βαλκάνια εμφανίζεται η κυβέρνηση, ενόψει της επίσκεψης Κοτζιά στην ΠΓΔΜ. Είναι βέβαιο ότι στη δημοσιότητα βγαίνουν ελάχιστα απ' όσα πραγματικά συμβαίνουν στο παρασκήνιο, κρίνοντας από τις πληροφορίες που θέλουν το ελληνικό ΥΠΕΞ να ετοιμάζει επίσης πρωτοβουλίες για επαφές με την αλβανική κυβέρνηση, όπως και μεσολάβηση ανάμεσα σε Σερβία και Κόσσοβο, για την οποία μάλιστα λέγεται ότι βρίσκεται σε άμεση συνεννόηση με τις ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, επιβεβαιώνεται ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε εντατικές διαβουλεύσεις με τις ΗΠΑ, σχετικά με τη συμφωνία για τη βάση της Σούδας, ενώ σοβαρά φαίνεται πως απασχολεί και η τύχη των πυρηνικών κεφαλών που διατηρούν οι Αμερικανοί στη βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία. Σχολιάζοντας αυτές τις εξελίξεις και μιλώντας για την Ελλάδα από την οπτική των συμφερόντων της Γερμανίας και της ΕΕ, ο Γερμανός πρέσβης στην Αθήνα αναγνώρισε σε πρόσφατη συνέντευξή του ότι «η στρατηγική σημασία της Ελλάδας ως νοτιοανατολικού πυλώνα της ΕΕ έχει μάλλον αυξηθεί, ενώπιον των γεωπολιτικών αναταράξεων και των δύσκολων καταστάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο».

Εύα Καϊλή: «Τίνος εγγονή εισ’ εσύ παιδάκι μου»;

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ 

    «Κομμουνιστές εγκληματίες σκότωσαν τον παππού μου (…). Κομμουνιστές εγκληματίες έκαψαν το σπίτι της οικογένειάς μου, αφού το καταλήστεψαν».

    Είναι γνωστή η παραπάνω κραυγή πολιτικής (και ιστορικής) απόγνωσης που πρόσφατα βγήκε από τα χείλη της ευρωβουλευτού του ΠΑΣΟΚ κυρίας Εύας Καϊλή, η οποία με την μαρτυρία της πρόσθεσε το δικό της λιθαράκι αλήθειας ώστε να θυμηθούν οι παλιοί και να γνωρίσουν οι νέοι τα… εγκλήματα των κομμουνιστών.

    Που έγιναν αυτά που λέει η κυρία Καϊλή; Στην Κωνσταντία Μακεδονίας, όπως μας πληροφόρησε.

    Μόνο που, ξέρετε, με την διήγηση της κυρίας Καϊλή υπάρχουν μερικά προβλήματα. Και για την ακρίβεια: Δεν συμφωνούν οι ημερομηνίες…

    Εξηγούμαστε:

«Κοινωνική ευαισθησία... »

Το κοστούμι της «κοινωνικής ευαισθησίας» ξαναπροβάρει ενόψει ΔΕΘ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, την ίδια ώρα που κλιμακώνει την αντιλαϊκή επίθεση προς όφελος του κεφαλαίου. Στο επίκεντρο της προπαγανδιστικής απάτης βρίσκεται το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας που αναμένεται να παρουσιαστεί σήμερα, ενώ έχει προηγηθεί το σχετικό ταρατατζούμ (υπουργικά και κυβερνητικά συμβούλια, συνάντηση Τσίπρα - Αχτσιόγλου, συνεντεύξεις και «διαρροές» στον Τύπο).

Το νομοσχέδιο λανσάρεται ως «ανταπόκριση σε δίκαια αιτήματα του κόσμου της εργασίας» και «σημαντική ενίσχυση των εργαλείων ελέγχου και επιβολής της νομοθεσίας».

Αδίστακτοι

Η ταύτιση του ανεπανάληπτου έργου του Κ. Μαρξ «Το κεφάλαιο» με το ναζιστικό μανιφέστο «Ο Αγών μου» του Χίτλερ ήταν ένα από τα πιο νοσηρά φαντασιουργήματα του αντικομμουνισμού, που διέπρεψε στη φιέστα της εσθονικής προεδρίας της ΕΕ. Ο εμπνευστής του, ένας ξεσκολισμένος αντικομμουνιστής, ο Γκ. Λίντμπλαντ, είναι ο ίδιος που είχε εισηγηθεί και το έκτρωμα του αντικομμουνιστικού μνημονίου, πριν από 11 χρόνια. Χρειάζεται, άραγε, μεγαλύτερη απόδειξη για να συμπεράνει κανείς ότι η ΕΕ δεν θα διστάσει να ξεστομίσει τη μεγαλύτερη χυδαιότητα, για να «αποδείξει» ότι ο φασισμός είναι το ίδιο με τον κομμουνισμό; Οτι η πραγματική τους «κάψα» είναι να εξουδετερωθεί η επίδραση που ασκεί στους λαούς η πιο πρωτοπόρα θεωρία, που αποδεικνύει επιστημονικά ότι ο η κοινωνική εξέλιξη δεν σταματάει στον καπιταλισμό; Υπάρχει, τέλος, πιο πειστική απόδειξη ότι η ΕΕ ξεπλένει με κάθε ευκαιρία τον ναζισμό - φασισμό, γέννημα - θρέμμα του καπιταλισμού, ταυτίζοντάς τον με ό,τι πιο προοδευτικό έχει γεννήσει η ανθρώπινη σκέψη; Αυτή είναι η ΕΕ που «αλλάζει» σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και αποδεικνύεται ότι όντως αλλάζει, αλλά όλο και προς το αντιδραστικότερο για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.

Αστικές λαθροχειρίες σχετικά με το Σύμφωνο Μολότoφ – Ρίμπεντροπ

Με αφορμή το πρόσφατο συνέδριο της εσθονικής προεδρίας της ΕΕ για τα «εγκλήματα των κομμουνιστικών καθεστώτων» επανήλθε στο προσκήνιο όλος ο αντικομμουνιστικός οχετός για την Ιστορία της περιόδου. Η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να εμφανιστεί ως υπέρμαχος της αντικειμενικής αλήθειας βαδίζει χέρι – χέρι με τη διαχρονική διαστρέβλωση από τον ίδιο της Σοβιετικής Ιστορίας και με τη συγκάλυψη του πρωταγωνιστικού ρόλου των οργάνων της ΕΕ στην προώθηση του αντικομμουνισμού.

Στο επίκεντρο της διαπάλης με τις αστικές προσεγγίσεις διαστρέβλωσης και αναθεώρησης της Ιστορίας βρίσκεται ο ψεύτικος ισχυρισμός ότι η Σοβιετική Ενωση είναι συνένοχη για το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, γιατί υπέγραψε το 1939 το Σύμφωνο μη επίθεσης με τη ναζιστική Γερμανία, το γνωστό Σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ.

Αυτός ο ισχυρισμός αποτελεί το βασικό ιστορικό υπόβαθρο της αντιδραστικής θεωρίας των δύο άκρων που επιδιώκει να ταυτίσει τους φασίστες με τους κομμουνιστές και το ταξικό εργατικό κίνημα. H αστική αναθεώρηση επιχειρεί να εμφανίσει ως μόνους ειλικρινείς αντιπάλους του φασισμού την άλλη πολιτική έκφραση της δικτατορίας του κεφαλαίου: Τις αστικές κοινοβουλευτικές δημοκρατίες (ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία).

Freedom Fighters και η Αυτοκρατορία του Κακού

 

ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ (ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ) 

Στο Αφγανιστάν, με την υποστήριξη δύο Ισλαμικών  κρατών, της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν, η Ουάσιγκτον ηγήθηκε ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, τη δημιουργία ισλαμικών ταξιαρχιών οι οποίες συγκροτηθήκαν σε όλο το  αραβο-μουσουλμανικό κόσμο και που αποτελούνται από φανατικούς, που τα μέσα ενημέρωσης ονόμαζαν freedom fighters, (μαχητές της ελευθερίας). Με εξοπλισμό και τεχνογνωσία από την CIA δημιούργησαν ένα ισλαμικό στρατιωτικό, πολεμικό, πολιτικό και τρομοκρατικό δίκτυο σε τέτοιο βαθμό, που ουδέποτε είχε υπάρξει στο παρελθόν με σκοπό την σύγκρουσή του με το σοβιετικό κράτος. 

 Ήταν τότε που ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν (ηθοποιός ταινιών γουέστερν δεύτερης διαλογής) έλεγε στους ανθρώπους, που η κυβέρνηση τού είχε κόψει την πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη, πώς έπρεπε να γίνει για να εξοικονομηθούν κονδύλια για τον «πόλεμο τον άστρων», γιατί η «αυτοκρατορία του Κακού», η άθεη Σοβιετική Ένωση δηλαδή, θέλει να συντρίψει τις χριστιανικές ΗΠΑ.  

Τουρκία - Σομαλία: Ο ιμπεριαλιστικός ανθρωπισμός των μονοπωλίων

Από Μποτίλια και:
*
Ο Αννίβας προ των πυλών της Αφρικής – Βαθιά εμπλοκή της χώρας μας με βάση τη Λάρισα και αναζήτηση ζεστού χρήματος από την ΕΤΕΠ για τους επιχειρηματίες... διείσδυσης
*
Αφρική: Μάννα εξ ουρανίου ‒ ΕΕ, ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Ιαπωνία: Κι αλεστικά μη δώστε (8 εύγλωττοι χάρτες)

Αφρική: Ένοπλες οργανώσεις και ιμπεριαλιστικός ισλαμισμός
*
Ο διαρκής πόλεμος για την Eνέργεια και το οπλοστάσιο της Tρομοκρατίας

Αφρική
*

Γ. Κοτζιούλας – Όταν ήμουν με τον Άρη και 5 ποιήματα για τον «πρωτοστάτη της ανταρτοσύνης»

Πόσα δεν έγραψαν με φαρμακερό μελάνι, πόσα δεν αλύχτησαν γι’ αυτόν οι εχτροί του, κι όταν ακόμα ζούσε κι ύστερα απ’ το θάνατο του. Συγκεντρώνουν απάνω του τα πυρά, γιατί ξέρουν πως αυτός αντιπροσώπευε την επανάσταση καλύτερα από κάθε άλλον, σαν αρχηγός του λαϊκού στρατού μας στα βουνά.

 

Νίκος Πουρναράς / Οικοδόμος

 

Σαν σήμερα, στις 27 Αυγούστου του 1905, γεννήθηκε ο Θανάσης Κλάρας, το στέλεχος του ΚΚΕ και Πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ Άρης Βελουχιώτης.

Ο Τζουμερκιώτης ποιητής και συγγραφέας Γιώργος Κοτζιούλας συμμετείχε στην Αντίσταση στην Ήπειρο από τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. «Παιδί του θυμαριού, του μελισσόχορτου και της ξέσκεπης στέγασης, σχεδόν κατά τρόπο φυσικό, βρέθηκε με τη χιτλερική θεομηνία τοποθετημένος μέσα στο αντάρτικο. Παιδί του βουνού μα και ψυχή με σπάνια αξιοπρέπεια και ανυπόταχτη, έζησε επιτέλους μέσα σ’ έναν κόσμο δικό του και κατάδικό του. Σ’ αυτό τον αποφασισμένο λαό ο Κοτζιούλας ενσωματώθηκε σε μια ενιαία σάρκα. Τον ζούσε και τον αναπαράσταινε στο πλούσιο έργο του» γράφει η Έλλη Αλεξίου. Όταν ο Κοτζιούλας βγήκε στο βουνό, βρέθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα στο πλευρό του Άρη Βελουχιώτη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γνωρίσει πολλές πτυχές του χαρακτήρα του Πρωτοκαπετάνιου.

Είναι ο φασισμός ο αντίθετος πόλος της (αστικής) δημοκρατίας;

Associated Press

Ο Τόμας Γουάτσον, επικεφαλής της IBM και πρόεδρος του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου (ICC), με μέλη του διοικητικού συμβουλίου, συναντιούνται στο Βερολίνο με τον Α. Χίτλερ, στη διάρκεια του 9ου Συνεδρίου του ICC (12/7/1937)

Και να που φτάσαμε στο πραγματικό ζητούμενο: Στην ταύτιση του Μαρξ με τον Χίτλερ και του «Κεφαλαίου» με το «Ο Αγών μου», στη στοχοποίηση όχι μόνο της ΕΣΣΔ, αλλά κάθε σκέψης εργατικής χειραφέτησης από τα καπιταλιστικά δεσμά. Αυτή είναι η νομοτελειακή κατάληξη (και η ουσιαστική στόχευση) του αντικομμουνισμού σε όλες του τις μορφές: Της ταύτισης Χίτλερ - Στάλιν, του διαχωρισμού του σοσιαλισμού - κομμουνισμού από την προσπάθεια εφαρμογής του στη ζωή (σπιλώνοντας ιδιαίτερα την περίοδο της θεμελίωσής του), της ντροπαλής ή ανοιχτής αποδοχής των αντιεπιστημονικών αναλύσεων περί «ολοκληρωτισμών» ή «τελεολογιών».

 Ο αντικομμουνισμός άλλωστε - ο οποίος μπορεί να καταστεί διεισδυτικός μόνο μέσω της προσαρμογής του στα διαφορετικά ακροατήρια - αποτελεί δομικό συστατικό όλων των αστικών κομμάτων, κρατικών οργανισμών ή διακρατικών ενώσεων του κεφαλαίου, με την ΕΕ να δίνει έμπρακτα το στίγμα παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του Στ. Κοντονή.