Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

(το παρακάτω κείμενο "προσφερθηκε" απο τον Βαγγελη Δανέζη σαν σχόλιο σε άλλο αρθρο μας .Το ιστολόγιο εκτιμωντας την σπουδαιότητα του θεωρεί οτι του αξίζει καλύτερη θέση σε μορφή κύριου άρθρου ,ωστε να διαβαστεί ,διαδωθεί και εκτιμηθεί απο οσο γίνεται περισσότερους αναγνώστες και φίλους .Τον ευχαριστούμε απο καρδιάς και θαρρούμε πως έχουμε την άδειά του ) 

Του Βαγγέλη Δανέζη

Η προπαγάνδα μειωμένων απαιτήσεων συνεχίζεται, ενισχύεται και συνδυάζεται μετεκλογικά με το στημένο σκηνικό της "σκληρής" περήφανης διαπραγμάτευσης, των "ρεαλιστικών" και"έξυπνων" ελιγμών στα πλαίσια της ευρωενωσιακής νομιμότητας του κεφαλαίου. Στόχος είναι να γονατίσει τελείως το φρόνημα ενός περήφανου λαού. Να κατεβάσει τον πήχη των προσδοκιών του στο όνομα της ψεύτικης ελπίδας που ψήφισε. Να μην αντιδράσει στη νέα συμφωνία καταδίκης του, στο νέο πρόγραμμα εξορθολογισμένης παράτασης της λιτότητας του. Να παραμείνει μέσα στα σύννεφα της αυταπάτης του περιμένοντας απεγνωσμένα την επίδειξη καπιταλιστικής ευαισθησίας στην πρόσφατη ετυμηγορία του, εκλιπαρώντας την έκφραση αλληλεγγύης μέσα στο πλαίσιο των σιδερένιων τραπεζικών κανόνων του κέρδους. Να συνεχίσει να χειροκροτεί ελπίζοντας σε κάποια επίδειξη σεβασμού στην ήδη εκπορνευμένη λαϊκή κυριαρχία του. Να κατασκευάζει όνειρα που γίνονται συνεχώς σκοτεινότερα και μετατρέπονται σε εφιάλτες μέσα στην υπερεθνική καπιταλιστική στρούγκα που του αρμέγει το αίμα.

Με αυτό το σκηνικό προπαγάνδας να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια των ψηφοφόρων τηλεθεατών, επιδιώκουν οι νέοι «σωτήρες» να σβήσουν κάθε σπίθα αμφισβήτησης του ευρωπαϊκού "ρεαλισμού" τους που προωθεί με κοινωνική «ευαισθησία» την καπιταλιστική βαρβαρότητα στο όνομα της νέας κυβερνητικής «αριστερής»παραλλαγής. Να διαμορφώσουν ακόμα χαμηλότερες προσδοκίες επιπέδου ζητιανιάς σε ένα ρημαγμένο, λεηλατημένο λαό που αιμορραγεί με ανοιχτές πληγές, έχοντας μπηγμένα στη σάρκα του τα εκατοντάδες μαχαίρια των εφαρμοστικών νόμων.

Ήδη άρχισαν από τις πρώτες μέρες να δείχνουν σαφή δείγματα επιδεξιότητας στην εκμετάλλευση του θυμικού και των πατριωτικών αντανακλαστικών , όπως την διδάχθηκαν και την αντέγραψαν από την πλούσια εμπειρία των προκατόχων τους. Η τεχνική που εφαρμόζουν στηρίζεται στους λεονταρισμούς και στην «σκληρή» στάση επί της διαδικασίας για κρίσιμα θέματα. Έτσι η περήφανη άρνηση στο θέμα των κυρώσεων κατά της Ρωσίας περιορίστηκε μόνο στο γιατί εκδόθηκε ανακοινωθέν χωρίς να έχουν ερωτηθεί, αλλά επί της ουσίας ύστερα από 3 μέρες συμφώνησαν με τις κυρώσεις. Με τον ίδιο τρόπο η άρνηση συζήτησης με την τρόικα περιορίστηκε στο ότι δεν συζητάνε με τους εκπροσώπους της τρόικα, αλλά θέλουν να συζητήσουν με την «τρόικα των θεσμών». 
Αυτό το σκηνικό της «υπερήφανης» στάσης θα συνεχιστεί με το ατελείωτο γαϊτανάκι των ανέξοδων δηλώσεων για να εγκλωβιστεί το λαϊκό κίνημα σε μια στάση παθητικής αναμονής μιας προδιαγεγραμμένης πορείας που θα καταλήξει σε μια νέα συμφωνία αποπληρωμής του δυσβάστακτου χρέους με υποτίθεται «χαλαρότερους» όρους, αλλά θα έχει για σφραγίδα τους ισοσκελισμένους προκρούστιους για τον λαό προϋπολογισμούς που θα έχουν μέσα τους ενσωματωμένες τις δόσεις και τους τόκους για το χρέος των καπιταλιστών. Έτσι το χρέος θα συνεχίσει να πληρώνεται στα πλαίσια του «λιτού βίου» ενός γονατισμένου λαού που ταΐζεται με την προσδοκία της «ανάπτυξης» που αν και όταν έρθει θα κάτσει πάνω σε κοινωνικά ερείπια, ισοπεδώνοντας όποια αξιοπρέπεια έχει απομείνει.

Αυτή είναι η πλήρης εικόνα της σκληρής πραγματικότητας που κρύβεται πίσω από την κουρτίνα της ψεύτικης ελπίδας που στήθηκε προεκλογικά, αλλά αρχίζει να κουρελιάζει από την επόμενη μέρα. Αυτήν αποφεύγουν να δουν κατάματα οι λοβοτομημένοι με το μαχαίρι της ανάθεσης υπήκοοι. Το κρίσιμο ερώτημα είναι μέχρι πότε θα συνεχίσουν να αρνούνται την ένταξη τους στο ταξικό λαϊκό κίνημα στα πλαίσια της Λαϊκής Συμμαχίας, μέχρι πότε θα συνεχίσουν να λουφάζουν μέσα στα σύννεφα της αυταπάτης τους, αρνούμενοι να τα βάλουν με τον ταξικό αντίπαλο που δυναστεύει τη ζωή τους και το μέλλον των παιδιών τους….

 

Αναρτήθηκε από laikhexousia.

Σχόλιο για το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων 

Γράφει ο Περικλής Παυλίδης Απο Ατέχνως

Οι διαπραγματεύσεις της νέας κυβέρνησης με τους «εταίρους» της ΕΕ και κυρίως οι σημαντικές υποχωρήσεις που έχει ήδη κάνει (συζητώντας πλέον τη διαχείριση του χρέους, το οποίο πριν τις εκλογές θεωρούσε μη βιώσιμο, αποδεχόμενη συγκεκριμένες υποχρεώσεις απέναντι στους πιστωτές, δεσμευόμενη για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, τις οποίες θα πρέπει να εγκρίνουν οι «θεσμοί» – όπως πλέον αποκαλείται η τρόικα, αποδεχόμενη την αξιολόγηση από αυτούς και παραιτούμενη από την υλοποίηση φιλολαϊκών πολιτικών με δημοσιονομικές συνέπειες) κατέστησαν πασιφανές ότι, όταν οι ελπίδες για σημαντική βελτίωση των συνθηκών ζωής του λαού εναποτίθενται στα αποτελέσματα διαπραγματεύσεων με κυβερνήσεις – εκπροσώπους των στρατηγικών συμφερόντων του ευρωπαϊκού καπιταλισμού και με δεδομένη την αφοσίωση στις «προοπτικές» της ΕΕ/ΟΝΕ, τότε ελπίδες δεν υπάρχουν.

Κι επειδή έχει γίνει πολύς λόγος από την κυβέρνηση για το τέλος της λιτότητας, μέσα ωστόσο στις θεωρούμενες ως αυτονόητες συνθήκες του ΕΥΡΩ, ας έχουμε υπόψη ότι θεμελιώδες χαρακτηριστικό του ΕΥΡΩ, ως νομίσματος που εκδίδεται από μια υπερεθνική τράπεζα και όχι από κράτη, είναι η κατάργηση της αυτόνομης δημοσιονομικής πολιτικής των κυβερνήσεων, η οριστική εγκατάλειψη του κεϋνσιανισμού και του «κοινωνικού» αστικού κράτους.
Το ΕΥΡΩ – η ΟΝΕ θεμελιώνονται στην εκτενή συρρίκνωση του δημόσιου τομέα στην οικονομία και στην ώθηση των κρατών στις αγορές για δανεισμό χρημάτων, προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες τους. Αυτό όμως σημαίνει διαρκή υποταγή στις απαιτήσεις των αγορών, διαρκή αξιολόγηση-επιτήρηση από αυτές, έμφαση στις ιδιωτικοποιήσεις, δέσμευση για δημοσιονομική πειθαρχία, ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, διαρκή λιτότητα.
Το πρόβλημα με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ότι τελικά δεν έκανε την επανάσταση, με την οποία αρκετοί συνδέουμε την κοινωνική χειραφέτηση. Το πρόβλημα είναι ότι ονειρεύτηκε και με πολιτικάντικο τρόπο υποσχέθηκε την επιστροφή σε ένα άλλο μοντέλο του καπιταλισμού, σε μια εποχή και ιδιαίτερα σε οικονομικές συνθήκες (ΟΝΕ) όπου αυτό είναι αδύνατο. Το πρόβλημα είναι ότι καλλιέργησε και καλλιεργεί στο λαό αυταπάτες για ένα άλλο, «ανθρώπινο» καπιταλισμό, ιδιαίτερα μάλιστα σε εποχές όπου ο καπιταλισμός μας δείχνει το πλέον αποκρουστικό πρόσωπό του.
(Ο Περικλής Παυλίδης είναι Επίκουρος καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου  Θεσσαλονίκης. Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στην προσωπική του σελίδα στο facebook)

Σαββατιάτικα (44)

Σαββατιάτικα (44 Cogito ergo sum)

*** Είπαμε, ρε Αλέξη, να αντιγράψεις σε όλα τον Ανδρέα αλλά όχι και στην επιλογή δεξιού προέδρου, αδερφούλη μου! *** Εκείνος πήγαινε φουλ για Καραμανλή το 1985 (άλλο αν άλλαξε γνώμη στο παρα-τσακ και κατέληξε σε Σάρτζετάκη), εσύ διάλεξες Παυλόπουλο το 2015. *** Και ο Πάκης αριστερός, λοιπόν; *** Από Ελλαδιστάν, γίναμε Πακηστάν, που λένε και στο τουίττερ. *** Άντε, να πούμε και το προεδρικό μέγαρο "Πάκησχαμ", να ολοκληρώσουμε την επιτυχία. *** Εγώ θυμάμαι ότι τότε που ήμουν φοιτητής (για πριν από 35 χρόνια μιλάμε), στον τοίχο τής Νομικής υπήρχε σύνθημα με μαρκαδόρο: "Παυλόπουλε, αν η μάνα σου ήξερε το χάπι, θά 'χαμε γλυτώσει από σένα". ***

Καλέ, ποιό μανούλι είν' τούτο;

Ορέ, να μη βάζει με τίποτε πάνω από 7, λέμε! *** Πάντως, μάλλον πιο αριστερός πρέπει νά 'ναι ο Πάκης από τον Καμμένο. *** Αριστερώτερος από τον Παπούλια, όμως, αποκλείεται. *** Ο Κάρολος είχε κάνει και αντάρτης, όπως έχει πει ο ίδιος. *** Αν κατάλαβα καλά, καταδικάσαμε μια γελοιογραφία και βάλαμε μια άλλη γελοιογραφία για πρόεδρο δημοκρατίας. *** Αυτό που τα σκίτσα τού Σαρλί Εμπντό με τον Μωάμεθ είναι παραδεκτά αλλά το σκίτσο της Αυγής με τον Σώυμπλε είναι απαράδεκτο, δεν το καταλαβαίνω. *** Όπως δεν καταλαβαίνω γιατί οι μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης είναι "έλληνες μουσουλμάνοι" κι όχι τούρκοι αλλά οι ορθόδοξοι της Βορείου Ηπείρου είναι έλληνες κι όχι "αλβανοί ορθόδοξοι". *** Περίεργους κανόνες έχει αυτή η πουτάνα η δημοκρατία... *** Καμμένος: "Αν δεν πάρουμε αυτό που θέλουμε από την διαπραγμάτευση, θα το κάνουμε Κούγκι." *** Πάνο, εμείς στο χωριό μου το λέμε "πουτάνα όλα". ***

Η αμαρτωλή κόκα-κόλα και ο καπιταλισμός 

Απο Ατέχνως Γράφει ο  2310net 

Κόκα κόλα. Ένα ποτό-αμαρτία. Η ιστορία που τη συνοδεύει είναι γεμάτη μύθους, αλήθειες και υπερβολές, όπως υπερβολική είναι η αγάπη που δείχνουν για αυτή μικροί και μεγάλοι. Η κόκα κόλα μοιάζει σαν να είναι το ποτό που καλύπτει διαφορετικές ανάγκες, διαφορετικών ανθρώπων, σε διαφορετικές στιγμές και εποχές. Από το μικρό παιδί που ενθουσιάζεται με τη γεύση της, στον νέο που δεν ικανοποιείται αν το γεύμα του δεν συνοδεύεται από μια παγωμένη, μέχρι και στον ηλικιωμένο που την χρειάζεται για να ξυπνήσει, η κόκα κόλα είναι παρούσα σε κάθε στιγμή της ζωής μας.
Όταν στις αρχές των 90s η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία να διοργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 από την Ατλάντα, κυκλοφορούσε έντονα η φράση «Ολυμπιακοί της Κόκα-Κόλα». Αρκετά προχωρημένο σύνθημα για μια εποχή πλήρους επικράτησης των Δυτικών αξιών και του υποτιθέμενου τέλους της Ιστορίας. Τότε από στόμα σε στόμα και με μια εμφανώς λαϊκίστικη προσέγγιση, ο κόσμος καλούνταν να μην ξαναπιεί κόκα-κόλα για να μάθουν αυτοί οι Αμερικάνοι να μας παίρνουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες που εμείς τους ανακαλύψαμε. Η κόκα-κόλα ήταν το ποτό σύμβολο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα αντιπαθής στη χώρα μας, όχι μόνο από τους κομμουνιστές. Μάλιστα το αναψυκτικό αυτό ήταν τόσο ταυτισμένο με τον καπιταλισμό, ώστε η κατανάλωση του από κάποιον αριστερό ή κομμουνιστή θεωρούνταν περίπου αμαρτία ή έγκλημα.

Ένας (ακόμα) νεκρός…

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 Χτες στην Αθήνα, στους Αμπελόκηπους, ένας ακόμα άστεγος βρήκε το θάνατο. Ο θάνατος φαίνεται να προήλθε από εγκαύματα καθώς είχε ανάψει φωτιά για να ζεσταθεί από τον χιονιά…
    Στην Ελλάδα των χιλιάδων άστεγων, σύμφωνα με την απογραφή που διεξήχθη το 2011 από την  ΕΛΣΤΑΤ υπάρχουν 6.384.353 κατοικίες. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία το 35,3% των κατοικιών αυτών είναι κενές και οι περισσότερες βρίσκονται στις περιφέρειες Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας.
    Την ώρα όμως που πάνω από 2.000.000 κατοικίες είναι κενές (με εκατοντάδες χιλιάδες από αυτές να βρίσκονται στην Αθήνα), χιλιάδες είναι οι άστεγοι στους δρόμους και ακόμα περισσότερες χιλιάδες οι οικογένειες που η οικονομική καταστροφή εξωθεί κι αυτές στο δρόμο, καθώς αδυνατούν να πληρώσουν στεγαστικά δάνεια και ενοίκια.  

Επιτέλους η ΕΕ ... αλλάζει!!

Επιτέλους η ΕΕ ... αλλάζει!!

"Πιστεύουμε ότι σε αυτό το πλαίσιο θα βρεθεί μια βιώσιμη και κοινά αποδεκτή λύση για τους λαούς". "Η ιστορία της ΕΕ είναι ιστορία διαφωνιών, αλλά στο τέλος της ημέρας επιτυγχάνονται συμβιβασμοί". "Σήμερα φεύγουμε έχοντας κάνει κάποια σημαντικά βήματα. Δεν καλύψαμε όλη την απόσταση, αλλά σίγουρα καλύψαμε ένα σημαντικό μέρος και, κυρίως, αποδείξαμε - επαναλαμβάνω - ότι η ΕΕ είναι ένα πεδίο συγκρούσεων αλλά και συμβιβασμών. Ενα πεδίο, όπου στο τέλος της ημέρας κυριαρχεί όχι η αντίληψη των εκβιασμών, αλλά η αντίληψη της αναγκαίας συναίνεσης, προκειμένου να βρεθούν λύσεις, όταν αυτό είναι προς όφελος όλων των πλευρών".

Βαρουφάκης: «Ναι» στην κατάργηση κρατικής χρηματοδότησης των ΟΤΑ

 

Συμφωνεί μέσω twitter σε πρόταση του πρώην υπουργού Στέφανου Μάνου

 

Αθήνα 

Υπέρ της πρότασης του Στέφανου Μάνου για πλήρη διακοπή της χρηματοδότησης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από το κράτος και τη χρηματοδότηση των δήμων από τους δημότες με ανταποδοτικό τέλος τάχθηκε ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης.
  Ο Στέφανος Μάνος σε ανάρτησή του στο twitter ανέφερε πως ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει τη βούληση να περιορίσει τη διαφθορά και την διαπλοκή, ωστόσο τα μέτρα που προτείνει για την ώρα είναι κατασταλτικά και τιμωρητικά, καθώς αυξάνει τους ελέγχους και τις ποινές.
«Υποστηρίζω ότι μια σπουδαία μεταρρύθμιση που θα περιόριζε τη διαπλοκή και θα ενίσχυε την ανάπτυξη θα ήταν η συστηματική διάχυση της εξουσίας. Από την κεντρική εξουσία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Χρειαζόμαστε ευρεία διασπορά της εξουσίας. Έχω ζητήσει την πλήρη διακοπή της χρηματοδότησης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από το κράτος (με συνέπεια τη διακοπή της εξάρτησης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από την κεντρική διοίκηση) και τη δυνατότητα των δήμων να αντλούν τους πόρους που χρειάζονται από τους δημότες με ανταποδοτικό τέλος», ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Μάνος.
Σύμφωνα με τον ίδιο εάν καταργηθεί η κρατική χρηματοδότηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο προϋπολογισμός θα εξοικονομήσει 2,6 δισ. ευρώ ετησίως και όπως αναφέρει «μια τέτοια μεταρρύθμιση θα είναι μουσική στα αυτιά των πιστωτών μας». Σημειώνει δε πως καθώς ο προϋπολογισμός θα εξοικονομήσει 2,6 δισ. ευρώ, δεν θα χρειαστεί νέος ΕΝΦΙΑ (ή ΦΜΑΠ) και η κυβέρνηση δεν θα μπλέξει σε μια αναπόφευκτη περιπέτεια (ασυνάρτητες αντικειμενικές τιμές, κλπ).
Θετικός στην πρόταση Μάνου εμφανίσθηκε ο Γιάνης Βαρουφάκης ο οποίος μέσω twitter απάντησε τα εξής: «Συμφωνώ κ. Μάνο - χωρίς να δεσμεύω την κυβέρνηση. Μόλις πάψει η διαπραγμάτευση να ξεκοκκαλίζει τον χρόνο μας θα το θέσω».
 

πηγή 

Η πρόταση του Στέφανου Μάνου στον Γιάνη Βαρουφάκη

Ένα κείμενο για όσους διατηρούν ακόμα καθαρό μυαλό...

Ένα κείμενο για όσους διατηρούν ακόμα καθαρό μυαλό...

Γραφει ο
Μάνος Δούκας

ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΚΩΣΤΑ
Λέει ο συμπαθητικός τσομπανάκος στα πρόβατα: «Θα διαπραγματευτώ πολύ σκληρά με το χασάπη για τις συνθήκες της σφαγής σας. Πιο σκληρά από κάθε άλλο τσομπάνη». Τα πρόβατα είναι υποχρεωτικό να νοιώθουν αισιοδοξία;

Ή να στο πω αλλιώτικα:
Αν τους Εβραίους τους πήγαιναν στο Άουσβιτς με τρένα που είχαν μέσα όλες τις ανέσεις, θα έπρεπε οι Εβραίοι να ήταν ... χαρούμενοι κι αισιόδοξοι;
Είπες: «Yπομονή. Μη γίνεστε Κασσάνδρες. Aφήστε μας να αισιοδοξήσουμε. Δώστε χρόνο στο ΣΥΡΙΖΑ. Άσε να τους δούμε κι αυτούς». Αλλά και ... «Ας είχε το ΚΚΕ την ικανότητα να πείσει τον κόσμο εκείνο κι όχι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ας είχε το ΚΚΕ μια άλλη επικοινωνιακή πολιτική να πείσει». Αυτά που θέλω να πω, στα γράφω επειδή πάντα τα καταφέρνω καλύτερα στα γραπτά. Κι επειδή τα γραπτά μένουν.
1. Η Κασσάνδρα δεν έπεισε ούτε τον ίδιο της τον πατέρα ότι ο Δούρειος Ίππος είναι παγίδα. Οι Τρώες δεν την άκουσαν γιατί «Αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει, καλύτερα να μη μας πει κανένα». Αλλά μέσα απ΄ το «άλογο» αυτό ξεφύτρωσαν οι εχθροί και τους έσφαξαν. Κέρδισαν κάτι οι Τρώες που δεν την εμπιστεύτηκαν και αφέθηκαν στην αφέλειά τους και στην έντονη ανάγκη τους να νοιώσουνε κι αυτοί .... «επιτέλους πιο αισιόδοξοι»;
2. Ο Γαλιλαίος δεν έπεισε την ανθρωπότητα ότι η γη γυρίζει. Αλλά αυτή γύριζε. Έκανε άραγε καλά η κοινή γνώμη που δεν τον πίστεψε; Κέρδισε τίποτα η ανθρωπότητα που έκανε μερικούς ακόμα αιώνες σκυμένη στα γόνατα, απέναντι στην εξουσία της εκκλησίας και της στραβομάρας;

Η στύση του τέρατος

Γράφει ο Cogito ergo sum

Ο άνθρωπος και η γάτα είναι τα μόνα ζώα σ” ολόκληρο τον πλανήτη που σκοτώνουν απλώς από ευχαρίστηση κι όχι από ανάγκη για επιβίωση. Κι αν για τις γάτες υπάρχει το ελαφρυντικό της «φύσης», για τον άνθρωπο ποιο ελαφρυντικό υπάρχει;
Δυστυχώς, η ανάπτυξη του «πολιτισμού» χειροτέρεψε τα πράγματα και η παγκοσμιοποίηση του καπιταλισμού τα αποτελείωσε. Τώρα πλέον δεν σκοτώνουμε απλώς για ευχαρίστηση. Σκοτώνουμε και από υποχρέωση. Γίναμε σκλάβοι ενός συστήματος, μιας παγκόσμιας μηχανής που φτιάξαμε μόνοι μας και, αφού ξέφυγε από τον έλεγχό μας, μας πιέζει να σκοτώνουμε και να σκοτωνόμαστε. Ακλόνητες αποδείξεις το Ιράκ κι η Ουκρανία από την μια και οι πάνω από χίλιες αυτοκτονίες ετησίως στη χώρα μας από την άλλη.

“Γέφυρα” σημαίνει “70% μνημόνιο”;

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Καλή η προγραμματική εξαγγελία του πρωθυπουργού ότι «Μνημόνιο τέλος». Μόνο που «Μνημόνιο τέλος» σημαίνει πλήρης αποκατάσταση των καταστροφών που προκάλεσε το Μνημόνιο.  Μέχρι τότε το «Μνημόνιο τέλος» θα είναι μια απλή – ελπιδοφόρα μεν, αλλά απλή – διακήρυξη.
    Καλή η εξαγγελία του πρωθυπουργού για την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Αλλά του επόμενου ΕΝΦΙΑ. Γιατί τον παρόντα ΕΝΦΙΑ μας κάλεσε να τον πληρώσουμε. Μόνο που υπάρχουν κάποιες πολλές χιλιάδες νοικοκυριά που δεν έχουν να τον πληρώσουν. Με αυτά τί θα γίνει;
    Καλή η αναφορά του πρωθυπουργού ότι δεν ξεπουλάμε τον δημόσιο πλούτο παραδίδοντάς τον στα ιδιωτικά συμφέροντα για να πληρώνουμε το μη βιώσιμο δημόσιο χρέος. Αλλά όταν το «δεν ξεπουλάμε» συνοδεύεται από το «αξιοποιούμε», τι σημαίνει; Μήπως το κάλεσμα σε ιδιώτες για την «αξιοποίηση» του δημόσιου πλούτου σημαίνει ότι τα συμφέροντα που θα «αξιοποιήσουν» τον δημόσιο πλούτο θα είναι λιγότερο ιδιωτικά και καπιταλιστ(ρ)ικά; Και ποια αριστερή λογική λέει ότι η αξιοποίηση του δημόσιου φυσικού και ορυκτού πλούτου, προς όφελος των κοινωνικών και Ασφαλιστικών Ταμείων, δεν μπορεί να γίνει με δημόσια μέσα και για το δημόσιο συμφέρον;  
    Εύγε για την επαναπρόσληψη των καθαριστριών, των σχολικών φυλάκων, των απολυμένων στα ΑΕΙ, εύγε για την αναφορά του πρωθυπουργού για τήρηση της δέσμευσης επαναφοράς του βασικού μισθού στα 751 ευρώ. Αλλά πότε; Σταδιακά;! Μέχρι το… 2016;! Γιατί; Αυτή δεν ήταν μια προεκλογική δέσμευση άμεσης – υποτίθεται – εφαρμογής; Και με μηδενικό μάλιστα  δημοσιονομικό κόστος! Προς τι η υπαναχώρηση; Και προς όφελος ποιών; Μήπως των ίδιων των εργαζομένων, για να μην αρχίσουν τις σπατάλες και παρεκτραπούν από τον… «λιτό βίο»;

Κάθε απάντηση και διαπιστευτήρια...

Κάθε απάντηση και διαπιστευτήρια...

Ο λόγος για τη συνέντευξη του Γ. Βαρουφάκη στη γερμανική «Die Zeit».
Ορισμένα αποσπάσματα είναι αποκαλυπτικά:

«Οι Γερμανοί πρέπει να καταλάβουν ότι δε σημαίνει ότι απομακρυνόμαστε από το δρόμο των μεταρρυθμίσεων εάν δώσουμε επιπλέον 300 ευρώ το χρόνο σε ένα συνταξιούχο που ζει με 300 ευρώ το μήνα (...)

Μπορεί να είμαστε άπειροι, αλλά δεν είμαστε μέρος του συστήματος. Και θα πάρουμε και τη συμβουλή ειδικών.

Έχουμε προσεγγίσει το γγ του ΟΟΣΑ Χοσέ Ανχελ Χουρία. Θα μας βοηθήσει να εκπονήσουμε ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων (...)

Ακόμη δεν έχουμε προσλάβει κανέναν απολύτως (σ.σ. δημόσιο υπάλληλο).
Ανακοινώσαμε ότι θέλουμε να ελέγξουμε μια σειρά απολύσεων από το Δημόσιο, οι οποίες έγιναν υπό αμφισβητήσιμες συνθήκες.

Εάν προσλάβουμε αυτούς τους ανθρώπους, θα είναι επειδή η αιτιολόγηση της απόλυσής τους δεν ήταν πειστική (...)

Δεν τον διογκώνουμε (σ.σ. τον κρατικό μηχανισμό).

Εάν διαπιστώσουμε ότι έχουμε πάρα πολύ κόσμο, μπορούμε να αλλάξουμε πορεία και να μην καλύπτουμε πλέον τις θέσεις που αδειάζουν (...)

Μπορώ να σας υποσχεθώ: Εξαιρουμένων των επιτοκίων, η Ελλάδα δε θα παρουσιάσει ξανά έλλειμμα στον προϋπολογισμό της. Ποτέ, ποτέ, ποτέ! (...)

Μπορούμε να μειώσουμε το βάρος του χρέους μας χωρίς να αγγίξουμε αυτό καθεαυτό το ποσό που οφείλουμε...».


Αυτά δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, πρόσθετα στα όσα καθησυχαστικά είπε στο Σίτι του Λονδίνου προχτές...

Τα συμπεράσματα δικά σας...

Λαοκόων

http://www.aragma.gr/

Αναρτήθηκε από Αντίσταση στις γειτονιές

Υπουργείο Διευκρινήσεων και μετρητής κυβιστήσεων

Υπουργείο Διευκρινήσεων και μετρητής κυβιστήσεων

Από τον σΑτΥρΟπΡόΚο

- Μετά από απαίτηση πολιτών με εντολή του πρωθυπουργού, ιδρύεται από χθες νέο υπουργείο με την επωνυμία ΥΠΕΔ (Υπουργείο Διευκρινήσεων). Παραμένει αδιευκρίνιστο ποιος θα είναι ο επί κεφαλής του νέου υπουργείου.
- Η ίδρυση του παραπάνω υπουργείου κρίθηκε αναγκαία μετά τις εκ διαμέτρου αντίθετες δηλώσεις του κυρίου Κουράκη και του κυρίου Μπαλτά σε σχέση με την τύχη της τράπεζας θεμάτων (οι άλλες τράπεζες παραμένουν).
- Επίσης, θολό είναι το τοπίο σχετικά με το πώς, το αν και το πότε θα επανέρθει ο βασικός μισθός στα 751 ευρώ. Πριν την επαναφορά των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων ή μετά; Η ΓΣΣΕ συζητά και για λιγότερα;
- Και με την επαναπρόσληψη των απολυθέντων υπάρχει μια άλλη κυβερνητική ματιά διαφορετική από την προεκλογική. Πολλά «αν» και «εφόσον» και «θα δούμε» ακούγονται που χρήζουν διευκρινίσεων.
- Σε κάθε υπουργείο θα τοποθετηθεί από χθες ηλεκτρονικός μετρητής που θα καταγράφει αυτόματα τις κυβιστήσεις που θα κάνει ο κάθε υπουργός. Ο πρωθυπουργός ζήτησε να κυμαίνονται μεταξύ των τριών και των πέντε.
- Αν είναι κάτω από τρεις υπάρχει κίνδυνος η κυβέρνηση να είναι πιο προωθημένη από την κοινωνία, αν είναι πάνω από πέντε υπάρχει κίνδυνος να αρχίσουν οι συγκρίσεις με προηγούμενους «κυβιστές».
- Μέχρι τα τέλη Μαΐου, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Πρωταθλητών Κυβίστησης αναμένεται να προτείνει στα μέλη του να αποδεχτούν την εγγραφή του νεώτερου μέλους στην ιστορία του Συλλόγου.
- Να υπενθυμίσουμε μερικά ηχηρά μεταπολιτευτικά ονόματα που είναι μέλη του παραπάνω Συλλόγου: Παπανδρέου, Καραμανλής, Σημίτης, Γιωργάκης, Βενιζέλος, Αντώνιος, Καρατζαφέρης, Γεωργιάδης, Βορίδης κ.α

ΡΗΞΗ ή ΥΠΟΤΑΓΗ

Δεν είναι η «Ευρώπη». Είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Τόσο απλά

 

 

Γράφει ο Δον Τομασίνο 

Το βράδυ της 4/2/2015 η ΕΚΤ ανακοίνωσε ότι δε θα δέχεται από την 11/2/2015 τα ομόλογα του ελληνικού κράτους ως εγγύηση για τη χρηματοδότηση των Τραπεζών. Η αιτιολογία είναι ότι απλώς το Ελληνικό Δημόσιο δεν πληροί τους κανόνες που θέτει η ΕΚΤ για να κάνει δεκτά τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου.
Η αντίδραση από διαφόρους είναι «Μας πολεμούν οι Γερμανοί», «Μας μισούν οι Ευρωπαίοι» κ.τ.λ.
Δεν υπάρχει κανένα μίσος.  Όπως δεν υπάρχει και καμία «Ευρώπη». Υπάρχει μόνο ένας διεθνής υπερκρατικός χρηματοοικονομικός και πολιτικός οργανισμός που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ούτε οι 20 εκατ. Γερμανοί που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ούτε οι 11 εκατ. Ιταλοί, ούτε οι 9 εκατ. Βρετανοί, ούτε οι 3,5 εκατ. Έλληνες, ούτε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού οι 40 εκατ. Αμερικανοί, αλληλομισούνται και θέλουν να αλληλοτιμωρηθούν.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση φτιάχτηκε, ως μοντέλο υπεράσπισης και διασφάλισης των συμφερόντων συγκεκριμένης τάξης και εντός της Ελλάδος και εντός της Γερμανίας και της Ιταλίας κ.τ.λ.
Δεν είναι ούτε κοινωφελής οργανισμός, ούτε πολιτικό κόμμα, που τάζει στους ψηφοφόρους του προεκλογικά «λαγούς με πετραχήλια», για να το ψηφίσουν. Και ειδικά τώρα, που το σύστημα αντιμετωπίζει διεθνώς τη μεγαλύτερη κρίση του από το 1929 και πρέπει να διασφαλιστούν κατά το δυνατότερον τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης. Έχει συγκεκριμένους κανόνες, μεθόδους και προσωπικό για την επίτευξη του σκοπού της.
Σε αυτό το παιχνίδι δεν μπορούν να κερδίζουν όλοι. Κάποιος πάντα θα κερδίζει και κάποιος πάντα θα χάνει. Και για να γεμίσει το ένα «τσουβάλι», πρέπει εκ των πραγμάτων να «αδειάζει» το άλλο. Το χρήμα δεν είναι αυτοφυές.
Πλησιάζει η ώρα, που οι Λαοί της Ευρώπης και ούτε οι Λαοί της ΕΕ, ούτε οι «εταίροι» της ΕΕ, θα πρέπει να διαλέξουν, με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν.
Πλησιάζει η ώρα της πολιτικής και ίσως της «συστημικής» επιλογής.

Όλα βοούν: ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ!

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Η κυρία Μέρκελ απαιτεί τελεσιγραφικά την παραίτηση του ελληνικού λαού ακόμα και από τα ψίχουλα. Η κυρία Μέρκελ αρνείται (!) στους Έλληνες να έχουν τρεις δεκάρες ακόμα και για πετρέλαιο θέρμανσης. Αρνείται  στους Έλληνες γέροντες των 700 ευρώ να προστεθούν στην σφαγιασμένη τους σύνταξη ακόμα κι αυτά τα 2 ευρώ την ημέρα της 13^ης σύνταξης. Η κυρία Μέρκελ – η εκπρόσωπος της ηγεμονεύουσας στην ΕΕ ιμπεριαλιστικής Γερμανίας, της Γερμανίας των μονοπωλίων, της Γερμανίας της «Ζήμενς», της «Χόχτιφ», της «Τίσεν», της «Ντόιτσε Μπανκ» και των υποβρυχίων που γέρνουν – είναι «εταίρος»; Είναι «φίλη»; Είναι «σύμμαχος»;
    Ο κ.Ντράγκι – ο πρώην αντιπρόεδρος της «Goldman Sachs» και νυν διοικητής της EKT – αφού μετέτρεψε τις μαύρες τρύπες των τραπεζών σε χρέος που μαζί  με τους εγχώριους «πατριώτες» το φόρτωσε στην καμπούρα του ελληνικού λαού, τώρα εκβιάζει τους Έλληνες με οικονομική ασφυξία. Ο κ.Ντράγκι, ο κεντρικός τραπεζίτης της ΕΕ,  είναι «εταίρος»; Είναι «φίλος»; Είναι «σύμμαχος»;
    Ο κ.Ολάντ, ο… σοσιαλιστής, χαιρέτησε χτες την απόφαση της ΕΚΤ να ρίξει τροχιοδεικτική βολή υπονόμευσης της ελληνικής οικονομίας, λέγοντας ότι ήταν μια «νόμιμη και λογική» κίνηση εκ μέρους του Ντράγκι. Ο κ.Ολάντ είναι «εταίρος»; Είναι «φίλος»; Είναι «σύμμαχος»; 
    Ο κ.Γιούνκερ, ο κύριος που επί 18 χρόνια ως πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου έκανε πλάτες στις πολυεθνικές για να φοροαποφεύγουν μέσω της χώρας του, μας δήλωσε ότι το μόνο που αναγνωρίζει η Κομισιόν είναι τα Μνημόνια. Ότι το μόνο που ευαρεστείται να επιτρέψει στον ελληνικό λαό είναι να τον βλέπει να σέρνεται στα γόνατα. Ο κ. Γιούνκερ μας είπε… δημοκρατικότατα εκ μέρους της Κομισιόν του ότι «δεν θα ανατρέψουμε τα πάντα επειδή είχαμε ένα εκλογικό αποτέλεσμα» στην Ελλάδα. Ο κ.Γιούνκερ (και η Κομισιόν του) είναι «εταίρος»; Είναι «φίλος»; Είναι «σύμμαχος»;
    Ο κ.Ντομπρόφσκι, ο αντιπρόεδρος του Γιούνκερ, μας είπε χτες να μην διανοηθούμε να ακυρωθεί έστω και μια ιδιωτικοποίηση, να μην διανοηθούμε καν να πάει ο κατώτατος μισθός στο γλίσχρο επίπεδο των 751 ευρώ, να μη διανοηθούμε ότι δεν θα απολυθούν κάτι δεκάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι ακόμα. Αυτός, ο Γιούνκερ του, η Κομισιόν τους, ο Ντάισελμπλουμ τους, το Eurogroup τους είναι «εταίροι»; Είναι «φίλοι»; Είναι «σύμμαχοι»;
    Ο κ.Σουλτς, ο πρόεδρος του «δημοκρατικού» λιβανιστηριού της ΕΕ που εδρεύει στο Στρασβούργο, απείλησε την Ελλάδα με χρεοκοπία και τον ελληνικό λαό με αφανισμό. Ο κ.Σουλτς και το «δημοκρατικό» του λιβανιστήρι είναι «εταίρος»; Είναι «φίλος»; Είναι «σύμμαχος»;

Ραντεβού με την ιστορία

 Γράφει ο Σφυροδρέπανος  απο Ατεχνως

Μια προεκλογική διαφήμιση της Νέας Δημοκρατίας έλεγε πως η ιστορία μπορεί να γραφτεί με δυο τρόπους και ήταν στο χέρι του Έλληνα ψηφοφόρου να αποφασίσει ποιον από τους δύο προτιμούσε. Και για να θέσει πιο καθαρά κι επιτακτικά το δίλημμα στο θεατή, οπτικοποίησε σε πρωτοσέλιδους τίτλους εφημερίδων τους δύο δρόμους (της ευρωπαϊκής Αρετής και της Κακίας), που ανοίγονται μπροστά του: α. λιμοί, σεισμοί, καταποντισμοί (έπεσε και το γεφύρι της Πλάκας, μην ξεχνάτε) και οι επτά πληγές του Φαραώ σε σύγχρονη, οικονομική συσκευασία: bankrun, χρεωκοπία, έξοδος από το ευρώ, στάση πληρωμών για τους μισθούς και τις συντάξεις, και πάει λέγοντας ή μάλλον κινδυλογώντας… ή β. η συνέχεια του ελληνικού success story που παρακολουθούσαμε μέχρι τώρα.
Λογικό κι επόμενο, ο θεατής να διαλέξει το πρώτο τρέιλερ-σποτάκι, ως εικόνα από τα «προσεχώς» που παίζουν στο σινεμά, το οποίο υποσχόταν τουλάχιστον λίγο σασπένς και αγωνία, καθώς πόνταρε στο εμπόριο του φόβου –γι’ αυτό και προβλήθηκε περισσότερες φορές εξάλλου, σαν μπλοκ-μπάστερ θρίλερ. Σε πλήρη αντίθεση δηλαδή με τη δεύτερη νερόβραστη εκδοχή, όπου το πιο συναρπαστικό γεγονός ήταν… ο εορτασμός του Πάσχα των Ελλήνων –που προφανώς τώρα χωρίς τη ΝΔ, τίθεται εν αμφιβόλω, μαζί με το ευρώ και τις καταθέσεις που δεν έχουμε.