Ιδρύεται η Ευρωπαϊκή Κοινοπραξία Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ)

Ιδρύεται, 18/4/1951, η Ευρωπαϊκή Κοινοπραξία Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), πρόδρομος της ΕΟΚ και της ΕΕ, από την Ο.Δ. της Γερμανίας, την Γαλλία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, την Ολλανδία και την Ιταλία.

Οι πρώτες ιδέες

Η ιδέα για τη δημιουργία μιας Ενωσης των καπιταλιστικών χωρών της Δυτικής Ευρώπης

ήταν παλιά, ακόμη πριν το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Για πρώτη φορά προβλήθηκε επίσημα και ολοκληρωμένα από τη Γαλλία στα 1930 με το «Σχέδιο Μπριάν» η σύσταση μιας «Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας» με σκοπό τη συσπείρωση της καπιταλιστικής Ευρώπης σε μια πολιτική και στρατιωτική κοινότητα. Ομως, η πρόταση εκείνη βρήκε πολλές δυσκολίες και, τελικά, ναυάγησε με την κήρυξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, που ξεκίνησε ο Χίτλερ με το δόγμα του «ζωτικού χώρου».

Το θέμα της «οικονομικής και πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης» έρχεται πάλι στο προσκήνιο, αναζωπυρώνεται μετά το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Το σοσιαλιστικό σύστημα - τα σύνορα του οποίου με τον καπιταλισμό βρίσκονταν στο έδαφος της Ευρώπης και, μάλιστα, στη Γερμανία (ήταν τα σύνορα μεταξύ Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας Γερμανίας και Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας) - βρίσκεται εκείνη την περίοδο σε άνοδο. Το αμερικάνικο κεφάλαιο έχει διεισδύσει στην Ευρώπη με το Σχέδιο Μάρσαλ, προκειμένου να ισχυροποιήσει τον καπιταλισμό, που ήταν τσακισμένος οικονομικά από τον πόλεμο και να εμποδίσει την εξάπλωση του σοσιαλισμού, αφού το λαϊκό-επαναστατικό κίνημα, λόγω του πολέμου και της αίγλης του σοσιαλισμού, ήταν σε ανοδική πορεία. 

«Να αλλάξουμε τον κόσμο, φίλε Σάντσο, δεν είναι τρέλα ούτε ουτοπία είναι αυτό που λένε ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!».

                                                                                 

Μαθητής Ε´ Τάξης Δημοτικού Σχολείου Αγίου Κηρύκου Ικαρίας στέλνει το δικό του μήνυμα με αφορμή την πανδημία του κορονοϊού και την καραντίνα στο σπίτι.
Κάνει αναφορά στις ελλείψεις σε γιατρούς και υγειονομικό υλικό, την ίδια ώρα που δαπανώνται τεράστια ποσά σε πολεμικούς εξοπλισμούς.
Αναφέρεται στο «μένουμε σπίτι» την ίδια ώρα που υπάρχουν συνάνθρωποί μας άστεγοι και πρόσφυγες στριμωγμένοι σε μικρούς και άθλιους χώρους και άνεργοι που έχασαν τις δουλειές τους.
Για το θέμα της τηλεκπαίδευσης λέει πως το διαδίκτυο σέρνεται ή πέφτει, πολλοί συμμαθητές του δεν έχουν καν υπολογιστή, κυρίως όμως θέλει να βλέπει τους φίλους και τους δασκάλους του «ζωντανά» και όχι μέσα από μια οθόνη…
Καταλαβαίνει πολλά περισσότερα από όσα νομίζουν οι… μεγάλοι, λέει να μένουμε δυνατοί και όχι σιωπηλοί και κλείνει με την προτροπή του Δον Κιχώτη προς τον Σάντσο Πάντσα: «Να αλλάξουμε τον κόσμο, φίλε Σάντσο, δεν είναι τρέλα ούτε ουτοπία είναι αυτό που λένε ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!».
 
Αναρτήθηκε από Γκαγκάριν

Πιο δυνατοί, πιο ικανοί στην πάλη για τα συμφέροντα των εργαζομένων κάτω από όλες τις συνθήκες

Πείρα από τη δράση στον κλάδο της βιομηχανίας στην Κεντρική Μακεδονία

Η κατάσταση στα εργοστάσια στη χώρα μας δεν έχει μεγάλη διαφορά από την πείρα άλλων χωρών, όπως η Ιταλία, με τη λειτουργία μεγάλων βιομηχανικών μονάδων και την έλλειψη μέτρων υγείας και ασφαλείας. Το κάλεσμα για «αποφυγή του συνωστισμού», που απευθύνει η κυβέρνηση, σταματά έξω από τις πύλες των εργοστασίων, μέσα σε αυτές ως διά μαγείας εξαφανίζεται ο κίνδυνος για διασπορά του ιού.

 

 Αυτήν τη λογική την έχουμε ήδη πληρώσει βαριά, όπως έδειξε και η πρόσφατη απώλεια του 52χρονου εργάτη χειριστή σε εργοστάσιο Χημικών στη Βιομηχανική Περιοχή (ΒΙΠΕ) Σίνδου από τον κορονοϊό. Ο κίνδυνος βρίσκεται ήδη μέσα στα εργοστάσια...

Είναι ενδεικτική η κατάσταση που επικρατεί στις ΒΙΠΕ Σίνδου και Κιλκίς αυτό το διάστημα.

• Στα εργοστάσια τροφίμων έχουμε εντατικοποίηση, συγχρωτισμό, ακόμα και απόκρυψη (συγκάλυψη ή αποσιώπηση) κρουσμάτων. Τα όποια μέτρα είναι ελλιπή και αποσπασματικά. Αρκετές επιχειρήσεις στον κλάδο καταγράφουν αύξηση τζίρου, οι εργοστασιάρχες τρίβουν τα χέρια τους για τα οικονομικά αποτελέσματα που θα έχουν.

Εμείς Μένουμε Σπίτι.. και ο ΣΕΒ βγήκε στη ρούγα...

  Πηγή: Eurokinissi

Της Κάλι Καρά

Το σύνολο των απαιτήσεων του ΣΕΒ επιβεβαιώνει ότι εργοδοσία και κυβέρνηση, με τη στήριξη και άλλων «δημοκρατικών» δυνάμεων, αξιοποιούν ακόμη και την πανδημία για να διασφαλίσουν την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών
Ο ΣΕΒ ζητά άμεσα ακόμη περισσότερο ζεστό χρήμα για τις επιχειρήσεις εκβιάζοντας περί «προστασίας της απασχόλησης», όταν η εργοδοσία έχει ήδη προχωρήσει σε δεκάδες χιλιάδες απολύσεις μέσα στον Μάρτη και αναμενόμενο «Τσουνάμι» απολύσεων τους καλοκαιρινούς μήνες.

Ταυτόχρονα και ενώ το δημόσιο σύστημα Υγείας είναι η πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στην πανδημία, ο ΣΕΒ απαιτεί «συνέχιση και επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων και των αποκρατικοποιήσεων… εντός του 2020».

Γιατί… «Μια Ζωή Εν Τάφω»;

Γράφει ο Δημήτρης Φεργάδης*

Ανάσταση, Ελπίδα, Φως… Πάσχα… Ελλήνων Πάσχα…

Μέρες που είναι… μέρες ιδιαίτερες, επαναλαμβανόμενα ξεχωριστές, γιορτινές, μέρες φορτισμένης περισυλλογής και χαρμολύπης. Μέρες, που θα ήταν κάτι παραπάνω από υπαρξιακά φοβικό, υποκριτικό και παράλειψη μεγίστη, αν δεν αναφερόμαστε (με το δέον… δέος) στην ανά τους αιώνες ανθρώπινη αγωνία και συνακόλουθα ανάγκη αναζήτησης της ελπίδας για καλύτερη ζωή, την σωτηρία της και την υπαρξιακή της δικαίωση. Όσο το μπορούμε… Μέσα από Πάσχοντες Θεούς, σε παλιούς και νεώτερους χρόνους… και κοινωνίες… παλιές και πολλές.

«Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος εστίν». (Πρωταγόρας, Αβδηρα, 490-420 π.Χ.)

Σύμφωνα, λοιπόν, με σχεδόν όλες τις θρησκειολογικές Μελέτες ο Πάσχων Θεός ενυπάρχει με φόβο, σεβασμό και ελπίδα, σαν κεντρικό υπερβατικό «πρόσωπο» στις περισσότερες αρχέγονες κοινωνίες. [Παναγή Λεκατσά. Το Θείον Δράμα – Κείμενα, 1976] Είναι ο αναγκαίος, χρήσιμος Θεός (προηγούμενα, συνήθως, τοπικός ήρωας, σωτήρας, βασιλιάς) που έρχεται (σχεδόν πάντα γεννημένος σε σπήλαιο) παθαίνει (πάσχων) πεθαίνει («κατάβαση») και ανασταίνεται (αρπαγησάμενος εν νεφέλαις) δίνοντας, έτσι, με τον θυσιαστικό του θάνατο την αναγκαία ελπίδα για καλύτερη ζωή των βροτών. («προσκυνούμε σου τα πάθη [Θεέ]• δείξον ημίν και την ένδοξόν σου ανάσταση»!)

Η σπορά των ηττημένων του κορονοϊού – Με πειραγμένη ναζιστική αφίσα αμφισβητεί την αναγκαιότητα της προστασίας από την πανδημία ο Μιχαλολιάκος

Δεν προκαλεί εντύπωση ότι οι ναζί θα θεωρούσαν τη θεωρία της φυσικής επιλογής και της επιβίωσης του ισχυρότερου ως καλή ιδέα για τον τρόπο απόκρισης σε μια πανδημία και συνολικά για τον τρόπο οργάνωσης μιας κοινωνίας. Δε θα περίμενε όμως κανείς ότι θα επικαλούνταν προς επίρρωση των επικίνδυνων απόψεών τους “αριστερούς” φιλοσόφους, όπως τον Ιταλό Τζόρτζιο Αγκάμπεν, o οποίος αφού έκρινε υπερβολικά τα μέτρα προστασίας από μια υπερτιμημένη κατά τη γνώμη του ασθένεια, είχε αναρωτηθεί “τι είδους κοινωνία είναι αυτή που δεν έχει άλλη αξία από την επιβίωση;”. Τον Αγκάμπεν ακολούθησαν αργότερα κι άλλοι στοχαστές, κυρίως Γάλλοι, σε διάφορες παραλλαγές του ίδιου επιχειρήματος, για να αποδείξουν πόσο “edgy” είναι οι ίδιοι και να αναδείξουν τη χρεοκοπία  αστικών φιλοσοφικών ρευμάτων, κάποιων από αυτά ριζοσπαστικό μανδύα.

Η επίκληση Αγκάμπεν από τον αρχηγό της εγκληματικής οργάνωσης της ΧΑ δεν ήταν βέβαια το μόνο στοιχείο στη “βαρυσήμαντη” ανάρτηση του αρχιναζί Μιχαλολιάκου.

ΤΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

Οι εργαζόμενοι δεν οφείλουν καμία «ευγνωμοσύνη» σε κανέναν επιχειρηματικό όμιλο

Σε σχόλιο για τις χορηγίες εταιρειών - μελών του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδας (ΣΒΕ) η ΤΕ Βιομηχανίας Κ. Μακεδονίας του ΚΚΕ αναφέρει:

«Οι εργαζόμενοι της Βόρειας Ελλάδας δεν οφείλουν καμία "ευγνωμοσύνη" και κανένα "ευχαριστώ" σε κανέναν επιχειρηματικό όμιλο, όπως κυνικά τη ζητάει ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος με αφορμή τις χορηγίες των μελών του στο ΕΣΥ.

Τις χορηγίες αυτές, στην πραγματικότητα, τις κάνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι από την απλήρωτη δουλειά τους, από την υπερεκμετάλλευση, από την υπέρογκη φορολογία τους και όχι οι βιομήχανοι και οι μεγάλοι επιχειρηματίες, που τόσα χρόνια -ακόμα και σήμερα- λαμβάνουν προνόμια εκατομμυρίων ευρώ μέσω ενισχύσεων, φοροαπαλλαγών, στήριξη από το κράτος.

«Αποκηρύσσω, μα όχι τις ιδέες μου… αλλά τον πατέρα μου»!!!

 Αλίκη Τσουκαλά

«Αγόρια στήστε το χορό, κορίτσια τραγουδείστε

και σεις παιδιά μου αδέρφια της, κρατείστε τον καημό σας.

Τώρα είναι Απρίλης κι άνοιξη, τώρα είν' καημός για νιάτα

τώρα το μνήμα της ανθεί γιομάτο παπαρούνες

Μάνα της πιάσου στο χορό, και συ αδερφέ της πρώτος

και σεις πικραδελφούλες της, φέρτε ένα γύρο ακόμα

κι εγώ ένα ρουμελιώτικο σκοπό θα τραγουδήσω

τραγούδι απ' την πατρίδα μου κι απ' την καρδιά μου μέσα.»

(“Ρουμελιώτικο μοιρολόι” –  γραμμένο από τον τραγικό πατέρα της Αλίκης, τον Ευρυτάνα ποιητή Γ. Τσουκαλά)

 

ΘΥΣΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ…

 

Η Αλίκη Τσουκαλά ήταν μια γενναία και πανέμορφη κοπέλα Ευρυτανικής καταγωγής που εκτελέστηκε σε ηλικία μόλις 21 χρονών στο νεκροταφείο του Αϊ Γιάννη στη Χαλκίδα τα ξημερώματα της 16ης Απρίλη 1949, μετά από μια κατάπτυστη δίκη-σκευωρία με την οποία καταδικάστηκε σε θάνατο για «συμμετοχή σε παράνομη κομμουνιστική οργάνωση με σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος»! Η συνήθης στημένη κατηγορία με την οποία οδηγήθηκαν στα εκτελεστικά αποσπάσματα χιλιάδες αγωνιστές της αντίστασης και του λαϊκού  μας κινήματος. Μαζί με την Αλίκη εκτελέστηκαν άλλες 3 γυναίκες (Κατερίνα Μελεμενή, Ευανθία Πατσαλή, Μαρία Λαφαζάνη) και 4 άντρες (Τάκης Φίτσος, Γιάννης Χάνος, Δημήτρης Βουραζόπουλος, Γιάννης Χριστοφορίδης). Όλοι τους διαλεχτοί αγωνιστές. Ο Τάκης Φίτσος ήταν ο σπουδαίος δημοσιογράφος και λογοτέχνης, παλιός στενός συνεργάτης του Άρη Βελουχιώτη (βλ. εδώ). Ο Χριστοφορίδης ήταν ο ατρόμητος καπετάνιος ενός καϊκιού που φυγάδευε διωκόμενους αντάρτες. Μετά το χαμό του η γυναίκα του και μάνα δύο παιδιών αυτοκτόνησε πέφτοντας στον Ευβοϊκό.  

«Συνύπαρξη» και «κοινή προσπάθεια»...

Μετά από σχεδόν 20.000 (επίσημα καταγεγραμμένους) νεκρούς, ένα μήνα πανδημίας, «έκτακτης ανάγκης», «ατομικής ευθύνης» και καραντίνας στη χώρα, η ισπανική σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση PSOE - «Ουνίδας Ποδέμος» αποφάσισε την περασμένη Τρίτη πως χρειάζεται ...έλεγχος των επιχειρήσεων της Υγείας! Πάντως, σε περίοδο πανδημίας, οι επιχειρήσεις στην Υγεία και το Φάρμακο συνεχίζουν τη δουλειά τους - ορισμένες και με το παραπάνω... - καταρρίπτοντας μύθους όπως «όλοι μαζί» στην πανδημία ή περί σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Ας δούμε, λοιπόν, υπέρ τίνος λειτουργεί η λεγόμενη συνύπαρξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα Υγείας στην Ισπανία, μία από τις χώρες που πλήττονται περισσότερο από την πανδημία. Να σημειωθεί ότι, όπως και σε πολλές άλλες χώρες, στην Ισπανία οι νεκροί από κορονοϊό εκτιμάται ότι είναι πολλαπλάσιοι από τους επίσημα καταγεγραμμένους, καθώς όσοι πέθαναν έχοντας συμπτώματα, αλλά χωρίς να έχουν κάνει τεστ, δεν καταμετρώνται.

* * *

 

Στα μέσα περίπου της πανδημίας και ενώ ήταν πλέον ολοφάνερο ότι κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, η ισπανική κυβέρνηση αποφάσισε - μετά από επανειλημμένες προτροπές του ΠΟΥ και άλλων επιστημόνων - να διενεργεί πολλαπλάσια διαγνωστικά τεστ, τα οποία γίνονταν (και συνεχίζουν να γίνονται) με το σταγονόμετρο. Ενας λόγος είναι το κόστος των τεστ, το γεγονός δηλαδή ότι κάποιοι επιχειρηματικοί όμιλοι τα παράγουν και τα πουλούν με σκοπό το κέρδος. Ενας άλλος λόγος είναι η έλλειψη που παρατηρείται στην παγκόσμια αγορά, η αύξηση της ζήτησης (και των τιμών) και η κούρσα του ανταγωνισμού μεταξύ κρατών και ομίλων.

Επικίνδυνα σχέδια

Οι αποφάσεις της Συνόδου των υπουργών Αμυνας του ΝΑΤΟ, την Τετάρτη, με θέμα την «ανθεκτικότητα» και τη συνοχή του ιμπεριαλιστικού οργανισμού στις επερχόμενες «θύελλες», δείχνουν ότι τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και οι ανταγωνισμοί όχι μόνο δεν γνωρίζουν διάλειμμα λόγω της πανδημίας, αλλά αντίθετα οξύνονται παραπέρα, μπροστά και στην καπιταλιστική κρίση.

Τα «σημάδια» των ανακατατάξεων στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, των ανταγωνισμών με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, αλλά και των μεγάλων αντιθέσεων στο ίδιο το εσωτερικό του ΝΑΤΟ, «ορατά» εδώ και πολύ καιρό, σημαδεύουν και αυτές τις αποφάσεις, που αφορούν την επόμενη μέρα και δεν προμηνύουν τίποτα καλό για τους λαούς.

Στις «χωρίς προηγούμενο προκλήσεις» προσαρμόζονται τα ευρωατλαντικά σχέδια που αφορούν την περικύκλωση της Ρωσίας, την ενεργότερη παρουσία του ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή, μεταξύ άλλων και με τη στήριξη στην τουρκική εισβολή στη Συρία, την «προβολή ισχύος» με νέες αποστολές και επεμβάσεις στη Μεσόγειο και την Αφρική, απέναντι στα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Οργή στις ΗΠΑ για τους εκατομμυριούχους κατοίκους νησιού που αγόρασαν χιλιάδες τεστ για κορωνοϊό

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Διεθνη 16 Απριλίου 2020

 

Οργή έχει προκαλέσει στις ΗΠΑ η αγορά περίπου 1.800 τεστ για τον κορωνοϊό από τους εκατομμυριούχους κατοίκους ενός ιδιωτικού ουσιαστικά νησιού, την ώρα που οι θάνατοι στη χώρα ξεπερνούν τις 26.000 και το σύστημα υγείας έχει φτάσει στα όριά του.

 

Σύμφωνα με αμερικανικά ΜΜΕ, το Fisher Island, ένα μικροσκοπικό νησί με 800 υπερπολυτελείς κατοικίες, έχει προμηθευτεί χιλιάδες τεστ για τον κορωνοϊό για τους πλούσιους κατοίκους του και το προσωπικό τους.

Οι «ήρωες» των σούπερ μάρκετ και οι «αμετανόητοι»

 

 

Από τη Μέρα Δράσης στη Σάμο

Του Κώστα Τζίχα*

Την (Μεγάλη) Τετάρτη 15 Απρίλη τα σωματεία των εργαζομένων προχώρησαν σε μια καμπάνια στήριξης των δικαιωμάτων των εργαζομένων στα Σούπερ Μάρκετ.

Άνοιξαν πανό, κόλλησαν αφίσες, μοίρασαν ανακοινώσεις και γενικά επιδόθηκαν… σε παρόμοιες αναρχοκομμουνιστικές ανατρεπτικές ενέργειες, με αποδέκτες κυρίως τους εργαζόμενους σ’ αυτά.

Αυτούς που η κυβέρνηση και οι εργοδότες τους, τους αποκαλούν «ήρωες» που μένουν μέσα (όχι στα σπίτια τους, στα Σούπερ Μάρκετ), όχι για να αυγατίσουν τα κέρδη των εργοδοτών τους (που αυτή τη περίοδο σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή έχουν εκτιναχθεί σε δυσθεώρητα ύψη), αλλά για να εξυπηρετήσουν τη κοινωνία.

Στέλνει σήμα για κλιμάκωση της αντιλαϊκής επέλασης

Eurokinissi

«Ρηξικέλευθες πολιτικές» για την «επανεκκίνηση της οικονομίας» ζητάει ο ΣΕΒ με το χτεσινό του δελτίο, δίνοντας το «ραβασάκι» στην κυβέρνηση για νέα μέτρα προς όφελος των βιομηχάνων, αφού θεωρεί ότι δεν είναι αρκετές οι αντεργατικές ρυθμίσεις των ΠΝΠ.

 

 Ταυτόχρονα, ο ΣΕΒ επιβεβαιώνει ότι η επίθεση στην εργατική τάξη, τα νέα εργαλεία που δίνει η κυβέρνηση στην εργοδοσία για ένταση της εκμετάλλευσης είναι η άλλη όψη των παχυλών επιδοτήσεων στο κεφάλαιο. Ετσι, απαιτεί ακόμα πιο πολύ ζεστό χρήμα, σαν να μη φτάνουν οι απαλλαγές από εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, η πληρωμή μισθών από τον κρατικό προϋπολογισμό, το πάγωμα πληρωμών δανείων και τόσα ακόμα που έχουν αποφασιστεί τις τελευταίες βδομάδες.

Μάλιστα, όλα αυτά τα μέτρα τα βαφτίζει προκλητικά «προστασία της απασχόλησης», την ίδια στιγμή που στα εργοστάσια ζει και βασιλεύει η ανασφάλεια, οι καταγγελίες σωματείων για ελλείψεις μέτρων προστασίας πέφτουν βροχή, ενώ από τις αρχές Μάρτη έχουν ήδη γίνει δεκάδες χιλιάδες απολύσεις και άλλες τόσες «οικειοθελείς αποχωρήσεις». Οι «οδηγίες προς ναυτιλλομένους» που δίνουν οι βιομήχανοι, μέσω σχετικής οικονομικής ανάλυσης του ΣΕΒ, περιλαμβάνουν την απαίτηση για ιδιωτικοποιήσεις, αναζητώντας νέα πεδία επενδύσεων.

«Η Κούβα δεν περιδιαβαίνει τον κόσμο σαν ζήτουλας, πηγαίνει σαν αδερφός – Μήνυμα του Κουβανικού Ινστιτούτου για τη Φιλία των Λαών (ICAP)

15-04-2020

Την εποχή του Covid-19…ένας στρατός από άσπρες μπλούζες, αποτελούμενος από περισσότερους από 593 επαγγελματίες υγείας, εκ των οποίων 338 γυναίκες, οργανωμένοι σε 15 μπριγάδες προερχόμενες από το δυναμικό της Ιατρικής Εθελοντικής Μπριγάδας Χένρι Ριβ, ήδη προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην Ευρώπη, την Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, πιστοί στην ύψιστη ιδέα του Μαρτί και του Φιντέλ…

Κατιούσα

 

Προς το Παγκόσμιο Κίνημα Αλληλεγγύης με την Κούβα
Αξιότιμοι φίλοι και φίλες

Με βαθιά ανθρωπιστική πεποίθηση, η κυβέρνηση και λαός της Κούβας προσφέρουν στον κόσμο, για άλλη μια φορά, το παράδειγμα της στρατευμένης αλληλεγγύης, σε αυτές τις στιγμές όπου ο πλανήτης έρχεται αντιμέτωπος με την παγκόσμια πανδημία του νέου κορονοϊού SARS CON-2, τον Covid-19 , ο οποίος ήδη έχει κοστίσει τη ζωή σε περισσότερους από 70 χιλιάδες ανθρώπους στην υδρόγειο, σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα.

Την εποχή του Covid-19 τα μάτια του κόσμου είναι στραμμένα προς την Κούβα και η Κούβα, εν μέσω ενός απάνθρωπου και γενοκτόνου αποκλεισμού, δεν δίστασε να ανταποκριθεί: ένας στρατός από άσπρες μπλούζες, αποτελούμενος από περισσότερους από 593 επαγγελματίες υγείας, εκ των οποίων 338 γυναίκες, οργανωμένοι σε 15 μπριγάδες προερχόμενες από το δυναμικό της Ιατρικής Εθελοντικής Μπριγάδας Χένρι Ριβ, ήδη προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην Ευρώπη, την Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, πιστοί στην ύψιστη ιδέα του Μαρτί και του Φιντέλ, όπως την επαναβεβαίωσε ο Πρόεδρός μας Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ Μπερμούντες: “Η Κούβα δεν περιδιαβαίνει τον κόσμο σαν ζήτουλας, πηγαίνει σαν αδερφός”.

Ποιος θα πληρώσει;

Πλέον και οι πιο «αισιόδοξες» φωνές από τα αστικά επιτελεία μιλούν για τη νέα κρίση που έρχεται στην οικονομία, προειδοποιητικά μηνύματα της οποίας φτάνουν εδώ και μήνες, με εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για βάθος που θα ξεπερνάει αυτό του 2008.

Και επειδή το κοινό «μυστικό» της καπιταλιστικής κρίσης δεν είναι πια τόσο ...μυστικό, με την κυβέρνηση και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς να ράβουν ήδη το «κουστούμι» της επόμενης μέρας για το λαό, αυτό που πρέπει να απασχολεί τους εργαζόμενους είναι το ποιος θα πληρώσει αυτήν την κρίση.
Κι εδώ τα στοιχεία βγάζουν μάτι...

Καταρχάς επιβεβαιώνεται από τα ίδια τα μέτρα των ΠΝΠ, τις άγριες αντεργατικές ρυθμίσεις στο όνομα των «ειδικών συνθηκών», ότι ο λογαριασμός για την εργατική τάξη θα είναι βαρύς.